Tineke is net moeder en zoekt wie ze nu is. Een open begin over controle, loslaten en waarom ze altijd zo gastvrij wil zijn.
▶ 0:00
Bekijk dit hoofdstukStart de aflevering op YouTube bij 0:00
Bijvoorbeeld in mijn relatie met Tristan. Ik bedoel, het gaat heel goed, maar daar vind ik veel meer dingen lastig ofzo. Dus ik kon daar voorheen wel een beetje uit vluchten, terwijl nu, ik weet niet, kan ik dat veel makkelijker aangaan, veel meer erbij zijn. Is mijn bedrijf echt wel meer het middel geworden. Ja, dus op die manier is het wel veranderd.
Anderzijds ook, wat ik zei, wat ik eerder al zei, van: Lea, die helpt mij echt om gewoon veel sneller knopen door te hakken, veel sneller keuzes te maken. Vind ik dingen niet meer leuk, werken ze niet, gewoon heel snel dat, dat veranderen. Want ik wil het gewoon niet te lang meenemen naar haar, zeg maar, dat gevoel.
Maar ook heel eerlijk: ik vind het ook wel gewoon lastiger soms, hoor. Dat ik, als ik dan een slechte nacht heb gehad, en dat ik dan 's ochtends achter de computer zit en denk… En dat maakt ook dat ik dan soms gewoon minder motivatie ofzo heb, en de ambitie is soms even ietsje verder te zoeken. Dus ik, ik kan heel erg schommelen nog tussen de ene kant, dat ik op een dag wakker word en de-, denk: ik ga naar Amerika en ik ga 10 miljoen mensen helpen, en dit en dit en dat. En de dag erna dat ik denk: ik wil nog vier kinderen baren, en ik wil alleen maar moeder zijn.
[Intromuziek Hart & Zakelijk]
Welkom.
Dankjewel. Lier door, is dat erg?
Nee. Loop maar, loop maar eens.
Jij, jij ook welkom in ons huis weer.
Ja, fijn dat ik in deze chille setting gewoon bij jou thuis, ja, lekker mag hangen.
Heerlijk. Ik zat, ik zit al, ik ga al zo zitten.
Ja, dat is ook precies de bedoeling gewoon van de podcast: goed gesprek tussen twee mensen die over van allerlei dingen kunnen hebben. Dan gaan we vandaag ook hebben. En ik kijk er ook ontzettend naar uit om jou te mogen interviewen.
Ja, ik ben heel benieuwd waar je mee komt. En ik jou ook, ik zei net al tegen je: mag ik jou ook vragen stellen? Want ik heb er ook altijd genoeg. Dus ik ben benieuwd.
Het gaat goed komen. Wat zou voor jou de beste uitkomst zijn van deze podcast? Wat zijn dingen wie benoemd moeten worden, en wie, ja, hoe je overkomt, of wat je gezegd wil hebben?
Ja. Nou, ik zie mezelf heel erg als een generalist. Ik zeg altijd: ik ben niet vaak dat ik heel diep op heel veel verschillende onderwerpen iets weet, maar wel heel algemeen van heel veel verschillende dingen. Ik denk dat het leuk is, tenminste dat zou ik leuk vinden, om over verschillende onderwerpen te gaan praten en, ja, dingen ook concreet te maken ofzo. Marko zei het net al, de cameraman, tegen mij, van: je bent goed in dingen een soort van duidelijk uitleggen. En ik hoop dat ik mensen een soort helderheid kan geven ofzo, middels deze, deze podcast. En ook gewoon a good time. Weet je, het is toch een beetje entertainment uiteindelijk, dat mensen luisteren.
Stukje eerlijkheid ook: ik ben de afgelopen tijd niet heel veel zichtbaar geweest, en ik ben wel net moeder geworden, mijn bedrijf, dus heel veel mensen zijn ook benieuwd van: ja, hoe doe je dat nou allemaal, wat vind je lastig? En ik heb daar eigenlijk nog niet echt een soort de tijd voor genomen om dat allemaal te delen. Dus ik dacht: nou, dat komt vast aan bod hier. Jij bent natuurlijk ook net papa geworden, dus, dus ik hoop dat mensen daar een stukje, ja, herkenning ook in vinden.
Mooi.
Ja. Heb jij iets in gedachten?
Nou, nee, ik, ik vind het gewoon heel erg belangrijk dat de echte persoon lekker naar voren kan komen. En daarom vond ik het mooie woord mooi dat je ook zei, hè: de eerlijkheid en, en, en de openheid. Dat vind ik gewoon heel erg belangrijk. En dat Tineke zelf, gewoon wie jij echt bent, even van: niet alleen de, de zakelijke kanten, maar ook de, de menselijke kanten, de moeder kanten, de gekke kanten, de, ja, is. En, en, ja, dat is het geluk als je iemand wat langer interviewt, dan, dan, ja, op een gegeven moment laat je wel je echte zelf zien.
Ja, en dat is wel grappig dat je dat zegt. Ik ben wel benieuwd of jij dit dan herkent. Want je zegt "wie Tineke is", en ik zit de laatste tijd wel eens te denken over: ja, wie, wie is Tineke nu? Want we hebben net een nieuwe rol gekregen: jij die van papa, ik die van mama. Ik ben soms nog wel een beetje een soort, ja, ik wil niet zeggen identiteitscrisis, maar wel een beetje aan het zoeken van… Ik moet soms een beetje wennen nog aan nieuwe ik.
Ik was al super ambitieus, en nu de laatste tijd denk ik heel vaak: nou, misschien wil ik zelfs wel stoppen met ondernemen. Dat denk ik niet heel vaak, hoor, maar wel zo af en toe. En dat ik dan echt denk: oh my god, wat is dit voor gedachte ofzo? En dat ik soms wel zo eens beetje bang ben van: oeh, waar is mijn oude ik? Komt hij misschien, komt hij ooit nog wel weer terug? Dat Tris zegt ook vaak van: huh, wie ben jij? Dat ik, dus ik, het is interessant, ik, voor deze podcast, omdat ik nu best wel wat heen en weer kan vliegen nog tussen allerlei verschillende ikes of zo. Herken je, herken je dat?
Ja, nee, ik, ik, ik, ik, ik knik van herkenning. Natuurlijk, ouderschap, hormonen, en alles wat, wat het zorgen voor een kind en de verantwoordelijkheid nemen voor een kind ook met je doet. En dat vrouw is, denk ik, dat voelt dat nog sterker, als ik ook kijk naar wat het met mijn vrouw doet, wie zo houdt van haar werk, en gewoon zegt: als ik bijvoorbeeld haar mama was geweest, was het ook prima. Dat is dus daarin herken ik het wel heel erg, een beetje.
En, en het, het is ook een heel nieuw, nieuw hoofdstuk in je leven waar je ingaat, en waarbij je dus letterlijk het oude niet meer, het oude is er niet meer. Dus jij met Tristan samen, weet je, en, en alleen met elkaar, en, en dan heb je dan altijd een ander individu. Jij bent ook een ander individu.
Precies, ja.
Je partner wordt een ander individu. Dus, ja, dat is wel grappig, want je kopt hem al in, de volgende vraag van: hey, wie is Tineke? Ja, eigenlijk is Tin… Je bent nog echt aan het zoeken. Dat gaan we ontdekken: welke nieuwe rol je eigenlijk wil innemen, eigenlijk.
Ja, ik ben nog een beetje aan het zoeken. Ik ben wel, ik heb meer helderheid dan een tijdje geleden, maar op heel veel vlakken ben ik ook nog een beetje aan het zoeken. En ik, ik merk ook dat ik heb een beetje geaccepteerd dat ik waarschijnlijk een beetje blijf zoeken de komende tijd. Wij hebben wel de wens ook voor een tweede. Ja, dan ga je weer dat hele proces in, dan word ik straks weer de, de zwangere Tineke die, ja, ook bepaalde dingen voelt, word je ook weer hormonaal. Dan komt er een tweede, dan, tenminste dat hoop we, dan veranderen er ook weer dingen. Dus ik heb een beetje, ja, geaccepteerd dat de komende jaren dat het een beetje fluid gaat zijn, weet je, vloeibare identiteit, en dat dat prima is.
“Dus ik heb een beetje, ja, geaccepteerd dat de komende jaren dat het een beetje fluid gaat zijn, weet je, vloeibare identiteit, en dat dat prima is.”
Tineke▶ Luister naar dit moment (7:32)
Ja.
En soms ook lastig.
En hoe is dat om dat te ervaren?
Nou, als control freak, we hadden het er net al even over, jij bent ook een beetje een control freak, vind ik dat soms lastig. Ik merk ook dat ik dat één van de lastigste dingen vind aan het moederschap, dat… Ik heb graag dat ik ongeveer weet hoe dingen gaan. Bijvoorbeeld, even, een week geleden, toen zou Tris dan de avond weg, en toen dacht ik: oh, wat lekker, dan heb ik een tijdje tijd voor mezelf, want Lea gaat vaak om 7 uur slapen. Nou, en precies die avond: echt één groot drama. 9:15 pas in bed. Ja, dat trek ik dan heel slecht.
Dus de, de control freak in mij, ja, die vindt gewoon dat soort dingen nog best wel lastig. Of dat Lea dan in één keer ziek is of iets dergelijks, dat ik erop moet halen. Nou, ja, dat is dan echt wel een beetje zoeken op dat soort momenten. Maar ik moet wel zeggen, ik merk wel dat ik echt gewoon veel persoonlijke ontwikkeling al heb gedaan de afgelopen jaren. Ik ben ook blij dat ik mijn business al tot een punt heb weten te, te krijgen waarop het financieel gezien allemaal veel relaxter is.
Ik ga een beetje heen en weer. Dus op het moment dat ik denk: oh, wat irritant of dit, dan kan ik ook wel weer denken: nee, wat is nou het probleem? Dit kan toch gewoon, hier heb je toch gewoon de ruimte voor. Dus het, het gaat nog een beetje heen en weer.
Ja.
Maar ik merk wel dat ik meer in de overgave kom.
Ja.
Met af en toe gewoon een hele slechte dag, en dan lukt het totaal niet. Ja. Heb jij dat ook?
Of ik? 100 procent. Hè, om maar meteen persoonlijk te maken: ik kom uit een huishouden met een, een, een chaotische, overspannen moeder.
Hm.
Wie haar zaakjes thuis met overleven net rondgebreid kreeg. En omdat het al, omdat ik niet van haar op aankon, op heel veel fronten, zocht ik zelf een weg naar controle. En, en voor mij is controle veiligheid, wie ik voor mezelf heb gecreëerd, omdat het thuis onveilig was, en het makkelijker was om zelf te controleren. Dan wist ik waar ik aan het toe was. Dus als dingen anders gingen, zoals dat vaak ging bij mijn moeder, ja, dat kostte mij dat altijd. Dus als ik er gewoon had besloten: hè, ik kan niet van haar op aan, en ik controleer mijn eigen wereld, was het voor mij makkelijker. Dus vanuit dat persoonlijke stukje is voor mij controle zelfs veiligheid. En alles wat niet met controle te maken heeft, is iets wat ik, ja, heel lastig vind.
En wat ik heel erg heb gemerkt, en dat is wat jij ook zegt, heel mooi: overgave is echt in, in het moment leren leven. Niet met mijn drukke ADHD hoofdjes allemaal plannen van: dan gaan we dit doen, en dan dat, op dat tijdstip. En, hè, ik heb ook een militaire achtergrond. De, de, de instabiliteit thuis zorgt ervoor dat ik heel erg ook routinematig bent geworden. En dat is fijn met de opvoeden, want routinematig is duidelijk, gedisciplineerd, dat soort dingen. Maar met kinderen heb je routine nodig, maar je moet het ook elk moment los kunnen laten.
“Maar met kinderen heb je routine nodig, maar je moet het ook elk moment los kunnen laten.”
Jonathan▶ Luister naar dit moment (10:51)
Precies.
Omdat kinderen nooit doen wat je doet.
Ja.
Dus, dus, ja, ze, kinderen hechten heel veel waarde aan, aan structuur en duidelijkheid, daar ga ik heel goed om. Maar je moet daarin dus het ook los kunnen laten. Want een kind doet niet wat je wilt, zeker niet als je meerdere kinderen hebt. En dingen lopen niet altijd zoals het gaan, en pre-… Wat ik dus daarin heb geleerd, om echt te overgave van in het moment zijn, en niet in plaatjes te gaan denken. Want voor mij was het vooruitplannen, nadenken over de toekomst, dat zorgt ervoor dat ik niet onverwachte situaties komen.
Ja.
Dus ik denk vanuit mezelf, waar ik ook ben, automatisch: wat zou de volgende stap zijn? Dat is heel handig als je in defensie zit, als er wat ergs kan gebeuren, hoge stresssituaties, toen ik in de gevangenis werkte. Van: hey, welke doomscenario's kunnen er komen, in het leven of in de ondernemerschap? Maar dat werkt niet altijd als je flexibel moet zijn. Want een plaatje en nadenken over de toekomst zorgt er ook voor dat je een vaak een verwachting creëert.
Ja.
En, en verwachtingen…
Precies, van: ik denk dat ik om 7 uur nu lekker op de bank kan zitten.
Ja, dat maak je juist kapot. Ja, of ik, hè: oh, ze is heel moe, dus ze kan zo… Hè, mijn dochter Hailey is heel moe, dus ze zal wel zo liggen. En dan ben je vervolgens een half uur met rugpijn, ben je heen en weer aan het lopen, omdat ze niet slaapt. Het is de, de verwachting daarin, omdat je teveel over nadenkt wat je kan verwachten, de dingen die normaal gaan, dat je daaraan vasthoudt.
En, en deels is dat ook normaal. Ik denk dat elk mens, de, de vastigheid, de duidelijkheid, de routine, daar gaan wij goed op als mensen. En, en als ouder word je wel geforceerd om dat los te laten, en je kun je daar niet constant elke dag aan vasthouden. Zonder kinderen is veel makkelijker.
Ja, dat is ook zo. Ja, en wat mij dus heel erg helpt, is: ik laat gewoon de, de verwachting heb ik, maar ik trek hem nu de andere kant op. Dus in plaats van te denken: oh, ze gaat vast om 7 uur slapen, dan heb ik de hele avond alleen… Oh my god, denk ik juist: oh, ze gaat vast om 9:30 slapen, en dan ben ik gewoon de hele avond met haar, en dat is ook leuk. En de laatste keer sliep ze toen juist om 7:15, dat ik dacht: yes!
Ja, dus dat, dat kan ook werken. Mooi, om, om op die manier ook om te denken.
▶ Moment uit de aflevering, 12:52
Ja. En dat over dat stukje control freak, waar ik nog over na zat te denken, bij mij dan. Volgens mij heb jij het overal wel, toch? Het stukje controle willen, of niet?
Nou, nee, ik, ik zit er een beetje tussenin. Dus ik ben aan het leren om heel veel aspecten controle wel los te laten. Dus ik, ik heb het nu niet op heel veel gebieden meer, maar vooral als ik zelf keuzes maak, en als er meerdere partijen bij zitten, dan, dan kan ik dat gelukkig wat meer loslaten.
Oké, ja. Want ik heb het echt heel specifiek met eigenlijk maar een aantal dingen, en met heel veel andere dingen kan ik echt weer gewoon heel relax zijn. Ik heb bijvoorbeeld gister ook een podcast opgenomen, eergister, dat was dan met Tristan. En, nou, lang verhaal kort: we hadden twee audiobestanden. De ene was eigenlijk slechte kwaliteit, de andere was goede kwaliteit. Nou, Tristan, die is heel erg van: het moet goede tijd zijn. Maar dat bestand was een soort beschadigd geraakt. Ja, dan denk ik echt: oké, boeien, dan gaan we toch gewoon de slechte kwaliteit doen. Ja, dat trekt hij dan weer niet. Dan gaat hij een hele dag werken om dat slecht, dat goede bestand nog te herstellen.
Maar daar kan ik dan controle heel erg loslaten. Terwijl, jullie komen hier nu net, jij en Marko, dan wil ik echt dat alles geregeld is, zeg maar. Lea moet vanochtend dan weg naar opa en oma, ik wil het huis schoon hebben, ik wil dat jullie op jullie gemak voelen. Ik heb allemaal eten gehaald, ijsjes, omdat het warm is. Dat moet echt helemaal van: oh ja, check, check, check, check, zeg maar. Dus dat, bij mij zit… Dat gaan we trouwens niet filmen, mensen, maar…
Ga gewoon lekker pauze zonder camera.
Precies. Nee, maar daar zit dan heel erg in, in het sociale stuk ofzo heb ik het.
Ja, ja, mooi.
En dat komt bij mij, want jij had het al over je moeder, dat zit hem bij mij en dat mijn moeder, die was altijd best wel, ja, ik wil zeggen depressief, een beetje tegen het depressieve aan, soms ook echt wel depressief. En wat zij kon doen is dan, dan checkte ze volledig uit bij andere mensen. Dus dan werd ze juist veel minder gastvrij, zorgzaam, kon gewoon de hele tijd stil zijn als mensen er waren. Dus ik zit daarin eigenlijk te compenseren.
Ja, ja.
Was jouw vader vroeger thuis, of niet?
Vad… Nee.
Hm.
Toen we vijf waren, zijn mijn vader en moeder gescheiden. Dus sindsdien woon ik niet meer bij hem thuis, zeg maar. Dus, nee.
En hij is nu in het ziekenhuis, toch?
Nee, hij is thuis, maar, ja, het met gezondheid gaat inderdaad niet heel goed. Maar als je het schrijft, omschrijft als dat depressieve en ga maar zitten en dan niet sociale, dan hoor ik mijn vader, zeg maar. Dus die kan ik me wel mee identificeren.
Precies. Wat ik dan wel eens trouwens lastig vind, want als kind ga je vaak of kopiëren, of je gaat rebelleren, toch, tegen je ouders. Nou, in dat stuk ben ik dus gaan rebelleren. Ik ben de andere kant op gegaan, en dan denk ik wel eens van: ja, maar is dat dan een soort van de echte Tineke, of is dit gewoon de trauma-Tineke, die dus gaat overcompenseren door juist al altijd, als er mensen zijn, super gastvrij te zijn? Maar tegelijkertijd geeft het me ook een heel goed gevoel, voelt dat natuurlijk en fijn. Dus om even in het kader van de eerste vraag, zeg maar, te blijven, denk ik, ja, wat z…
Nou ja, ik denk dat het vooral belangrijk is: kost het je wat?
