Van kritiek naar compassie

Daar stond ik dan voor de spiegel.

Die week had ik zes keer getraind. Twaalf uur in totaal. Geen suikers, dertig gram koolhydraten per dag, alleen water. Ik spande mijn buikspieren aan en nam mezelf kritisch onder de loep.

Elke keer als ik naar mezelf keek, zocht ik naar wat er beter kon. Gespierder. Strakker. Meer.

Bijna zeven jaar leefde ik zo. Altijd streven naar het perfecte lijf. En hoe hard ik ook trainde of lette op mijn eten, ik vond altijd wel iets wat nog niet goed genoeg was.

Ik hield jarenlang niet van mijn lichaam. En daarmee ook niet echt van mezelf.

Ja, mannen kunnen dit ook hebben. Echt.

van kritiek naar compassie jonathan

Gelukkig doe ik dat niet meer.

In plaats van perfectie najagen, iets wat ik toch nooit zou bereiken zolang ik mezelf afkraakte, accepteer ik nu mijn lichaam zoals het is.

Wat ik nu voel als ik in de spiegel kijk: ik ben prachtig. Mijn lijf is prachtig.

Herken jij dit?

Je kunt de relatie met je eigen lichaam verbeteren. Leren houden van de persoon die je ziet in die spiegel.

Want we zeggen te vaak vreselijk harde dingen tegen onszelf. Dingen die we nooit tegen iemand anders zouden zeggen.

Je verdient het om milder te zijn voor jezelf.

Voor mij voelde dat als een opluchting. Een verademing. Die rust gun ik jou ook.

Doe jij al wat de gelukkigste moeders met een bloeiend bedrijf gemeenschappelijk hebben?

Wil je hier zelf mee aan de slag?

Ontdek in een gratis Mini Familieopstelling waar jouw patronen vandaan komen.

➞ Plan je gratis Mini Familieopstelling

Lees hier meer inspirerende blogs

Stel je vraag aan Saar