Simone Levie bouwde een online business van miljoenen. Ze vertelt wie ze is, waarom snel beslissen soms eenzaam maakt en waarom ze dat succes het zeker waard vindt.
▶ 0:00
Bekijk dit hoofdstukStart de aflevering op YouTube bij 0:00
Ik kan zo erg ook van mezelf op aan van: oké, weet je, ik kan altijd geld verdienen. Ik hoef nooit bang te zijn. Stel ik zou alles verliezen. Dus ik zou zou niet meer in zo'n mooi huis wonen. We zou niet meer zo'n kantoor hebben. Ik zou niet meer mijn auto rijden. Ik kan niet meer mijn zaak runnen. Alles. Dan weet ik nog precies wat ik zou moeten doen om weer geld te verdienen. Kijk, ik ben online ondernemer of online business coach geworden omdat ik zelf altijd al een mega passie had voor het internet.
Ik heb bedrijfscommunicatie en digitale media gestudeerd. Toen het internet opkwam was ik één van de eerste die achter die computer zat en aan de nerden was op die computer. Ik ging mijn eigen websitejes bouwen. Ik ging mijn teksten schrijven. Dus het zat, zeg maar, nou, daarnaast verkopen en dingen. Het zat altijd al in me. En daardoor, zeg maar, AI, denk ik: "Oh ja, AI en ik ga er helemaal van aan en dan ga ik allemaal mensen er weer over teachen." Maar het past helemaal in wie ik ben.
Sommige mensen die kunnen daar dan heel lang in blijven hangen en die die denken dan: "Oh, stop, nu vind ik genoeg." Of die zijn zo lang zo snel uit het lood geslagen dat ze niet meer daar dan doorgaan. Maar ik denk dan: "Oh, nou en, dan ben ik eventjes twee dagen ofzo daar vanuit het lood geslagen en dan ga ik weer door."
Waarom ga je elke keer weer door?
Ik denk toch ook wel die enorme drive die ik dan van mezelf heb, dat ik echt zoiets heb van een soort van pitbull mindset van: ik laat niet los en ik ga gewoon door totdat ik het kan en totdat ik het gemanaged heb.
Is dat bewijzen voor jezelf dat je het kan?
Nee, het is niet bewijzen voor mezelf.
Geloven dat je het kan?
Ja, dus echt ook wel, ja, vol vertrouwen, maar ook van: ik wil het leren. Ik wil dit masteren. Ik wil dus voor jezelf gewoon: als anderen dit kunnen, kan ik dit ook. Maar het is wel zo van: als je dat hebt, als je je minder snel uit het lood laat slaan, dat het dan wel makkelijker wordt.
Ik denk dat er meerdere turning points zijn in mijn leven dat heel veel heeft veranderd. En één is echt wel, zeg maar, een hele nare gebeurtenis. Dus dat is echt dat ik door toen vriendje verkracht ben. Dat was juist wel weer, zeg maar, een moment dat ik even zoiets had van: oké, weet je, ik geloof niks in de wereld en ik vertrouw de hele wereld niet meer. En in het hele ondernemerschap kreeg ik ook de ruimte juist om dat trauma dat ik van de verkrachting had te helen. Want ik kon daar ook niet met mijn man over praten. En ik kreeg nog regelmatig paniekaanvallen. Maar toen in één keer ging ik gewoon on stage, ging een verhaal vertellen. Want dat was veel makkelijker voor mij om on stage vanuit een afstand mijn verhaal te vertellen dan één op één dat verhaal te vertellen.
Ja, het is niet erg om geen ondernemer te zijn, dus dat is sowieso. Maar waarom wel in deze tijd? Er is technisch zoveel mogelijk en er gebeuren zoveel dingen dat mensen ook een beetje de weg kwijtraken in zichzelf en wie ben ik en verbinding met andere mensen kwijt raken, hè. Niet meer goed weten van: ja, maar wat is mijn doel op aarde? Of die gaan echt denken dat ChatGPT een coach, zeg maar, wordt en dan zitten ze de hele dag alleen maar met de AI straks te praten. Dus dan krijg je natuurlijk ook een enorme, ja, ander soort van eenzaamheid dan dat we nu kennen. En aan de andere kant in innovatie en in business en in kansen doen en zien, ja, er liggen nu zoveel kansen.
Simone Levie is een vrouw die ontzettend groot denkt. En als jij denkt dat je met een online coaching bedrijf niet veel geld kunt verdienen, dan ken je Simone Levie blijkbaar nog niet. De afgelopen jaren heeft ze met haar online business 10 miljoen omzet gedraaid en het lijkt erop dat ze dit jaar niet gaat minderen. Haar driejarig coaching traject is onderscheidend. Haar event zoals Manifest met 1000 mensen die ze uitverkocht krijgt is ook erg onderscheidend. Ze was één van de allereerste coaches in Nederland wie een traject aanbood van €40.000. Later volgde zelfs een aanbod van €100.000.
Simone Levie laat zien dat ze niet in een hokje te stoppen valt. Van AI naar een eigen fitness. En ze heeft zelfs een eigen champagnemerk. Kortom, het is iemand wie je in de gaten moet houden. Hoe ze dat allemaal bereikt heeft en wat je nog meer van haar kan verwachten de komende tijd, dat hoor je tijdens deze podcast. Welkom bij Hart & Zakelijk.
[Intromuziek Hart & Zakelijk]
Welkom.
Ja. Nou, dankjewel.
Vond te gek dat ik je mocht interviewen en ik heb er echt ontzettend zin in. Ik denk dat je, als het gaat om ondernemende moeders wie je gewoon laten zien dat het kan, dat jij daarin een prachtig voorbeeld bent. En dat is ook de reden dat ik jou heel graag wilde interviewen. Ik start mijn interview altijd met een vraag. Wat zou voor jou de beste uitkomst zijn van het interview? Wat zou er gezegd moeten worden zodat dit echt een te gek interview is?
Ja, leuke vraag. Heb ik zelf niet, nog niet natuurlijk zo over nagedacht, maar vooral, ik vind het altijd leuk als er verrassende dingen uitkomen. Dus juist dat er dingen gezegd worden, waarvan ik niet had gedacht dat ze gezegd zouden worden. Dus dan kan ik dat nu nog niet weten.
Mooi. Ja. Herkenbaar. En als je jezelf zou omschrijven, hoe zou je jezelf omschrijven? Wie is Simone?
Wie is Simone? Simone is, nou ja, je zegt, Simone is moeder van drie prachtige jongens. Ambitieus, altijd willen groeien, zichzelf altijd willen uitdagen. Ook heel graag wil leren, wil leren over zichzelf, maar ook wil leren van anderen. Een een lieve persoon. Denk liever of zachter dan dat de meeste mensen denken. Dat krijg ik ook wel vaak te horen. Maar in een ander opzicht ook wel. Ik weet ook wel heel goed wat ik wil, welke kanten op ik wil gaan en daar dan ook wel echt mijn eigen, ja, ding, zeg maar, op willen van: oké, als we hier naartoe gaan, dan gaan we ook hier naartoe.
En ja, dat dat ik ook wel veel, ik kan heel veel dingen voor elkaar krijgen en ik kan ook wel weer vaak veel sneller gaan dan dat de meeste mensen kunnen gaan. Terwijl ik dat dan zelf nog niet zo in de gaten heb dat dat dat dan zo is en zo werkt bij mij. En dat is soms, nou ja, heel leuk omdat je dan denkt van: ja, weet je, daarmee kan je makkelijk het verschil maken. Maar soms is dat ook wel een beetje een een eenzame weg of een eenzame route. Dus maar daar ben ik ook helemaal oké mee.
Dus maar ja, dus ik ik ben ook heel erg daarin in in mijn comfortzone met mezelf en ik geloof heel erg in mezelf en in mijn eigen kracht. En dat ik, nou ja, in ieder geval ervoor kan zorgen. Dat ik in ieder geval heel goed voor mezelf kan zorgen. Dat ik heel goed voor mijn familie kan zorgen. Dat ik heel goed voor mijn vrienden kan zorgen. En ik ben ook wel iemand die dat, nou ja, op de schouder, weet je, kan leggen of kan nemen of, en ook voor mijn klanten. Ik wil het voor iedereen graag ook wel heel goed doen.
Ja, mooi. Je bent heel erg gevestigd in wie je bent.
Ja, dat denk ik wel. Ja, ik ik kan wel heel goed van mezelf op aan en, hoor, daarin, dat is ook dat je ook snel besluiten kan maken en dat de omgeving dat soms juist lastig vinden.
Is het dan ook dat je snel kan gaan? Dat je snel besluiten kan nemen?
Ja, dus ik kan snel besluiten nemen, maar ik weet dan ook wel weer heel snel van, hè, soms kan je snel besluiten nemen, maar dan weet je misschien niet zo goed: oh, welke acties je dan nog moet ondernemen. Maar ik weet dan ook wel meteen, hè, bum bam bam, ik zet meteen alle acties in gang en dan moet de rest nog even aan het idee wennen, bijvoorbeeld. Oh, gaan we dat doen? Maar ja, ik heb bijvoorbeeld wel ook een team om me heen verzameld van mensen die dat ook allemaal wel heel goed kunnen en die snappen en dan: oké, oh, gisteren zei je dit. Oh nee, maar het wordt toch net iets anders. Oké, nou gaan we die kant op. Yes, we gaan door.
Ja, dus door jouw manier van zijn ook een team om je heen verzameld die daarin dus flexibel op kan reageren.
Ja.
En ook en dan in een bepaalde snelheid mee kan gaan. Mooi.
▶ Moment uit de aflevering, 9:18
Je had het over dat het soms eenzaam kan zijn. Wat bedoelde je daarmee?
Nou ja, kijk, ook als je, nou ja, bijvoorbeeld, dat merk je dan toch, hè, als ondernemer van: je denkt misschien anders, je doet misschien anders, hè. Ik ben niet de standaardmoeder. Dus daarmee bedoel ik van: ik ben niet de moeder die iedere dag mijn kinderen naar het school breng of daar staat. Ja, ook dat in soms, weet je, gaan zaken voor bepaalde vriendinnendingen of wil je niet overal aanwezig zijn omdat je gewoon lekker wil chillen thuis of gewoon in je in je ding space wil zitten of omdat je juist iets anders belangrijks te doen hebt.
Dus dat is natuurlijk ook zo dat, nou ja, heel veel mensen dat natuurlijk ook niet helemaal begrijpen of mensen begrijpen misschien niet je ambities of mensen begrijpen niet waarom je sommige dingen zegt of doet et cetera. Maar bijvoorbeeld ook, hè, in familiekring. Je bent op een bepaalde manier, ben je natuurlijk ook een brand. Dus de dingen die jij persoonlijk meemaakt die neem je ook mee natuurlijk in je zakelijke leven. En soms is dat natuurlijk ook van: ja, maar moet je dat dan allemaal vertellen? Moet dat dan allemaal naar buiten? En dat wordt dan bijvoorbeeld weer soms niet in familiekring ofzo, weet je, wordt dat begrepen.
Ja.
Dus dat is ook van: ja, je je voelt je toch altijd een beetje een onbegrepen persoon.
Ja, ik denk dat dat met die uitleg dat dat op de ergens wel een logisch gevolg is, omdat je dus al anders bent dan de norm, waardoor je dus al anders voelt.
Ja.
En dat is aan de ene kant is het dus een kostprijs wie je betaalt voor de ambities die je hebt.
Ja.
Wat krijg je daarover voor terug? Dus aan de ene kant zit dan de eenzaamheid. Wat krijg je ervan terug door wel die keuzes te maken?
Dus ook wel weer juist de juiste mensen in je omgeving die dat, wie, met wie je helemaal die connectie kan hebben, of vriendinnen die net zo erg in een bunker kunnen zitten als jij, of mensen die ook niet zulke verwachtingen hebt of van jou, alsom mensen bij wie je echt thuis bent en thuis hoort of voelt dat je, zeg maar, weet je, dat voelt dan als thuis. En ook, ja, de je je eigen groei en je eigen ontwikkeling, dat is toch wel, en natuurlijk ook wel alles wat je wat je doet en wat je betekent voor andere mensen.
Als ik dan heel veel verhalen terugkrijg van andere ondernemers, en dan kan klein zijn tot heel groot, van: ja, ooit was ik een keer op een event van je, of ooit heb ik een keer je boek gelezen, of je kwam iets van op Insta voorbij, of ik heb je hele programma gevolgd. Maakt niet uit. Maar je hebt zoveel zaadjes bij heel veel mensen geplant. En nou ja, ook natuurlijk in de bubbel waar waar wij allebei in zitten, de de online bubbel. Ja, daar ben ik wel voor groot, voor heel veel mensen voor grote betekenis geweest of, ja, heb je toch wel echt iets geplant waardoor zij ook weer dingen kunnen doen, dingen durven te doen. Maar ja, ik zie mezelf daarin wel ook wel echt als een voorloper. Iemand die altijd weer even het nieuwe wiel weer gaat uitvinden. En dat ook alle ogen ook altijd weer op mij gericht zijn van: oh, wat is zij nou weer aan het doen? Dat, ja.
En ik denk juist omdat je een voorloper bent kun je het constant weer waarmaken wat je predikt, denk ik.
Ja. Of ja, want omdat je zo erg vertrouwt op jezelf, maar ook omdat je bepaalde skills en vaardigheden hebt en je het ook niet een gebakken lucht is, maar echt ergens op gebaseerd is, kan je natuurlijk ook iedere keer weer, ja, nieuwe stappen zetten en mensen daar weer in meenemen en ook gewoon zelf weer dingen proberen. En het leuke is natuurlijk wel is: als je meer geld gaat verdienen en je hebt meer geld, kan je ook wel weer meer gekke leuke dingen proberen, wat, ja, 10 jaar geleden absoluut niet kon.
Is succes het waard? De eenzaamheid en en die dingen wie je soms moet dragen? Je zei het
Ja, ik vind het het zeker waard.
Ja, het begin zei het ook van: nee, ik kan het dragen. Ik kan de mensen in mijn omgeving dragen.
Ja.
Waarom vind je het zeker waard?
Nou, omdat als ik dan al, ik zat, was gewoon laatst aan het nadenken, was een beetje, ik was een beetje in een depressieve bui, terwijl ik dat nooit echt heb gehad, maar ik was een beetje in een depressieve bui. En eerst al heb ik namelijk altijd, ik heb eigenlijk altijd van nature uit van: oh, ik geniet er van het leven en ik vind het leven fantastisch en ik wil iedere dag uit het leven halen. Dus dat heb ik altijd, maar ik was even in een depressieve bui. Toen dacht ik: ja, als ik nu dood zou gaan, zou ik dat erg vinden? En toen dacht ik: "Ja, maar kijk, ik ben al, ik ben, ik heb al zoveel gedaan in mijn leven, zoveel dingen meegemaakt." En dan dacht ik: "Ja, voor mijn kinderen zou ik het heel erg vinden en, nou ja, ook wel voor mijn klanten en voor alle dingen."
Kijk, ik kan nog zoveel meer doen, maar het voelde ook wel als een soort van: ik heb al zoveel mogen doen. Ik ben echt al zo bang dankbaar voor alles wat ik al, gewoon een enorme dankbaarheid ook wel die je dan in je depressiviteit voelt, want dacht: nou nee, ik heb dan, dan is het ook mooi als het zo zou zijn.
“Kijk, ik kan nog zoveel meer doen, maar het voelde ook wel als een soort van: ik heb al zoveel mogen doen.”
Simone▶ Luister naar dit moment (14:18)
Ja, mooi. Dus is dat eigenlijk een cadeautje uit een een bui wie je niet zo vaak ervaren hebt.
Ja.
Waardoor je weer op een andere manier kon kijken naar jezelf en
Ja. Of naar je leven en wat je dan hebt neergezet en wat je nou hebt gedaan et cetera. Ja.
Jij bent volgens mij wel echt wel iemand die echt het onderste uit de kan haalt, of niet?
Dat probeer ik wel. Ja, dat probeer ik wel. Ja, ik had, maar ja, aan de andere kant denk ik ook van: bijvoorbeeld nu zit ik vandaag, zit ik echt de hele dag, nou ja, nu met jou een podcast op te nemen, maar denk: ja, wat heb ik vandaag nou zitten te doen? Ik heb een beetje boodschappen zitten doen bij de Lidl. Ik ging een beetje opruimen. Ik ging een beetje zitten zeuren. Dus ja, aan de andere kant, kijk, ik ben niet een, ja, hoe moet ik dat zeggen? Een Tony Robbins. Weet je, dat is dan, zeg maar, beetje zijn dagen, ik weet niet of dat nog steeds zo is, maar die schijnen echt van 5 uur 's ochtends tot, nou, ik weet niet hoe laat hij naar bed gaat, van het heel vroeg naar bed tot 10 uur 's avond of 10 uur 's avonds maximaal ingepland te zijn in zijn agenda. En dan gaat hij ijsbad nemen en dan gaat hij dit doen en dan gaat hij dat doen. Terwijl mijn leven helemaal niet zo is.