Ja.
En als jij zegt: ik voel me er goed door, ik denk dat dat veel belangrijker is. Je kunt wel overal een trauma dingen opplakken, of een labeltje, of zeggen dat het erg is, maar zolang het oké voelt en het kost jou niks, en, en dit is niet een eigenschap waardoor je een ander juist niet ziet, of waardoor je misschien, hè, teveel overcompenseren, waardoor het jou kost…
Nee.
Hè. Dus zolang jij je goed door voelt en het kost je niet veel, ja, dan, dan, dan, ja, dat is vooral het belangrijke. Kost het jou, of kost het een ander wat, omdat je dus gaat rebelleren of je ouders gaat nadoen. En in dit geval, als ik je zo hoor, ja, als je de vreding me hebt en andere mensen… Nou, ik heb er geen last van, als ik straks lekker ijsje zit eten. En, en zolang jij het ook niet erg vind, en het geeft jou een goed gevoel, weet je, dan is het oké, toch?
Ja. Nou, ja, en ik kan wel, wat ik heb geleerd de afgelopen jaren, beter aangeven wat ik nodig heb, omdat dat wat ik dan wil doen, om daar zeg maar uiting aan te kunnen geven. In die zin dat ik jou dan vanochtend even app van: kunnen we heel even een half uurtje later beginnen? Dat had ik vroeger niet gedaan, want toen dacht ik: oh, maar ik wil niet tot last zijn, want toen moet zij half uur later. Dan had ik gewoon keihard gewerkt, dan zat ik hier helemaal kapot al op de bank. Dat is nu niet meer zo. Dus, nou, toch een verbetering daar.
Ik heb net een half uur in het zonnetje gezeten daarvoor, dus…
Vet, inderdaad. Waar zat jij dan? Hier in de speeltuin, of?
Ja, ik, hierachter zat ik gewoon lekker op een bankje. Dus, dat was gewoon lekker.
Ja, dit is heerlijk weer.
Dat is ook de reden trouwens, de bedoeling, de bedoeling is dat ik, ik wilde alle afleveringen in een pak doen. En de eerste aflevering was het helemaal goed gelukt, tot de laatste aflevering met Anne Quaars. Het was het zo ontzettend bloedheet. We zaten hier, nu hebben we ook een ventilator, maar zaten we ook voor een ventilator. Nou, n-, het was and-… We maakten al een grapje dat het een zweetkast ging worden. Dus, dus toen ik het weer zag vandaag, dacht ik: weet je wat, ik kan wel vasthouden aan controle en hoe ik het wil, maar ik word niet daar comfortabel van. Dus nu lekker in een korte broek, lekker simpel in een kort blousje. En toevallig matchen we vandaag ook helemaal.
Inderdaad. Maar zat jij dus toch in een pak bij Anne, toen het echt 30 graden was?
Had wel een pak broek aan, maar ik had met een t-shirt gedaan.
Oh.
Maar dus, maar dat… Toen dacht ik: wat ben ik nou aan het doen, niet? En Anne zat in een jurkje ofzo.
Oké, die had het…
Ja, maar die zat ook kapot te zweten. Dus d-, ja, make-up was gelukkig nog goed, maar dat water den ik ook van je gezicht af. Maar dus, dat, dus dan weet je het, hè: niet in het pak. Maar ook, als we dan toch over het thema loslaten hebben: dat je kunt wel vasthouden aan ideeën wat je hebt, maar in dit geval gaat het mij om een relaxed gesprek kunnen zijn en mezelf kunnen zijn. En dan is de gimmick, hè, de pak is dan niet minder belangrijk.
Ja, en ik denk dat als je dat aan had getrokken, dan had je helemaal niet hier in het moment kunnen zijn, ook omdat je de hele tijd denkt: ik heb het zo warm, ik heb het zo warm. Tenminste, dat zou ik hebben dan.
Het is een relaxed gesprek, daar gaat het mij vooral om.
Hoe zou je jezelf nog meer omschrijven? Je had het een beetje over die, die controlfreak, maar een ouderschap, je probeert helemaal je weg erin te vinden. Maar hoe zou je jezelf nog meer omschrijven?
Ja, ik kan wel… Aan de ene kant heb ik een stukje control freak in me zitten, aan de andere kant ook wel een heel groot stuk relaxedheid. Wat ik terug hoor ook van andere mensen, is dat mensen zeggen van: oh, je bent echt wel een relaxte moeder ofzo. Ik ben niet van, ja, sommige mensen gaan heel erg obsessief hun kind als het ware opvoeden, van heel erg volgens de boekjes. En daar is niks mis mee, hè, dat ten eerste. Van: oh ja, dus met slaapschema, en dat moet dan zo, en we willen dat ze goed gehecht is, dus dan moet het zo en zo en zo. Ik doe het best wel een beetje op intuïtie, Tris trouwens ook. En dat zorgt er soms ook voor dat het een beetje rommelig is, en dat we soms ook denken: oh my god. Want we zeggen wel eens tegen elkaar: oh, worst parents ever. Weet je wel, dat… Maar dat we er wel heel relaxed in staan.
En ik merk wel dat ik dat ook met business wat vaker heb, gewoon van… Ik ben op een gegeven moment, dat was, even kijken, wanneer begon dat, een beetje 2015, ben ik gewoon heel veel mensen verloren in een korte tijd. En daardoor ben ik toch wel meer gaan beseffen van: ja, weet je, het leven kan ook elk moment voorbij zijn. En af en toe is er bij mij heel erg die controledrang, maar daartegenover kan ik wel vaak ook in het relaxte zitten, en het gewoon maar een beetje loslaten, kijken waar het schip strandt. En ik heb wel een beetje de overtuiging dat als ik dat ook doe, dat ik de leukste versie van mezelf ben, dat daardoor Lea een fijne opvoeding heeft. En, ja. Dus er is ook wel echt een stuk relaxedheid.
“En daardoor ben ik toch wel meer gaan beseffen van: ja, weet je, het leven kan ook elk moment voorbij zijn.”
Tineke▶ Luister naar dit moment (20:16)
Er zit ook echt een nerd in mij. Ik denk dat heel veel mensen dat niet altijd weten ofzo, omdat ik verder ook wel gewoon sociaal ben. Maar ik ben natuurlijk laatste tijd veel met crypto bezig, en dan krijg ik ook vaak de vraag van: wat vind je daar dan leuk aan, zeg maar? Dat is toch best wel te technische analyse en cijfers. Ja, ik vind dat heerlijk. Gewoon echt diep in analyses, diep in cijfers, diep dingen uitvogelen met systemen. Dat is echt, dat is ook echt wie ik ben, bijvoorbeeld.
En waarom ga je daar zo aan van?
Ja, ik, dan ga ik dingen begrijpen ofzo. Ik wil graag een, een, een geheel altijd begrijpen. Dus ik, ik wil altijd mensen begrijpen, ik wil marketing begrijpen, ik wil cijfers begrijpen. En hoe meer ik dan, ik kan connecten dat ofzo, zeg maar, dat idee. En ik denk ook dat dat geeft weer een gevoel van controle, volgens mij.
Ja. […] vraag ook.
Ja, ja, dat, ja, ja, dus uiteindelijk is dat onderdeel…
Nee, ik ken het wel bij Anneloes, hoor. Want ik probeer al twee jaar dat ik zeg: Anneloes, ga me je beleggen, dat soort dingen. En dan zegt ze: ja, nou… Dan heb ik haar d- beginnen al met die simpels, wat iedereen doet, S&P 500. En dat is gewoon een safe bet. Dat is al 30 jaar een safe bet. Dat is nog steeds een safe bet. Nou, dan koopt ze dan een paar, nad-, dat er twee maanden over na heeft gedacht. En toen laatst had ze er weer zin in, en heeft ze drie boeken gekocht.
Oh.
Zegt ze van: nee, ik wil het eerst begrijpen. Dus had ze de, de Intelligent Investor van Warren Buffett, raadt die ook aan, weet het, en, en Beleggen voor Dummies. Ik had ook nog een beleggers boek, zegt ze: ik wil dat eerst allemaal lezen, en dan pas ga ik beleggen. Dus, dus zij heeft dat ook, dat ze het eerst het wil begrijpen voordat ze zomaar doet. En dan zegt ze tegen mij: ja, jij doet dan, dan zomaar wat. Ik doe zeker wat meer dan zomaar wat dan dat zij dan doet. Maar zij wil het echt weten, zij wil echt helemaal induiken dat ze dat eigenlijk gaat doen, en dan vindt ze dat fijner. Want anders denk ze: ja, anders doe ik maar wat. En, en dan wil ze ook plaatjes, wil ze het begrijpen. En zij kan ook daarin dus… Zij is echt een onderzoekster.
Ja.
Dus ook niet in, in haar studie, ook nu met, met, met de kleine zit ze constant in, in boeken van: hé, wat hoort bij ontwikkelingsleeftijd?
Past ook bij haar, haar werk.
Ze is ook een kinderpsych, is ook een kinderpsych, dan vind ze het helemaal interessant. Ze had laatst haar formulieren van werk, als ze, zij toetst kinderen op, op ontwikkelingsbeheer, soort dingen. Had ze het formulier mee: kan Hailey dit, en nog geens. Zit ze in de woonkamer op een zaterdagochtend dan van: nou, pakt ze het blokje, wat dan ook, en dan zit ze voor de lol, zit ze dan te testen. Dus ze is echt een onderzoekster, en met beleggen is het ook zo. Dus daarin herken ik dat bij Anneloes wel heel echt, dat nerd stuk.
Ja, ik ben het dus op sommige vlakken. Want met het moederschap heb ik het dan wel weer losgelaten. Ik was eerst ook aan het checken met die sprongen, en nu, ik heb die app verwijderd. Ik heb geen idee wanneer ze in de sprong zit.
En, maar met, maar ik word ook helemaal gek van, met die, al die sprongetjes en dat soort dingen. Maar ze zitten altijd. Zit ze nu in een sprongetje? Dan denk ik: ja, weet je wel, ja, en dan nog, ja, dan wat?
Ja, maar sommige mensen kan het wel een beetje bevestiging geven ofzo. Vooral in het begin, toen, ja, dan ben je wat onzekerder misschien, tenminste ik wel. Dacht ik: oh, het komt hierdoor ofzo. Dat geeft dan een soort gerust gevoel. En wat ik trouwens heb over, jij zei van, met Anneloes, die moet eerst begrijpen, dan do-, doet ze het. Wat ik bijvoorbeeld met beleggen juist had: ik moet er soms eerst maar in zitten, en dan denk ik: oh shit, nu zit ik erin, en dan moet ik het gaan begrijpen. Dus dat geeft een soort van extra druk, en dan ga ik het vaak leuk vinden ook.
Klop-, ja, klopt, ja.
Die herken ik wel een beetje, ja. Want jullie beleggen dus ook inmiddels, tenminste jij?
Ja, ik dus, Anneloes en nu dus. En, en dan zeg ik ook: nou ja. Dus ik probeer met zijn tweeën op één lijn meer met vermogen en dat soort dingen bezig te zijn. En zij is daarin dus wat voorzichtiger. En, ja, ik wil gewoon meerdere fronten. En dan gaan we straks ook, gaan we lekker over hebben over vermogen opbouwen en crypto en dat soort dingen.
Ja, ik denk, ik denk, om daar heel veel kort op in te gaan, dat je hebt je loon en je hebt je omzet als, als ondernemer, maar er zijn zoveel meer manieren om, om met geld bezig te zijn. En ik denk, als je dan meer geld hebt, dan helpt dat om heel erg om daarmee bezig te zijn, want het gaat jou helpen. Je hebt meerdere bronnen waar je op terug kan vallen, het kan voor jou werken. Het zou gek zijn op het niets te doen. En dat is denk ik ook de reden dat iedereen wie iets meer heeft daarin automatisch ook ingaat.
Maar ik vind dus juist wel dat, kijk, het is natuurlijk waar dat als er veel geld is, kun je makkelijker nog meer geld maken. Ik denk alleen ook dat het heel goed is dat als je al minder geld hebt, dat je gewoon een beetje Jan Modaal inkomen hebt bijvoorbeeld, om het dan juist ook al te doen. En dat is nog een beetje de belemmering die veel mensen hebben, van: oh, je moet veel geld hebben om…
Nee, kl-… Nee, maar ik bedoel iets meer, hè. Als je net rondkomt, dan alsnog zou ik aanraden om dat soort dingen te doen. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat, dat je daarin minder ruimte voelt om, om dat soort dingen te doen. En dan de keuze tussen: ga ik brood of ga ik beleggen? Ja, dan, dan, dan wordt het al, hè. Dus, maar zeker, en ik ben ik absoluut mee eens.
Over hoe je met geld omgaat, wat mensen niet van Tineke zien en waarom niemand op een voetstuk hoort.
▶ 25:53
Bekijk dit hoofdstukStart de aflevering op YouTube bij 25:53
En, en wat het gewoon is, is dat je financial literacy, dus dat je gewoon weet wat financiën is, wat financiën doet, dat je geld begrijpt, hoe geld werkt. Ik denk dat het gewoon meehelpt. En, en dan ga ik door naar een andere vraag, maar de bekende zin van: als je alle geld van iedereen in de wereld zou verdelen over iedereen, dan komt het snel weer terug in dezelfde handen. En precies die opmerking is om, en, en dat is iets wat, wat Jim Rohn, die zegt ook heel mooi, de mentor van, van Robbins: ik hoop dat jij leert hoe het is om miljonair te worden. Niet om miljonair te worden, maar om te leren hoe je dus die miljoen gaat krijgen. Dus het moment dat je dus miljoen zou verliezen, kun je dus altijd weten hoe je het weer terug gaat krijgen.
En ik denk dat dat, daarom is dit ook heel belangrijk om te weten van: hé, wat is geld, wat doet het, wat doet het met mij, hoe kan ik het voor me laten werken? In plaats van… Ik zat ooit bij een, een driedaagse geldseminar, Money Mindset Intensive, super Amerikaans. En, en dan hadden ze het over: do you control money, of does money control you? Dus controleer jij het geld, of controleert geld jou? En ik denk, als je daar afstand van kan nemen, en voor je te werken, ja, dan kun je er wat mee. En, en niet dat we dan, ja, dat je geld het allerheilige is, maar ik denk dat het gewoon heel erg belangrijk is van: hey, wat kan je, kan je…
Nou ja, het is gewoon een onderdeel van, van ieders leven, zeg maar. Zeker in Nederland zijn we vaak een beetje van: oh, geld maakt niet gelukkig. En we hebben een beetje negatieve, ja, vibe richting geld. Maar ja, we zijn er elke dag mee bezig. Weet je, ik was net in de supermarkt, ja, dan gaat het ook alweer over geld. En d-… Ik vind het wel mooi wat jij zegt. Ik heb die opmerking dus nog nooit gehoord, van: als je de, al het geld eerlijk gaat verdelen, dan komt het terug bij in dezelfde handen, zeg maar, de verdeling.
Ja, want hoe die je bent, hoe je met geld omgaat, dat, dat als je heel veel geld hebt, blijf je dezelfde dingen doen. En in heel veel boeken heb ik ook gelezen dat de mensen wie je loterij winnen binnen 3 jaar al het geld weer kwijt zijn, omdat het nooit een adviseur is wie helpt: hoe ga je met geld om? Nee, het gaat niet om het veel geld hebben, het gaat om: hoe ga je met geld om? En dat is veel belangrijker. En dat kan je dus ook doen als je dus geen geld heb of minder geld hebt, want dan is het des te belangrijker om dit te beheersen.
“Nee, het gaat niet om het veel geld hebben, het gaat om: hoe ga je met geld om? En dat is veel belangrijker.”
Jonathan▶ Luister naar dit moment (28:08)
En, en, en ik denk dat, welke positie ook zit, dat je altijd daarin dus een, een manier kan vinden om, om een ander leven te kunnen creëren. En, en of je nou van minder naar meer, of ik heb al genoeg naar nog meer, dat maakt allemaal niet uit. Het gaat om: wat doe je met geld, en wat doet geld met mij? En hoe kun je begrijpen… Ja, of geeft alles weg. Weet je, je hecht er heel veel waarde aan, en je denkt: weet je, het kan me toch een beetje gestolen worden, en ik ga naar iets minder, nog steeds veel. Prima. Ja, weet je wel, en knap. Zolang het maar nooit alleen het doel is. En, en, maar wel realiseren dat het belangrijk is. Maar pre-, graag straks met jou daar lekker over door. Duik er nu al helemaal in.
Ja, ik ook. Ik merk het ook.
Hoe zouden andere mensen jou omschrijven?
Nou, dat hangt er ook een beetje vanaf, hè, wie vraag je dat. Je kunt het aan Tris vragen, mijn vriend, aan mijn klanten. Nou, zo, z-, zullen de meeste mensen zeggen: ze is heel betrokken, betrokken, optimistisch, tst, op heel veel vlakken dan, en een beetje een control freak op andere vlakken, dan heb het over gehad. Wat nog meer? Ja, over het algemeen vrolijk, het valt een beetje onder optimistisch.
Maar ook wel, als ik kijk, zeg maar, naar de andere kant, als iemand die… Dat dan zou je dat Tris moeten vragen, zeg maar. Die kan mij altijd best wel prikkelen, in die zin dat hij zegt van: je probeert altijd om niemand tot last te zijn, als het ware. Dus hij ziet altijd heel goed wat mijn, ja, soort belemmeringen zijn, en, en daar kan hij me wel een soort van oppakken, op een goede manier, hoor. Dus dat is het ook zeker. Ik kan ook echt een binnenvetter zijn.
Dus Tristan weet ook dat, hij zegt altijd direct als er iets is, ook in onze relatie. Dan is hij meteen gewoon een paar minuten later van: hey, wat zei je nou net, dat vond ik gewoon niet chill, weet je wel, zo. En ik had bijvoorbeeld deze week, kwam ik nog met iets wat echt al drie weken geleden was gebeurd. En dan ga ik er bijvoorbeeld drie weken lang, ga ik nog een beetje nadenken van: ja, maar moet ik dat nou zeggen? Zo, zo groot was het toch niet. En, ja, maar straks vindt hij dat echt super debielen zeggen. En, nou ja, zo ben ik dus ook een beetje. Ik kan ook wel, als ik kijk naar mijn
werk toch een beetje richting het pleasen gaan. Dat is een beetje het snijvlak tussen betrokkenheid, pleasen, waar zit het dan. Maar over het algemeen ben ik gewoon wel heel, als ondernemer, business coach zijnde, of crypto coach, hoe je het ook maar wilt noemen op dit moment: ik geef gewoon niet op. Ook ik, ik wil altijd dat iemand het einddoel, zeg maar, bereikt, bijna op een obsessieve manier ook. Dus dat, ja, het is wel echt: als ik iets wil, dan regel ik het gewoon. En dat is niet, het klinkt een beetje arrogant misschien, maar ik weet gewoon dat als ik ergens mijn zin opzet, dan, dan lukt het me gewoon. Weet je, dat weet je, als ik zegen…
Het is niet arrogant als je bewijs hebt.
