Emoties onderdrukken: wat je kind ervan leert

“Er is niks, schat”

Je dochter kijkt je aan. “Mama, ben je boos?”

“Nee hoor, er is niks,” zeg je. Met een glimlach.

Ondertussen knijp je zo hard in de theedoek dat je knokkels wit worden.

Je denkt dat je haar beschermt. Maar kinderen voelen alles. Ze horen je woorden, en ze voelen iets heel anders. En dan leren ze iets wat jij misschien ook ooit hebt geleerd.

Wat je kind er echt van leert

Als je je emoties wegdrukt, leert je kind drie dingen:

• Dat gevoelens gevaarlijk zijn. Iets wat je moet verstoppen.
• Dat het zijn eigen gevoel niet kan vertrouwen. Het voelt boosheid, maar mama zegt dat er niks is.
• Dat liefde voorwaardelijk is. Je bent welkom zolang je lief en makkelijk bent.

Niemand doet dit expres. Je doet het omdat je het zelf zo hebt geleerd. Misschien had je een vader die ontplofte, en besloot je: zo word ik nooit. Of een moeder die alles inslikte, en deed je haar na.

Zo geef je een patroon door zonder dat je het wilt. Precies zoals het bij jou is gebeurd.

Een bal onder water

Emoties wegdrukken werkt als een bal die je onder water probeert te houden. Het kost je bakken energie. En op het minst handige moment schiet hij omhoog.

Bij je partner. Bij je kinderen. Bij een klant die net een vraag te veel stelt.

Het is dus niet de emotie die het probleem is. Het is het wegduwen.

Hoe doe je het anders?

1. Benoem het, kort en eerlijk. “Ja, ik ben boos. Niet op jou. Ik heb even tijd nodig.” Je kind leert: gevoelens mogen er zijn, en ik ben veilig.
2. Voel het in je lijf. Waar zit het? In je borst, je keel, je buik? Adem daar even naartoe voordat je reageert.
3. Herstel als het misgaat. Ben je toch uitgevallen? Ga terug en zeg sorry. Juist dat herstel is misschien wel het mooiste wat je je kind kunt leren.

Wil je weten hoe je emoties op een gezonde manier uit? Lees dan Emoties onderdrukken: zo uit je ze op een gezonde manier.

Wat jij voordoet, nemen zij mee

Je kinderen kijken mee. Niet naar wat je zegt, maar naar wat je doet.

Dat is geen reden voor schuldgevoel. Het is een uitnodiging. Want als jij leert dat je gevoelens er mogen zijn, geef je je kinderen iets wat jij misschien nooit hebt gekregen.

Herken je dit patroon en wil je zien waar het vandaan komt? Op mijn pagina over oude patronen helen lees je hoe ik daarbij help.

Zet hem op deze week.

Liefs,
Jonathan

Wil je hier zelf mee aan de slag?

Ontdek in een gratis Mini Familieopstelling waar jouw patronen vandaan komen.

Plan je gratis Mini Familieopstelling