Dus ik denk misschien zou ik er wel veel meer nog uit kunnen halen als ik echt zo'n ritme zou hebben. Ja, maar in dat, in die zin is het wel van dat ik dan denk: "Ja, maar ik haal misschien dan ook wel weer het meeste eruit door juist ook die hefboomtaken te focussen."
Ja.
En ook gewoon die rust ook te hebben ofzo van: oh, je hoeft niet per se iedere dag keihard te knallen en, ja, of of gewoon ook die vrouwelijke intuïtie, weet je, dingen, of gewoon te kunnen chillen ook.
Mooi, mooi dat je het kan. Ik denk je kan het inzetten wanneer je het wilt en je hebt een manier gecreëerd dat het beide kan.
Ja.
Ik denk dat dat, ja, in mijn optiek geeft dat juist de vrijheid om te doen waar jij je nog meer, ja, waar je behoefte aan hebt, in plaats van dat je gecontroleerd wordt door allerlei omstandigheden en van het moeten. Tuurlijk zijn bepaalde dingen wie je altijd moet met een bepaald succes wat je hebt, maar zo te horen kies je er ook voor om te juist te zeggen: "Maar ik wil juist ook kunnen zakken en dagen niks kunnen doen", in combinatie met: als je wilt kun je er ook voor kiezen om wel alles te hebben gedaan deze ochtend.
Ja, klopt. Kan allebei. Kan allemaal.
Ja, mooi dat je ook de andere kant laat zien. Ik had vroeger op mijn kantoor had ik allemaal A4'tjes geplakt met allemaal quotes en dan was ik aan het werk en dan tijdens de pauze probeerde ik mezelf te motiveren of te herinneren aan en en waar ik bijvoorbeeld, waar ik bijvoorbeeld bepaalde dingen voor deed. En ik had een zin, en dan daar moest ik net aan denken toen je dat zei, dat, of twee woorden, dat dat stond: "Leeg sterven." Dus met een uitroepteken. Alles geven wat erin zit.
En en ik vind jij dan wat mooi dat je eigenlijk zegt van: ja, maar ik ik heb gewoon vrede mee met hoe ik de dingen doe, hoe ik de dingen gedaan heb. Dus als ik zou overlijden, dan heb ik er vrede mee met de keuzes die ik gemaakt heb. Ik denk dat heel veel mensen dat niet hebben.
Nee, nee. Ja, dat is natuurlijk ook, dat is, ja, weet je, natuurlijk ook een beetje zonde van, hè, dat is natuurlijk ook een beetje zo een cliché wat gezegd wordt, hè. Dat de meeste mensen spijt hebben van de dingen die ze niet gedaan hebben dan dat ze spijt hebben van de dingen die ze wel hebben gedaan. En eigenlijk dat ze dat dan niet hebben gedaan omdat anderen ze daarin tegenhield. Ja, toch?
Dat is, want misschien rust je jezelf omdat je bang bent om iets te verliezen.
Dat is dan natuurlijk ook vaak van, hè, mensen doen dingen niet omdat ze bang zijn om te verliezen. Maar ja, het grootste verlies is wat je eigenlijk kan lijden is dat je het niet geprobeerd hebt, vind ik dan. Maar ja, dat is misschien voor mezelf. Kijk, ik kan zo erg ook van mezelf op aan van: oké, weet je, ik kan altijd geld verdienen daar. Ik hoef nooit bang te zijn. Dus stel je voor dat ik alles zou verliezen. Stel ik zou alles verliezen. Dus ik zou zou niet meer in zo'n mooi huis wonen. We zou niet meer zo'n kantoor hebben. Ik zou niet meer mijn auto rijden. Ik kan niet meer mijn zaak runnen. Alles. Dan weet ik nog precies wat ik zou moeten doen om weer geld te verdienen.
“Maar ja, het grootste verlies is wat je eigenlijk kan lijden is dat je het niet geprobeerd hebt, vind ik dan.”
Simone▶ Luister naar dit moment (18:10)
Of ik vind het dan ook leuk om een kleedje te starten en dan desnoods, weet ik veel wat, weet je, op een markt te gaan staan en dingen te gaan verkopen.
Ja. Ja.
Of dus ja, ik denk ook wel dat je in eerste instantie, als je als je echt succesvol wil zijn, ook gewoon dankbaar moet zijn voor de dingen die je hebt en daar dan, en dan ook echt jezelf daarin wil ontwikkelen in plaats van dan maar blijven staan waar je blijft staan, maar dan ook zeggen: "Oké, nou ja, ik, nu kan ik dingen nog niet. Oké, maar hoe ga ik het dan leren om het wel te kunnen?" En en dan echt van jezelf uitgaan in plaats van de plaatjes die je ziet van: oh, Simone Levie doet het dat, of Jonathan die doet dat, of iemand anders die doet dat die een grote inspiratiebron is. Nee, maar blijf nooit eens een keer dicht bij jezelf van: wat wil jij dan doen, betekenen?
Van een vastgelopen internetbedrijf met schulden naar een lancering met meer dan honderd deelnemers. Simone over in lijn leven met jezelf en de nuance achter die 10 miljoen.
▶ 19:11
Bekijk dit hoofdstukStart de aflevering op YouTube bij 19:11
En ik heb misschien het geluk gehad toen ik startte dat het gewoon, er waren nog niet zoveel, ja, Insta was er op dat moment misschien net ofzo, weet je dat, of, nou ja, Facebook, ik weet nog dat ik blogs mocht schrijven over dat Facebook bedrijfspagina's enzo had en dat het helemaal een ding was, of dat je mocht adverteren op Facebook. Maar ja, ik ging gewoon heel erg van mezelf uit en het was gewoon, ik was een technisch een meisje dat andere mensen gingen leren hoe ze online programma moesten maken. En ik dacht: als vijf mensen meedoen aan mijn programma ben ik al helemaal blij. En daar deden 100 mensen mee.
“En ik dacht: als vijf mensen meedoen aan mijn programma ben ik al helemaal blij. En daar deden 100 mensen mee.”
Simone▶ Luister naar dit moment (19:53)
Maar nu als mensen gaan lanceren, dan verwachten ze meteen ook 100 mensen in hun lancering en zijn ze niet blij met hun eerste twee klanten die binnenstromen, want het moet het meteen tonnen zijn. En ja, en daardoor maak je, denk ik, mezelf, jezelf misschien al lastiger, omdat het dan voelt als verlies of dan voelt als falen, als voelt: oh ja, maar, of: ja, maar ik heb het toch geprobeerd. Wat, terwijl je, ik denk: ja, maar wat heb je dan eigenlijk geprobeerd of gedaan? En en ook: waarom wil je iets? Kijk, wil je iets omdat, omdat je, omdat het lijkt dat je dan succesvol wordt, of wil je het iets omdat je het zelf ook echt wilt?
Ja, de keuzes wie je daardoor op volgend op dat antwoord geeft bepalen vaak wat het eindresultaat gaat worden ook.
Ja. En die keuzes die moeten ook wel echt liggen in lijn met wat je, waar je zelf heel blij van was. Kijk, ik word, kijk, ik ben online ondernemer of online business coach geworden omdat ik zelf altijd al mega passie had voor het internet.
Hm.
Ik heb bedrijfscommunicatie en digitale media gestudeerd. Toen het internet opkwam was ik één van de eerste die achter die computer zat en aan de nerden was op die computer. Ik ging mijn eigen websitejes bouwen. Ik ging mijn teksten schrijven. Dus het zat, zeg maar, nou, daarnaast verkopen en dingen, het zat altijd al in me. En en daardoor, zeg maar, AI, denk ik: "Oh ja, AI en ik ga er helemaal van aan en dan ga ik allemaal mensen er weer over teachen." Maar het past helemaal in wie ik ben.
En dat zie ik gewoon zo heel veel gebeuren, dat mensen dingen doen waarvan ze denken van: "Ja, maar dat moet ik doen, want dat gaat me succesvol maken." Hè, van: oh ja, ik ga ook business coach worden. Dus ik had bijvoorbeeld een, nou ja, een klant die had, die had, die eiste haar geld terug, want ze had in een heel jaar niks omgezet. Nou, eiste haar geld terug, deed iets heel anders. Wat is er vervolgens gaan worden? Business coach. Terwijl ze, ze kan zelf helemaal geen business. Ze heeft geen enkele euro verdiend. Maar waarom doen die mensen dat? Omdat ze denken: "Oh, maar daarmee ga ik succesvol worden. Daarmee ga ik geld verdienen. Ik ga andere mensen gewoon leren hoe ze moeten ondernemen, terwijl ik zelf nog niks heb gekund."
Ja.
En dan denk ik van: dan ben je niet in lijn bezig met wat je zelf eigenlijk te doen bent, hebt. Daar heb je het eerst andere stappen te zetten.
Heb jij in lijn leven met jezelf voordat je bent gaan ondernemen al deels geleerd, of is het juist door het ondernemen juist meer geworden?
Nou, door de ondernemen is het wel echt geworden. Ik weet niet of je dat zelf ook herkent, van dat je dan, toen ik ging ondernemen en dan ging ik naar, dat ik me vroeger, dan voelde ik me nooit echt ergens thuis ofzo. En toen ging ik ondernemen en dan ging ik naar ondernemers of naar dingen en er waren allemaal mensen en dan dacht ik: oh, zijn allemaal mensen zoals ik. Of ik was een keertje, was ik naar Mini Mastermind, was ik dan uitgenodigd door Ilko, ik weet niet, al iets van 8 jaar geleden. En er waren allemaal ondernemers die waren al allemaal, ik weet niet, die hadden allemaal al meer dan een half miljoen omzet per jaar. En ik kwam daar en ik dacht: "Oh, er staan gewoon nog net zulke soorten mensen, weet je dat?"
Dus dat is heel leuk natuurlijk als je dan uiteindelijk echt je ding gaat vinden. Want daarvoor inderdaad deed ik wel mijn ding, maar vooral heb ik me nooit echt thuis gevoeld. En ik had altijd in mijn hoofd, want toen waren er nog niet al die voorbeelden, maar toen had ik in mijn hoofd: "Ja, maar als je ondernemer wilt worden, dan moet je heel veel… Ja. Ja, dan moet je aan klanten komen, dus moet je heel groot netwerk hebben. Of dan moet je, ja, in bepaalde dingen al heel goed zijn." Terwijl, ja, ik al in best wel wat dingen heel goed was. Maar dan dacht ik: "Ja, nee, dan moet je echt wel, ja, nou ja, in ieder geval, nu ben ik dan 43, dan moet je wel echt 43 zijn. Dan heb je ervaring opgedaan. Dan heb je dit en dit. Dan pas kan je ondernemer worden."
Ja, ik lag er net toen je dat voorbeeld gaf, omdat ik hem ontzettend herkende.
Ja.
En ik denk dat heel veel mensen wie nu luisteren dat daarin wel herkennen of misschien zoekende zijn en dan denken: ik voel dat waar ik nu ben niet helemaal op mijn plaats is. En ik heb verschillende banen gedaan voordat ik ben gaan ondernemen. En ik had precies hetzelfde gevoel van: oh, ik voel me hier niet anders. Ja, ik voel dat ik de talenten, de ideeën, de gedachtegoed, de dromen, dat die juist tot zijn recht komen bij dit groepje mensen in plaats van dat het anders voelde bij het verkeerde groepje. En met de ondernemers ervaarde ik dat gevoel ook heel erg.
Ja.
Dat je dacht van: ja, hier is, dit is gewoon mijn, of ook voor het eerst in het leven. Ik was ik en toen ik net begon met ondernemen, 6,5 jaar geleden, zei ik het ook heel vaak: "Voor het eerst heb ik gevoel: dat zijn mijn type mensen." Dat is ook meteen de reden dat ik dus dacht: als ik wil beginnen met type klanten, dan wil ik ook ondernemers helpen, want dan, dat is mijn tribe.
En als je dan hebt over ondernemerschap en en mensen projecteren een hele hoop op ondernemerschap. Je zei het net ook al van: ja, dan moet je 43 zijn. Hè, een groot netwerk hebben. Mensen projecteren een hele hoop over geld. Nou ja, vorig jaar heb jij met jouw bedrijf heb je 10 miljoen omzet gedraaid en andere mensen wie nu kijken of luisteren zullen denken: "Ja, maar dat wil ik ook." En we leven in de maatschappij van snelle quick fixes, al als in: ja, snel geld verdienen. Niet zeggen dat dat niet mogelijk is, maar, ja, deels gaf je al een tipje van de sluier. Er is ook een reis om hier te komen.
▶ Moment uit de aflevering, 24:55
Ja. En, zeg maar, die 10 miljoen, want die wil ik wel een beetje nuanceren, want dat was een Plug&Pay award. Dus dat was, zeg maar, dus dat is dat je gebruik maakt van de software van, van Imu van Plug&Pay. En ik ben dan sinds 2019 die software gaan gebruiken en dat was dan van 2019 tot 2000, ik moet even nadenken, 2024 dat, zeg maar, die 10 miljoen omzet met die software is gegenereerd. Dus het was niet, zeg maar, in een jaar 10 miljoen omzet.
Mooi.
Dus maar dan nog, het was wel echt 2024, 2025 zijn, dit jaar wordt ook weer echt een heel mooi jaar. Maar inderdaad, als het over geld gaat van, kijk, geld, in ieder geval als je op een fijne manier geld wil verdienen, vo vloeit geld natuurlijk uit ook op de keuzes die je, of sowieso natuurlijk, geld verdien je op de keuzes die je maakt.
Ja. Ja.
En op de stappen die je durft te zetten. En in ieder geval in het ondernemerschap, zoals, nou ja, bijvoorbeeld, hè, als als coach zijnde of als iemand, zeg maar, die als een thought leader impact wil maken. Ja, daarin heb je jezelf ook wel echt te ontwikkelen en daarin heb je ook wel echt slim te denken en daarin heb je ook wel echt, ja, een onderscheidende boodschap nodig, weet je. Er er zit gewoon zoveel meer achter dan alleen maar een bedrag.
Ja. Nou ja, daar was ik dus ook benieuwd naar, want het is heel mooi en makkelijk tegenwoordig om online een bepaald beeld te schetsen. En wat ik heel erg naar boven wil halen zijn echte verhalen. En je je bouwt niet zomaar een miljoenen bedrijf. Daar is wat voor nodig. En ja, en het echte verhaal vanuit jou van, hè, ging het altijd in de stijgende lijn of heb jij ook momenten gehad van: ja, ik gooi ook de handdoek in de ring? En wat, als je jouw verhaal daarin zou vertellen, hoe zou je dat dan, dan uitleggen, hoe jouw ondernemersreis?
Als je k, als je kijkt naar het online ondernemerschap, want daarvoor was ik dan ook wat, dus ik ben sinds 2009 ben ik ondernemer. Kap hebben een mans een internetbedrijf en wat we deden was gewoon grote website te ontwikkelen. Nou, dat was, dat liep eigenlijk ook best wel snel goed. Kregen steeds grotere klussen et cetera. Nou, totdat ik zwanger werd. Ik kwam weer op kantoor en ik dacht: "Nee, deze business wordt er niet blij van." Nou, altijd al die passie voor het internet gehad. Dus toen zoekende naar: "Oké, wat is het dan wel?" Maar in die hele zoektocht, en dat herkennen misschien mensen ook wel, dat je aan het zoeken bent van: oké, wie ben ik dan wel? Wat kan ik dan wel? Waar word ik wel blij van? Wat is nu echt mijn ding? Dat was wel ook een punt dat het bedrijf echt eenmaal zo naar beneden ging.
Want we hadden samen het bedrijf, maar mijn man is meer van behind the scenes. En ik ben echt degene van de marketing en van de sales en die zorgt, zeg maar, dat die motor blijft aangaan. Plus we hadden personeel. Mijn man zei: "Stop daar nou, we moeten ermee stoppen." Ik zei: "Nee, nee, nee, ik vind die mensen zo lief en aardig. Laat het maar." Dus we gingen, zeg maar, die mensen steeds bleven betalen. Nou, of tot het moment dat het niet meer kon, we in de schulden, ja, raakten, of eigenlijk, nou ja, mijn vader nog moest bellen van: wil je geld lenen, weet je, zo. Nou nou ja, ik had gewoon wel het geluk, weet je, dat er lieve mensen waren die ons wilden, ons supporten. We hadden een lening bij de bank, weet je dat, dus. Maar ja, feitelijk draaide het bedrijf, op een gegeven moment draaide niks meer. En toen was het bij mij zoiets van: oké, nu heb ik het echt te doen.
“Maar ja, feitelijk draaide het bedrijf, op een gegeven moment draaide niks meer. En toen was het bij mij zoiets van: oké, nu heb ik het echt te doen.”
Simone▶ Luister naar dit moment (28:34)
En dat was het moment dat ik mijn programma bij Prachtige online programma's ging lanceren. Maar ik had toen gewoon het idee: "Nou, als vijf mensen meedoen en ik vroeg €1000, ben ik al helemaal blij. €5000 voor de eerste ronde, helemaal top." Nou, en toen werden het in één keer meer dan 100. Dus nou, dat was natuurlijk echt een groot moment van succes, toch? Van: als je verwacht over vijf mensen gaan zich inschrijven voor je programma en in één keer gaan er meer dan 100 meedoen. Hè, eigenlijk en in dat hele proces vond, dat er meer dan 100 mensen meededen. Iedereen vond het fantastisch, iedereen was blij.