Nee, precies. Dat, dat is bij mij, is het altijd in mijn leven een soort van geluk, dat als ik iets wil, dan lukt het. Dus mijn moeder, die zegt ook heel vaak, dan heb ik iets in gedachten, en dan zegt ze: oh, nou, ik ben benieuwd wanneer het je lukt, weet je wel. Want het gaat je sowieso lukken, maar wanneer zal het zijn?
Ja, mooi.
Ik zit te denken, zijn nog andere dingen… Hoe zie jij mij?
Nou ja, ze denken, mensen die, die, hè. Dus dat jij ook een pleaser bent.
Nou, mensen die dichtbij me staan, die weten dat, die zien dat wel.
Want wat zijn misvattingen, wie mensen denken wie je bent, wat je totaal niet bent?
Dan wat ik niet ben? Dan beantwoord ik zo je vraag.
Ja.
Goeie. Vind ik eigenlijk heel lastig.
Dus zijn mensen, zien jou niet anders dan dat je daadwerkelijk bent? En dit is natuurlijk misschien social media, of andere mensen die een bepaald beeld van je hebben.
Ja, social media ken ik wel. Ik denk dat, nou, en soms mijn moeder ook wel. Mijn moeder, die ziet, die kan mij echt zien als een geldwolf. Dat komt ook door haar eigen relatie met geld, die heel slecht is. Terwijl ik vind echt dat ik dat niet ben. Ik hou van geld, ik vind dat heel leuk, ik, ik zie de, de waarde, hoe belangrijk het is, maar draait niet om geld, zeg maar. Niet in de eerste plaats, in ieder geval.
Ja, ja, dat is heel grappig. Ja, ik denk dat jouw vader en moeder, misschien een beetje, jouw moeder een beetje lijkt op mijn vader.
Ja, volgens mij is dat een beetje gelijk.
Ik denk dat dat, dat deels… Ik, ik ga je moeder analyseren, om vanwege de opmerking die bijvoorbeeld mijn vader maakte. Deels: je gaf aan dat je moeder depressies had.
Hm, hm.
En vanuit die depressieve bril kijk je vaak ook negatief naar heel veel dingen. Alles voelt als een berg, dingen voelen groot, dingen voelen zwaar. Dus persoonlijke dingen die je moet regelen, dingen in je leven voelen daardoor misschien ook, de kleinere dingen, zwaarder dan dat ze daadwerkelijk zijn.
Ja.
En, en, en het maakt niet uit wat een ander zegt, het voelt voor hun zelf zwaar. Dus al dat maakt dat je dan vaak nog neerslachtig en depressiever wordt. Want je voelt je niet intern alleen zwaar, maar als je ook naar de wereld om je heen kijkt, dan voelt alles groot en zwaar, en alles met moeite. En dat maakt ook vaak dat ze met een negatieve bril naar veel kansen, mogelijkheden, dingen waar bijvoorbeeld jij voor gaat, of veranderingen, negatief tegenaan kijken. Want alles voelt als, als meer moeite.
En kom dieper eigenlijk, hè, in die spiraal.
Precies, ja. En, en mijn vader zei een keer tegen mij: "Pas op dat je niet te succesvol wordt, Jonathan."
Hm. En waarom?
Omdat hij in de Bijbel, mijn vader gelooft, en van: geld maakt slecht. Nou, dat is pas een overtuiging over geld. En, en toen zei ik tegen mijn vader: het ligt in welke handen. Het ligt, ja, dus het geld in handen van iemand wie slecht is, die gaan daar slechte dingen mee doen.
Ja.
Het is gewoon een, een… Dus toen stelde ik hem een wedervraag. Want mijn vader vind me tegenwoordig heel vervelend, want die probeert dan te projecteren, en dan gooi ik de vraag terug in zijn gezicht. Ik zeg: oké, maar hoe zie je mij dan? Zie je mij dan als slecht? Om hem dan als opmerking van: in alleen in slechte handen. Ja, dus jij kent mij dus niet goed genoeg. Ik dacht dat je, hè… Dus ik vind het jammer dat je mij niet zo goed kent.
En wat zegt hij dan?
Ja, dat vindt hij dan lastig, en hij zegt: […], je hebt wel gelijk. Tegenwoordig, de afgelopen jaren, zegt hij dan: ik heb een wijze zoon. En dan bij heel veel dingen probeert hij het niet eens.
Nee.
Omdat ik hem dan weer teruggooi. En dan, ik ben dan wel, bij mijn vader kan ik heel betweterig zijn, dat geef ik ook eerlijk toe. Ik kan best, ik weet best wel, net als jij, generaliserend qua kennis, dat soort dingen weet ik best wel veel. Ik ben niet altijd de betweter, doe ik alleen in mijn werk.
Ja, ja, dan mag het.
Maar bij mijn vader kan ook echt die betweter zijn. En tegenwoordig zei het laatst nog, twee weken geleden, van: ik probeer het niet eens meer bij jou.
Nee.
Want ik krijg hem terug op mijn bordje, en dan moet hij me gelijk geven. Dan prik ik er doorheen. Maar in dit geval zei ik ook van: oké, maar, nou, maar wie ben ik, vroeg ik dan. Hij zei: ja, goed, oké, nou, dan hoef je ergens zorgen over te maken.
▶ Moment uit de aflevering, 35:32
Nee? Oh, dat is wel mooi, dat je die kant op kan gaan. Ja, ik zat ondertussen ook nog een beetje te denken van: wat, wat weet, of wat weten mensen niet van mij, wat zien ze niet van mij? Ik denk dat heel veel mensen denken, op social media heb, heb ik het dan over, hè, dat ik altijd heel erg wat keurig ofzo ben.
Hm.
Want ik ben wel een beetje, tenminste denk ik, een beetje een soort girl next door, val ik wel een beetje in die categorie.
Wat bedoel je daarmee?
Gewoon op Instagram.
Oké.
Niet van, ik, ik ben, zeg maar, niet een soort Suzanne Beukema met een slang om de nek, of een Suzanne van schy, die… Ik val een beetje een soort van in het midden. Ik denk dat heel veel normale mensen zich wel met me kunnen identificeren. Maar de kant die ik minder vaak laat zien, en dat laat ik wel echt bij mijn vriendinnen zien en bij Tris, zou ik eigenlijk wel meer online willen doen, maar daar kies ik dan voor om dat niet te doen, is dat ik wel echt hele platte, grove humor eigenlijk ook heb. En ik kan juist best wel veel vloeken ook. Eén keer is dat naar voren gekomen in een podcast. Ik heb jou toch weleens verteld over die blooper?
Volgens mij wel, maar ik kan, ik me niet meer herinneren.
Nou, toen kwam het naar buiten, zeg maar. En toen moet ik wel zeggen, ik kreeg daar heel veel leuke reacties op. Ik weet niet, moet ik dat toelichten, waar dat dan begint?
Vind nu al interessant. Je kopt hem al in.
Ja, ja. Wat er gebeurde: ik had een podcast opgenomen, en Tris, die helpt me daarbij, want die doet altijd de, de microfoon en de camera. En ik had heel keurig een podcast over, weet ik veel, salesfunnels opgenomen. En op een gegeven moment, Tris komt naar boven lopen, en hij zei iets van: oh, we moeten dit ook een keer doen terwijl je ondertussen mijn dikke pik in je mond hebt. En ik zeg: oh ja, lekker, doen we. Nou, ja, en dat prima, weet je, gewoon platte humor tussen ons.
Maar dat stuk, stuk had ik er niet afgeknipt uiteindelijk, dus het stond online. En, en ik kreeg op een gegeven moment allemaal berichtjes van mensen die zeiden, God, die zeiden, 10, 10: de laatste stuk van je podcast moet eraf. Maar echt een stuk of 10 in één keer. En ik dacht echt: doe niet zo panisch. Weet je, wat staat daar nou op? Het is gewoon een beetje een gesprekje. Dus ik had het ook niet heel snel gedaan. En toen dacht ik: oh my god. Maar toen dacht ik wel van: oh shit, mensen zien nu een kant van mij die ik eigenlijk nooit laat zien. Dus ik denk dat mensen mij niet zo zien, maar dat ik dus wel zo ben eigenlijk ook.
Ja, ik denk dat, dat, en, en dat daarom deze podcast ook. Daarom wil ik de echte kant ook proberen te laten zien van, van, van mezelf, van, van de mensen die ik interview. Mensen vinden het soms lastig om te identificeren met iemand anders. En ik denk dat dat het menselijke ervoor zorgt dat ze ook jou als individu, en dat dat menselijke met zichzelf, dan, nou, vanuit die menselijkheid vanuit zichzelf naar jou kunnen kijken. En die menselijke momenten maakt er gewoon van: ah, maar het is ook gewoon een mens, hè.
Je kunt een succes, en, en, en je kunt een expert op een bepaald gebied zijn, en, en waarbij soms mensen op een, een, een, een paddenstoel… Ik, ik, ik denk heel veel in het Engels de laatste tijd, omdat ik Hailey hier Engels opvoed.
Oh ja.
Dus op een voetstuk zet. En, en, en dat is dan fijn om dan te weten van, van: ah, maar je bent ook gewoon mens, en je hebt ook menselijke eigenschappen, en jij doet het ook niet perfect. En ik probeer daarin dus wel altijd zelf ook in mijn content die kanten te laten zien. Want uiteindelijk zijn we allemaal mens. Alleen het is een zelf een stukje. En zeker als het gaat om social media, is het heel makkelijk om een bepaald beeld van iemand te creëren wat niet echt is.
Ja.
En, en dat is zelfs ook onterecht tegen die mensen waar je het beeld over maakt. Want je maakt iemand op, je plaatst iemand op een voetstuk, je maakt iemand groots dat het is, je maakt iemand, hè… Ik, ik heb, ik ben trots op dat ik, ik weet niet of het door mijn opvoeding komt of door mijn houding, dat ik nooit last heb gehad van mensen te idolen, die wat… om mensen te idolen, te idolen.
Ja.
Ik dus, dus wij dus als tiener, weet je wel, voor mij was het Spice Girls, en bij mijn zus was het Backstreet Boys. En, en, en van die mensen die dan bij concerten gaan flauwvallen, oh my god, weet je wel. Of, maar ook bijvoorbeeld mensen die wat succes zijn, bij, met Anne Quaars, en tijdens podcast hadden we het ook met haar over: ik, ik, ik, ik zie altijd een mens.
Ja.
En als ik in de ruimte, nou, met Donald Trump of iemand anders of wie dan ook zou zitten, tuurlijk krijg ik ook bepaalde gevoelens, denk ik van: wauw, die is wel heel bijzonder, groot mens.
Ja.
Maar ik ga er ook gewoon lekker bij zitten van: ik ben ook mens. Hey, doet, hoe gaat het, en heb je een mooie dag gehad? En waarbij ik dus niet iemand op een voet-… Of ik maak mezelf niet kleiner of groter dan iemand anders. En ik heb dat altijd een klein beetje gekund, en ik ben heel blij dat ik dat heb.
Nou, precies. Ik heb dat ook. En het, het werkt ook nog de andere kant op, dat ik ook niet mensen een soort van onder mij zie ofzo. Dat ik bij de caissière in de supermarkt, dat ik net zo goed denk van: oh, ik ben, ik ben ook benieuwd naar jou, weet je. Want iedereen, die kan weer iets, toch? Dat is denk ik ook een kant die veel mensen van mij niet zien. Dat ik kan heel slim zijn in business, daar, daar rock ik het gewoon. Ik weet gewoon dat ik, dat ik dan weet waar ik het over heb.
Ja, nou, soms. Ja, je moet kunnen toegeven waar je goed in bent, toch? Met crypto ook, dan weet ik gewoon: ik doe dat goed. Maar ik kan echt op heel veel andere vlakken, daar weet ik dan ook echt niks, zeg maar. Dan qua nieuws of politiek of weet ik het wat. Dat ook vriendinnen of mijn ouders heel vaak tegen mij zeggen: wij snappen niet dat jij zo succesvol kunt zijn met je werk. Wat, wat voor domme opmerkingen zijn dit? Dus daar ben ik ook echt master in. Ja, ik denk dat mensen dat op Instagram bijvoorbeeld ook niet doorhebben, maar goed, privé dus wel.
Ja, ja, ik denk dat het alleen maar goed is. En, en, en als jij zegt: hey, ik, ik ga me daarop focussen en ik word daar heel goed in. Je hoeft toch niet ook alles te weten van alles, ne? Ik had dat laatst ook, een stuk over, op TikTok had ik een filmpje over gezien, in een andere podcast, dat mensen het gewoon heel lastig toe vinden, of lastig vinden om toe te geven van: ik weet het niet.
Nee, precies.
Ja. En, en, en, en, en ik had ook een filmpje opgeslagen, omdat, wat het, hij zei het zo mooi. Ik weet even niet meer hoe die heet, maar dat, dat je dan iemand niet weet waar ze het over hebben, en dan van zichzelf vinden dat ze dan wel iets over moeten zeggen.
Hm.
En dan verzinnen ze wat, wat totaal wel of niet, en, en vervolgens staan ze helemaal achter die net verzonnen opmerking die ze net gemaakt hebben.
Ja.
Maar er zit nul substantie achter, nul drijfveren, nul kracht, nul, dat soort dingen. Het, het, het is, het is eigenlijk maar omdat ze gewoon niet willen zeggen dat ze het niet weten, of nee, omdat… En, en ik, ik kan me nooit helemaal voorstellen dat wat een ander van jou vindt, dat dat zo op sterk invloed hebben dat jij daarin dus moet een onderwerp, of mee moeten kunnen praten als andere mensen. Dat, dat, ja, prima, dan vind je me dom over politiek. Kijk al 10 jaar geen nieuws, prima. Of dan weet ik die dingen niet, algemene kennis, kan me de bed and breakfast… Ik kijk naar geen tv, maar iedereen heeft over die tv-programma's tegenwoordig, of andere dingen. Ik zeg: het interesseert me geen ene reet, en leuk dat er 3 miljoen mensen naar kijken, prima. Da- praat ik er niet over mee.
Ik voel nul behoefte om dan erin te willen duiken, of daar dan een mening over te hebben. Ik heb geen idee waar je het over heb. Veel plezier op je donderdagavond, of welke dag die ook uitgezonden wordt. B-, een soort van in die ignor-… Ik vind het prima om, om, om daarin dus niet van alles, alles te weten, en prima om ook daarin vooruit te komen van: hey, dan, dan vind je daar maar iets van, mij van. Als jij daar waarde aan hecht, en zoveel waarde aan hecht dat je slechter over mij denkt, dat zegt meer over jou dan over mij.
“Als jij daar waarde aan hecht, en zoveel waarde aan hecht dat je slechter over mij denkt, dat zegt meer over jou dan over mij.”
Jonathan▶ Luister naar dit moment (43:36)
Over jou. Ik denk dat wij daarin op elkaar lijken, dat we aan de ene kant gewoon heel goed kunnen zeggen, ook wel kunnen claimen van: nou, hier moet je mij gewoon voor hebben, hier ben ik supergoed in.
Ja.
En tegelijkertijd ook van: oh, hier weet ik echt helemaal niks vanaf. Ik heb ook echt 0 moeite om een soort van the idiot in the room te zijn. Dat is ook zo'n opmerking van Jim Rohn, toch? "Don't be afraid to be the idiot in the room." Zeker als je nog iets moet leren, en je zit in de ruimte met een ander.
Ja. "If you are the smartest one in the room, find a different room." Die ken ik ook. Dus, dus als jij de slimste in de kamer bent, dan zou ik naar een andere kamer gaan. En ik denk, en, en om dan daarna door te gaan naar het volgende onderwerp: nederigheid is gewoon iets moois. En, en dat jij op één gebied ergens goed in bent, betekent niet dat je beter bent dan een ander. Maar het is ook mooi om alsnog te kunnen zien van: kan ik nog wat leren van een ander, en kan ik nog nederig zijn? En, en, en ik denk dat dat een, een eigenschap, en in het geloof praten hij heel veel over, en, en Christendom, andere geloven hebben ze er ook wel meer over, maar gewoon kunnen nederig zijn. Ja, dat is een eigenschap. Ik denk dat dat juist heel krachtig is.
Ja, en ik denk dat, volgens mij doe jij dat ook wel. Ik kan altijd wel bij heel veel personen zien wat, wat, wat is datgene waar zij krachtig ofzo in zijn. Dus ook een dame bij de supermarkt, dat is zo'n liefdevolle vrouw, die kijkt je aan, die ziet je echt, die is altijd super attent naar Lea, dat ik haar soms echt bestudeer van: hey, wat, wat doe jij ofzo? En wat maakt, nou, dat ik me zo prettig bij je voel? Ik vind haar super inspirerend om die reden. Maar dat is mooi, als je gewoon van iedereen iets kunt meepakken.
We zijn allemaal ergens goed in.
Zeker.
Heel veel mensen hebben dat alleen van zichzelf niet door, dat ze ergens goed…
En om dan echt te zijn, ligt dan wel waar mijn pet toestaat. Want af en toe denk ik gewoon: fuck iedereen. En, ja, weet je wel, ik hoef niet van iedereen te leren of… Ik heb ook dagen dat ik me wel de-, vind dat ik de beste ben, en dat iedereen losers zijn. Maar dat is ook gewoon menselijk, en nek dat gaen weer. Ja, om dan de echte wel te zeggen, wat ook in mij omgaat.