Dus in eerste instantie vindt iedereen het fantastisch, iedereen blij en vindt je geweldig en je bent inspirerend tot op bepaalde hoogte. Want dan krijg je in één keer toch ook dat mensen je niet meer zo leuk vinden. Want dan gaat jaloezie ontstaan. "Ho, die gaat me nu toch wel een beetje te snel. Oh, die, dat snap ik niet meer." Snap je? Dus dat, dus eigenlijk op het moment in eerste instantie als je successen hebt, zullen mensen altijd zeggen: "Fantastisch, je bent zo goed bezig", tot een bepaalde hoogte. Want dan is het: "Hey, hey, hey, jij moet nog wel eventjes mijn klant blijven. Jij moet nog wel op de manier blijven ondernemen zoals ik eigenlijk wil dat je blijft doen. Je moet niet te ver uitvliegen, want dan raak ik je misschien kwijt." Weet je, dat soort dingen.
Dus dat is natuurlijk ook voor jezelf is dat wel weer een proces van: oké, de mensen met wie ik werk, had echt toen mini team, maar ook, ja, een hele lieve Vier, maar die kon ook niet op dat niveau eigenlijk meer functioneren, weet je, met honderden mensen. Dus ik had ook andere mensen weer nodig. Nou, dan werd er bijvoorbeeld weer: "Nou ja, dan ga je een team bouwen." Ja, wat wist ik van team bouwen, toch? En nou ja, dus ik ging ook heel veel men, met mensen werken, maar ook heel veel mensen die willen meeliften op je succes. Dus die willen niet denken van: "Oh, leuk, ik ga Simone", ja, ook wel, maar eigenlijk ook wel vanuit de mindset: oh, dan ga ik ook heel succesvol worden. Zo allemaal mensen die ook eigenlijk stiekem op de voorgrond willen hebben. Nou, en dan ben je jezelf weer zoekende.
Dus eigenlijk is het, en in die hele periode gebeuren er dus ook wel de hele tijd ook dingen die niet zo leuk zijn. Alleen ik heb vanuit, denk ik, jongs af aan al heel erg geleerd dat ik best wel veel dingen heb meegemaakt die niet zo heel erg leuk waren. Alleen ik ben ook best wel positief ingesteld persoon. Dus ik laat me daar niet zo snel door uit het veld slaan. Dus dan gebeuren er dingen en dan kunnen sommige mensen, die kunnen daar dan heel lang in blijven hangen en die die denken dan: "Oh, stop, nu vind ik genoeg." Of die zijn zo lang zo snel uit het lood geslagen dat ze niet meer daar dan doorgaan. Maar ik denk dan: "Oh, nou en, dan ben ik eventjes twee dagen ofzo daarvanuit het lood geslagen en dan ga ik weer door."
Waarom? Waarom ga je, ging je elke keer weer door en ga je elke keer weer door?
Ik denk toch ook wel die enorme drive die ik dan van mezelf heb, dat ik echt zoiets heb van een soort van pitbull mindset van: ik laat niet los en ik ga gewoon door totdat ik het kan en totdat ik het gemanaged heb.
Is dat bewijzen voor jezelf dat je het kan?
Nee, het is niet bewijs voor mezelf.
Geloven dat je het kan?
Ja, dat is echt ook wel, ja, vol vertrouwen, maar ook van: ik wil het leren. Ik wil dit masteren. Ik wil dus voor jezelf gewoon: als anderen dit kunnen, kan ik dit ook. En ook, denk ik, wel ook willen van, want je hebt natuurlijk ook heel veel mensen die je volgen. Dus je, dat je, dat ik ook wel denk van: ik wil die inspiratiebron dan ook voor mensen zijn, dat ik wil laten zien dat het kan.
Hm hm.
Dat is denk ik ook dus een soort van daarin een enorme innerlijke drive hebben.
En misschien is het ook wel dat erachter, weet je, vader ook staat die je ook wel la wil laten zien. Snap je? Van: kijk papa, ik kan het wel.
Tuurlijk, dat zit er vast ook wel achter. Maar maar ja, het is ook wel een drive van, die je dan in jezelf, zeg maar, aanhoudt.
Hoe hou je dat geloof vast dan in jezelf? Of hoe heb je door die periodes heen van die uitdagingen, dat je daar in bed ligt en denkt, weet je wel: ik moet even bijkomen?
Nee, weet ik niet. Ik heb er dan wel eens bijvoorbeeld met een vriendin Dolly over en die zei dan bijvoorbeeld ook van: ja, dan hadden we samen, dan waren we even aan het brainstormen en dan vertelde ik van: ja, ik had een webinar en niemand schreef zich in. En dan was zij daar helemaal vanuit het lood geslagen. En dan zei ik: oh ja, ik heb ook een webinar gegeven. Ja, niemand schreef zich in, maar ik geef vooral volgende week weer een webinar. Ja, dus en dan gaf haar ook weer in één keer zo: "Oh", eye-opener, van: "Oh ja, weet je, ja, zo kan het ook", ofzo, weet je dat?
En wat, maar dat is denk ik ook gewoon iets wat denk ik dan in me zit of in mijn natuur zit ofzo. Maar het is wel zo van: als je dat hebt, of, ja, dus als je je minder snel uit het lood laat slaan, dat het dan wel makkelijker wordt. En dat dus dan is, zeg maar, voor mij zijn die enorme of dalen, weet je. Dus anderen die zullen dan zeggen dat die, ik weet heel veel dalzelfde, zeg maar, als ik ruzie heb gehad met mijn man en dan weet hij: ja, 15 jaar geleden dit, jij dit, dit ook nog. Maar ik weet het, van een maand geleden weet ik het allemaal niet meer wat hij gedaan heeft, snap je? Dus vergeet ook al die dingen heel snel.
Uit de statistiek is gebleken dat ongeveer 50% van de mensen die mijn podcast beluisteren niet subscriben. Als je mij een dienst zou doen, dan zou we het ontzettend waarderen als je op subscriben zou drukken. Als je dat zou doen, dan zullen we onze hartstikke best doen om ervoor te zorgen dat elke podcast aflevering alleen maar beter wordt. We zullen luisteren naar jouw feedback en we zullen ons best doen om, ja, de gasten uit te nodigen wie jij graag wilt zien. Dankjewel.
Hoe houd je vertrouwen vast als het tegenzit? Simone relativeert, blikt terug op ingrijpende kantelmomenten en legt uit waarom we elkaar zo hard nodig hebben.
▶ 33:55
Bekijk dit hoofdstukStart de aflevering op YouTube bij 33:55
Ja, maar het klinkt ook alsof je dat op een positieve manier uitfiltert, wat je er voor jezelf nodig haalt, en voor de rest de negatieve en andere emoties laat zitten, zodat je ook in het moment door kan gaan en gebruik wat je nodig hebt, en deels dus in je relatie, maar deels in je succes.
Ik denk ook wel een beetje dat ik mezelf daarin een beetje, zeg maar, kijk, ik ben toch ook maar één van die hoeveel miljard poppetjes ben ik op de aarde, toch? Dus ik ben gewoon maar één van die en zijn we allemaal. Ja, dus ik kan denk ik ook heel goed mezelf een beetje, zeg maar: oké, weet je, dan ga ik op een wolkje zitten en dan zie ik mezelf gewoon als een poppetje zo en dan, ja, ik ben, ik identificeer mezelf dan niet heel erg mijn ego met wie ik dan zelf ben. Snap je? Weet je wat ik bedoel?
Ja.
En als ik dat dan doe, dan kan ik ook weer veel makkelijker mijn dingen doen, want ik ben ook maar één van die. Wat ben ik nou eigenlijk? Dus in plaats van dat ik mezelf heel belangrijk maak, maak me, ben ik helemaal niet belangrijk.
Wat heerlijk. Ik hoor je twee dingen doen. Aan de ene kant dus zeggen van: "Hé, ik ben belangrijk. Ik ik volg mijn eigen keuze. Ik volg mijn eigen pad." Nou, aan de andere kant: ik ben helemaal niet belangrijk. Ik doe er niet toe in de speck of dust, hè, met al die miljoenen mensen en ik ben maar een klein iets, een klein blije op deze aarde. En het contrast tussen die twee voor jezelf gebruiken om daar een balans te hebben. Om jezelf aan de ene kant niet te serieus te nemen totdat je jezelf heel serieus neemt.
“Om jezelf aan de ene kant niet te serieus te nemen totdat je jezelf heel serieus neemt.”
Jonathan▶ Luister naar dit moment (35:22)
Ja. Daarin denk ik op een automatische manier kunnen schakelen van mijn, dus inderdaad, dat kleine milie leventje voor mezelf wel heel belangrijk maken, in ieder geval dat je er alles uit wil halen, omdat het misschien eigenlijk zoiets nietigs is, maar ook weer zo'n fantastische ervaring en dat het je gegeven is. En aan de andere kant ook weer van: ja, in de dingen die gebeuren of de dingen die je overkomen, dat het dan, dat het, weet je, dat dat dan ook zo is.
En ook altijd vanuit, ja, het perspectief van: ja, ik ben in Nederland geboren. Ik ben geboren in vrijheid. Mijn grootouders die zijn, nou ja, weet je, die die hebben in de oorlog de meest verschrikkelijke dingen meegemaakt. Ik, nou ik, weet je, zij hebben gevochten voor de vrijheid die ik heb. Dus ik moet mijn leven daarin ook gewoon volledig, dat, weet je, dat die, dat wat mijn grootouders hebben opgeofferd, mijn oma die heeft nooit meer zo'n mooi leven kunnen leiden. Dat kan ik nu wel doen. Dus dat is het ook. Dat is ook een enorme drive voor mezelf.
Heerlijk. Dus aan de ene kant ambitieus, in het moment kunnen leven, kunnen filteren.
Ja.
Ik hoor ook relativatie.
Want dan denk ik: oké, die enorme dalen die ik dan heb meegemaakt, om mensen die zijn weggelopen of klanten die zijn boos geworden of een keer dat je een event hebt gedaan en dat de sales niet zo goed ging, of een, of dat corona kwam en dat je denkt: "Shit, weet je, wat gaan we nu weer doen?" Of, nou, weet je, er zijn talloze momenten natuurlijk die je kan noemen, maar aan de andere kant, en kijk, ik moet even afkloppen, maar ben ik ooit heel ziek geweest? Nee. Heb ik gezonde kinderen? Ja. Snap je? Dus daarin, ja, oké. Ben ik, ben ik zelf ook gezond? Ja, ik ben een beetje klein. Ik, als mensen mij googelen staat ook: "Simone Levie ziekte?" Nee, ik heb geen ziekte. Ik ben gewoon klein.
Vertel. Je bent gewoon klein. Ook voor de vraag. Ik had hem toevallig hier als vraag bij staan van: vertel eens, hè, en je bent gewoon klein. Vertel, je bent gewoon klein.
Klein. Ja, ik ben gewoon klein. Ik heb kleine ouders. Ik heb kleine grootouders.
Kun uit de wereld helpen voor de kijkers en de luisteraars.
In ieder geval niet dat ik weet.
Simone Levie is gewoon klein.
Simone Levie is gewoon klein. En inderdaad, en dat is natuurlijk ook vanuit, dat is wel heel grappig, want dat is ook weer vanuit een Nederlands perspectief. Want als ik in Thailand ben, dan ben ik gewoon one of the guys. Dan ben ik, en in Spanje ben ik misschien wel een kleine Spanjaard, maar dan val ik helemaal niet op, hoor. Dan ben ik ook gewoon: oh ja, weet je dat? Dan zou niemand tegen mij zeggen: "Oh nou, oh weet je, als", stel ik zou, ja, het is maar perspectief. En dat is wel heel erg, vind ik dan, maar misschien, ja. Nee, ieder land zal wel een beetje zijn, maar ik leef natuurlijk in Nederland. Dat Nederlanders vaak denken dat dat wij het centrum van de wereld zijn op een bepaalde manier. Op een bepaalde manier ook niet, maar in sommige perspectieven denk ik: "Ja, weet je, je denkt wel heel erg Nederlands."
Ja. Nou ja, ik denk over het algemeen dat mensen sowieso van zichzelf denken dat ze de center of the universe zijn en dat hun manier van opvoeden, dat ze en hun manier van zijn en hun manier van denken, dat dat de enige manier is wie er bestaat. En dat heel veel mensen het lastig vinden om los te koppelen. En dat prachtige voorbeeld van van Thailand, waar ik gelukkig over twee weken straks met mijn dochter en gezinnetje heerlijk zes weken ga zitten. Dus ik kan niet wachten. Dat is grappig dat je Thailand noemde, want ik zit helemaal in de Thailandmodus. Maar dat ze niet voorbij kunnen kijken aan hun eigen situatie.
▶ Moment uit de aflevering, 38:41
Ik ben wel heel erg benieuwd, als je het dan hebt over een voor en een na. Is er in jouw leven een kantelmoment waarbij je kan zeggen: "Ja, dat was het moment", of een gebeurtenis, dat alles veranderde?
Nou ja, ik denk dat er dat in mijn leven wel, weet je, dat er meerdere turning points zijn in mijn leven dat heel veel heeft veranderd. En één is echt wel, zeg maar, een hele nare gebeurtenis. Dus dat is echt dat ik door een een, nou ja, toen toen vriendje verkracht ben. En dat was juist wel weer, zeg maar, een moment dat ik even zoiets had van: oké, weet je, ik geloof niks in de wereld en ik vertrouw de hele wereld niet meer. Dus dat was juist echt een, ja, moment van beschadiging. En dat moment was zo dat ik ook dacht van: nou, ik kan er noo, ik zal hier nooit meer over kunnen praten, weet je. Het kon daar niet met niemand over praten.
En ja, en toen was eigenlijk een een ander kantelmoment was dat ik mijn man Matthijs leerde kennen en dat er een man was. Want, nou ja, daarna kreeg ik, na die andere man kreeg ik een andere man en die was, weet je, wat, we waren allemaal issues mee en dan kon ik lekker, zeg maar, voor die man gaan zorgen. Maar toen zag ik in één keer een man en die man die geloofde gewoon echt in mij en ik had nog nooit een man leren kennen die echt in mij geloofde. En doordat hij echt in mij geloofde ging ik in mezelf geloven. En daardoor gingen, nou, gingen we ondernemen. En dan zei: "Ja, Simone, fantastisch." En hij zeg: "Nou ja", hij gunde mij gewoon de hele wereld. Dat, dus dat was voor mij ook wel echt een kantelmoment.
En toen kreeg ik ook weer de ruimte, eigenlijk in het hele ondernemerschap kreeg ik ook de ruimte juist om dat trauma dat ik van de verkrachting had te helen. Ik weet niet, toen ging ik, want ik kon daar ook niet met mijn man over praten en ik kreeg nog regelmatig paniekaanvallen. Maar toen in één keer ging ik gewoon on stage, ging ik mijn verhaal vertellen, want dat was veel makkelijker voor mij om on stage vanuit een afstand mijn verhaal te vertellen dan één op één dat verhaal te vertellen. En en daardoor, weet je, dus dus dus ik kon mezelf helen. En nou ja, en toen het moment van dat ik, dat, nou ja, de moment dat ik dus mijn online programma ging lanceren en dat ik dacht: ik ga gewoon mijn online programma lanceren. Ik ga gewoon proberen. Nou, dat was een enorm kantelmoment in mijn leven.
En zo zijn er, en dan ging ik event organiseren. Toen dacht ik: "Wow, ik ben supergoed in events organiseren." Was ook weer een kantelmoment in mijn leven. Dus ja, dat is juist, denk ik, ook wel. En en, weet je wat, wat ik ook daarin best wel mooi vind, is: op het moment dat die dingen gebeuren, dan zien we dat nooit als kantelmoment of als turning points of als wonderen die dan uit de hemel komen vallen. Dan voelen ze gewoon als een soort van inzicht die binnen komt vallen. Of je krijgt misschien wel een soort van visioen, maar je vindt het gewoon dan op dat moment, vind je het heel normaal. En als je dan later terugkijkt, dan denk je van: "Wow, dit was echt een turning point of een geschenk uit de hemel of een blessing die ik toen heb gekregen." Weet je dat?
“En als je dan later terugkijkt, dan denk je van: "Wow, dit was echt een turning point of een geschenk uit de hemel of een blessing die ik toen heb gekregen."”
Simone▶ Luister naar dit moment (41:46)
En ja, ik, ik denk dat er nog, ik geloof ook wel dat er nog vele kantelmomenten kunnen komen. En die kunnen, zeg maar, natuurlijk in goede zin zijn of in minder goede zin, hè. Maar ook daarin geloof ik ook dat je dat kan, dan kan zien als een, ja, blessing van God of van het universum of hoe je dat dan wil geven. Omdat er dan ook iets, weet je, gezegd tegen wil worden of iets dan de bedoeling is om daar iets mee te doen of niet, of daar berusting in te geven.