Nou ja, wel mooi. Het is wel leuk om een kijk-, kijkje van jou zo op die manier te hebben. En, en ik zie jou ook… En daar was ik zo verbaasd over, en nog steeds. En ik heb straks ook, ik, bij elke podcast lees ik een gedicht voor, wie ik vind wat past bij de persoon, wie ze zijn. Daar zoek ik dan op, en ik heb één gevonden wie ik vond wie bij jij wie jij bent, waar je voor staat, hoe je in het leven staat, hoe je onderneemt. Dus die, dat, daar vertel ik straks, lees ik dat gedicht voor. Maar wat ik juist zo mooi vind, en en en dat heb ik bij and kar heb ik dat ook, is de girl next door. Maar dat jij de nederigheid, de de niet naar je bol stijgt, de, ik zie jou als een mens. Dat vind ik een hele mooie eigenschap van jou, en dat valt me heel erg op. Als ik dacht zo: wie is dan Tineke? Omdat dat ik, hè: "Ho, Jonathan, wat leuk." En en dat je gewoon gelijkwaardig op k draven met mensen, dat vind ik een hele prachtige eigenschap.
Ja.
En dat zie ik bij jou heel erg, dus dus dus, hè. Als je kijkt over, ik zit veel in ondernemerswereld, online ondernemerswereld is een kleine wereld, en daarin, ja, kun je wel zeggen dat jij wel het goed doet in die wereld. En het maakt niet uit wat jouw succes is, je bent gewoon relaxed met mensen in je omgeving.
Ja, en en, en ik blijf ook wel hetzelfde, want ik krijg van vriendinnen wel terug, want die hebben dat, dat zert je. Ja, en ik kan ook nog steeds wel, want wij gaan, ik heb twee vriendinnen waar ik vaak mee ga shoppen. Dat gaan we toevallig dit weekend ook weer doen. Nou, zij hebben allebei een stuk minder geld, maar zij kopen juist vaak alles wat los en vast zit, en ik kan soms echt over een dingetje van €10 dat ik denk: nee, ik doe het toch niet. Dat zij echt zeggen van: "Hè, hoe kun je nou nog zo zijn?"
Ja, maar ik ben gewoon nog hetzelfde a als eerst, alleen met iets meer geld. En maakt wel dat ik daardoor ook andere dingen doe, maar in de basis is het nog een beetje hetzelfde. Ja, en dat vind ik eigenlijk wel heel fijn. Ik hoop dat vasthouden aan wie je bent.
Ja, ik denk dat het wel krachtig is, nou, vasthouden aan de de goede dingen van wie je bent.
Ja.
Mooi, ja. Goede aanvulling.
Waarom werk geen bijzaak is, wat zingeving echt vraagt en waarom Tineke minder business coach en meer crypto coach werd.
▶ 48:04
Bekijk dit hoofdstukStart de aflevering op YouTube bij 48:04
Ja, mijn podcast heet Hart & Zakelijk. Waarom is het zo belangrijk om te houden van wat je doet?
Ja, ik vind, omdat dat eigenlijk het, dat is het grootste ding waar je zeg maar de meeste tijd aan spendeert. Dus wat ik nooit heb begrepen, is dat heel veel mensen zeggen, als het gaat over werk: "Het is maar werk en het is niet zo belangrijk," en weet ik het wel. Terwijl ik altijd denk: ja, je, je werk, en dus datgene wat je doet, ja, dat doe je vaak meer dan dat je met je dochter of je kind, wie dan ook bent.
Ja, voor mij is dat cruciaal, en ik zie dat ook als een onderdeel van, ik geloof dat we toch allemaal hier zijn met een reden, dat we iets bij te dragen hebben op onze eigen manier. Ja, ik vind dat misschien wel het belangrijkste zelfs, naast dan, je hebt ook een een soort taak als ouder zijnde, je bent een kind aan het opvoeden, maar gewoon wat je doet qua werk enzo, ja, staat bij mij denk ik misschien wel, nou, of bovenaan of een beetje daar gelijk aan.
H, het is zo groot onderdeel van je leven.
Mega.
Waarom zou je het niet aan jezelf gunnen om om daar een heel mooi, prachtig, veel plezier en gelukkig makend onderdeel van je leven van te maken?
Ja, precies. Wat ik me alleen ook wel eens afvraag: ik heb het altijd wel heel leuk gevonden. Ik kan heel veel dingen leuk vinden, omdat ik me dan ook altijd, ik ga dieper kijken naar: oh, hoe zit het dan? En dat maakt heel veel dingen interessant. Alleen, ik spreek zoveel mensen, die kunnen dat niet vinden ofzo. Die passie of die drive, die hebben dat gewoon niet. Ja, ik begin me wel eens af te vragen: is dat voor iedereen mogelijk?
Ja, die vraag krijg ik ook heel vaak. En en en mensen die dan het grote woordje zingeving zoeken. Ja, ik denk dat het ook een een een westers begrip is.
Hm hm.
En dat mensen zijn vergeten om te genieten van wat er is, en daardoor niet genoeg nemen met de kleine dingen, en dan altijd op zoek gaan naar een een toekomstige versie van zingeving, wat super groots moet zijn. Terwijl in die momenten dat je op je werk, weet je wel, bepaalde taken kan hebben waar je ook van kan genieten, dat zijn ze ook verleerd. Waardoor het ook wel heel lastig is om te kijken van: waar ben je goed in? Wat vind ik leuk? Waar kan ik van genieten? En ik ik ik geloof niet dat iedereen die zo diep ongelukkig is dat zo goed kan.
Hm.
Dus die kunnen alleen maar kijken naar alles wat er niet is, maar niet naar wat er wel is. En ik denk dat het van: hoe kijk je naar het werk wat je doet? En kun je daarin dus ook genieten en jezelf genoeg kennen van: maar vind ik dat wel echt leuk? Of schaar je alles onder het verkeerde? En ik denk dat dat een belangrijke eigenschap is om het vinden naar het grote zingeving.
En ik ben ervan overtuigd dat mensen, zoals alles tegenwoordig, binnen 2 seconden zingeving willen hebben. Dus dat ze één ding doen en dan daar zit zingeving tegenover. Maar voordat ik deze podcast ben begonnen, heb ik meer dan 40 online Instagram interviews van 2 uur gegeven, en nu pas kan ik er nog veel meer van genieten dan die eerste.
Precies.
Maar daardoor krijg je meer zingeving, omdat je er doorheen bent gaan. En mensen die verwachten dat ze, dat ze dus een baan vinden en dag één binnenlopen in de hemel of zoiets, en denken van: dat is zingeving. En dus ik denk dat de de de label van zingeving, het niet kunnen kijken en dat soort dingen, dat dat iets is wat niet meehelpt. En heel veel mensen kunnen dat niet, en daarom is het denk ik ook niet voor iedereen besteed.
Want het heeft ook met hoe jij met dingen omgaat te maken, denk ik, om echt te kunnen genieten van de dingen. Dus als je dan een vakkenvuller bent, ben je de meest enthousiaste vakkenvuller wie er is, om het maar zo te zeggen. Of als je dan achter de kassa staat, kun je daar dan op zo'n houding om daarvan het beste ervan te maken. En als mensen dan met een halve effort, met halve moeite alles al doen, ja, dan kom je nooit überhaupt bij zingeving.
“Dus als je dan een vakkenvuller bent, ben je de meest enthousiaste vakkenvuller wie er is, om het maar zo te zeggen.”
Jonathan▶ Luister naar dit moment (51:58)
Zingeving is iets cre, iets doen waar uitdaging in zit, en waarbij het maar vaak genoeg doet en daardoor groeit. Maar het moet ook lastig zijn, zijn. Ja, en en en mensen zijn ook bang om dingen aan te vliegen die lastig zijn, en ja, dan krijg je ook nooit zingeving.
Nee.
En ja, om weer terug te komen, om te houden van wat je doet. Eigenlijk vandaag, ik heb gisteravond, voor de mensen die een slechte maag hebben, ik heb alles uitgekotst.
Ja.
Dat was vannacht. Ik heb hele slechte nacht gehad, en wat wat zit nu ongeveer een uurtje, ik voel me totaal niet moe.
Nee.
We zijn net al, hè. Als ik aan het werk ben, dan, als ik aan het werk ben, dan. En hetzelfde met als ik coachingsessies heb, of als ik live daag, of met klanten bezig ben. Niet omdat ik mijn gevoel uitzet, maar omdat ik zo opga en zoveel plezier heb. En dat is ook één van de reden dat ik de podcast ben gestart. Ik geniet.
Ja.
Het is zo energ, is zo fijn om, en en daarom is het zo belangrijk. Ik voel me totaal niet […] nu.
Ja.
En en alleen daarom is het al waard om om dingen te doen, dat als zelfs op de slechte dagen ik ben wel van: nou, show go, aan, en knop om, en ik ga ervoor. Maar ook omdat ik weet dat als ik het doe, dan is het oké, want ik geniet ervan, en dan wordt het leuk en wordt het plezierig. Als ik mijn werk niet leuk had gevonden, had ik het niet gedaan.
Nee.
Dan, dan was dat ook niet haar.
Nee, precies. Ik, want ik heb ook weinig geslapen eigenlijk de afgelopen jaar, maar ik heb me nooit echt super moe gevoeld tijdens mijn werk. Ik heb wel af en toe gehad dat ik één keer in de maand ofzo even een soort een dagje crashte, dat mijn lichaam echt zei: "Yo, ja, je mag je werk leuk vinden, maar even rustig aan nu, chicky." Dat ik echt gewoon een dag moest slapen. Maar ja, dat is zo lekker, dat je dan gewoon je fysieke energie, ja, dat dat dat dat niet eens zo bepalend is.
Mo ook moet je natuurlijk ook een beetje mee opletten.
Zeker.
Nou ja, ik moest ook lachen, want ik moest, ik kreeg aan een flashback dat ik tijdens een Zoom call de hele Zoom heb lopen gapen.
Oh, serieus?
Dat ik: "Oh, sorry hoor, ik heb echt, ben helemaal vot, slechte nacht met Hailey." En den ik: "Oh, sorry." Weet je wel, die dag heb ik natuurlijk ook. Ik blijf mens, maar het is heel belangrijk.
En waarom hou jij zo van wat jij doet nu?
Nou, ik heb wel net een switch gemaakt, hè. Dus ik was natuurlijk business coach, en nog steeds wel, maar ik ben dat gewoon gaan minderen.
Ja.
Waarom ik dat zo leuk vind is heel veel redenen. Ik ik kan daar helemaal mijn ei in kwijt, de, ik ben ook echt een onderzoeker, beetje op een andere manier weer dan Anneloes. Ik ik kan lekker nerd in: wat werkt, wat werkt niet? Dat doe ik vaak door dingen zelf te testen, dat al. Ik kan daar andere mensen mee helpen op één van de dingen, ja, het gebied die ik één van de belangrijkste dingen vind in het leven.
En waarom zeg ik dat? Heel veel mensen zullen zeggen: oh, de rol als moeder is één van de belangrijkste in het leven. Vind ik ook. Alleen, ik merk dat als ik mijn werk leuk vind, dat ik een veel leukere moeder kan zijn, en dat ik daar heel veel meer zingeving, voldoening zeg maar uit haal. En ik geloof dat je werk eigenlijk voor de meeste mensen dat dat één van de belangrijkste dingen is, omdat je daar zoveel uur mee bezig bent. Daarom ben je deels ook hier.
“Alleen, ik merk dat als ik mijn werk leuk vind, dat ik een veel leukere moeder kan zijn, en dat ik daar heel veel meer zingeving, voldoening zeg maar uit haal.”
Tineke▶ Luister naar dit moment (55:15)
Ja.
En daar kan ik mensen mee helpen. Ja, ik vind dat echt fantastisch. En wat ik zo cool vind, ik focus dan heel erg op, focuste op business coaching. Dat gaat over sales en marketing, en mensen die denken wel eens van: oh, dat gaat alleen maar over hele strategische dingen. Maar dat gaat het eigenlijk niet, want wat er naar boven komt zijn hele menselijke, persoonlijke dingen.
Kijk, ik kan tegen een klant zeggen van van: "Hey, ik zou meer zichtbaar zijn op Instagram, kun je iets meer met video gaan doen?" Ja, dan komt er vaak een een een onzekerheid naar boven. Dus waar gaan mijn gesprekken vaak ook over? Ook dit, over vroeger. En ik ik mag een kijkje nemen in gewoon het meest kwetsbare onderdeel van mensen.
Ja.
Ik vind dat heerlijk. En nu met het crypto stuk ook, of het beleggings stuk eigenlijk, dan mag ik gewoon letterlijk vragen aan mensen: wat staat er nu op je bankrekening? En hoeveel heb je overal al in zitten? Ja, ik vind dat echt, ja, ik vind dat fantastisch, en dat ik ze daarmee kan helpen met het beleggingsstatuut.
▶ Moment uit de aflevering, 56:27
En wat maakt dat je die shift hebt gemaakt, meer van business naar crypto? Wat, omdat je er zelf zo plezier in had, en een een logisch gevolg van plezier, interesse, nerd kant, dat je denkt van: hey?
Ja, het het is een beetje meerdere dingen. Ik ging op een gegeven moment, ging ik zelf steeds meer inleggen. Dat maakte dat ik het steeds interessanter begon te vinden, want ja, je zit er zoveel in, dat ik dacht: oké, ik wil me nog meer verdiepen in wat dit nou precies is. Nou, en met dat ik dat deed, vond ik het ook steeds leuker. Dus dat maakte dat ik enthousiaster werd. Ik kreeg ook steeds vaker al de uitnodiging van mensen van: "Hey Tineke, jij zit veel meer in crypto dan ne, wil je me helpen?" Was eerst vrienden, familie, en ik merkte dat ik dat wel heel leuk vond.
En ik merk dat, kijk, ik ben nu moeder natuurlijk. Ik wil eigenlijk alles nog meer afkaderen, en als business coach vind ik dat gewoon lastig. Dat komt ook een beetje door die pleaser in mij. Kijk, heel veel business coaches verkopen programma's met duidelijke kaders, hè, van: oh, je mag dan elke week één vraag stellen, dit mag niet, dit mag wel, zeg maar. Maar ik doe dat ook, en ik vind het heel moeilijk om dan tegen iemand te zeggen die zegt: "Hey, het loopt allemaal niet," dat ik dan zeg: "Oh, nou ja, heb je dan dit al geprobeerd?" zonder dat ik echt diep meekijk in iemands klantreis bijvoorbeeld. Dat zal ik dan altijd doen, maar daar haal ik mezelf heel veel werk mee op de kop.
En ik vind dat gewoon in deze fase van mijn leven gewoon niet chill, want ja, dan ga ik gewoon teveel doen, dan blijft het maar een soort van doorlopen, dat werk. Ik blijf ook vaak maar appjes krijgen van klanten, en dat werkt niet in deze fase. En dan kun je zeggen: ja, dan moet je gewoon beter nog grenzen aangeven. Maar die persoon wil ik als business coach niet zijn ofzo. Ik ik wil gewoon goed mee kunnen kijken, en ik wil niet niet zeggen van: oh, nou ja, probeer dit maar, zoek het maar uit. Terwijl ik weet, ik kan pas echt een goed antwoord geven als ik hier naar kijk, daar naar kijk, daar naar kijk, zeg maar. Dat, en met crypto, met het beleggingsstrategie.
Lastig om zo lelijk toe te geven: ik vind heel veel ondernemers gewoon niet meer zo leuk, zeker de ondernemers die nu starten. Ik vind het een beetje goudzoekers.
Hm.
Het moet allemaal, wat jij ook zei, zin geven. Ik moet in 2 seconden, iedereen schrijft op: ik wil 10k binnen 3 maanden per maand, en dan winst. Ja, dat gaat gewoon niet. En ik heb de afgelopen tijd ook met veel klanten gesprek gehad van: wil je nou echt ondernemen, of wil je gewoon geld verdienen? En er zijn best wat klanten die zijn en eigenlijk geswitcht van mijn business coaching traject naar mijn crypto traject, omdat ze eigenlijk ook zeggen: "Ja, weet je, dat hele ondernemen, dat boeit me eigenlijk niet, ik wil gewoon geld en vrijheid." Ja, ook prima, maar dan voel ik dus ook gewoon die passie niet meer. Dus ik, ik merk dat ik me, ik ging me gewoon irriteren steeds meer aan aan klanten.
Mooi eerlijk antwoord.
Hm, ja. Dus ook, kijk, ik heb echt de meest fantastische klanten, maar ook gewoon, ja, een deel waarvan ik denk: kom op, nou. Het is gewoon heel vaak ja ja zeggen van: "Ja, en ik wil dit, en ik ga dit doen," en maar nee nee doen. En ik heb dan ook zo'n programma, en dan hadden een aantal mensen zich al in, wat was het, in mei ingeschreven voor dan juni, juli, augustus, september. Nou, dan weet ik al: oh nou, er gaan heel veel mensen, die gaan mij toch mailen op het moment dat ze op het punt staan om te starten: "Ja, kan ik het toch nog uitstellen?" En zeg maar defive. Ja, ik hou daar gewoon niet zo van.
Soms is het lastig dat, en dat is ook een waar je in kan stappen: dat jij het liever dan hun wilt.
Ja, ik wil het liever voor ze dan hun. En dat vond ik dus ook irritant, want dan ga ik, ik ga dan een beetje, de redder in mij komt dan naar boven, en dan ga ik motivator zijn.
Ja, precies.
En dat is te vermoeiend gewoon voor mij. Dat is het altijd al, maar helemaal zeg maar nu ik moeder ben. Dus dat, dat trek ik gewoon even.
Moet je daarin, en als dat dan zal een vel van je. Eerst ben je er heel bewust gaan kijken van: h, ik kan in deze fase met slaaptekort, een een baby, kan ik helemaal weer mezelf onder de loep nemen. Ik kan ook gewoon mijn business veranderen, want ik heb de luxe en de mogelijkheid om het te doen, en ik volg gewoon een passie waar ik heen wil. Dus ik denk dat het heel duidelijk is. En als dat, als jij de betrokken business coach wil zijn, en als dat nu niet de fase is, ja, dan denk ik dat het alleen maar mooi is dat je heel erg bewust bent van je valkuilen. En dat is het mooie als je zelf CEO bent.
Ja, precies.
Waarom, weet je wel, waarom moet je dan? En dat is het mooie. Soms vergeten we wel eens, zeker als je wat langer onderneemt, dan, dan hou je weer, we had het weer over die structuren en die, dus dat we zo weer, dan worden de structuren weer onze baas, in plaats van dat wij de baas w voor onze eigen onderneming zijn. En dan moet je dan V: oh, maar wacht eens even, ik zit op het, ik zit achter het stuur. Ja, ik voel nu in deze fase dat mijn groei of mijn leven, dat de dingen mij hierheen brengt. Nou, dan ga ik met die stuur die kant op, want waarom niet, weet je wel?
En en het vaak, en zeker als je groter bent, is dat lastig, want mensen zijn afhankelijk van jou, hebben jou nodig, of en en en en jij helpt ze ook, waardoor de jouw beslissing altijd gevolgen heeft voor anderen. Maar daarin ben jij verantwoordelijk voor jouw eigen leven, en zeker nu verantwoordelijk ook dan voor je omgeving, je kinderen en dat soort dingen. Waarbij je dus daarin dus ook kan zeggen van: ja, maar ik ben maar tot een bepaalde hoogte verantwoordelijk voor die mensen.
PR.
En ik wil daarheen. En ik denk dat het heel mooi en heel zuiver is dat je het op die manier.
Ja, want sommige mensen zeggen dan ook: ja, je, dat is wat jij ook zegt van: ja, je lost het probleem niet op, want je blijft dan ergens te betrokken, of pleaser. Maar ja, weet je, ik kan daar weer 80 therapieën voor doen, heen, weet ik altij.
Th, het kan ook soms een praktische oplossing zijn.
Inderdaad. Ik ik ik, ja, tuurlijk, ik help mensen graag, en als ze tegen dingen aanlopen, dan dan dan dan help ik ze als coach graag. Maar soms kun je het ook altijd groter maken, zoals ik hè in het begin ook zei: ja, is het meteen een trauma vanat je mensen graag wil helpen, en dat soort dingen.
Maar als jij het goed door voelt, hetzelfde is dat, dat je dingen groter kan maken van: ja, je moet discipline leren. En weet je wel, met iemand wie bijvoorbeeld probeert te sporten. Maar als je het geld hebt, kun je er ook gewoon personal trainer huren. Ja, dan kun je groter maken, maar je kunt ook gewoon of een sportles volgen, waar iemand gewoon zegt van: "Hé, dit en dat kun je doen, en dat is handig." Dan prima, dan hoef je toch niet erover na te denken. Je kunt alles groter maken in je leven, en op elk gebied in je leven, tegenwoordig helemaal, kun je een coach nemen, iemand wie je bij kan helpen. Maar moet dat, weet je wel?
Ik heb ook, ik moest daar laatst aan denken: we hebben nu echt met het huishouden, we hebben een schoonmaakster, en en andere dingen in het huishouden komen we nou aan toe, tot andere dingen weer totaal niet. We hebben bijvoorbeeld de rommelhok, daar flikkeren we alles in, en dat is nu, onze gangkast is daarbij gekomen. En dan open we al twee weken die gangkast, en dan is het zo […] troep. En en en wat ik dan leer als ouder, om denk van: nou, weet je wel, ik accepteer maar dat bepaalde dingen, dat het niet allemaal perfect gaat. Ik ben blij dat alles loopt zoals nu loopt, en dat die gangkast lekker een troep is.
Ja, maar ik kan ook een helemaal een berging systeem coach, kan ik doen, wie dan een dag mee kan helpen, denk maar: moet dat, weet je wel? En zo kun je alle aspecten wel in je leven perfectioneren, want daar zijn we goed in tegenwoordig. En overal wel: moet je daar niet een coach voor nemen?
Ja, er is overal wel, ja, voor website en SEO en dingen, je gangkast en opvoeden en slaapcoach voor je baby en een voedingscoach en een sportcoach.
Ja. Als je wil, kun je, kun je je lol niet op, en dan kun je elke dag, kun je 20 coaches aan de lijn hangen, op alle gebieden in je leven, is dan helemaal perfect. Maar wat voor leven heb je dan?
Ja, wat voor leven heb je dan? Nou ja, en dan ben je je dag vooral aan het vullen met coaching. Ik heb ook wel eens een periode gehad dat ik echt drie coaches had, en dat ik dacht: Jezus man, mijn hele agenda staat vol met alleen maar van die coachgesprekken, ik moet mijn eigen klanten ook nog helpen.
Ja.
Oh, en wat ik ook nog wilde toevoegen, wat ik minder leuk ging vinden aan business coaching, is: kijk, feit blijft gewoon dat de meeste ondernemers redden het uiteindelijk niet. Na 5 jaar is 90 weer gestopt. En heel veel mensen, ja, hebben de illusie dat als je dan met een goede business coach aan de slag gaat, dat dat niet het geval gaat zijn. Nou ja, goed, dat is niet helemaal waar. Je maakt de kans natuurlijk aanzienlijk groter dat je niet bij die 90 procent gaat horen. Een business coach kan je enorm helpen, maar je moet het uiteindelijk wel zelf doen.
En wat ik gewoon merk: ik heb heel veel klanten die het supergoed doen, die echt gewoon gigantische bedrijven hebben gebouwd, dat vind ik heel leuk. Maar er blijven ook gewoon zoveel mensen die het, ja, die het eigenlijk niet redden, die het gewoon niet, ja, op gang krijgen. En dat maakt ze, gelukkig, nou, vaak zijn ze wel gewoon heel tevreden over mij, maar ik ben niet tevreden over het resultaat. En ik vind dat moeilijk.
En wat ik dus leuk vind aan beleggen, aan crypto: we zitten eigenlijk allemaal, zitten we erin. En als Bitcoin bijvoorbeeld vandaag zakt, dan is het voor ons allemaal vervelend ofzo. Terwijl we buje vind ik dan soms wel, kijk, ik word er altijd beter van, want iemand betaalt mij ook. En gelukkig worden heel veel van mijn klanten er natuurlijk ook beter van, daar zal ik altijd mijn uiterste best voor doen. Maar ja, ook heel veel mensen die bereiken toch niet hun hun doel, of mensen die stappen in en die zeggen: "Door dit programma weet ik dat het ondernemerschap niks voor mij is."
Ja.
Ja, dat wil ik eigenlijk gewoon niet.
Nee, dat snap ik, en dat ken ik. En en omdat je gewoon, en ik denk dat daarin lijken we op elkaar, als ik dan jou hoorde praten, want daarin leer ik dus nu jou ook beter kennen, is dat je zo gebrand bent op het het eindresultaat, en dat je zo betrokken en zo geeft om degene met wie je werkt, dat dat dat jij dat eindresultaat, dat je dat deels eigen maakt, en dat je dat zo gunt, en daarin met hun mee wil lopen. Niet om het over te nemen, maar omdat je gewoon het zo graag wilt en zo graag gunt.
En dat dat maakt het wel heel erg mooi, ja. Tegelijkertijd lastig als je dus een gever bent, en de vel en en en, dus daarin moet je dus oppassen dat je het niet liever dan iemand anders wilt, want dan ga je dus in overdrive zitten.
Ja, en mijn valkuil is ook nog wel eens: ik zie mensen nooit zoals ze zijn, maar zoals ze kunnen zijn. Dus dan zie ik zo die potentie, en dan denk ik: oh, maar wat doe je nou? En dan laat ze zich tegenhouden door iets wat dan echt bijvoorbeeld wel heftig is, maar waarvan ik ook denk: het is niet onoverkomelijk. We kunnen even praktisch zitten. Maar dan hoor ik soms ook niks meer, dat ik denk.
“Ja, en mijn valkuil is ook nog wel eens: ik zie mensen nooit zoals ze zijn, maar zoals ze kunnen zijn.”
Tineke▶ Luister naar dit moment (1:06:56)
Lastig is dat.
Ja.
En en iedereen heeft een kleinere versie en een grotere versie in zichzelf, en soms is het lastig als iemand kiest om de kleinste versie te zijn, helemaal als je die grootste versie van die ander ziet. En dat is bij mensen waar je van houdt, mensen in je omgeving. En ik ben, ik heb helaas twee ouders wie wie wie daarin de kleinste versie van zichzelf zijn, en wat ik dus moet accepteren, dat dat dat hun dat zijn. Maar ook als klanten kan kan dat heel lastig zijn. En ik denk dat dat dat altijd lastig is, zeker als je geeft om andere mensen.
Ja, zeker.
En en een groot hart hebt, zoals jij dus hebt.
Ja, nou ja, dat is wel, dat maakt me een hele goede business coach en persoonlij
Ja, maar daardoor kost het soms meer dan mensen die misschien meer afstand ervan nemen en minder betrokken zijn met het eindresultaat. En dan snap ik weer de logische kant van: hey, wat kost het me energetisch gezien, wat kost het in mijn hele leven, hoe wil ik zijn? Dat je daarin dus verstandiger kiest voor dat pad wat je nu volgt.
Precies. En nu is het een beetje mix, hè. Dus ik bedoel, nog steeds wel business coaching hoor, maar bij met andere klanten. Ja, mensen die al wat verder zijn, die het al, die door die vijf jaar vaak al heen zijn.
Hoe Tineke ondernemer werd via een vriend en een rouwadvertentie, en hoe ze van rusteloos en altijd de beste willen zijn naar rust ging.
▶ 1:07:59
Bekijk dit hoofdstukStart de aflevering op YouTube bij 1:07:59
Ja, dat meening. Ja, je had het over, ja, de 90 stop na 5 jaar. Hoe lang ben jij nu ondernemer?
Sinds 2015.
2015.
Maar ik ben toen wel met mijn
Waarom ben je begonnen in 2015?
Ja, dat was met mijn toenmalige vriend. Ik werkte van 2013 tot 2015 in loondienst. Ik had op dat moment een vriend uit Zuid-Afrika, en ik zag mezelf totaal niet als ondernemer. Ik heb ook nooit gedacht: ik wil ondernemer worden. Hij was echt ondernemer pur sang. Hij was voor mij naar Nederland toen gekomen, maar hij vond Nederland koud, en hij zei van: ja, we hebben geen vrijheid. Want ja, hij had al iets online, hij deed iets met de Law of Attraction destijds.
En ik zat vast in mijn baan in loondienst, en ik vond dat helemaal niet erg. Ik vond dat hartstikke leuk, kon daar ook weer heel veel zingeving uithalen, maar ik zag zijn punt ook wel. En ik had op een gegeven moment, na 2 jaar, wel zoiets van: oh, nou, misschien leuk als we samen iets nieuws gaan doen, op reis gaan. En toen heeft hij me eigenlijk overtuigd om samen een business te te starten, verder op te bouwen. Hij had al het het voorwerk een beetje gedaan. Dat was echt een marketing bedrijf, fysieke producten gingen we dan verkopen. En toen zijn wij samen, zijn we dat gaan doen. Dus maar de enige reden dat dat er gebeurd is, is omdat hij me daar, nou ja, toe zette. Anders was ik denk ik nooit ondernemer geworden.
Ja, maar aan de andere kant, je koos wel voor vrijheid, en je zag je onderneming als onderdeel van die vrijheid. Dus daarin heb je wel volledig gekozen om te ondernemen, omdat dat jouw weg naar vrijheid was, in de context samen met hem. Maar in de eerste instantie, hoe was dat voor jou? Want wat deed je toen in loondienst? En en waarom dan marketing en producten verkopen? Stond je daar zelf ook achter, of was het helemaal vanuit hem?
Nou, het was, wat ik deed: ik was projectmanager en teammanager bij Management Events, een bedrijf wat invitation only events organiseerde voor top 500 bedrijven. Dus de de de, dat dat hele, die hele pitch zit nog zo in mijn hoofd: de besluitvormers van top 500 bedrijven. Nou, en daar was ik dan teammanager ook van een groep van 10 mensen. Ik vond dat echt een superleuke baan, ook wel heel Amerikaans, met KPI's en targets, en ik moest, je moest minimaal 100 belletjes per dag doen enzo. Dat was echt crazy. Geweldige voorbereiding voor het ondernemerschap trouwens, daar ben ik altijd heel dankbaar voor.
En het ondernemerschap toen, ja, ik vond dat heel leuk in eerste instantie, want we hadden alle vrijheid, we konden samen dingen bedenken. Ik moet wel zeggen, in het begin zag ik mezelf nog niet zo als ondernemer. Ik zag mijn vriend heel erg als ondernemer, en ik mocht er een beetje bij. Terwijl uiteindelijk runden we gewoon samen dat bedrijf. En toen was ik nog heel veel aan het leren, ik was ook nog wat naïever, en ik dacht dat onze klanten, dat die gewoon hele mooie producten hadden, huidverzorging en proteïnepoeder, weet je, dat soort dingen die online wel goed verkopen.
Maar op een gegeven moment ging ik gewoon de klanten ook steeds beter, leerde ik ze beter kennen, merk ik dat de producten echt niet altijd goed waren, en dat ik ook dacht: ik wil dit helemaal niet gaan promoten. Dat voelde gewoon niet meer helemaal lekker. Dus ik heb dat ook uiteindelijk niet heel lang gedaan hoor, dat is echt 2 jaar. We hebben het bedrijf mega kunnen schalen, want binnen een half jaar draaiden we al een miljoen omzet. Dus dat is gigantisch veel geld verdiend.
Maar dat heeft dus 2 jaar geduurd, en dat bedrijf, dat was gewoon echt een soort monster werd dat op een gegeven moment. Want je kunt je voorstellen, als je een miljoenenbedrijf hebt, ja, dat vraagt ook heel wat wat van je. Dus wij waren beiden continu gestrest. Nou, dan ga je niet leuker worden als in een relatie, dus dat ging er aan onderdoor, ikzelf.
En ik kwam ook in een wereld terecht wat ik eigenlijk wel heel interessant vond. Ik was heel veel in Amerika op dat moment, en veel aan het feesten ook. Het was leuk, maar voor een bepaalde tijd, en en niet veel langer dan dat. Ik wilde niet dieper in die wereld. Dus ik ben op een gegeven moment, ook in 2017, ben ik gewoon echt heel resoluut, ben ik er helemaal uitgestapt. Uit relatie, uit dat wereldje, uit het bedrijf, uit Zuid-Afrika waar ik toen woonde. Alles gewoon in inklap, opgegeven.
En toen heb ik hem wel op een gegeven moment weer als ondernemer ingeschreven, was ook wel bijzonder trouwens. Ik was toen in Nederland, en toen dacht ik nog: nou, dan moet ik nu maar weer een baan in loondienst gaan vinden, want ik zag mezelf niet in mijn eentje ondernemen. Wat er toen gebeurde: toen kwam mijn oom te overlijden. Op een gegeven moment, heel veel mensen wisten nog niet dat ik in Nederland was, en mijn oom kwam te overlijden, en toen hadden wij een rouwadvertentie.
Nou, en dan staat toch vaak de, wij hadden dan vanuit ons gezin, en dan staat vaak de naam van de partner staat erbij. Dus ik heb twee zusjes, en dan stond er: aje en Norbert, Gerda en Erwin, en Tineke. Dus mensen die hadden ook geappt van, in eerste instantie van: "Hé, gecondoleerd met jullie oom en broer dan," maar ook van: "Waarom staat renne niet meer bij? Is is het uit tussen richen Tineke?" Nou ja, en toen kreeg ik appjes van: "Hé, maar jij deed toch wat met marketing?" Echt drie van drie verschillende ondernemers. Toen ben ik voor hun de marketing gaan doen. Dus mijn ooms een overlijdensadvertentie was een beetje mijn advertentie op de een of andere manier.
“Dus mijn ooms een overlijdensadvertentie was een beetje mijn advertentie op de een of andere manier.”
Tineke▶ Luister naar dit moment (1:13:27)
En toen merkte ik dat het het het balletje ging gewoon rollen. Steeds meer mensen gingen daar naar vragen, en toen dacht ik op een gegeven moment, ik was allemaal facturen aan het sturen, ik denk: oh shit, moet me ook nog inschrijven bij de KVK. Dus het het ging een beetje op die manier, vrij natuurlijk. En inmiddels zijn we alweer, nou, negen jaar verder.
Ja, want jij bent ondernemer sinds 2000, eind 2008, 10.
Oh ja. Dus eigenlijk, nou ja, een paar jaar later dan dan mij.
Ja. Als je dan kijkt, hè, naar de Tineke toen, toen net in loondienst, je baan opgezegd, Zuid-Afrika, miljoenen bedrijven, die Tineke nu, wat het verschil tussen die Tineke, Tineke voor het ondernemen en Tineke nu?
Oh, mooie vraag. Bedoel je dan toen ik nog in loondienst was?
Dus wat is eigenlijk die groei van jou, en wat dus ondernemerschap heeft jou veel geleerd, en en je hebt veel over jezelf ook geleerd. Wat is het verschil tussen die twee? Als je die oude Tineke zou omschrijven en de Tineke nu, zou je die twee kunnen omsj
Wel, de huidige Tineke is wel veel zelfverzekerder, die is echt wel een stuk minder al gaan pleasen, zeg maar. Die is ook veel rustiger. Ik was wel, toen ik jonger was, ik ik was een soort van, niet druk in in energie of iets dergelijks, maar heel erg van: ik moest altijd weg, ik moest altijd op reis, en ik ik moest altijd ergens heen. En ik weet niet, er was altijd een soort van onrust ofzo wel in me. Ik, ik had ook een hele lange tijd, had ik geen appartement, en op dat moment vond ik dat wel lekker, dacht ik. Maar nu moet ik daar echt niet meer aan denken.
Ik ik heb nu ook, ja, de afgelopen periode heb ik vakantie gehad, ja, het liefst blijf ik gewoon thuis. Weet je, dat we in Almere wonen, ik wilde er eerst echt niet dood gevonden worden, inmiddels vind ik dat lekker. Dus er is echt een soort van rust ofzo in me gekomen. Ik dacht vroeger ook altijd dat ik in de stad wilde wonen, ik heb dat ook altijd gedaan. Amsterdam, Rotterdam, Groningen, ik ben een tijdje in New York geweest, Los Angeles, Kaapstad, Seoul, echt alleen maar steden. En nu woon ik hier maar, en ik vind het helemaal prima.
Je woont prachtig, ho, bij de, we zitten hier aan het water, voor de mensen, ja, die camera, dat kun je nu niet zien, maar echt fantastisch.
Het is heerlijk, ja. En ik ik heb een soort van, alsof ik meer grounded ben ofzo.
Ja.
Dus dat dat is ook wel echt veranderd, ja.
Ja, wat brengt dat jou, dat je die rust nu ervaart?