Is er voor jou ook een kantelmoment geweest waarin, hoe Matthijs naar jou keek en en in jou gelooft en van jou hield, dat jij voor de spiegel stond en en in hetzelfde zo naar jezelf keek?
Ja, ik denk wel dat toen hij, ik geloof toch ook wel dat we, kijk, wij mensen zijn sociale wezens en we hebben gewoon anderen ook nodig om, kijk, je, er wordt heel vaak gezegd van: alles zit in je en je moet het allemaal uit jezelf halen, of of zoiets, toch? En je hebt geen, of, en er wordt bijna dan gezegd van: je hebt geen ander nodig, of iets. Ik geloof juist dat we als mens, we zijn zo sociaal en we hebben juist andere mensen nodig. We hebben coaches nodig. We hebben geliefde nodig. We hebben vrienden nodig. En hoeven er niet heel veel te zijn, maar dat je dan naar jezelf kan kijken en dat je kan zien van: ja, weet je, ik ben het waard, of: ja, ik ben mooi, of: ja, ik ben slim, of: ja.
“Ik geloof juist dat we als mens, we zijn zo sociaal en we hebben juist andere mensen nodig. We hebben coaches nodig. We hebben geliefde nodig. We hebben vrienden nodig.”
Simone▶ Luister naar dit moment (42:58)
Ja.
En dat, en ik geloof ook dat we dat als mens ook meer kunnen doen en ook aan andere mensen kunnen geven. Gewoon, hoe vaak bijvoorbeeld in Nederland geven we nou iemand zomaar een complimentje, toch?
Dat klopt.
Van: oh, je… Maar als je dat al vaker doet, als je dat naar mensen doet, dan word je al een aantrekkelijkere persoon. Mensen vinden jou dan ook aantrekkelijk.
Weet je hoe leuk complimentjes geven is? Weet je hoe vaak ik dat doe? Ik ik hou daarvan. Het is toch heerlijk om een ander een goed gevoel te geven. Ik stond laatst in de crossfit en dat was, iemand was echt keihard de best aan het doen en ik zei: "Ja, goede workout. Je was echt lekker bezig en deed daar echt, echt goed." En ja, dat zie je dan toch meteen. Maar waarom, weet je wel, dat voor jezelf houden? Maar ja, nogmaals, dan kom je weer terug dat iedereen denkt dat ze de center van de universe zijn.
Veel mensen zijn heel veel met zichzelf bezig en, ja, of die denken daar niet eens over na, of die denken: "Ja, mensen zitten toch niet op mij te wachten dat ik dan iemand een complimentje ga geven ofzo." Weet je dat? En dat moet natuurlijk ook wel een beetje in je natuur zitten, maar ik denk dat je dat soort dingen ook wel kan leren, want het is misschien ook wel, ja, geleerd dat je dat wel of niet doet.
Ja. Ja. Ik zeg soms wel eens tegen klanten van mij, of bij intakes met met nieuwe klanten, van: soms heb je maar één iemand nodig wie in je gelooft en het is zo krachtig wat dat met je doet. En is iets, een rol wie ik jou ook zie doen, als coach, maar als mens, van: ik geloof in de beste versie van jou. Ik heb het ook ervaren. Ik ben bij ook events van jou geweest en en wat jij heel goed doet. En zeker de horende met waar jij dan vandaan komt, met hoe je eerst over jezelf dacht, dat je dat kan geven aan andere mensen. Ja, alleen dat al vind ik zo mooi. Dat betuigt al van zoveel groei. Het is hartstikke mooi om te zien dat dat lukt. Of misschien juist omdat je dat hebt meegemaakt.
Ja, misschien juist dat je daar dan nog meer daarin kan inleven of weet dat mensen dat nodig hebben, of, en het is natuurlijk ook heel mooi om dat aan mensen te geven en dat, dan heb je het ook heel mooi werk, dat je dat dan aan mensen kan geven. Maar ik, aan de andere kant kan ik er best wel ook gevoelig voor zijn, hoor. Als mensen bijvoorbeeld geheel, zeg maar, stel je voor, weet je, je hebt mensen, ik denk dat jij dat ook wel herkent, je hebt mensen in een in je coachtraject en je doet er zelf alles voor, zeg maar, weet je dat? En mensen doen er zelf eigenlijk niks voor en dat ze dan behoest worden omdat ze niet gezien worden.
Kijk, weet je, ik ben er niet voor, zeg maar, dat dat ik mensen, je, dus ik zeg ook bijvoorbeeld: we doen nu een een 111 dagen sprint, zeg maar, en dan, dan zeg ik ook van: ja, weet je, je doet aan deze sprint mee omdat je, je doet het niet voor mij mee. Je doet het niet om mij gezien te worden ook mee. Je doet, waarom doe je dit toch? Nou, en dan zeg je: "Ja, ik doe het voor dit en ik doe het voor dat en ik doe het voor zus." Weet je, zo.
Kijk, en dan als het, en als je het dan doet en en en ik zie van: "Oké, weet je, mensen hebben even een hulp nodig", dan kan ik mensen ook echt zien. Maar ik vind het heel, dat is wel echt iets in mij van: ik vind het wel echt heel lastig om mensen te zien als ze zelf, ja, gewoon eigenlijk denken van: oh, ik, ja, ik betaal en nu gaat het komen, bijvoorbeeld ofzo, of: oh ja, ik ik, van: oh, ik probeer iets en nu gaat het komen.
Herkenbaar.
Ja, herkenbaar.
Ja.
Ik ben heel erg van persoonlijk leiderschap, een intrinsieke motivatie, en ik denk dat met ondernemerschap is dat een, een eigenschap wat je gewoon nodig hebt. Punt.
Ja.
En je benoemde het net ook al, van die dagen dat het niet lukt, of ik geef volgende week weer een, een webinar, of die voorbeelden wie je al eerder gaf, is die flexibiliteit waarbij je dus zelfsturend moet blijven als ondernemer om, om te gaan met al die tegenslagen wie er sowieso gaat komen. Dus als je dan wacht en je handje ophoudt of wacht dat iemand het fixt, ja, dan denk ik dat je het verkeerd begrepen hebt, want voor niets gaat de zon op en zeker niet met on
En dan kan je wel zeggen: "Oké, help." Hè, dan als je zou zeggen: "Oké, help. Weet je, ik zit er even doorheen en ik voel me nu even niet lekker et cetera." Want nou, dan ben ik de eerste die er voor je is. Maar als je gewoon, ja, zelf alleen maar stil gaat zitten en een beetje alleen maar aan het huilen bent omdat je jezelf zo zielig vindt. Ja, dat vind ik zelf heel moeilijk, omdat ik dat, daar kan ik me dus niet zo heel goed in inleven. Ook omdat ik dus zelf iemand ben die me, die niet heel vaak zeg maar in een hoekje gaat zitten huilen omdat ik mezelf zo zielig vind. Ja, weet je, gewoon wel even van, weet je, en gewoon balen.
Ja.
Maar dan ook weer van oké, hoe kan ik het dan voor mezelf fixen of wat kan ik dan doen?
Herkenbaar.
Ja.
Nee, ik heb precies hetzelfde. Dus ik heb dat gevoel ook.
Waar is Simone goed in en wat zou ze doen als ze vandaag opnieuw begon? Een concreet plan van je eerste 100.000 euro naar een miljoenenbedrijf.
▶ 47:33
Bekijk dit hoofdstukStart de aflevering op YouTube bij 47:33
Als je dan hebt over alles wat je hebt gedaan, is er een rode draad daaroverheen? Wat is, wat is jouw rode draad?
Ja, dat is wel een hele mooie, van wat is mijn rode draad? Door alle dingen heen die, die je gedaan hebt. Ja, ik denk wel de, mijn innovatie, hm, liefde voor ook theater, als ik gewoon denk van, weet je, de dingen die ik allemaal dan heb gedaan en waar mee bezig ben. Dus weet je, je doet kleine events, d wordt dus groter en groter en groter en zeg maar steeds meer show en alles, weet je. En vroeger was het al een klein beetje show en het wordt steeds meer show.
Hm hm.
Dus dat is wel ook echt een ding, maar ook wel echt de passie voor dus innovatie, en bedoel ik ook passie voor het internet, of nu, weet je, AI, weet je, dat zit er natuurlijk ook wel echt heel erg in enking, en de liefde zeg maar voor, wat je zegt, het allerbeste uit mensen willen halen. Ja, maar ik, en de rode draad is ook wel bijvoorbeeld van: ik vind groepen coachen, en in groepen bijvoorbeeld mensen één op één coachen vind ik fantastisch, maar bijvoorbeeld, en dan denken weer: "Oh ja, nu ga ik weer eventjes iemand, mensen één op één exclusief coachen." Want ja, weet je, dat is soms heel makkelijk om daar heel veel geld mee te verdienen, want ik hoef het maar te zeggen en mensen willen het, weet je dat?
Maar met een hele rode draad daarin is ook wel weer van dat dat eigenlijk niks voor mij is. Dus dat ik dan weer denk: oh ja, weet je, waarom heb ik dat nou weer gedaan? Dus kort is leuk bijvoorbeeld, hè. Stel, iemand een maand begeleiden, helemaal prima, een keer. Maar nee, dat is, nee, dat, daar, ik ben echt, dat, ja, dat voel ik ook wel, van ik ben echt bedoeld voor het grotere, het grotere publiek.
Als je dan zou zeggen waar jij goed in bent,
Waar ben ik goed in? Nou, dan kan ik zeggen: ik ben zoveel dingen goed.
Ga je, ga je gang. Heerlijk. Heerlijk.
Waar ben ik goed in? Ik ben goed in kansen zien, daar snel handelen en snel denken en snel schakelen, van oké, dan. En ik heb laatst een talentest gedaan, dus ik zit er zelf een beetje in. En dat is heel leuk, die talentest, want die talentest die moet je namelijk doen met vragen van dingen die je vroeger heel goed kon of die je heel leuk vond vooral. Dus wat, en dan was het voor je puberteit, dus echt tot je 12e jaar. En daar trek ze dan conclusies uit waar je dan nu heel goed in bent of waar je energie lekt.
Maar toen werd het tegen mij gezegd en toen dacht ik: "Ja, dat klopt wel." Van: jij kan zowel korte termijn als midden termijn als lange termijn heel goed nadenken. Dus jij ziet heel goed wat er in de toekomst, weet je, moet gebeuren, of van oh ja, dan gaan we bijvoorbeeld een heel groot event, of, nou ja, ik heb bijvoorbeeld dat traject en ik wil de cirkel voor 3 jaar. Dus dat is echt met een visie voor de toekomst natuurlijk gebouwd. Maar wat heb ik dan ook in de korte termijn en in de midden lange termijn allemaal te doen? En al die verbindingjes dan, denk ik, met elkaar te leggen. Dus dat is iets zeg maar in strategisch vlak waar ik dan goed in ben.
En in, nou, daarnaast ben ik ook wel echt goed in verbindingen leggen, voor zeg maar, voor de mensen in mijn team of in mijn omgeving zeg maar op mijn manier te zorgen, en dan niet als de zorgen van, weet ik veel wat, als iedereen ziek is of weet ik veel wat, dan de kopjes thee te komen brengen. Want dat is nou niet echt mijn ding. Maar dus daar ben ik, daar ben ik denk ik ook wel goed in. Plus ook echt, ja, onstage staan en spreken en mensen motiveren en dat ook in coaching te doen.
Mooi.
En, en dan ook, denk ik, want dat zeggen mijn klanten ook, van dus aan de ene kant ben ik dus goed in grote groepen, maar ik ben ook goed in mensen te weten van: oh ja, die doet dit, die business, en die doet die business en die doet die business. En dat, ja, niet iedereen heeft natuurlijk hetzelfde verdienmodel. Oh, dan moet jij dit doen. En tegen iemand zeg ik: "Nee, jij moet dat niet doen." Dus ook heel goed weten voor die anderen wat hun dan, hun lange termijn, hun middel langer termijn en hun korte termijn is.
Mooi. Ja, ik denk dat dat ook één van de belangrijkste eigenschappen is voor als je een coach zou moeten zijn, dat stukken van jezelf, hè, los van je kennis, los kunnen laten om helemaal in iemands schoenen te staan en dan te kijken: wat is voor die persoon nodig? En dan alle elementen meenemen. En, en zo te horen kun je gewoon heel goed, naast je businesses kun je ook kijken van wat is voor die persoon het juiste moment? Sprekende vanuit hun schoenen, en daarin dus weer jouw skills van korte, lange termijn en nog lange termijn terug kunnen brengen naar feedback, en ook weer praktisch: wat kunnen ze daarvoor als stap kunnen doen? En dat is dat actiegericht waar je het over had. Snelkeuzes maken, maar ook welke acties daaraan gek
Ja. Of we ook wel weer bijvoorbeeld dan inleven in iemand. Bijvoorbeeld gister zat er een klant en die was er helemaal doorheen, en we zitten in een sprint, en dat ik dan zeg: "Oké, jij hoeft deze week even niks te doen."
Hm.
Van: de anderen moeten allemaal gaan, maar jij gaat even niks doen. Ga jij maar even journalen. "Ja, maar wat is journalen dan?" Weet je dat? Ja, dat is dan goed. Jij moet gaan journalen.
Ja, de, de rem opleggen bij sommige en bij die andere de schopen horen waar wie ze verdienen, en dan precies, voor elke persoon heeft wat anders nodig.
Ja.
Ja. Ja. Mooi.
▶ Moment uit de aflevering, 53:15
Kan iedereen ondernemer worden?
Nee.
En waarom is het nu het juiste moment om wel te gaan ondernemen? Voor de mensen die het wel kunnen?
Oh, voor de, voor de mensen die het wel kunnen, of voor de Kijk, je weet het niet altijd of het kan, hè. Dus ik zeg sowieso: probeer het.
Mooi.
Toch? Als jij voelt van ik wil ondernemer worden en je twijfelt erover of je wel of niet een goede ondernemer bent, ga het gewoon proberen. En, nou ja, als je zelf bij jezelf merkt van: oh, ik heb heel veel terugtrekkende bewegingen en ik word er totaal niet gelukkig van, of, nou, weet je, ja, het is niet erg om geen ondernemer te zijn. Dus dat is over zo.
Maar waarom wel in deze tijd? Omdat er in deze tijd, het gaat zo snel, er gebeuren zoveel dingen. En aan de ene kant, stel je voor, je wil iets met persoonlijke ontwikkeling gaan doen, zullen er steeds meer mensen meer zoekende worden dan ooit. Want er is technisch zoveel mogelijk. En er gebeuren zoveel dingen dat mensen ook een beetje de weg kwijtraken in zichzelf, en wie ben ik, en verbinding met andere mensen kwijtraken, en, hè, niet meer goed weten van: ja, maar wat is mijn doel op aarde? Of die gaan echt denken dat ChatGPT een coach zeg maar wordt en dan zitten ze de hele dag alleen maar met de AI straks te praten. Dus dan krijg je natuurlijk ook een enorme, ja, ander soort van eenzaamheid dan dat we nu weten, dan dat we nu kennen.
En aan de andere kant, ja, ook, ja, in, in innovatie en in business en in kansen doen en zien, ja, er liggen nu zoveel kansen, ook, ook op creatief vlak, want misschien denken mensen van: AI gaat alles overnemen. Wij zijn alleen maar, dat we denken: "Wow, en dan kan straks dit en dan kan straks dit en dan kan straks dit." Dat, ja, ik denk de creativiteit, of juist de menselijke verbinding, daar zullen mensen nog meer naar hunkeren. Juist omdat er minder menselijke verbinding gaat zijn en alles digitaal makkelijker voor je werkt.
“Dat, ja, ik denk de creativiteit, of juist de menselijke verbinding, daar zullen mensen nog meer naar hunkeren.”
Simone▶ Luister naar dit moment (55:07)
Ja, dat juist, of creativiteit is, of wat ook, menselijke verbinding kan meerdere vormen hebben. Dat dat inderdaad een, een hele krachtige iets is. Als je het net hebt over mensen en ondernemers die nu zitten te kijken en die op willen geven, en die zitten naar te luisteren, en wat, wat is het advies wat je voor ze hebt?
Nou ja, dat is dan weer van oké, intertunen bij zichzelf, van oké, weet je, wil ik opgeven omdat ik gewoon er echt niet gelukkig van word van het ondernemerschap? Kijk, ik bijvoorbeeld, ik heb mensen in mijn team die dat, die ondernemen wel, maar die werden niet echt gelukkig van het ondernemerschap, maar die ondernemen wel. Dus dat kan ook zijn. Dus misschien kan je bijvoorbeeld ook ergens in, in dienst werken waarin je wel ondernemend kan zijn, maar waarbij je niet de ondernemer hoeft te zijn.
Of misschien dus: oké, wat is de reden? Dus dat is eigenlijk bij jezelf wat je moet afvragen. Wat is de reden waarom je ondernemer wilde worden? Was het vanwege de vrijheid? Nou, misschien zijn er andere dingen waarmee je ook vrijheid kan krijgen. Was het vanwege geld? Nou, misschien kan je ook ergens gaan inemen waarin je heel veel geld kan verdienen per uur. Nou, ik verzin maar wat, weet je. Dus dat soort dingen. Of was het echt omdat je een enorme drive hebt in jezelf, waarmee je ook echt voelt: "Ik wil ergens in van betekenis zijn en ik wil het verschil maken." En dat maakt niet uit of dat nou een product of dienst is, en dat die zo groot is, die drive, dat je gewoon denkt: "Ja, die, dat moet er gewoon in."