Oh, en wat ook nog een belangrijke is: ik moest voorheen altijd een beetje de beste ofzo zijn. Dat was echt al in groep vier. Dan vroeg ik in de klas, ik weet nog dat ik het toen uitgestuurd werd, toen kregen we onze toetsen terug, toen zei ik: "Juf, juf, was ik de beste van de klas?" Vroeg ik toen, echt vreselijk. En toen moest ik op de gang zitten, weet ik nog. Nou ja, en dat zat er heel erg altijd in, ik moest altijd het beste zijn. Ik ging heel hard studeren altijd, en dat is nu ook echt wel heel anders. Ik ik kan prima niet de beste zijn, zeg maar.
Mooi.
Zit er nog wel in, de de ambitie, maar ik ben oké als van een andere plek, vanuit een andere plek.
Ja, die herken ik wel heel erg. Ik had, ik ben nu 37, totdat ik een, ik heb de, denk ik wel, op een Tony Robbins seminar heb ik daar echt helemaal van afstand van genomen. En voorheen, ik had heel lang door mijn opvoeding de overtuiging dat ik niet genoeg was, omdat ik niet gezien werd door mijn ouders. Vervolgens, vanwege mijn ADHD, ben ben ik naar een speciaal onderwijs gegaan, waardoor ik dus gevoel had dat ik dom was. Dus niet genoeg, en ook nog dom.
Ja.
En ik heb daar gelukkig rond met 33, 34, toen ik echt keihard naar naar mezelf durfde te kijken, en ook dacht van: ik ben echt niet happy. Hoe kan ik hier vanf, de, om vanuit "ik ben dom" of "ik ben niet genoeg" proberen de beste te zijn, meer willen weten. Zeker toen ik net met met ondernemer begon, dan is het van: oh, ik ik wil nog alles leren, ik kan het nog niet. En iedereen wie start heeft een beetje van: hey, dat imposter dr idee, of ik weet niet of ik dat wel kan. En en vanuit die plek wilde ik ook de beste zijn en meer weten, maar eigenlijk om dan mijn eigen onzekerheid op te vullen. En en als je dat niet vanuit die plek doet, is het een heel andere plek.
Ja, precies.
En dat is mijn eigen stuk. Dus daarin lijkt het een beetje te op, vanuit, je zegt van: ja, ik wilde de beste zijn, maar ik voel me nu meer geaard. Dus ja, ik wil nog wel dingen leren en nieuwsgierig, maar vanuit meer die rust, meer vanuit het zelf echt willen kiezen, er voltallig voor, en daarin voor jezelf die keuzes te maken, niet vanuit onzekerheid, niet vanuit het niet genoeg zijn of andere redenen.
PR. En ik denk dat een soort van succes was eerst wel heel erg het doel, ook bij mij vroeger al. En nu is het meer succes, wat succes dan ook maar mag zijn, hè, maar even mijn eigen definitie. Het is meer het gevolg van een aantal dingen.
Mooi.
En dat voelt veel relaxter gewoon, ja.
Mooi.
Ja, ik heb ook best wel een tijdje, dat was nog een paar jaar geleden, toen ik wel business coach was, had ik best wel veel gewoon vaak ook last van hoofdpijn, gewoon veel stress, dat ik weinig zin had in eten enzo. En toen was ik al wel financieel heel succesvol, maar toch dat ik wel dacht van: ja, dat is niet helemaal chill. En ik, ik merk nu eigenlijk dat mijn omzet is enorm ook aan het stijgen, maar het komt vanuit zo'n andere plek. Ik heb nooit meer fysieke klachten. Ik bedoel, ik ben net bevallen natuurlijk, hè, ho, zeg dan, los daarvan nog wat dingetjes.
Maar het het voelt echt een beetje, dat komt ook wel door het moederschap, alsof ik nog meer met beide benen op de grond sta. Ik vind dat moederschap, ouderschap maakt je soms wat wiebelig, want je bent in één keer in een andere rol, maar het relativeert ook ofzo. Het maakt je klop
Ja, klopt.
Ja, ik weet niet, het zet mij met beide benen op de grond in ieder geval, op een goede manier.
K ken, maar en en ik denk dat het ook helpt met in perspectief. Dan kun je allerlei stress hebben op je werk, en dan kom je thuis, vind ik, van: ja, maar maar dit doet er eigenlijk toe.
Ja, precies.
En daarin relativeert je om weer, precies wat je ook aangaf van: hey, ik ik, toen je zei, ik, er waren heel veel mensen had je verloren, en dat je daardoor dingen in perspectief kon zien en daardoor meer kon ontspannen. Daardoor ga je gewoon meer inzien van: wat doet er nou eigenlijk echt toe? En dat helpt gewoon weer ook in je houding, en en hoe ga je met stress om. Maar ik denk dat het heel erg belangrijk is.
▶ Moment uit de aflevering, 1:19:22
Nou, en ik vind dat ook wel mooi in het ouderschap, misschien herken je dat wel, dat Lea die dwingt mij als het ware, indirect natuurlijk, om heel snel beslissingen te nemen en dingen steeds juiste pad te zetten ofzo. Want zodra ik merk dat ik iets nog doe wat ook niet meer goed voelt ofzo, dan neem ik dat mee naar huis, bij haar.
Oeh, oh, een goeie.
En het maakt dat ik nu ook die switch, zeg maar, van business coaching naar het crypto stuk, ik wil dat eigenlijk al langer niet, omdat ik me nou zo irriteerde hoor.
Het forceert je om daarin dus ook weer belangrijke keuzes te maken, omdat andere mensen, en zeker zo'n klein, een spiegel van van alles, ja, om dan niet dat soort keuzes uit te stellen.
Precies.
Dat ja je dan gevolgen heeft. En dat is prima als Tristan, dan een volwassen man, en dat die last heeft van jouw stress, daar kan die wel mee dealen, maar zo'n klein kind kan er niks aan doen.
Nee, en weet je, die reageert er ook gewoon op, die heeft het exact door als jij gestrest bent of wat dan ook. En dat vind ik als mo moeder zijn er gewoon heel belangrijk. Ik ben niet zo'n moeder die heel erg zit op: oh, ze moet elke dag zoveel groente, zoveel fruit, en en dat soort dingen. Sommige ouders die zijn heel erg op de voeding, dat dat heel keurig moet allemaal. Ik ben veel streng voor mezelf daarin op het mentale. Ik wil niet, en dat komt omdat ik dan niet als mijn moeder wil zijn, ik wil niet bij mijn kind zitten gestrest, of dat ik een soort van uitgecheckt ben. Dus daarin ben ik gewoon heel resoluut met keuzes die ik maak. Volgens mij ben jij beid wel een beetje, of niet?
“Ik wil niet, en dat komt omdat ik dan niet als mijn moeder wil zijn, ik wil niet bij mijn kind zitten gestrest, of dat ik een soort van uitgecheckt ben.”
Tineke▶ Luister naar dit moment (1:20:56)
Nee, ik heb precies hetzelfde, ja. En en soms kun je van dat soort hoofdstukken vanuit jouw eigen verleden, jouw eigen opvoeding, de mooie dingen eruit pakken, om als ouder daarin zoveel moois aan je kind te geven. En ik denk dat dat heel veel, heel mooi is.
Dat was trouwens een vraag die ik nog had gekregen. Jij had niet zoveel vragen gekregen, zei je, op Insta Story. Ik had deze vraag dus gekregen: uit wat voor gezin kom je, en wat wil jij anders doen?
Ja, daar gaan we. Ik heb daar precies die vragen, heb ik later in het interview. Dus dat, ja, ik heb dus, dus dat is wel heel mooi dat iemand die had gesteld. Ik wil nog één vraag, en daarna wil ik dat gedicht voorlezen, en dan gaan we heel eventjes een korte break doen. We zijn echt al anderhalf uur volgens mij al bezig.
Ja, oh mijn god, wat gaat dat snel. Ik dacht eerst: wat moeten we in 3 uur allemaal doen? Maar nu denk ik: gaan we het wel redden.
Ja, dat denk ik nu ook. Wat zijn moeilijke dingen waar jij soms doorheen gaan die andere mensen niet zien?
Oeh, wat een mooie vraag ook. Jeetje, ik, er zitten allemaal dingen in mijn hoofd. Even denken.
Je mag ze allemaal benoemen.
Precies.
We hebben de tijd, maar hebben we hem vol.
Ja, waar ik soms doorheen ga. Nou, ik denk wel gewoon dat wat we eerder ook wel hadden besproken, gewoon die, dat ik dan zo gecommitteerd erbij pakken, dat vind ik best wel zwaar, maar ik wil dan zo graag helpen. Dus dat vind ik nog wel een een dingetje.
Ik heb ooit een verslaving ook gehad, en dat maakt eigenlijk dat je altijd verslaafd blijft, hè. Dat is een een ziekte wordt dat eigenlijk ook genoemd. En ik merk dat ik met alles, als ik niet uitkijk, word ik obsessief. Dus verslaving aan aan middelen, bij mij was dat dan een pijnstiller op een gegeven moment, dus geen drugs of alcohol, ik heb daar nooit iets mee gehad. Maar dat kreeg ik voor hoofdpijn, en dat werd uiteindelijk een beetje een verslaving, of een beetje, gewoon een verslaving, laten we het niet mooier maken dan het is.
En ik merk dat dat nog wel in me zit, want dat doet iets met je hersenen, waardoor de de de rem gaat eraf. Dus ik moet altijd wel opletten met alles wat ik doe, dat het geen verslaving wordt die zeg maar echt negatieve gevolgen heeft. Dus ik kan mezelf best wel verliezen soms. Dus ik ben best wel een een zoetekauw, ja. Ik kan gerust een hele dag leven op snoep, zeg maar. Dus dat, daar moet ik dan mezelf echt in afremmen, en dat kan ik soms best wel uitdagend vinden. Dus dat is echt een soort onderdeel wel van me geworden.
En d is zo gr onder onderdeel, wat wat weinig mensen zien, maar wie wel altijd bewust met jou speelt, en waar je dus bewust aandacht, en en en dat is ook, zeker als je verslavingen hebt, moet je dat constant ook bewust doen. Op het moment dat je dus in het onderbewuste gaat, ga je richting het verslavingsdeel, waar je minder controle over hebt.
PR. Dus ik ik drink ook al jaren niet meer, ik neem gewoon ook helemaal niks wat me er weer naartoe kan helpen. Maar verslavingen zitten overal, hè. Ook de telefoon, snoep, wat ik al zei. Dus ik probeer daar al, daar ben ik eigenlijk continu wel heel bewust van, en dat gaat gewoon heel goed hoor, al jaren. Maar het is wel iets wat ik soms echt een struggle kan kan vinden. Ik moet mezelf vaak afremmen.
Ja, goed voorbeeld.
Ja toch? Denk dat is wel goed voor de luisteraars.
Ja, zeker. Maar ook gewoon een echt, dat dat als je het hebt van: nou, wie is Tineke? En dat mensen menselijke stuk, ja, een een een een onzichtbare strijd benoemen, en wat wat het soms is. Weet, Tineke is ook gewoon een verslaafde, zeg maar.
Ja, en ik denk dat heel veel ondernemers dat eigenlijk wel zijn, heel veel succesvolle mensen. Je moet ook bijna wel een soort een verslaving hebben, niet per se aan middelen, maar om het te kunnen doen.
Uiteindelijk leven we alleen maar in een wereld vol met verslaafde mensen, en zeker de de westerse maatschappij. Ik denk dat dat er meer verslaafden zijn dan dat er niet verslaafden zijn.
Ja, dat denk ik ook.
Om hem helemaal de andere kant op te gooien: dat dat dat jouw stuk totaal niet unieke ervaring, een op zichzelf staande ervaring is.
Nee.
Als je kijkt hoe mensen leven, dan ga ik hier, dit vind ik wel interessant, ga ik heel even op in. Ik, ik vind het belangrijk, toch?
Door.
Ja, want de, het tegenovergestelde doen, dan ben je vaak de uitzondering, terwijl het tegenovergestelde het niet verslaafde stuk is.
Ja.
Dus als je het hebt over: ik drink geen alcohol. Ga maar eens niet alcohol drinken op een feestje, of ga maar ergens naartoe. Het is zo algemeen geaccepteerd om uit te gaan en te gaan drinken. En ik ben jarenlang uitgegaan zonder niet te drinken, omdat ik gewoon zo van muziek hou en zo van dansen hou, dat ik helemaal geen alcohol nodig heb. Met mijn ADHD kan ik gewoon lekker genieten en gewoon lekker losgaan.
Heerlijk, ja.
Maar dan ben je dus de uitzondering. Dus daarin is de verslaafde, verslaving normaal, zeg maar, hè, hè. Ik voed nu Hailey op zonder telefoon en zonder tv. Ik ben, ik gebruik superveel, ik ik ben film, films verslaafd, ik hou echt van films, series, tv, ik werk op mijn telefoon. En daarin ook is het normaler om dus je kind constant voor de tv te zetten.
Ja, voeden kinderen op, en als na de schermtijd kinderen tot 8 uur, het is een, per week of per dag? Dus dus er zijn onderzoeken van kinderen wie waar, dus wie 8 jaar, 8 uur per dag, en dus dus, en waarbij dus ouders een een half uur zonder schermtijd hun kinderen zien per dag in de opvoeding. Dus daarin zien we dus ook d in de maatschappij dat ver schermen dus ook een verslaving is. Suiker eten, niet sporten, alles wat ze eigenlijk goed goed voor ons werkt is niet, heeft niet met de verslaving te maken, maar alles wat algemeen geaccepteerd is in verslaafd. Junkfood, weet je wel.
Als ik zeg wat ik soms eet, van: oh, dan eet je niet tot 12 uur niet, weet je wel. We zijn verslaafd om alleen maar dingen naar binnen te werken, of, hè, dat ik 3 liter water per dag drink, van: nou. We zijn verslaafd aan allerlei zoet. Dus dus als je kijkt naar hoe wij in het westen leven, zijn we constant door alles, de de de geaccepteerde verslavingen, dat is, wordt normaal gevonden. En en dus daarin denk ik dat je geen geen uitzondering bent.
En natuurlijk, en en en en en als ik dan nog dieper gaan: uiteindelijk zijn we heel veel verslaafd aan onze eigen overtuigingen, ons eigen familiesysteem. Dus "ik ben niet genoeg", hè. Toevallig, je had het over succesvolle mensen. Ze zeggen dat de meeste mensen die heel succesvol zijn, zijn het omdat ze eigenlijk onzeker zijn en vinden dat ze niet genoeg zijn, en daardoor harder kunnen werken. Dat is één van de onderzoeken wat ze zeggen. Dus dus dus de beste mensen vinden zelf was niet genoeg, en daarom werken dus ook zo hard, omdat ze iets vinden dat ze wat moeten bewijzen. En daardoor komen ze ook zo, want je komt heel ver op dat soort stukken. Dus op die manier zijn we ook verslaafd aan onze eigen overtuigingen. Dus als je goed kijkt, is, zijn er heel weinig mensen die niet verslaafd zijn.
Nee, dat klopt. We zijn eigenlijk op allerlei manieren verslaafd, en en en of dat dan pijnstiller zijn, of omdat je niet je telefoon weg kan leggen voor een week. Het is een verslaving, ja.
Dus precies. Alleen in de maatschappij hebben we besloten dat je je verslaafd bent als het met al met geestverruimende middelen. Zo wordt het gezer, maar alles, en en dat zei ik, ik zeeg, ik heb het wel eens gesprek met mijn klanten, heb ik erover, als we het hebben over overtuiging. En ik met mijn klanten spraak, spreek ik ook veel over hun partners.
Wat ik merk, als mensen aan zichzelf werken, is dat ze dan heel erg groeien, en en met hun eigen overtuigingen bezig zijn, en dan vaak komen dan ook overtuigingen van een partner, komen ze dan naar voren, en en dan, of bij zichzelf, en en dan stel ik ze de keuze van: kun je ook anders kiezen? Vraag ik dan. Dus als je een overtuiging hebt, of of iets waar je heel erg last van hebt, of "ik ben niet genoeg" of "ik ben dom", kun je ook ervoor kiezen om daar niet in lijn mee te leven?
En vaak, als dat niet kan, ja, dan heeft het echt heel veel invloed op je, en dan merk je ook van: ah, eigenlijk ben ik zo verslaafd, zo vastgeroest, die overtuiging, dat het heel lastig is om anders te kiezen. Hè, bijvoor zo'n partner wie die alleen maar werken, en dan dat ze dan zeggen van: ja, ik werk alleen maar om je gezin te onderhouden. Dus dan zou ik dus, dan zeg ik van: oké, als jij nu genoeg geld zou verdienen, zou hij dan nog steeds werken? Ja, eigenlijk wel. Ik zeg van: ja, maar dan kiest hij dus niet voor, dan wordt er voor hem gekozen vanuit die overtuiging. Kun je anders kiezen? En en en vaak zijn dus zelfs onze diep geworden overtuigingen, zijn wij daaraan verslaafd, en en zijn we, worden we dus daardoor gecontroleerd. Kiezen we eigenlijk niet echt zelf.
Nee, klopt. Zelfde als met heel veel gevoelens. Ik denk z moeder, hè, van toch een beetje negatieve gedachten vaak. Dat is ook gewoon een verslaving eigenlijk, zoals dat ik eerder verslaafd ben dan de positieve gedachte.
Ja, en en uiteindelijk worden we dus vaak gecontroleerd door al door heel veel van die dingen waar we totaal eigenlijk niet bewust van zijn, maar het is wel een verslaving. Dus dus don't beef niet te streng op jezelf.
Nee, nee, maar ik wel gewoon.
Maar wel mooi omdat je toegeeft, want je bent er content mee, en je bent er bewust mee.
En en en ik heb het wel, eerst dacht ik: oh mijn God, zeg maar. Want dan zeggen ze toch: "Ik ben Tineke en ik ben verslaafd." Veel dat soort dingen, dat ik echt da: oh my God. Dan zat ik ook een keer in zo'n meeting, en ik denk: oh, wat vreselijk, dat kan ik echt niet als onderdeel van mezelf zien. Maar inmiddels denk ik: ja, dat is ook gewoon onderdeel.
Oké, ja, ja, ja. Als het is wie je bent, of is waar je nu tegenaan loopt, dan kun je dat afstoten. Maar een zin wie ik vaak tegen mijn klanten zeg: als je één deel van jezelf afstoot, stoot je jezelf volledig af.
“Maar een zin wie ik vaak tegen mijn klanten zeg: als je één deel van jezelf afstoot, stoot je jezelf volledig af.”