Ja.
En als ze die hebben en ze willen dan opgeven omdat ze tegenslagen hebben, die twee dagen, wie zei van in bed, ik weet het allemaal. Ga maar even dan twee dagen in je bed zitten. Ga even keihard huilen. Weet je dat? En ga dan gewoon, veeg jezelf weer bij elkaar. Zoek een goede coach en ga gewoon weer aan de slag. En weet ook: je hoeft het niet allemaal alleen te doen. En als je dan denkt van: ja, maar ik heb geen geld en ik vind het allemaal zo lastig. En één ding: een goede ondernemer is altijd in innovatief genoeg. Het gaat er niet om hoeveel geld je hebt. Het gaat erom hoeveel, ja, hoe vindingrijk je bent en in cre in je creatiekracht.
“Ga maar even dan twee dagen in je bed zitten. Ga even keihard huilen. Weet je dat? En ga dan gewoon, veeg jezelf weer bij elkaar. Zoek een goede coach en ga gewoon weer aan de slag.”
Simone▶ Luister naar dit moment (56:52)
Mooi.
Dan zal er altijd, dan er is altijd een manier.
Mooi. Je komt ergens al mijn volgende vraag al een klein beetje in. Ik zie er tegenover iemand wie fantastisch strategisch kan denken. Stel nou dat mensen nu aan het ondernemen zijn en die willen schalen, willen naar het volgende niveau, of mensen wie start. En ik heb een drieledige vraag op ondernemers wie op verschillende gebieden zitten. Stel dat jij net zou beginnen, of als je iemand hebt wie net begint, en die zou de eerste 100.000 willen verdienen, wat zou je doen om die eerste 100.000 ju te verdienen, als je te hebben
Of, nou, als je startende ondernemer zou zijn, zou ik iedereen adviseren van: start, stet je is niet te hoog in, maar ga in eerste instantie in de leer bij iemand die heel goed is. H, dus ik zou als eerste, als ik nu zou starten met ondernemerschap, wat zou ik doen? Ik zou gewoon, weet ik, voor wat naar ondernemers die ik heel inspirerend zou vinden, en bij wijzen van: "Hey, mag ik zir bij je worden? Want ik wil graag, ik vind je zo inspirerend, ik wil zo graag van je leren, maar ook dan laten zien: maar dit kan ik ook toevoegen." Dus ook wel, wel goed je toegevoegde waarde, dan alleen maar, ja, ik wil.
Dus in eerste instantie ook bereid zijn om eigenlijk, wat misschien heel veel business coaches niet zullen zeggen, maar in de eerste instantie, in de eerste fase nog helemaal niet over die €100.000 na te denken, maar eerst te denken: "Ik wil in eerste instantie zoveel mogelijk leren en zoveel mogelijk kennis opdoen." En, en, en dus in gratis gaan werken voor toffe mensen, je gratis gaan aanbieden. Ben je een goede videomaker? Je denkt: "Ja, dat kan ik." Bied je maar gratis aan, in plaats van meteen denken: "Ik wil mijn money maken." Weet je dat?
En, en dan vervolgens, als je, je kan ook zeggen: eerste maand gratis, hè. En dan als iemand tevreden met je is, dan gaat, wil die wel met je door. Is altijd zo. En die zal dan ook in het netwerk van diegene weer gaan leren. Vervolgens, wat je ook, wat ik ook zou doen, is starten met de podcast ook al. En waarom starten met de podcast? Niet eens per se starten met een podcast omdat je dan denkt: ik wil dat dan zoveel mogelijk mensen mij gaan, naar mij gaan luisteren. Maar omdat je een podcast gaat starten, omdat je, als je gaat praten en gaat vertellen en je ding gaat, je lessen gaat leren, ga je steeds beter je eigen stem vinden. En als je dus heel veel gaat podcasten, ga je automatisch ook, zo ga je steeds scherper worden. Je, je, je boodschap wordt steeds helder, et cetera.
Nou, dus bijvoorbeeld, ik heb een klant die, nou, die luisterde naar mij. Niet iedereen luistert, maar die ging, die is nu drie keer per week aan de podcasten. Had verder zeg maar buiten haar, ze is psycholoog, maar verder buiten haar psychologenpraktijk, weet je, ze krijgt gewoon allemaal klanten via ziekenfonds, of ik weet niet precies hoe dat werkt, maar in ieder geval zo werkt het. Maar in ieder geval, die is gaan podcasten omdat ze er buiten daar wilde. Nou, nu heeft ze zoveel podcast opgenomen. November begonnen, drie keer in de week. Al die podcast, daar kan je transcript van maken. Die kan je allemaal in AI stoppen. Daar worden de meest fantastische quotes, blogs et cetera van gemaakt en geschreven. Dus ze heeft in één keer een bunch van content. Kan je weggevers kan maken, kan je zoveel dingen van maken. Dus start met podcasten.
Mooi.
En dan, en vervolgens, ga dan ook, als je bij mensen in de leer bent, vervolgens je eigen inzichten eerst voor, misschien voor jezelf, dus documenteren voor podcast, en dat dan ook weer bijvoorbeeld aan andere mensen leren en delen. Dus in eerste, de eerste jaar zou ik leren en, en geven. Vanuit die energie: ik ga gewoon zoveel mogelijk verzamelen en teruggeven. Helemaal nog niet de energie: ik wil geld verdienen. En dan kan je het volgende jaar, heb je dan al zoveel meer geleerd dan iemand anders die denkt: "Ik moet nu geld verdienen." Dat je al op voorsprong zit.
“Vanuit die energie: ik ga gewoon zoveel mogelijk verzamelen en teruggeven. Helemaal nog niet de energie: ik wil geld verdienen.”
Simone▶ Luister naar dit moment (1:00:44)
En dan zou ik denken: "Oké, nou, wat zou ik nu echt een goed aanbod gaan neerzetten?" Want je hebt al zoveel geleerd. Dan weet je alweer beter wat je, welk aanbod je kan neerzetten. Daar een goed aanbod op neerzetten en dan te bedenken: "Oké, je wil die eerste 100, de 100k zeg jij, hè?" Nou, een aanbod van €5000 is niet in deze tijd, is dat niet meer zo heel veel geld en een heel raar bedrag. Ik bedoel, ik huur best wel veel mensen in die ik €5000 betaal voor, maakt niet uit wat. En of dat nou voor 3 maanden is, of dat het nou voor mij een half jaar is, of dat het voor een maand is, €5000 is voor mij niet een heel raar bedrag.
€5000, heb je maar 20 klanten voor nodig. H, zit je €100.000. Dus focus dan. Oké. Ga een aanbod maken voor €5000 en heb de focus. Oké, daar wil ik 5 20 klanten voor. En omdat je al het eerste jaar zo'n netwerk hebt gecreëerd, omdat je zo aan het geven bent, mensen enthousiast over zijn, mensen je aan het doorvertellen zijn omdat je zo'n goede bent, dan heb je denk ik die 20 klanten zo gevonden.
Wat ik zo leuk vind, en ik ben heel blij dat ik deze vraag heb gesteld, is hoe jij aangaat van deze vraag. Ik vind het zo lekker dat jij gaat, je komt helemaal in die modus.
Misschien is ook wel een beetje zo'n, een ding van: mensen maken het zo moeilijk voor zichzelf.
Ja.
Ja. Terwijl het eigenlijk best wel makkelijk is als je bereid bent om in het eerste jaar, of de eerste, ik zeg maar wat, periode te geven.
Ja. Mooi. Dus het eerst, eerst durven in te leveren
om vervolgens te kunnen ontvangen. Mooi. En stel nou dat je 100.000 al verdiend hebt, hoe kom je van de 100.000 naar de 300, de 500?
Ja, kijk, 100.000 juist kan je, kan je bij wijze van ok je je eentje doen, of je hebt wat mensen toch die je een beetje ondersteunen, en dan is het weer van: oké, dit, wat doe ik nu allemaal, hè? Dus hoe kan ik mijn tijd zo indelen? Dus eigenlijk kijken naar hoe je kan je je tijd effectiever maken en inrichten. Nou, en dan kan je op verschillende dingen, dus of je kan denken van: nou, 5000, ik ga er nu 10.000 van maken, omdat je weer die 20 klanten, en je denkt: "Nou, hoe kan ik mijn aanbod nu zo creëren dat ik er 20 van kan maken?" Of zelfs: deze 20 mensen, die heb ik zo'n service verleend, die zijn zo blij. Misschien kan ik die ook wel een upsell doen van dit en dit bedrag.
Dus op zo'n manier gebruik maken ook weer van je klanten. En die klanten hoeven ook nog maar weer een volgende klant te vertellen. En je, en, en je kan ook wel weer door. Plus dan, ja, efficiënter kijken. Je kan je prijzen, kan je verhogen. Je kan een premium aanbod, zou je kunnen maken of bedenken. Je zou iets kunnen, je kan adverteren, want voor die eerste 20 hoef je nog helemaal niet te adverteren. Ja, je kan, je kan een veel grotere marketingmachine dan eigenlijk gaan bouwen.
En de volgende stap: hoe draai je dan vanuit de, het level naar een miljoenenbedrijf? Wat is daar heledaag voor nodig? En per business is dat natuurlijk verschillend, maar wat zijn dingen wie jij zou zeggen van: nou, dit zijn, zijn stappen wie die, wie die, wie die, wie die, wie je zou kunnen denk
Zeg maar, als ik kijk naar bijvoorbeeld in coaching, wat mensen in coaching nodig hebben, gaat het zeg maar daarvoor nog heel erg om de tools en om de, ja, de hoe en de wat. En in dat level gaat het veel meer over leiderschap, en wie ben ik nou als leider, en wat heb ik daarin te doen.
Ja.
En eigenlijk je, je leiderschap daarin te kunnen vergroten. Ook dus beter weer dingen te kunnen delegeren, meer dingen kunnen uitbesteden, ook kunnen testen en kunnen kijken van: oh, dit was iets wat echt werkt. Dit gaan we loslaten. Oké, wat wordt het langere termijnplan? Want je bent nog altijd korte termijn bezig geweest eigenlijk, van oké, weet je, ja, die 20 klanten kan je wel korte termijn, van oké, nou, die hengel je wel binnen. Als je naar een miljoenenbusiness gaat, heb je wel echt een langere termijnvisie nodig.
Mooi. Ik vind het zo leuk hoe je hierover vertelt. Ik ga, ik ga door jouw energie ga ik ook zelf nog Ja, dat, maar ook gewoon de manier hoe je praat, en, en daarmee laten zien hoe gepassioneerd je hierover bent, en dat je dus weer op je juiste plek zit.
Wat is succes eigenlijk? Simone deelt een levensles over een droom die ze niet alleen kan waarmaken, en hoe ze enthousiast blijft als grote cijfers normaal worden.
▶ 1:05:02
Bekijk dit hoofdstukStart de aflevering op YouTube bij 1:05:02
Als het heb over succes, wat is jouw definitie van succes?
Ja, dat is altijd lastige, hè, want als je succes ziet, dan zie je altijd mensen met heel veel geld en, weet je, ik ben succesvol. Ik Ja, het klink, het is heel, heel cliché, maar eigenlijk ben je gewoon succesvol als je jezelf succesvol voelt.
Hm.
En de één die is succesvol doordat hij als kluizenaar op een bergje leeft en gewoon helemaal blij is. En je hebt een moeder die is helemaal succesvol omdat ze gewoon helemaal blij is, toch, met haar gezin en de kinderen en dat, maar, nou, misschien is daarin wel ook het succesvol dat je dus echt volledig blij bent en gelukkig bent met jezelf, en dat je weet: ik kan altijd van mezelf op aan, wat er ook gebeurt.
“En de één die is succesvol doordat hij als kluizenaar op een bergje leeft en gewoon helemaal blij is.”
Simone▶ Luister naar dit moment (1:05:25)
Ja, dat zou mijn definitie van succes ook zijn. Het trouw zijn aan jezelf vind ik ook een, een hele sterke. Als je trouw aan jezelf kan blijven, denk ik dat je, ja, een blijvend gevoel van succes kan behouden ook.
Ja.
▶ Moment uit de aflevering, 1:06:15
Als je het hebt over succes, wat is jouw meest pijnlijke les of leerzame les geweest door jouw succes? Heb je bijvoorbeeld mensen verloren door je succes, of andere lessen?
Dus door mijn succes heb ik daar andere, ik heb wel, wel, ik heb daar vast wel mensen door verloren. Maar dat, dat, het is niet zo dat ik daar, ik zit gewoon echt te denken van: oké, weet je wat het zijn, ja, weet je, soms, dan ik, soms heb ik dat wel bij mensen, van dat je gewoon kan denken van: ja, maar wat heb ik nou verkeerd gedaan ofzo? Snap je dat? Maar is dat dan meest pijnlijk ofzo, of door succes dat ik denk: oh, ik heb echt een pijnlijke les daarin meegemaakt? Dat, dat vind ik wel echt een lastige en een leerzame les.
Nou kijk, ik zit zelf op dit moment, zit ik wel in zeg maar een soort van, nou, een grote levensles in mijn leven. Want, nou ja, ik zeg maar had met mijn man enorme plan om naar Spanje te gaan. Dus dat was helemaal hoehe, we gaan naar Spanje. N ik zag ons al helemaal zitten. Ik ben ook snel, bam bam, regelen. De school geregeld. Gingen we kijken. Nou, en we waren daar in Spanje. We zouden huizen gaan kijken. En mijn man was ook helemaal enthousiast, hè, want die was helemaal meegegaan in mijn enthousiasme.
En, maar ja, ik, maar toen waren wij een huis, en die makelaar die ging al een beetje de druk opvoeren. En doordat hij de druk erop ging voeren, ging ik zeg maar emotioneel de helemaal in. Ja, we gaan het doen. En mijn zusje die was iets een beetje als ik. Ja. En we gingen samen, gingen we zeg maar al hypotheek berekenen. En mijn man die had zoiets: "Wow, wat gebeurt hier?"
Hm.
En, nou ja, die kreeg in ieder geval een enorme terugtrekkende beweging, maar ook zoiets van: oké, nee, ik, ik, hij, hij vond in één keer zeg maar Nederland fantastisch, alles is geweldig hier, et cetera. Dat is dus wel echt ook even een moment. Kijk, als hij niet wil, kan ik moeilijk gaan. Ik bedoel, we hebben een gezin, we hebben kinderen. Ik kan niet zeggen: doei jongens, mama gaat naar Spanje. Of, en ik kan ook zeggen: doei papa, maar wij, ik ga met de kinderen naar Spanje. Kan niet.
Dat is toch, als je gewoon een relatie met iemand bent aangegaan en je hebt kinderen, dan, dan, dan heb je dan, dan kan ik, kijk, en dat is dan natuurlijk wel, dan kan ik trouw blijven aan mezelf en zeggen van: oké, maar mijn verlangen is om naar Spanje te gaan, maar ik kan niet naar Spanje. En dit, en daarin is het voor mij wel echt ook een leven, een les van oké, ik, kijk, voor mij kan het ook wel weer heel erg zijn van: oké, next. Wat is next? Ik moet weer uitgedaagd worden. Wat is mijn volgende droom? Wat is mijn volgende verlangen? Waar gaan we nu weer naartoe?
Ja, die events, hartstikke leuk, maar dat ben ik wel weer een beetje uitgespeeld, snap je dat? En dan dacht ik: "Ja, Spanje, leuk, want dat geeft mij weer ook, weet je, dus ook samen als gezin een doel hebben. Gaan we met z'n allen Spaans leren. Helemaal leuk, weet je dat. Maar ook heb ik ook voor mezelf een doel, want dan ga ik echt, ja, ook Spaans leren, en dan kom ik ook in een internationale community, dus dan ga ik ook weer meer Engels doen." Weet je dat?
Dus is het nu voor mezelf wel heel erg van: oké, ik, die drive die je dus in jezelf hebt, om die soms dus ook wel te temmen, of op een andere manier in te kleden, of dus ook de verbinding die ik dacht van: oh ja, die ga ik dan met mijn man krijgen in Spanje, want dan hebben we weer samen een droom en een doel, om die juist dan ook in het hier en nu te creëren, in het, nou ja, wat ik dan nu eventjes vind, weet je, want nu ben ik even helemaal Nederland zat en beu, in het kneuterige Nederland waar iedereen dat is gewoon dus, maar even zeg maar om, om dus ook, ja, blij, snap je, echt tevreden te zijn hier.
Ik, ik, ik snap hem helemaal. En het zijn twee dingen wat ik daarop, deels door een persoonlijke ervaring en deels een opmerking wie ik wil maken. Het kan maar zo zijn dat door de verbinding met je man aan te gaan, en dan wat je in elke relatie is, het soms comprimeren naar de ander, zodat je samen een weg vindt waarbij je allebei gelukkig bent. En, en dat kan in afwisseling met elkaar, hè. Soms leent de ene voor de droom van de ander en vice versa. En ik denk dat dat mooi is. Ik denk dat dat een sterke relatie maakt.