Jonathan▶ Luister naar dit moment (1:30:46)
Nou, daarom, want ik om het nu, en daardoor heb ik het eigenlijk ook meer onder controle, zonder dat ik het heel obsessief onder controle probeer te houden ofzo. Ze zeggen toch ook: je hebt pas echt ge, je hebt pas echt controle als je geen controle probeert te hebben.
Zeker. Ja, en dat is acceptatie, en dat is precies wat je zegt: ik zie het als onderdeel van mezelf. Ik accepteer mezelf voor wie ik ben, en dat is het goede, het kwade, het lichte en het duister, alles bij elkaar. Alle aspecten is wie Tineke maakt. En en en als je daar contenter mee kan zijn, dan betek, betekent niet dat je zegt van: ik wil er nog niet aan werken, ik wil er niet voor groeien. Maar dat je zegt: het is onderdeel van mezelf.
En vaak het probleem is dat je ziet van: ja, het mag er eigenlijk niet zijn. Ja, dan ben je dus weer delen van jezelf aan het afstoten, wordt het heel lastig om door te gaan. En precies wat ik tegen mijn klanten ook vaak zeg, is: is het is nu waar je bent.
Hm hm, ja.
En je kunt maar beter weten waar je nu echt bent, dan, dan, dan er voor wegrennen, te verstoppen, of of zeggen van: ja, ik vind het vervelend dat het er is. Maar het is er nu eenmaal.
Precies, ja.
Dus nu op dit moment loop je er tegenaan, hoeft niet zo te zijn, maar je kunt beter nu weten dat je er tegenaan loopt, dan kun je er wat mee doen, bewust van zijn.
Ja.
En en ja, acceptatie en weten waar je bent is een heel groot onderdeel ervan.
Ja, absoluut.
Ja, ik ik heb een prachtig gedicht voor je.
Ja, ik ben benieuwd.
Ik zat net al een beetje te kijken, en ik zet hem even, klopt het nog wel, want we hebben al heel veel gesproken, den steeds van: ja, dit is, ja, ik ik vind hem ook passend voor, ik vind het ook zelf een belangrijke boodschap. Daar zoek ik ook altijd naar, een inspirerende boodschap zoek ik ook altijd naar, en een passend bij wie je bent, en en en en, ja, ik vind hem nog steeds passen, dus ik ben blij dat ik hem vond. Het is niet van echt een bekende schrijver, Alexa Carlin. Hij is in het Engels, dus:
Wow, wat een mooie.
Ja, ik had één woord wat ik niet begreep: glissen, glisten.
Dat een soort van shinen.
Ja, I want my soul to glisten. Dus dat, dat, dat echt, echt de lichtweer kaart vandaan, zeg maar.
Precies. Dus, oh ja, dat raakte me wel. Ik vond het supermooi, ook hoe je het voorlas. Ik zat, ik zat er helemaal in. Tof. Maar hoe vond je deze? Had je die sowieso al een keer gezien of ben je een soort van op zoek gegaan?
Ik, zo, zoek, ik zoek altijd en dan ga ik net zo lang zoeken totdat ik denk: dit is hem.
Ja, ja.
En bij sommige moet ik langer zoeken, deze vond ik gelukkig wel sneller, maar ja. Ik probeer altijd een mooie krachtige te vinden.
Zeker.
Ik zou hem zeker doorsturen naar je.
Leuk, dankjewel.
Zo, even een break.
Ja.
Tot na de pauze.
Tineke vertelt over een reeks verliezen en de eerste dagen met Lea. Jonathan deelt voor het eerst zijn eenzaamheid in Afghanistan en Lelystad.
▶ 1:35:40
Bekijk dit hoofdstukStart de aflevering op YouTube bij 1:35:40
Hey, ik weet dat je nu lekker aan het luisteren bent of lekker aan het kijken ben, maar heb je al gedrukt op like en subscribe? Druk er dan nu eventjes op, dan kun je nu even verder kijken en luisteren.
Nou, deel twee. Deel twee. Ben je er klaar voor?
Ja. Lekker, lekker geluncht en er zitten ook… Het is natuurlijk mijn eigen bank.
Nee, ja.
Nee, ja.
Ik, ik kan niet wachten om nog meer… Straks helemaal zo eindigen, eindigen we helemaal zo, en dan heerlijk.
Is in mijn optiek een goed teken.
Ja, precies. Ik was heel erg benieuwd, hè. We eindigen met een high note, met een, met een gedicht over je, jezelf zijn. Maar voordat je helemaal terug kan komen bij jezelf, moet je soms door wat dingen heen gaan in je leven. Als, als ik jou zou vragen van: wat zou jouw grootste tegenslag zijn in jouw leven, fysiek of mentaal gezien, wat zou jij dan noemen?
Oeh. Nou, mentaal gezien toch wel die overlijdens waar ik eerder al over vertelde. Het was namelijk niet één overlijden. Het was echt een hele reeks aan overlijdens, echt binnen 2, 3 jaar tijd. Dat begon met mijn oom, toen mijn tante, toen mijn andere oom, toen nog een oom, toen één van de… Ik zat nog in dat bedrijf met mijn ex, toen één van onze medewerkers kreeg een auto-ongeluk. Mijn oud-oppaskindje, die kwam in één keer te overlijden. En dat was gewoon zoveel in één keer dat mijn familie ook zei: "Wanneer stopt het nou? Wanneer stopt het?", zeg maar. Het was gewoon echt, gewoon echt zwaar.
En ook mentaal gezien, dat valt ook een beetje bij het fysieke, vond ik toch… Ja, ik wil zeggen de bevalling, maar eigenlijk bedoel ik het stukje daarna. Dus niet de bevalling, de bevalling was ook heftig hoor, zeker weten, maar ik vond dat wel oké ofzo, kon daar prima mee omgaan, mentaal en fysiek. Maar het stukje daarna, dat het toen even niet zo goed ging met Lea en dat ze toen die ruggenmergpunctie moesten doen. Volgens mij heb dat wel eens verteld in jou, toch? Of niet?
Ja.
Toen moesten ze iets meten en toen zeiden ze ook tegen ons van: "Ja, we adviseren dan de, de ouders om niet mee te gaan, want er is geen enkele hoeveelheid glucosewater", dat is een suikerwater wat ze geven aan die baby's om rustig te worden, "die haar dan kan geruststellen", zeg maar. Zeg maar, zo heftig is het. Nou, toen ging dat ook nog mis, dus toen moest het nog een tweede keer. Nou, echt, dat vond ik… Ik denk dat ik dat, vond ik, één van de allerzwaarste momenten, want ik was echt net een, een dag moeder. Ik wilde mijn kind eigenlijk beschermen, maar ik was zelf helemaal op ook en ik, ik wist niet wat ik moest, en Tris ook niet.
Dat, ik denk mentaal gezien vond ik dat echt één van de zwaarste dingen. Daar heb ik op een gegeven moment ook… Ik heb daar net een therapiesessie ook voor gehad, want ik kan nu, voor het eerst kan ik erover praten zonder te huilen. Dat was echt, ja, nou ja. En als ik hè wel had gehuild, was het ook niet erg geweest, maar dat zat echt wel heel diep.
En fysiek gezien grootste uitdaging? Nou, ik denk het feit dat ik toen op een gegeven moment heel veel last had van migraine, hoofdpijn. Echt heftig ook, hè. Dus het was de ene keer, was het gewoon hoofdpijn, een beetje zeurend, en de andere keer was het, zeg maar, zo heftig migraine dat ik alleen maar kon overgeven, alleen maar in een donkere kamer. Dat vond dat pittig, ook omdat je dan de controle, zeg maar, een beetje weg-, kwijtraakt. Nou, van daaruit volgde ook weer die verslaving. Dus dat, toen had ik echt het idee van: ik ben fysiek even de controle kwijt ofzo, ik heb mezelf even niet meer in de hand.
En ik wist ergens ook wel van: nou, die migraine komt waarschijnlijk ergens door, dat komt door iets mentaal of weet ik het wat. Maar ik wist ook niet zo goed waar te beginnen. En nou ja, dus dat was gewoon, vond ik, fysiek even lastig. En verder zit ik te denken… Nou ja, nee, je vroeg eigenlijk naar de meest heftige dingen, dat zijn deze wel een beetje, ja.
En toen ik jong was, heb ik op een gegeven moment… Ik had heel veel gedoe met mijn gebit. Ik heb ook een implantaat in mijn gebit. Ik kreeg daar steeds van di- ki-, dus van die goedaardige tumoren, en dan moest, dan, dan moest ingesneden worden, en dan moest mijn bot verwijderd, en weet ik het wat allemaal. Nou, ik vond dat… Toen was ik 12, zeg maar, dus ik vond dat behoorlijk… Rampleeftijd ook, precies, net een beugel enzo, en dan dit erbij. Dus dat voelde op dat moment ook gewoon heel heftig allemaal.
Ja, zeker, al die hormonen er ook nog bij, en dat lijkt me echt vreselijk. Mooi, mooi. Ik ben blij dat ik die vraag aan jou heb gesteld.
Ja. Mag ik hem terugstellen? Wat is het bij jou?
Bedankt dat je hem verstelt. Ik ga verschillende kanten op. Ik, ik denk dat, dat ik dat nog nooit verteld heb. Ik heb in de defensie gezeten en wat er vaak gebeurt is: je wordt opgeleid. En ik zat bij Luchtmobiele Brigade, en dan heb, heb je een half jaar een opleiding, en dan kom je samen op, en dan groei je naar elkaar toe. En, en zeker de mensen die dan overblijven, dan, dan groei mee naartoe, en een beetje Band of Brothers, weet je wel, dat idee. De kameraadschap met die mensen wa-, wie je dan opkomt, wie dan allemaal militair worden en door datzelfde heen gaan, krijg je dan een goede band.
En dat was bij mij ook zo het geval. Alleen toen ik dus… Je mag kiezen waar je heen gaat, maar je voorkeur kun je als militair… Dus dan heb je de opleiding, heb je dan gedaan, dan kun je zeggen van: nou, ik wil graag daarheen, of daarheen, of daarheen. En, en ik ben dan een afdeling bijvoorbeeld, of een eenheid waar je dan graag heen zou willen. En, en in dit geval, ik woonde toen in Drenthe. Ik ben in, in Arnhem, Schaarsbergen ben ik toen opgeleid, en ik wilde dus gestationeerd worden dichtbij huis, dus in Drenthe, ja.
Dus, maar ik was de enige van mijn eenheid wie uitgekozen werd om daarheen te gaan. Dus met de, al die mensen die met elkaar, die bleven dus bij elkaar als vrienden, bijvoorbeeld in, wel in Arnhem, of wel in dezelfde eenheden. Dus ik, ik kwam daar bij die eenheid aan met mensen die al langer zitten, mensen die al een uitzending bijvoorbeeld met elkaar… En dan kwam ik als broekje, als, als laatste broekje kwam ik daarbij. Dus ik was al meteen de uitzondering, en ik vond mezelf al de uitzondering. Dat, dat is een beetje een backstory.
En, en, en, en daarna kwamen nog een paar andere nieuwe, en, en… Maar ik voelde me altijd het buitenbeentje, altijd al een beetje in het leven, door alles wat ik heb meegemaakt. En, en ook gewoon omdat ik mezelf vond dat ik hem buitenbeentje was. Dus omdat ik dus, hè, ik had het over dat ik dingen alleen wilde doen, dus ik, ik, ik creëerde ook voordat ik het buitenbeentje bleef. Dus dat is altijd zo: je buitenwereld wordt een reflectie van je binnenwereld.
Dus ik kwam er al als uitzondering binnen, wordt een beetje gepest, weet je wel. En wij, hun zijn, weet je wel, kennen elkaar allemaal goed, en dan ben jij de nieuweling. Maar ik was nooit echt opgenomen, maar ik, ik zorgde er ook voor dat ik niet opgenomen werd. Dus het was een wisselwerking.
Precies.
En dat barste eigenlijk op uitzending in Afghanistan, barste die bom een beetje. Want tijdens de uitzending in Afghanistan werkten wij vooral heel erg samen met een groepje met zijn drieën, hè. Dus wij zaten bij de mortieren, en tijdens de uitzending was het op een gegeven moment, was het, vond ik het zo zwaar. Want hun zaten met zijn tweeën voorin, ik was boordschutter, en de uitzending was, ja, wat, 5,5 maanden, en bijna tegen het e-, einde aan barsten gewoon de bom. Want ik was, ik voelde me zo alleen.
Hm.
En dan zit je en nog helemaal alleen, en nog boven op een berg midden Afghanistan, onder de druk van dat soort dingen. En wat mensen hadden, die kameraadschap op uitzendingen wat je vaak ziet, had ik totaal niet.
Hm, ja.
Dus voor mij was dat, was dat een hele lastige, zware periode, waarbij je op een gegeven moment… Hadden we ook een oefenmissie, en ik ben gewoon niet meegegaan. Iemand anders kon mijn rol invullen, ik zeg: helemaal prima. Ik was zo boos. Ik had ruzie gehad met één van die gasten, zaten met zijn tweeën mij belachelijk te maken. Toen was ik er ook helemaal klaar mee. Oh, en, en ik weet nog goed, ik zat toen… Ik liep toen naar mijn kamer toe en ik sloeg tegen de muur, zo hard dat mijn armen pijn deden. Gewoon vanuit, ik, ik weet het niet meer. Ik ben zo… Ja, dat vond ik zo zwaar.
Ja, dat snap ik.
En dat, dat was een periode, dat was op uitzending 2008 in Afghanistan, waarbij ik me zo echt heel eenzaam voelde. Ik had dat ook letterlijk niemand.
Nee. En dan ben je ook nog op zo'n plek, dat ook nog op zo'n plek midden in zo'n oorlogsgebied.
Ja, dat, wat… Dat vond ik wel heel zwaar.
▶ Moment uit de aflevering, 1:44:07
En aan de andere kant, dat eenzame gevoel was ook toen mijn relatie verbrak met degene bij wie ik een huis kocht, en erachter kwam dat het werk in de gevangenis ook niet leuk was. Waarbij ik dus ook in zo'n eenzaam situatie kwam, waarbij ik ook echt wel door een hele zware periode heen ben gegaan, waar ik uiteindelijk… Daar is alles positief uitgekomen. Het was één van mijn zwaarste periodes, waarbij ik dus jarenlang extreem eenzaam was.
Ik verhuisde van vrienden weg. Ik ging verhuizen van Drenthe naar Nederland, en, of van Dren-, of naar Drenthe naar Lelystad. En mijn vrienden… Ik had niemand in mijn omgeving, en in één keer zat ik daar, een baan wie ik niet leuk vond, ik had geen vrienden, geen mensen. Dus dat was ook een, een hele lastige periode, en ook daarin, ik kon niemand toelaten, ik liet niemand toe. Mensen, relaties, dat soort dingen. Dus ik creëerde daarin dus ook een muur, waardoor je niemand binnen kon komen, en dan kon ook geen hulp vragen. Dus dat was voor mij ook mentaal gezien één van de zwaarste momenten.
En uit die duisternis, uit die hel, is de beste Jonathan opgestaan.
Ja, precies.
Je moet er toch soms doorheen om eruit te…
Daarin heb ik wel het zwaarste meegemaakt, waarbij ik ook voelde van: ik, ik, ik moet anders, ja, ik kan niet meer zo, hè. Dus meeste mensen veranderen vanwege pijn. Nou, dat was voor mij. Ik had eerst heel veel pijn nodig om echt, echt die dingen aan te pakken, zoals dus, hè, ik ben hier genoeg, zoals dus mijn familiesysteem, zoals dus, ja, echt kunnen kiezen voor mezelf en mezelf meer gunnen dan alleen maar depressief op een bank, ja.
Ja.
Film na film kijken om het maar op te vullen. Ja. Dus, dus, ja, dat waren, dat zijn wel twee perioden die bij mij bijblijven heel erg, waarbij ik dus…
Wat was dan… Eén korte vraag nog: wat was voor jou dan de eerste stap om daarmee aan de slag te gaan? Ben je toen naar een psycholoog gegaan of ben je boeken gaan lezen? Hoe, hoe ging dat bij jou?
Ja, in de eerste podcast deelde ik daar een klein beetje over, dat dat, dat niet één stap, maar waren verschillende stappen. Dus, dus veel sporten ben, ben ik gaan doen, dus een uitlaatklep zoeken, en, en daar kwam de, dan andere motivatie uit. Ik sportte toen in de, de gym in de gevangenis met allemaal andere gasten die echt van trainen hielden, en, en ik was alleen maar daarmee bezig en daardoor voelde ik me ook al lekkerder, ik lekkerder in mijn vel, en begon op mijn eten te letten.
En ik had niemand, dus ik ging alleen uit, ja, ik ging alleen reizen. Dus, dus daardoor leerde ik dus ook de kanten van mezelf kennen door alleen op, op reis te gaan naar verschillende landen. Dus daar groeide ik ook van, en onder ook, waaronder ook persoonlijke ontwikkeling. Dus ik ging naar motivatiefilmpjes kijken, dat soort dingen, en oh, waarbij ik dus langzamerhand mindset shift creëerde. En uiteindelijk door verkeerde keuzes te maken en dan weer erachter komen: maar dit is ook niet de juiste keuze. En langzamerhand steeds meer zelfvertrouwen creëren en steeds meer liefde voor mezelf creëren, maar door verschillende dingetjes eigenlijk.
Precies, ja, herken.
En, en, en dan door die kleine dingen te doen, daardoor lukt het me. Ik zei dat van de week ook bij een coaching call: soms zijn de kleine dingen grote dingen.
Ja.
En, en voor mij was dat ook zo. Al die kleine dingetjes aan te pakken…
Precies.
Was het voor mij makkelijker om op een gegeven moment ook de grote dingen te tackelen, want ik moest eerst vertrouwen en zelfliefde opbouwen, mezelf meer dingen gunnen, en dat deed ik op de kleine dingen. Nu dacht ik van: ja, maar als ik bij de kleine dingen… Waarom zou ik dat dan ook niet bij de grotere dingen doen? En toen ben ik dus die hele switch gaan maken naar ander werk. En, en ja, ik zeg altijd dat daar Freedom Motivates, mijn bedrijf, is ontstaan.