“Soms leent de ene voor de droom van de ander en vice versa. En ik denk dat dat mooi is. Ik denk dat dat een sterke relatie maakt.”
Jonathan▶ Luister naar dit moment (1:10:20)
Het kan maar zo zijn dat de verbinding wie je hieruit leert, om met je man hier te aarden en zegt van: hé, Spanje is daar niet voor nodig. Hoe kunnen we dat hier doen? Dat dat ervoor kan zorgen dat hij daarna vervolgens wel naar Spanje wil. Dat is een gedachte die ik heb.
En aan de andere kant: ik had, samen met mijn vrouw, toen we net een relatie hadden, gingen wij reizen, en toen waren we al 9 maanden aan het rondreizen toen corona kwam. En ik dacht altijd dat reizen mij opvulde om mij gelukkig te maken. En toen ik terugkwam, kwam in letterlijk koude […] Nederland en ik dacht: "Wat the fuck?" En corona. Dus het was samenloop van omstandigheden waarbij ik dus ook daarin dus moest leren: oh, maar wat als reizen alleen mij niet gelukkig maakt? Hoe kan ik nu al gelukkig zijn? Want ik zoek het weer extern. En wat ik daaruit heb gehaald, en, en die periode voor mij was heel leerzaam. Al dan wel heel pijnlijk. In dat moment was het pijnlijk, achteraf natuurlijk leerzaam.
Ja, ik kan me wel heel goed voorstellen alles wat er door je heen gaat als je dan dat voorbeeld geeft.
Dus ja, ik wens je heel veel succes in dit borrelen en in dit hoofdstuk wat, wat
En ook iedere keer dat het dan zo kan veranderen. Want ik weet ook nog, in het coronatijd, dat ik toen ook zo uit had, ik vond dat zo fijn. De corona vond ik, iedereen vond het echt, weet je, heel veel mensen vonden het verschrikkelijk, en we kunnen niet fans en we kunnen niet dit en we kunnen niet dat. En ik kon echt gewoon even helemaal, ik dacht: "Oh, ik hoef niet meer al die mensen hier. Ik hoef niet meer naar al die klanten. Ik kan gewoon lekker in mijn eigen bubbel. Ik kan gewoon, snap je?" Dus voor mij was dat juist echt En toen, en toen dacht ik: "Oh ja, ik hoef dat, en ook reizen, want ik ben ook echt zo'n reiziger als jij." "Oh, reizen? Nee, maakt me, ik mis het niet eens. Oh, als ik mijn hele leven nu niet meer mag reizen, maakt me helemaal niet uit." Riep ik toen nog.
Ja.
En dan denk ik nu, nou, hoeveel jaar is het later nu? Vijf jaar later, en een totaal andere shift ofzo. Weet je dat, in mezelf?
Mooi. Je had het net over een ander doel. Heeft succes jou minder enthousiast gemaakt, en hoe blijf je enthousiast om te blijven ondernemen?
Nou ja, weet je, het is wel, ik vind mezelf soms wel dat ik, ja, hoe moet ik dat zeggen? Kijk, ik bijvoorbeeld, nou ja, we hebben zeg maar nu een AI-programma. En, nou, mensen kunnen daarvoor, na een webinar kunnen ze zich inschrijven, en dan, dan doe ik dat webinar en dan draai ik in één, ja, meer dan €120.000 omzet, en dan doe ik twee uurtjes, moet ik webinar geven, en dan die omzet. Nou, is echt voor heel veel mensen toch een droom gewoon, toch, dat je dat doet, van: wow, hoe fantastisch zou dat zijn. En ik kan daar best wel snel dan overheen. Terwijl het eigenlijk, volgens mij heb ik ook nog nooit zulke grote webinars gedraaid met zoveel omzet. Maar toch is het dan dat ik dan daarin niet meer, ja, snap je?
In het begin dat je je eerste event deed of je eerste webinar, en dat er dan, nou ja, de omzet misschien veel lager was, maakt allemaal niet uit. Maar dat, het is wel, het went. Ja, je raakt gewoon gewend ook. Ik raak gewend aan, ook aan de grote cijfers in uitgeven, van: oh ja, event, weet je, factuur, oh ja, weet je, offerte, oh, nou ja, een ton, ja, doe maar ofzo. Weet je dat?
Ja. En hoe blijf je dan wel enthousiast?
En, en dus hoe blijf je dus wel enthousiast, is dus voor mezelf dus ook van, in, waar ik dus wel enthousiast van word, is dat ik denk: ja, we hebben weer een code gekraakt.
Hm.
Of zo. Snap je? Weet je, dus de, die, de slimmigheid ofzo, weet je, die je dan weer hebt gedaan. En plus dat, plus natuurlijk ook wel van: hoe tof is het dat zoveel mensen nu dit gaan leren en daar ook weer veel slimmer gebruik van maken. Dus aan de ene kant natuurlijk enthousiasme op de impact die je maakt. Ik word ook bijvoorbeeld enthousiast op dat er nu veel meer mannen inschrijven, want het gaat allemaal over AI. Dus dan denk: "Yes, ik heb eindelijk die mannen binnen."
Hm.
Ik word niet meer gezien zeg maar als die vrouwelijke ondernemer die er alleen maar voor vrouw.
Je had de borsten niet eens voor nodig deze keer.
Nee, helemaal geen borst voor nodig. Gewoon alleen maar een beetje AI-praatjes, weet je dat? En dus dat is natuurlijk, en dat is dan wel weer het enthousiasme. Plus ook wel het enthousiasme in dat je hele toffe dingen kan doen, weer met bijvoorbeeld, weet je, dat je denkt: "Ja, we gaan weer een heel tof reisje maken met team, of zullen we nou binnen" Ja, weet je, daar word ik dan ook enthousiast van.
Over haar vader en moeder, wat ze van hen meekreeg, en het meisje dat boeken las, toneel speelde en altijd opkwam voor de zwakkere.
▶ 1:14:47
Bekijk dit hoofdstukStart de aflevering op YouTube bij 1:14:47
Mooi. Leuk. Ja, ik wil het een klein beetje over een andere boeg gooien. In mijn werk doe ik gewoon ook heel veel familieopstellingen, systeemwerk. En ik heb dan een vraag om hem open te breken: wie is je vader en wie is je moeder?
Mijn vader, wie is je vader en wie is je moeder? Ja, mijn vader is, ja, wat moet ik zeggen? Mijn vader heeft een Joodse achtergrond. Was vroeger journalist. Is een, ja, redelijk uitgesproken persoon. Even na te denken, of zit ik nu te smakken door die dingen, hoor?
Maakt niet uit. Hoor je heel goed.
Nou, mijn vader houdt heel veel van, is echt een bourgondiër.
Hm.
Kookte vroeger ook altijd. Ook echt een reiziger. Heel te veel van reizen. Reiste al veel met mijn moeder toen, nou, weet je, toen wij nog niet geboren waren. Gingen naar India, weet ik veel wat, waar ze allemaal heen gingen. Dus, nou, dat is mijn vader. Best wel, ja, uitgesproken mannetje.
En een moeder is van oorsprong lerares. Een juf op de basisschool. Ja, ook echt wel zo'n enthousiaste, betrokken juf, weet je, bij al de kinderen. Is nu met pensioen, maar doet nog steeds het musical met groep acht, groep acht, maar daarnaast ook wel echt een heel ondernemende persoon. Vader is niet zo ondernemend, die is juist meer behoudend. En mijn moeder is wel juist meer ondernemende persoon. Heeft ook een eigen kledingverhuurbedrijf gehad. Is nog, staat heel actief ook in het leven. Heel betrokken ook, soms een beetje te betrokken.
Maar ja, en mijn ouders die zijn gescheiden toen ik 30 was. Dus, maar vroeger was er altijd al wel veel strijd tussen hun, want ze zijn allebei wel redelijk uitgesproken extra verteheden. Dus ja, en wat kan ik er nog meer over zeggen? Mijn moeder is heel lief en zorgzaam, en mijn vader kan ook heel lief en zorgzaam zijn. Hij gaat al iedere zondag, of nee, wat is, zaterdag, waar de kinderen voetbal kijken. Weet je, gewoon dat echt zo'n voetbalvader, is het, was het vroeger ook wel. En ja, mijn moeder is van, van het knutselen en verjaardagsfeestjes, weet je, dat soort dingen.
Als je het dan hebt over die, over je vader en je moeder, wat zijn eigenschappen waarin je herkent: hé, dit is echt een eigenschap die ik van mijn vader mee heb gekregen, en dit is echt een eigenschap van mijn moeder die ik mee heb gekregen? Zowel negatief of positief, als je daaraan denkt.
Ja, dus mijn moeder, dus zeg maar, mijn moeder is ook altijd, mijn moeder was vroeger altijd op zoek naar nieuwe projecten. Dus die had altijd weer een project. Dus dan ging ze bijvoorbeeld, ging ze fitnessen, en dan hadden we op een gegeven moment het huis met allemaal fitnessapparatuur staan, weet je, want dan kon ze niet kiezen tussen één ding. Dus dan hadden we én de loopband én dat, weet je, en we hadden helemaal niet, ook niet een per se een heel groot huis. Dus dat stond dan, weet je, zo. Dus die had altijd projecten, en dus dat heb ik ook. Ik heb altijd wel projecten, en ook het schakelen van: oké, bam, weet je, dingen doen of dat organiseren. Dus dat heb ik wel heel erg van mijn moeder ook.
En van mijn vaders kan, van mijn vader heb ik zeg maar meer, want mijn moeder die is wel zeg maar, ik ben, ik heb heel erg die overvloedsgedachte zeg maar, die energie, en mijn moeder is meer zeg maar, die zit meer zeg maar op de tekort, dus die ziet altijd als dingen niet goed zijn, dan, weet je, daar is zij dan. Terwijl mijn vader, die is veel meer zeg maar dat hij die overvloedskant heeft, en gewoon, weet je, ook met eten en dat bourgondische, en, weet je, genieten van het leven, dus dat heb ik wel heel erg van mijn vader.
Als ik boos ben op de kinderen, dan merk ik wel van: oeh, nu ben ik soms wel echt mijn vader. Weet je dat? Dus, weet je, echt, nou ja, weet ik veel wat. Weet je, als ik dan tegen de kinderen zeg van: "Oké, pas op, want anders ga ik bulderen." Weet je dat? En dan weet ze: "Oh, oké, nu moeten we wel ophouden." Weet je dat? Dus, dus dat heb ik wel van vaders, ja, kant zeg maar, die beetjes, ja, hoe moet ik dat zeggen? Ja, of dat vuur ofzo, weet je, dat je dan zo in je kan
hebben. En ik zit even te na te denken van: nou, zou mijn moeder wel dankbaar voor zijn, dat ik denk slechte eigenschap van mijn moeder. Ja. Ja. Rommel. Rommelkont.
Hm.
Ja, mijn moeder is ook wel echt een enorme, en, en in ieder geval, we, die, nou, dat vinden we gewoon niet zo, zijn we niet zo heel erg mee bezig. Maar ze zeggen dat ik de grootste rommelkont ben.
Mooi. Grappig.
Ja. Dus op mijn kamer was vroeger altijd chaos. En als mijn moeder nu binnenkomt, dan denken we ook altijd: "Oh shit." Weet je, ken je dat? Dan ben je gewoon 43. En dan denk ik: "Shit, mijn moeder die kan ieder moment al met binnenkomen. Dus ik moet snel gaan opruimen, want anders wordt mijn moeder boos."
Ik herken het niet, maar ik kan me echt wel wat bij voorstellen. Als je dan hebt over hoe je relatie met je ouders nu is, het altijd zo geweest, de relatie je met je ouders nu hebt?
Ja, kijk, ik heb wel Ja, mijn ouders leven dus allebei nog. En ja, ik heb wel echt een goede relatie met mijn, met mijn ouders, en ja, mijn moeder is echt wel zo'n betrokken moeder. Dus, maar ja, weet je, ook als ik event zijn, ze zijn er altijd allebei. En, en ja, weet je, het is misschien wel even, weet je, minder geweest in die periode zeg maar van de verkrachting, of, weet je, stukje daarna, dat ze, nou ja, mijn moeder eigenlijk niet wist hoe ze met me om moest gaan, en mijn vader eigenlijk ook niet, maar hij, ja, deed net of hij het eigenlijk niet echt geloofde, weet je dat, van je, dus dat, dat is wel echt een moeilijke ding geweest zeg maar, dat.
Of hij zei bijvoorbeeld laatst, weet je, op events, dan vertel ik bijvoorbeeld ook een verhaal over dat mijn vader van "vertrouw niemand", en dat hij dan, laatst ging met hem wandelen, en toen werd hij in één keer best boos erover. Dat zei: "Ja, en je zegt altijd dit en dat, maar weet je, ook ik nam je juist ook altijd in vertrouwen", of, weet je, gewoon die dingen, en zo was het ook weer niet helemaal. Dus, dus soms, weet je, dus mijn ouders die, die vinden het ook wel weer heel tof wat ik doe, maar soms vinden ze het ook wel weer een beetje moeilijk. Dus daarin hou ik me dan een beetje wel, ja, weet je, als het daarover gaat ofzo, een beetje over op de vlakte.
Ja, dit soort thema's zijn ook, ja, soms ook lastig, omdat je zoveel gevoelens en zoveel emoties kan raken, ook weer van andere mensen, van jezelf. En dat gaat dan, het is heel lastig om, ja, dat voorbeeld wat je ook schetst, je kunt heel makkelijk ook, juist als je in het publieke oog zit, dingen zeggen, ja, wat anderen dan weer op een andere manier raakt. Dus ik kan me wel voorstellen, ja, dat je daar bedachtzaam over bent. En dat dat soms, ja, dat het goed is om daarover na te
Ja. En dan de vriendin van mijn vader, die is dus nu één van mijn allergrootste fans op LinkedIn. Dus die leest altijd ieder wat bericht wat leingen.
Ja.
Dus zij liket niet, zij leest alles. Maar dat vertelt ze dan ook altijd aan mijn vader door. Maar dan zegt mijn vader van: "Ja, en dan heb ik dit en dit en dit gelezen van iemand, via via heb ik dat gehoord." Terwijl ik dat gewoon altijd al weet: "Oh ja, maar dat is gewoon van haar, weet je dat?" Dus ja, gewoon een beetje allemaal, beetje van die gekke dingen.
Ja. Ja. Dus ik heb een, een omdenkvraag als het gaat hierom. Stel nou dat je je moeder zou ontmoeten voordat jij geboren was, en je zou haar een vraag kunnen stellen, naar je, jouw moeder toen ze nog heel erg jong was. Dus welke vraag zou je dan nou haar willen stellen?
Ja.
Ja. Moeilijk, hè?
Dus, dus voordat je geboren was, die moeder is er dan, is ze dan
Ja. Ja. Gewoon de jonge moeder, gewoon, dus ook van oké
Zou je dan jongetje wat mijn moeder Ja. Ik, nee, ik kan dat niet in de podcast vertellen. Ger Ja. Dus je kan niet alles vertellen, snap je?
Nee, ik snap hem.
Dus ja, ik zal, ik zou haar dan wel eens willen vragen van iets wat ze dus me laatst verteld heeft, waarvan ik dan gewoon dacht van, dus na de podcast zal ik het wel even vertellen, van waarom moet ik maar
Heerlijk, heerlijk.
Ja, dus dat zou ik dan, ik zou dat wel willen weten of dat dan, of dat dan echt zo is.
Mooi.
Ja.
Ja. Goeie.
Ja. Dus eigenlijk een soort van geheim, en ik wil gewoon weten of dat echt zo is of niet.
Mooi.
Ja.
Ja, dat zijn dat soort dingen wat wel, want soms kan je toch dingen
Ja, of soms kan je dingen misschien denken dat ze nu zo zijn, maar was het toen in dat moment eigenlijk helemaal niet zo?
Klopt. We kunnen soms ook een verkeerd besef van onze gedachten hebben en een beeld vormen wat niet echt is. Dat, en soms door verheldering te vragen maakt het voor jou ook een stuk duidelijker.
Ja, dan ben ik, ben daar gewoon wel heel nieuwsgierig naar, vanaf hoe ze het toen zag.
Ja. Ja, mooi. Snap ik.
En, maar wat, dus dan kan ik wel, ja, dat, dan kan ik er wel iets over zeggen. Dus ik zou zeg maar wel heel graag van haar willen weten of ze, waarom ze voor mijn vader heeft gekozen.
Hm. Oh ja.
Van Ja.
Ja. Altijd interessant, die relatiedynamieken en, en dat soort dingen. Ja.
▶ Moment uit de aflevering, 1:23:35
Hoe was jij vroeger als kind? Als we dan toch daarover hebben? Wat deed je graag?
Mijn vader die was ook wel grappig. Die ging een keer een speech geven toen ik mijn boek ging uitreiken. En toen ging hij zo vertellen: "Ja, Simone was als kind gewoon een doodnormaal kind. Helemaal niet heel bijzonder." Ze zeent van jou ofzell ze blonk ook helemaal niet uit. Dus, nou ja, dus wie was ik als kind? Ik was gewoon daarin, nou, niet, in ieder geval, kijk, mijn zusje bijvoorbeeld was, kon heel goed voetballen, dus een heel goed leren. Dus die blonk meteen zeg maar ergens heel erg in uit. Gewoon meer iemand vanaf de achtergrond, van: oh, laat mij maar gewoon mijn dingetje doen, weet je, gewoon zo.
Maar ik was wel echt iemand heel erg in mijn hoofd. H, dus ik las, ik las heel veel, heel veel boeken, maar was ik, ik hield ook heel erg van toneel spelen, van, weet ik veel wat, spell, weet je, van dat soort spelletjes. Met mijn nichtjes was ik bijvoorbeeld dan, had je toch, hoe heet dat? Een Mini Playback Show, en dan was ik Henny Huisman, en dan gingen mijn nichtjes, weet je, gingen we dat altijd doen, of we gingen kle kleedjesmarkt en dan ging ik verkopen, weet je. Dus ik was altijd ook wel weer met dat soort dingen bezig.
Dus aan de ene kant ook wel weer veel zeg maar in huizen en aan het lezen, en aan de andere kant ook wel weer zeg maar verkleden, theater, of in ieder geval theatertje spelen, of met mijn zusje, weet je, van die cassettebandjes, toch? Dan ging je toch opnemen, en dan gingen we mensen bespioneren op het veld, want we hadden zo'n groot voerveld achter ons. En dan gingen we zeg maar opnemen als een radiootje van wat we dan zagen. Waren we een soort van detectives. Nou, gewoon dat soort dingen.
Fantastisch. Het is een grote fantasie, denk ik, ook al wel.
Ja.
Heerlijk. Ik geniet echt van dit soort voorbeelden. Vind ik echt leuk.
Ja.
Als je het dan hebt over, nou ja, hè, je was, ja, aan de ene kant is een grote fantasie, lekker aan het spelen, en, maar aan de andere kant ook veel in je hoofd aan het nadenken over dingen. Als je dan hebt over een compliment wie je hebt gekregen als kind, wat is een, een compliment wie je heel erg bij blijft? Hoe je je als kind hebt gekregen?
Ja, dat is een goeie. Heb ik als kind, dat dan sowieso van, heb je theater maken, of misschien Ja, dat is denk ik van: oh ja, weet je, dat heb je echt leuk gedaan, of, ja, stond daar zo zeg maar leuk te presenteren, of dat deed je gewoon zo natuurlijk, weet je, dat soort complimentjes, denk ik, of met spreekbeurt ofzo, of ook, weet je wat. Nee, en in de klas bijvoorbeeld zeiden ze ook altijd van: "Ja, van Simone kan je er wel 100 hebben." Terwijl bij mijn zusje, nou, daar kon je er niet beter niet één van hebben. Dus die blonk wel heel erg uit, maar die was al ook heel erg van, we zaten op een katholieke school, maar, nou ja, weet je, wij hebben een Joodse achtergrond.
Dus mijn vader zei: "Ja, nee, je hoeft zeg maar niet mee, weet je, mee te bidden als je dat niet wil. Mag wel als je wil." Maar mijn zusje die zei: "Nee, ik ga echt niet meebidden." Maar dan weet zo, weet je, dan weet je zo. En ik deed gewoon alles heel braaf mee.
Ja, grappig. Het zou je totaal niet denken als je dan Simone nu ziet.
Daarom vind ik dit juist, zeg maar, je ziet toch altijd die foto zeg maar, toch, van in de line, en dan de rebel enzo, van dat, op een bepaalde manier was ik wel die rebel, maar aan de andere kant ben ik ook wel weer heel erg zeg maar gewoon in de groep en mijn dingetje doen en gewoon zo zeg maar.
Ja, grappig. Is er een struggle waar je in jeugd heel erg mee dealde of mee gedeald hebt?
Toen ik, nou, de struggle was denk ik meer zeg maar het verdriet van mijn grootouders rondom de oorlog, weet je. En ook op verjaardag, het ging daar gewoon heel veel over. Of gewoon, kijk, ik ben, ik heb een Joodse vader en een gewoon zeg maar Nederlandse moeder, maar je krijgt zeg maar het geloof door je moeder, niet door je vader. Nou, mijn vader had het daardoor ook altijd zeg maar over "jullie" en over "ons" zeg maar, weet je dat? Maar hij deed dat, ik later gewoon over nadenken, omdat hij ons wilde beschermen, uit de angst van: oh, weet je, straks gebeurt er ook iets, worden zij ook op, weet je, dus, dus oorlogstrauma, weet je, zat er, is, zit toch ook wel heel, zit ook wel echt in mijn DNA.
Ja. Dus waarin merkte je dat, dat je daarin dus andere keuzes maakte, of
Ja, of gewoon wat meer op je hoede zijn, soms als kind niet echt met iedereen diep een verbinding aangaan. Niet iedereen altijd meteen direct vertrouwen, maar aan de andere kant, want ik ben heel erg opgevoed van: kom altijd op voor de zwakkere, speel met alles en met iedereen. Dus bijvoorbeeld, ik was ook degene, weet je, ja, mijn broertje ook, weet je, die speelde met de kinderen op het kamp, en, en, weet je, gewoon dus niet een verschil maken van: oh, jij bent moslim, of jij bent dat, gewoon je juist iedereen, er voor iedereen zijn.
Dus ik was ook altijd bij mijn Surinaams vriendinnetje, en dan ging ik altijd br bruine bonen eten met als lunch, weet je dat, en dat meisje zelf luste dat niet. Toen ik mocht altijd patat halen van de moeder, en dan ging ik bruine bonen eten. Toen was die moeder altijd blij dat ik wel die bruine bonen had. Maar toen was ik een keer zo misselijk, en toen ging ik de, toen ging ik bij die, ging ik bij die meester, ging ik dat overgeven zeg maar. "Oh, Mees, ik ben zo misselijk." En toen kwam het er allemaal uit. Toen kwamen al die bruine bonen eruit. En toen waren al die andere kinderen die dan zeiden: "Simone heeft bij" meisje heette Mariska "bij Mariska gegeten." Weet je dat?
Lekker dramatisch ook, voor als kleink hoe oud was je toen?
Ja, maar dat was niet eens dramatisch. Ik dacht: "Ja, ik heb bij Mariska gegeten, maar ik ben nu gewoon misselijk." Dat was het meer. Dus gewoon, snap je, maar dan niet Ja, dus eigenlijk geen onderscheid maken tussen waar iemand ook vandaan komt. Iedereen altijd helpen. En daarin heb ik mezelf ook wel eens weggecijferd, van: ja, weet je, Moon, jij kan dit. Jij moet opkomen voor de zwakkere. Jij moet opkomen voor de kinderen die gepest worden. En dan ging ik dan, want sommige kinderen die gepest worden zijn niet altijd de leukste kinderen.
Nope.
Dus dan ging ik opkomen voor de kinderen die gepest werden. Maar dat waren eigenlijk ook niet de kinderen die ik nou zo altijd heel leuk vond. En, maar dan ging ik mezelf daarin opgeven.
Ja.
Dus ik heb daarin soms ook niet goed geleerd mijn eigen grenzen aan te geven. Wat is heel goed? Soms werkt in het ondernemerschap, omdat je gewoon door kan gaan waar anderen stoppen. Omdat je je verder kan gaan dan je eigen grenzen. Maar je kan soms ook lastig zeggen: "Hey, stop." Ook tegen andere mensen, en nu niet verder.
Mooi. Of niet mooi, maar mooi dat je het wil
Ja, iets, weet ik, weet dat. Ik weet het van mezelf. En dan heb ik bijvoorbeeld dus ook, nou ja, bijvoorbeeld nu ook met de podcast, van Laura die hierbij zit, omdat hij dan bijvoorbeeld wel kan zeggen: "Oké, we stoppen nu." Of, snap je, weet je dat? Dus ik heb gewoon andere mensen om me heen verzameld die daar wel heel goed in zijn.
Mooi. Ik denk dat dat ook, we zitten, we, we verzanden soms in de valkuil dat we alles moeten kunnen.
Ja.
En dat we onze zesjes allemaal achten moeten maken, en van, ja, het is heel, en het juist soms ook als je heel hongerig bent, leergierig, nieuwsgierig, van: ja, maar dat kan ik ook wel. En als je ook gewend bent om bepaalde dingen te verbeteren, is, kan de valkuil wel zijn dat je alles moet doen, maar ja, er is niks mis mee om een coach, de juiste omgeving, andere mensen wie daarin dus jou kunnen helpen. Want je hoeft niet, waarom zou je nou alles, waarom zou je alles moeten leren? Soms kun je ook gewoon de juiste omgeving of de juiste mensen hebben wie je daarvan kunnen beschermen. Dus ik denk dat het alleen maar mooi is, en goed dat je dat ook zegt.
“Want je hoeft niet, waarom zou je nou alles, waarom zou je alles moeten leren? Soms kun je ook gewoon de juiste omgeving of de juiste mensen hebben wie je daarvan kunnen beschermen.”
Jonathan▶ Luister naar dit moment (1:31:29)
En als je het dan hebt over iets wat je als kind vaak deed. Wat is iets wat je als kind vaak deed wat je nu niet meer doet?
Nou, dat zo was dus met die talentenscan, was dat dus wel heel leuk, want dat je dus, weet je, van: oké, wat deed, vond je nou allemaal leuk als kind, en doe je nu dus ook heel goed. En heel veel mensen die, die doen die scan dan, en die komen er dan achter van: hey, ik ben het eigenlijk vergeten. Maar bij mij was het juist heel erg van: hey, ik heb nu gewoon zo'n leven gecreëerd dat ik allemaal dingen die ik vroeger superleuk vond als kind en deed, dat ik dat allemaal doe. Ik schrijf, vond ik heel leuk. Ik z toneel spelen. Nou ja, weet je, ik heb mijn eigen, ik heb mijn eigen theater gecreëerd. Mijn poppen die voor vorig ik dat zeg maar allemaal deed. Nou, zijn nu echte mensen in de zaal.
“Maar bij mij was het juist heel erg van: hey, ik heb nu gewoon zo'n leven gecreëerd dat ik allemaal dingen die ik vroeger superleuk vond als kind en deed, dat ik dat allemaal doe.”
Simone▶ Luister naar dit moment (1:32:11)
Dus, dus dan denk ik, ja, volgens mij, ja, misschien zal ik nog meer gewoon ook wat ik bijvoorbeeld heel leuk vind, hoe heet dat? Improvisatietoneel ofzo, weet je, dat je dat dan kan doen. Lijkt me ook nog steeds heel leuk om gewoon een keer een echte showshow te doen, wat helemaal niet zeg maar, waarin ik niet de hoofdrol speel, maar gewoon dat het gewoon echt een iemand is. Of, ik heb daar wel eens een keer over nagedacht, van: lijkt me bijvoorbeeld ook echt heel leuk om een keer een film te maken, maar dan gewoon echt een fictiefilm gewoon. Ja, lijkt me zo leuk. En dan helemaal over de online bubbel, maar dan gewoon, snap je, Gooische Vrouwen-achtig, maar dan over de online bubbel. Maar allemaal gewoon fake personen.
Pas wel bij je.
Ja. Ja. Ja, ik zal me onthouden.
Ja, mooi. Nou ja, eigenlijk zeg je me al, hè, van: ik, soms ben ik nog steeds gewoon een, een kind, lekker zit te spelen. En dat is ook iets wat ik bij jou wel zie.
Ja.
Wat je in je werk ook laat zien, het vrij zijn, het spelen, het
Ja, ik vind dat ook heel jammer eigenlijk, dat ik Waarom, dat vond ik vroeger, dacht ik, keek ik altijd naar volwassenen, en dan dacht ik: oh ja, dan moet je echt wel heel goed zijn in dingen, of dan moet je echt wel heel serieus worden, of dan gingen mensen toch praten over hun werk, en dan denk je: ja, nou, die moeten dan echt wel slim zijn of dingen kunnen. En ik wil zeggen bijvoorbeeld, hè, dat heel veel mensen, die kunnen natuurlijk ook echt slimme dingen. Ik bedoel, ik kan geen mensen opereren als chirurg ofzo. Maar dat ik het zo jammer vind eigenlijk, is dat als mensen volwassen worden, dat ze dan zo serieus in één keer worden en helemaal niet meer echt grapjes kunnen maken of kunnen lachen, of, snap je, alles zo serieus nemen. Ja, denk ik. Waarom? Zonde.
Ja.
Ja. En het is, of dan hebben mensen eigenlijk alcohol nodig in de kroeg om vervolgens dan wel te kunnen lallen. Pas dan.
Ik heb een uitspraak wat ik bij Anneloes heel vaak zeg: ik kan niet wachten om straks het bejaardenhuis op stelten te zetten, en dat ik die vervelende opa ben die dan altijd kattenkwaad zit uit te halen, en wie dan het eeuwig kind is. En ik denk dat een deel van lekker vrij kunnen zijn, niet te volwassen kunnen zijn en eigenlijk je innerlijke kind een beetje de ruimte geeft, dat dat ook op een fijne manier dingen luchtig maakt, en, en waarbij je gewoon lekker kan spelen, lekker kan genieten.
Den, ja, of ik denk mensen verlangen er wel heel naar, want als ze mij dan op het podium zien staan en ik heb gewoon lol met mezelf en ik heb gewoon grapjes ofzo, dan vinden mensen dat altijd heel leuk en aantrekkelijk.
Klopt.
Dus het is toch iets, een hele leuke en aantrekkelijke energie, als mensen dat wel doen of hebben.
Meer spelen.
Ja.
Is dat ook het advies wat je aan je
Een gembershot, nieuwe sportdoelen en het gedicht The Journey. Simone over veerkracht, nederigheid, haar wens om impact te maken buiten de bubbel en wat liefde voor haar betekent.
▶ 1:35:18
Bekijk dit hoofdstukStart de aflevering op YouTube bij 1:35:18
kinderen zou meegeven als, om als laatste dit onderdeel af te sluiten?
Ja, ik vind het gewoon belangrijk dat mijn kinderen inderdaad, ja, gewoon lekker zichzelf kunnen zijn.
Gezondheid is iets wat wij ontzettend belangrijk vinden bij Freedom Motivates. En dan heb ik het niet alleen over je mentale gezondheid, of als het gaat om sporten en bewegen, maar ook wat je in je stopt als het gaat om voeding. En dat is de reden dat ik het vandaag met je wil hebben over gembershots. Het is namelijk een shotje wat 100% bestaat uit gember, en voor de rest zit er geen enkele troep aan toegevoegd. Ja, dat is de perfecte boost voor jouw immuunsysteem. Als jij nu naar gingerlife.nl gaat, dan kun je met de code Hart & Zakelijk 15% korting krijgen op jouw shot. Het is de perfecte boost voor jouw gezondheid.
Voor de mensen wie, ja, we hadden net even een korte break, en ik vind het wel lekker om, ja, even te starten met de verse energie. Ik heb met jou een gembershot. Hij is pittig, dus pak er water bij.
Jij wil kijken of ik hier tegen kan, maar z ik ben heel benieuwd.
Ik even proosten.
Oké. Cheers.
Zelf vind ik hem ook intensief.
Ja.
En dan adten.
Ja. En ik ga
Adten.
Oh ja. Nee.
Jij gaat hoesten.
Ik ga gewoon heel
Ik wist het.
Er zit ook peper in. Ben wel meteen wakker.
Nee, het is echt gember. Alleen maar gember met een beetje
Het voelt echt, het brandt gewoon hier.
Is gember. Dat is pure gember. Daarom moet je ook het water erbij hebben.
Live. Oké, dus goede sponsor. Sponsoren ze jou?
Ja.
Oh, slim. Ik wilde al zeggen, toch?
Ja.
Jij hebt geen gemaakt, hè?
Nee, nee, nee. Ginger Life sponsort de podcast.
Slim. Oh ja, maar is ook een leuk concept om dat er even tussen te doen.
Ja, deels ook. Ik vind gezondheid is iets wat ik super belangrijk vind.
Ja.
En al gaan we nu de winterserie seizoen uit.
Ja.
Gewoon heel belangrijk om gewoon een fit lijf te hebben. We hebben het over, hè, zingeving gehad. We hebben het over, hè, dingen waar je aan van gaat. Je eigen pad kiezen, en sporten, bewegen, en, en mentale gezondheid hoort gewoon bij die
Ja, ik heb weer nieuwe, ik heb weer nieuwe goals voor sporten.
Ik zie ook met je handen. Het begint meteen te werken.
Dus ja. Ja, ik krijg heel veel meer energie. Oké, dus mijn goal voor sporten is: ik ga, ik wil heel graag met klanten weer Thailand, naar Thailand, en dan wil ik een muay thai retreat gaan doen.
Ja, fantastisch.
En wat wil ik dan doen? Wil ik in de ochtend muay thai gaan doen en dan in de middag een beetje chillen. Maar ook af en toe mastermind, maar gewoon, weet je, echt, maar het gaat, het is echt een mastermind op leiderschap en niet op strategie en weet je wat, maar wel bijvoorbeeld mijn team, ik heb daar iets mee, of grenzen aangegeven. En, maar ik ga dus, nu ben ik dus met kickboxen gestart, zodat ik zelf, als ik dan daar naartoe ga, megafit ben.
Ja, tof.
Dus dan heb ik voor mezelf ook echt weer een goal van: oké, dit ga ik in ieder geval doen. En dan ga ik, mijn idee is dat ik denk ik drie, drie keer in de week dan wil gaan boksen, en daarnaast krachttraining.
Mooi. Ja, ik denk dat dat alleen maar meehelpen op zoveel andere fronten. En zo'n doel helpt dan ook weer op een andere manier weer mee. Dus ja, soms is op persoonlijk of lichamelijk vlak een doel hebben daarin ook geweldig. Ik heb zelf in Thailand ook twee weken samen met mijn vrouw in zo'n muay thai vechtkamp gezeten.
Oh, leuk.
Dus ik had, ja, dat was bij Chiang Mai in de buurt ergens. En toen hebben we dus daar een, samen met mijn, ik ging, mijn vrouw deed een week. Ik deed twee weken.
Ja.
En de eerste vijf dagen was ik alleen. Toen kwam zij later, kwam ze erbij, en toen had ik al heel veel spierpijn en liep ik al heel moeilijk. Toen, we hebben nog twee weken gedaan. Dus ik kan het alleen maar aanraden. En straks hebben we ook een hotel wat daarnaast, na zo'n gym zit. En ik ga nu al kijken of we daar
En waar gaan jullie nu heen in Thailand?
Ayutthaya, Chiang Mai, en Koh Samui en Koh Phangan.
Oh, lijkt heel erg op reis die wij vorig, in de zomer hebben gemaakt. Mooi, met de kinderen.
Mooi. Ja. Ja. Ik ben gek op Azië.
Ik wil iets doen wat ik bij elke podcast ook doe, en dat is een gedicht voorlezen. Ik kies namelijk altijd een gedicht wie ik vind passen bij degene wie ik interview. En van tevoren bedenk ik: nou, die vind ik er wel bij passen. Maar tijdens het interview, net, of het eerste gedeelte van het interview, bevestig je dat het precies de juiste gedicht was. Dus ik ben heel blij. Ik wil hem ook graag voordragen. Dus het heet The Journey, van Mary Oliver, en ik vind hem echt bij jou passen.
En waarom dit gedicht? Nou ja, omdat het gaat over het, moet om je eigen pad te kiezen. En ik vind je daarin een voorbeeld voor heel veel andere mensen, en alles wat je net gezegd hebt, denk ik dat daarbij heel erg aansluit. Je doet het helemaal op zijn Simone Levie's.
Ja, dat probeer ik wel. Dankjewel. En mooi gedicht ook. Wat is voor jou op z'n Simone Levie's?
Jij, wie jouw stem durft te volgen, en het anders durft te doen dan anderen, en daarmee meteen onderscheidend is, en dus niet vergelijkbaar.
Hm hm.
En dat betekent dus dat je uitstapjes maakt, en dat je dingen doet en ideeën hebt, zoals een YouTube-show met moeders. Zo'n film zie ik je ook doen. Een, een, een prentboek, op het podium met de vetste outfit zoals bij Manifest, champagnemerk, een fitnessmerk. Je kiest wat past bij jou, en je kiest wat past bij waar jij zegt van: dit is een stem die ik wil volgen. En, en dus onmiskenbaar Simone Levie. En dat is precies ook wat je predikt, je, je volgt wat je predikt. En dat maakt jou dus daarin dus ook een mooie leider in het veld.
En je had het over, ja, wat, hoe zorg je ervoor dat je die miljoenen bedrijven zo neer kan zetten? En jij noemde dat voorbeeld van: ja, dan moet je echt die leider zijn. Dan moet je dat neerzetten en dus daarop focussen. Ja, dat doe je. En, en dat vind ik juist heel erg krachtig en heel erg mooi en inspirerend, dat jij echt plaats inneemt op een manier wat helemaal bij jou past, maar met een gemak, maar juist omdat het helemaal bij jou past, denk ik, dat je dat gemak ook hebt.
En, ja, dat denk ik ook, van, want ik kreeg daar laatst ook wel een bericht over van iemand op LinkedIn, en dat was best wel een grote ondernemer, en die had dat bericht midden in de nacht gestuurd. Ik ga ook niet zeggen wie het was, hm. Maar het was een, een onder, een best wel grote ondernemer, en die zei: "Ja, en we zijn ongeveer op dezelfde tijdstip begonnen, maar voor jou lijkt het allemaal zo gemakkelijk te gaan. Maar wat, hoe heet het?" Ja. "Ja, maar hoe is het voor je kinderen, en hoe is het voor je gezin, en wat is de keerzijde dan van jouw medaille?" En, nou, gewoon echt hemel zo'n verhaal.
En ik, ik las het, maar ja, je liest, je leest het natuurlijk ook gewoon als een bepaalde frustratie, dat een frustratie is van iemand anders. Maar ik zat echt te denken van: ja, maar volgens mij zeg maar, mijn kinderen, zijn ze helemaal gelukkig. Ze vinden mij ook een fantastische moeder. Ze weten wel, ja, dat ik niet de standaardmoeder ben. En misschien later, nou ja, hebben ze vast ook wel ergens een trauma op, want, nou ja, dat heeft ieder kind weer. Maar in ieder geval, ze komen heel gelukkig over. Ze zijn helemaal blij met me. Als ik beneden kom, of ik kom thuis van werk, is meteen "mama", weet je, zo. En, en dan, en, en ja, dan denk ik ook van: ja, het is gewoon mooi.
Het is, hè, het, het is inderdaad wat je zegt, van aan de ene kant is het gemakkelijk, maar dat is misschien ook omdat ik het gemak met het gemak zie in de moeilijke momenten.
Hm. Wauw.
Dat ik denk dat, dat, dat het gewoon daar makkelijker mee om kan gaan. En daar ben ik dan misschien wel heel erg blessed mee, dat ik daar makkelijk mee, dat ik daar makkelijker mee om kan gaan.
Ik noem dat gewoon veerkracht.
Ja.
En ik denk dat elk krachtige persoon kan pas laten zien hoe veerkrachtig ze zijn als ze uitgedaagd worden. En jij laat het heel duidelijk zien.
“En ik denk dat elk krachtige persoon kan pas laten zien hoe veerkrachtig ze zijn als ze uitgedaagd worden.”
Jonathan▶ Luister naar dit moment (1:44:44)
Ja. Ja. En ik denk dat ik dat dus met mijn mentale veerkracht, die heel sterk is, maar ik heb dus geen idee. Dus daarom vind ik dat ook zo leuk met die fysieke veerkracht, snap je? Van ja, vroeger, als ik dan ging fietsen, bijvoorbe mountainbiken met mijn man. Nou, die is echt topfit. Nou, dan was ik echt wel kotsend op mijn berg en dacht ik: doei. En dan meet ik die motor, ik zeg: zoek maar uit met die fiets. Weet je, zo.
Mooi.
En dus hij heeft bijvoorbeeld daarin een enorme sterke fysieke veerkracht. Hij kan daarin altijd doorgaan, en ik helemaal niet. Maar ik denk ook wel weer van: stel je voor, weet je, dus dat heb ik ook wel in mij, in mijn lijf weer getraind afgelopen 5 jaar, en dat weer verder op te zoeken. En zo kan je natuurlijk in alle facetten, de één is misschien, heeft automatisch een hele sterke fysieke veerkracht, en iemand anders weer een hele sterke mentale. En tuurlijk heeft het natuurlijk ook een beetje met elkaar te maken, hè. En dan iemand anders heeft misschien weer een, ja, iets, een hele grote spirituele veerkracht, of, nou, als je al die facetten natuurlijk, dat dat kan ontwikkelen in jezelf. Doen.
En weet je, ik las laatst ook een post van iemand, en die zei van: "Ja, ik ben, weet je, het spel hier in Nederland, ik ben het een beetje uitgeleerd, en ik ga nu naar Amerika ofzo." Weet je dat? Maar eigenlijk is het dan, weet ik eigenlijk al van: tuurlijk, hè, je kan het wel ergens, want dat doe ik ook. Maar, maar uiteindelijk is het juist van: hoe meer je weet, hoe meer je erachter komt, hoe minder je weet, en hoe nederiger je eigenlijk wordt.
“Maar, maar uiteindelijk is het juist van: hoe meer je weet, hoe meer je erachter komt, hoe minder je weet, en hoe nederiger je eigenlijk wordt.”
Simone▶ Luister naar dit moment (1:46:08)
Eens.
En eigenlijk ook weet van: oké, hè, ik het spel uitgespeeld, ik doe, ik doe maar 1% van wat kan.
▶ Moment uit de aflevering, 1:46:09
Mooi. Ik heb nog een paar laatste vragen voor je.
Ja.
Waar staat Simone Levie over 10 jaar?
Ik heb nooit, dus, krijg, klinkt raar, hè? Oké, zullen we iets leuks doen? We hadden, ik eerst zei ik van Ahoy, maar nu hebben we nu al plannen voor de Ahoy. Over, hè, waar zijn we? Over 10 jaar.
Jij kevel. Maar dat kan ook over, over een jaar of twee jaar, toch?
Ja. Dus ik, de mensen die luisteren: hierachter zit Laura. Da zit, dat is Simone nu mee te praten. Misschien moch je de podcast luisteren pluister van oh ja, was je manier. Ja, die is mijn sparringspartner in zeg maar mijn, in de creativiteit, en alles zeg maar wat we daaromheen doen. Maar dan denk ik van: ik zou wel veel meer boeken hebben geschreven, gewoon meer impact op ander niveau dan dat ik nu doe.
Mooi.
En ik, ja, weet je, dat is dan toch ook wel zo, van nu zit je toch nog een beetje in zo'n bubbel van ah, die business coaches, of weet je dat. En daardoor word ik bijvoorbeeld door bedrijfsleven, ja, niet echt serieus genomen, hè. Ik, ik zou nooit uitgenodigd worden zomaar, of door een sprekersbureau, en dan van: "Hey Simone, hè, we zoeken vrouwen. Jij bent een supergoede spreker. Zou je een keertje willen spreken?" Het zou niet, niet gebeuren. Maar ik, dus ik, maar ik, mijn wens is wel om ook op een ander niveau impact te maken.
Mooi.
En dan daarin van: oh, niet van oh, weer een business coach, maar oh ja, weet je. Maar het lijkt me ook heel leuk. Dus nu is bijvoorbeeld mijn idee al van, nou, bijvoorbeeld dat je dan ergens, weet je, mag spreken over AI, weet je, dat je dan: oh ja, we moeten ook een vrouw hebben op de lijst, toch, ook leuk, tussen al die mannelijke sprekers, toch? En dat ze dan totaal eigenlijk niet weten wie er komt, en dan kom je daar, en dat ze dan denken: huh, hoe kan dit? Weet je, dat blaas je ze ook nog weg, dat dan, en dan blij ze helemaal weg, terwijl ze dan, ja, dus dan huh, eerst van: huh, dat kleine vrouwtje, weet je, dat is altijd de underdog, die ook, oh, die k dat kleine vrouwtje. Wat kan dat dan zijn? En dan begin je en dan zijn ze allemaal weggeblazen. Dat lijkt me zo leuk.
Mooi. En dan is het natuurlijk, maar blaas je mensen weg? Dat komt natuurlijk ook, dus zij denken: "Huh,"
Klopt.
"Wat is dit?" Maar zij hebben geen idee van wat je natuurlijk al 15 jaar allemaal hebt gedaan. Mooi. Is er een onderwerp wie we niet hebben besproken? Wie je denkt: dat is belangrijk om te bespreken?
Nee, ik vind het, ik vond dat je juist hele leuke vragen hebt gesteld, en ook dat dit een andere interview podcast is geworden dan iedere andere podcast die, die ik heb opgenomen. Dat ik ook verhalen heb verteld waarvan ik dacht van: oh ja, dit is ook nog gebeurd. Kan ik ook gebruiken. Weet je, zo, voor een event van, dus ja. Nee, dus ik vond het daarin heel leuk.
Ik heb je nu bijna 2 uur mogen interviewen. Wie, door wie zou jij willen dat ik geïnterview, dat die ik zou moeten interviewen? Dus is er iemand wie jij in gedacht hebt, waar je denkt: "Hé, dat is wel een leuk iemand wie jij zou moeten interviewen." Dus een persoon waarvan, dus welke persoon in Nederland zou jij door mij geïnterviewd zien worden?
Dus jij zegt van: "Oké, ik zoek mensen." Dus jouw vraag is van: wie is mijn volgende gast
Wie ik mag? Nee. Wie vind jij, wie vind jij interessant, die door mij geïnterviewd zou moeten worden? Persoon vind ik interessant, waarvan, ja, of iemand weer waar je aan moet denken, of wat je leuk zou vinden om ook andere kanten van te horen, of iemand wie je juist kent.
Nee. Ja, ik zou, kijk, want kijk, ik zou gewoon iemand dan denken juist van buiten de bubbel, snap je? Dus nu heb je best wel wat mensen natuurlijk geïnterviewd van in de bubbel, maar juist dus dat je mensen dan kan interviewen van buiten de bubbel. Dus ik ga gewoon meteen van: oké, wie zou ik het leuk vinden? Als jij dan zou interviewen: Eva Jinek.
Eva Jinek. Oh, die zou ook wel een hele leuke gast zijn.
Zeker.
Bedankt. Ik ga, ik ga, ik ga er een berichtje sturen.
Ja, je gaat er een berichtje sturen. Misschien heb je nog wat dingen daarvoor eerst te doen, maar dat is misschien een leuke goal voor jou ook.
Mooi.
Z gewoon zeg maar van, ja, dus dat denk ik van, nou, dat ben ik wel, ja, ik ben gewoon, in sommige dingen ben ik daar dan wel heel benieuwd naar.
Mooi. Afsluiten heb ik een tweeledige vraag. H, de podcast heet Hart & Zakelijk. Wat betekent het woord liefde voor jou?
Het woord liefde?
Ja.
Wat betekent het woord liefde voor mij? Liefde betekent onvoorwaardelijk er voor iemand kunnen en willen zijn. Een diepe connectie met mensen hebben, of met iemand hebben. Maar liefde en, maar je kan natuurlijk ook liefde voor je werk hebben, maar dan ook die onvoorwaardelijkheid die je hebt voor je werk, of ook een vorm van onvoorwaardelijkheid die je hebt voor je klanten, of de onvoorwaardelijkheid die je voelt in, in, in je ambities die je wil maken. En ik geloof wel dat ik zeg maar in alles die, ja, die liefde daarin gooi.
Mooi. Ik hoef de tweede gedeelte van mijn vraag niet meer te stellen, want je kopt hem al in. Want dat was mijn vraag: hoe zorg je ervoor dat je dus die onvoorwaardelijkheid erin stopt? Maar dat is wat je nu al aangeeft, door heel bewust mee bezig te zijn. En die liefde en die onvoorwaardelijkheid met de keuzes wie je maakt, en de mensen met wie je omgaat, en hoe je zelf ermee omgaat, en hoe je kan houden van wat je doet, en blijvend kan houden van die mensen, van wat je doet, en alles andere dingen.
Ja. En op het moment dus dat je daar niet meer de liefde voor voelt, dat je dan natuurlijk ook weer denkt van: nou, dan heb ik weer een nieuwe liefde misschien te vinden.
Mooi. Mag ik je bedanken?
Ja, graag gedaan. Jij ook bedankt voor het mooie interview.
Dankel. Tof.
Haar camera stond geblurd omdat haar kantoor rommelig was. Over zichtbaar worden als ondernemende moeder: eerst maken, later schrappen, en echt durven zijn.
Ze had precies het leven dat ze wilde, en voelde zich schuldig dat ze er niet van genoot. Een ademoefening om uit te stappen en te voelen: you did it.
Ze kookte een week vooruit en analyseerde alles. Toch wist ze het al in het eerste gesprek. Over controle, intuïtie en de tijd tussen voelen en doen.
Jarenlang was ze de bulldozer die alles oplost. Tot ze zei: ik wil niet meer sterk zijn. Over vechten, zachtheid en het stadion uitlopen.
Een boswandeling, drie nieuwe ideeën, en toch voelde ze dat ze niks bereikt had. Over presteren om liefde te verdienen, en het meisje dat dat leerde.
Ze hoorde haar broer al in haar hoofd voordat ze iets had gepost. Waarom kritiek projectie is, en waarom het van je beste vriendin dubbel pijn doet.
Haar moeder appte de hele dag over haar zus. Over de dochter die iedereen draagt, de last die niet van jou is, en wat je ziet als je groeit.
Een vrouw van tachtig meldde zich bij me: ze wilde ermee aan de slag. Waarom tijd je wond niet heelt, en wat er wel voor zorgt dat het heelt.
Ik schilderde twee dagen mijn huis en werd er blij van. Waarom zorgen voor je gezin je soms leegtrekt, en wat je moeheid je echt vertelt.
SaarJonathans assistent. Ik denk met je mee; Jonathan leest zelf mee.