Ik voelde mezelf zo ontzettend gevangen in, in al die overtuigingen en al dat ongeluk, dat het moment dat ik daar uit was, dat ik me zo vrij voelde dat ik nog nooit had gevoeld. En ik denk dat iedereen dat wel herkent, als ze in een richting lopen in een leven waar ze echt niet blij mee zijn, dat als ze daar uitkomen, wat voor ruimte er dan ontstaat en wat voor vrijheid en rust en geluk dat met meebrengt. Ja, op een gegeven moment kom je dan van: oh, maar dan wil ik ook niet meer terug. En, en dat was voor mij ook, weet je wel.
“Ik voelde mezelf zo ontzettend gevangen in, in al die overtuigingen en al dat ongeluk, dat het moment dat ik daar uit was, dat ik me zo vrij voelde dat ik nog nooit had gevoeld.”
Jonathan▶ Luister naar dit moment (1:48:28)
Dan kies je niet meer voor het oude, maar dan kies je voor het onbekende nieuwe, maar weten dat dat beter en fijner is.
Ja, precies.
Dat het wel goed komt daarmee.
Precies. Ja, en dat was in mijn geval was dat ook zo. Dus, ja, mooi dat je, bedankt dat je die vraag stelde.
Tuurlijk, leuk.
En, en als je dan toch hebt, hè, over periodes wie, wie het meeste bijblijven: welke periodes in jouw leven blijven jou het meeste bij?
Pos-, posi- of negatief?
Ja, ja, het mag allebei. Wat eerst, wat in je opkomt.
Ja, jeetje, nou, zeker deze periode ook waar ik nu in zit: ouderschap. Dat komt ook nu weer even extra naar boven, want Lea is deze maand één geworden, dus ik denk heel erg terug aan het afgelopen jaar.
En ga je nog een feestje geven?
Het hebben we al gedaan. Ja, klein feestje hoor.
Mij niet eens uitgenodigd.
Oh nee! Nou, het was echt alleen maar familie eigenlijk, en Lea was ziek, dus dat was, het was ook niet een heel geweldig feestje. Dus ze was… Maar het was gewoon bijzonder wel om daar eventjes bij stil te staan. Dat, ik vond ook de periode dat ik Tristan leerde kennen, vond ik gewoon heel bijzonder. Ik was toen ook net wel door een persoonlijke ontwikkelingstraject, zeg maar, gegaan en toen kwam alles een beetje samen ofzo. Mijn half jaar in Zuid-Afrika vond ik fantastisch. De eerste keer ook gewoon, toen was ik voor het eerst echt heel gelukkig ook in het buitenland.
Want ik was eerder in Zuid-Korea geweest en dat was zo, ja, anders dan Nederland. Dat was het eerste land ook waar ik heen ging. Nou, en ik vond dat zo heftig. Jij had het over dat je je alleen voelde, dat had ik dus. Daar voelde ik me ook best wel alleen. En er waren ook niet heel veel van die exchange studenten. Op heel veel scholen had je dan echt 100 van die exchange studenten. Ja, wij waren maar met een groepje van 15 en daarvan had ik ook niet een klik met iedereen, dus dat was gewoon eigenlijk vijf maanden een beetje… Ja, het voelde cool, want ik deed een, een half a year abroad, zeg maar, zo noemden ze dat daar, maar, maar in, ja, in de realiteit was het niet geweldig. Dus ik
keek een beetje op ook tegen Zuid-Afrika van: oh, hoe gaat dat dan zijn? Daar ging ik stage lopen, ja, en dat was zo fantastisch. Ik heb nog steeds, ben ik bevriend met de mensen met wie ik daar was, en dus dat was echt bijzonder. Maar eigenlijk beide zijn dingen die ik onthoud, de ene wat negatief, de ander positief.
Wat nog meer? Ja, ook toen ik jonger was, ik heb meegedaan aan die Jeugdolympiade. Eerst, toen was ik 12, was ik toen, of 11. Zwemmen. Toen voelde ik ook, ik voelde me toen zo sterk dat ik dacht: als ik iets wil, dan kan ik het gewoon, dan regel ik het. En toen had ik echt een soort gevoel: ik, ik kan alles wat ik wil. En dat is eigenlijk altijd een beetje gebleven ofzo.
Hoe oud was je toen?
11.
11. Ja, wauw.
Ja, het was toen echt gewoon, toen, toen won ik ook een, een cheat als 24 Game. Ik weet niet, hadden jullie dat vroeger op school? Dat waren toen van die kaartjes die in de chipszakken zaten. Dan had je zo'n kaartje met vier cijfers en dan moest je daarmee 24 maken.
Oké.
Dan was het bijvoorbeeld 7, 3, 2, 1, en dan moest je zeggen: 7 keer 3 is 21, plus 2 is 23, plus 1 is 24. Dat spelletje was het, ja. Dat was in die tijd bij ons op school heel bekend, en toen was er Nederlands kampioenschappen, en er was Marco Borsato was daarbij enzo, en toen won ik dat spel. En toen mochten we met de hele klas, mochten we naar Warner Brothers Movie World in Duitsland, en de hele school kreeg chips van… was de sponsor. Ja, en dat was in datzelfde jaar dat die Jeugd Olympische Spelen waren. En dat is voor mij echt een soort keerpunt geweest in mijn mindset ofzo, dat ik dacht: ik, ik kan alles als ik naar mijn mind ertoe zet.
Ja, wauw. En toen was je 11.
Ja.
Maar dat zegt wel een beetje over jouw karakter. En, en je benoemde net ook dingen over: als ik me ergens voor ga, dan ga ik er ook echt voor. En dat je dus op die leeftijd al die switch maakt, om van: dan doe ik dat en dan ga ik er vol voor. En hoe, hoe gingen de Olympische Spelen voor jou toen?
Nou, het was toen niet… Ik hoorde zeker niet echt bij de beste. Het was ook dat ik een beetje een soort van hakken over de sloot erbij mocht. Maar het ging mij niet eens zozeer om de prestatie daar, het ging me meer om het feit dat ik erheen mocht en dat ik dacht, het gevoel dat ik hier loop: ik ben Tineke en ik doe mee aan de Jeugdolympiade. Dat maakte me echt geen race meer uit.
Nee, nee. Maar wel tof dat je dus op die leeftijd ook dat die shift, wat je mooi zegt, in je mindset maakt van: als ik dit kan, dan kan ik nog meer doen.
Ja.
Ik denk dat dat wel heel erg meegeholpen heeft met andere stappen die je vervolgens ben gegaan.
Ja, klopt. Ik was vorige week een filmpje aan het kijken van Warren Buffett.
Hm hm.
En hij zei van: succesvolle mensen, één ding hebben ze met elkaar gemeen, dat is dat zij bij voorbaat vaak al voelen: ik kan dit, dit gaat me lukken, zeg maar. Als je echt eerlijk bent tegen jezelf, hè, want tegenwoordig zeggen heel veel mensen dat, maar als ze echt eerlijk zijn, dan voelen ze al: ik weet niet of het me wel gaat lukken, weet je wel. Dat, en dat is bij mij daar heel diep geworteld, want ik kon in één keer twee dingen waarvan ik echt dacht: wow, dat is dit voor mij. En dat heeft me wel echt de rest van mijn leven gewoon geholpen, denk ik.
Ja, gaaf. En kijk, dan krijg je ook dat je het gaat bevestigen, want je gaat dat geloven, dus het wordt makkelijker om het te realiseren. Mooi.
Een jaar moeder: wat het ouderschap doet met je werk, je relatie en je kijk op je eigen ouders. En wat je tegen je achtjarige zelf zegt.
▶ 1:54:04
Bekijk dit hoofdstukStart de aflevering op YouTube bij 1:54:04
Je bent nou nu een jaar moeder. Hoe heeft dat jou veranderd?
Ja, wel op veel vlakken. Ik zei het net al een beetje: ik sta veel meer met beide benen op de grond, ik ben veel meer in het moment ook. Ik was eerst toch wel een beetje vastgeplakt aan mijn telefoon, en nu afgelopen jaar ben ik nog nooit zo vaak mijn telefoon kwijt geweest als dit jaar. Ook wel dat ik toch beter ben geworden ook in grenzen, want ik heb gewoon geen tijd meer ook, en een korte lontje soms door het slaapgebrek. Dus soms ook gewoon letterlijk geen geduld meer om daar een beetje netjes te zijn.
Ik ook.
Ja, ik ben ook echt wel een soort van strenger geworden en wie ik nog toelaat in mijn leven, hè. Want ik had best wel veel ook gewoon B-vriendinnen, zoals ik die wel eens noem.
Ja.
En dat, dat zijn hele lieve meiden. Kijk, maar dat, dat wisten ze dan vaak ook wel hoor. Ik was dan ook een B-vriendin van hem. Dat zijn dan toch mensen die je nog wel eens ziet, maar die je, waarmee je ooit in buitenland hebt gestudeerd ofzo, weet je wel, dat. En ja, dat zijn echt lieverds, en dat gaat op een gegeven moment gewoon niet meer. Dus dat, ik heb echt wel gesneden. En, maar ik vind mezelf wel een leuker mens ofzo geworden sinds ik moeder ben. Wat kwetsbaarder ook ofzo.
Ja, ik heb het idee dat… Ik denk vader of moeder worden is volgens mij één van de meest kwetsbare dingen die er is, toch? Want in één keer is er zo'n mensje waar je vet veel van houdt, waar je verantwoordelijk voor bent. En dat is gewoon… Ze zeggen toch wel eens: het is alsof je hart buiten je lichaam loopt, zeg maar. Dat…
Ja.
En dat doet gewoon wel iets met je. Ik, ik heb, ik kan beter bij mijn emoties ofzo. Ik kan beter bij wat ik, wat ik voel, en dat komt toch echt wel een beetje door haar.
Ja, mooi dat je dat zegt. Ik herken dat wel heel erg ook bij mezelf. Ik ben vanuit mezelf al wel heel erg empathisch, en zeker vooral als een man zijn de… Ja, ik zet bij mij een goede dramafilm op en ik zit er te janken, dat al ik bewust mijn tranen laat zien. Maar zeker als, als wat jij zegt, die kwetsbare, dat ervaar ik wel heel erg.
Ik had best wel een heftig… Veel… Ik zat net… Ik zei dat ik op een bankje zat voordat ik hier kwam, omdat je gaf van: nou, kunnen we een half uurtje later? Nou, het was lekker weer en ik zat een filmpje te kijken op TikTok, best wel een heftig filmpje. En het is vaak, ik kijk ook anders naar kinderen, naar films als kinderen erin komen.
Ja.
Want het is toch echt zo: je kunt niet weten hoe het is totdat je weet hoe het is, en zo werkt ook bij ouderschap. Je gaat een heel ander inlevingsvermogen in mensen krijgen. Ik zei het vanmorgen nog tegen Anneloes, toen we onze dochter eten zaten te geven, en ik voelde me echt slecht, en ik zeg: "Jongens, moet je voorstellen dat ik nu drie kinderen heb en ik zou een single moeder zijn, wie, of een single vader. Wie dan vooral, dus ondanks dat je ziek bent." Je krijgt heel ander inlevingsvermogen en respect ook voor dat soort mensen.
Ook ik kan niet meer normaal naar films, series kijken en met kinderen. En Anneloes ook van: "Oh nee, dit is veel te drama, baby's", weet je wel. En we… Dus ik zat net ook een filmpje te kijken, heel heftig filmpje. Ja, ik ga hem toch delen: een vijfjarig meisje belt de politie omdat haar twee ouders dood zijn geschoten.
Hm.
Dus, dus ik zat er zo naar te luisteren en, en, en je kunt niet meer normaal naar dat soort dingen luisteren.
Nee, vreselijk.
Dus het idee alleen, of van hoeveel ik van mijn kind hou, en dat dat zij… En, en ik weet ook niet waarom ik dat zat te kijken, maar toevallig in mijn algoritme kwam dat. Kwam zo'n, zo'n geweldige responder, first responder, die dan fantastisch adequaat reageert op zo'n vijfjarige meisje. Ja, maar dan zo'n iets dat, dat… Ik zat gewoon… Ik zat vanmorgen gewoon te janken naar dat filmpje. Ik moet me ook wel gewoon… Hoe heftig dat is om je ouders dood te zien gaan, en zo'n meisje van vijf. Maar ook daarin merk ik ook dat ik veel meer, ja, kinderen, baby's, dat soort dingen is echt…
Ja, ik had vanochtend Lea…
Bij dat hart buiten je lichaam, ik denk dat echt dat het een perfecte omschrijving was.
Dat is het. Ik had vanochtend ook Lea bij mijn schoonouders gebracht en toen las ik daarna op social media, ook echt de timing, dat er gister een meisje van één uit het raam is gevallen, en die verbleef bij haar oma, hè. Dus dat ik echt dacht: oh. En er was ook echt iedereen was zo in shock. Ik merk, ik merk gewoon nu al wat het met mijn lichaam doet, het dit. Als ik geen ouder was, dan had ik dat niet hetzelfde. Dat weet ik gewoon.
Nee, ja.
Tuurlijk denk je dan ook van: oh, het vreselijk. Maar het raakt je op een andere manier ofzo. En ik heb ook sinds ik dan moeder ben, het voelt ook echt alsof we een soort van bij een, een secret clubje horen, zo van de ouders. Weet je, ik kijk jou aan en het is instant: begrijp jij het. Zegt: "Ik heb niet zo'n goede nacht gehad." "I know", weet je. Ik voel het diep, zeg maar, dan klopt… En dat vind ik wel heel bijzonder ofzo aan het ouderschap.
Klopt, zeker. En, en ja, je kunt niet weten hoe het is totdat je… Het is niet hetzelfde als een neefje of een nichtje of een kat of wat dan ook, hè. En, en, en, en, en je kunt niet weten hoe het is, hetzelfde als niemand zou weten hoe is om een veteraan te zijn.
Nee.
Weet je, en, en hoge stressberoepen, en, en, en daarin tot een bepaalde hoogte kun je maar inleven, en het is nooit als universele ervaring als je het niet zelf hebt meegemaakt.
Als je dan kijkt naar ondernemerschap, hoe heeft ouderschap er voor gezorgd dat je… Ben je anders naar het ondernemerschap gaan kijken?
Ja, het is wel minder… Eerst liet ik het ondernemerschap wel heel erg voorgaan, zeg maar. En nu… Mijn bedrijf werd toch een beetje doel op, op een gegeven moment. Da-, daar kon ik mijn ei kwijt. In mijn ondernemerschap heb ik ook altijd veel controle, daarin heb ik een stukje, ja, toch ook een stukje aanzien ofzo. Ik, ik ben succesvol volgens de standaarden, dat is dan je comfortzone ofzo, daar gedij ik. Terwijl bijvoorbeeld in mijn relatie met Tristan, ik bedoel, het gaat heel goed, maar daar vind ik veel meer dingen lastig ofzo. Dus ik kon daar voorheen wel een beetje uit vluchten, terwijl nu, ik weet niet, kan ik dat veel makkelijker aangaan, veel meer erbij zijn. Is mijn bedrijf echt wel meer het middel geworden.
Ja, dus op die manier is het wel veranderd. Anderzijds ook, wat ik zei, wat ik eerder al zei, van: Lea, die helpt mij echt om gewoon veel sneller knopen door te hakken, veel sneller keuzes te maken. Vind ik dingen niet meer leuk, werken ze niet, gewoon heel snel dat veranderen, want ik wil het gewoon niet te lang meenemen naar haar, zeg maar, dat gevoel. Dus dat heeft echt wel geholpen.
Maar ook heel eerlijk, ik bedoel, dat klinkt dan alleen maar super inspirerend. Tenminste, zo voelt het een beetje als ik het zo zeg. Maar ik vind het ook wel gewoon lastiger soms hoor, dat ik, als ik dan een slechte nacht heb gehad en dat ik dan 's ochtends achter de computer zit en denk: oké, kom op, you got this, weet je, twee koffie erbij. Dat, dat vind ik nog wel eens gewoon lastig.
Ja, ja.
En dat maakt ook dat ik dan soms gewoon minder motivatie ofzo heb, dat een beetje, en de ambitie is soms even ietsje verder te zoeken. Dus ik, ik kan heel erg schommelen nog tussen de ene kant, dat ik op een dag wakker word en denk: ik ga naar Amerika en ik ga 10 miljoen mensen helpen en dit en dit en dat. En de dag erna dat ik denk: ik wil nog vier kinderen baren en ik wil alleen maar moeder zijn.
Grappig.
Dus het is een beetje… Ik voel me wat wiebelig ofzo ook, wat dat betreft.
Ja, ja. En dat is denk ik ook wat ouderschap met je doet, dat je dan weer gaat herpen wat, hoe je naar het leven kijkt, wat je belangrijk vindt. En dat is denk ik ook wat het kind met je doet.
Ja.
Je gaat onverwachts dingen die je dacht heel belangrijk te zijn minder belangrijk vinden. Dat is best een mindfuck.
Ja.
Omdat voorheen, en, en spreken dan vanuit mezelf, hè: mijn missie, en ik wil tienduizenden kinderen helpen en, en waaronder dus door de moeders te helpen. Dat zie ik als iets heel groots. Maar dan zit ik daar, hè, op dinsdag is de dag dat ik met, met, met, met een kleine ben, dan denk ik: ja, ik vind het ook helemaal prima om lekker op die schommel te gaan zitten met haar. En ja, ik content en die dieen daar is een wel heel erg… Ben ik zelf ook heel erg in de schipperen.
Maar dat is denk ik ook het zoeken van, naar een identiteit, met het oude en het nieuwe integreren met elkaar. En, en moet ik nog steeds die grote missie, of heb ik nog steeds die grote missie? Hoe stevig voel ik daarvoor, naast dat er dus iets anders opeens mij hart totaal, hé, overgenomen…
Het wordt totaal overgenomen.
Het beetje alsof ik mijn leven zo heel zorgvuldig had opgebouwd, helemaal zo van al, alles keurig om me heen, en in één keer komt be keer liefde van een dochter, van een kind, neemt alles over, je systeem, je lijf, en dan van, weet je wel. En het is… Ik weet niet hoe het bij jou is, maar het is liefde wie ik nog nooit gekend heb.
Nee, maar ik moet wel zeggen dat er was bij mij een soort instant liefde. Nou, liefde, ik weet niet of het liefde is, het… Ja, wel, het is zeker liefde, maar meer een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Want ja, ik wil ook ergens wel een beetje daarin eerlijk zijn, dat het was niet dat ik meteen dacht: oh, ik hou zo van je en weet ik het wat. Ik dacht ook ergens: oké, dus dit is nu mijn kind. Oké, ze kwam al een soort propje zo.
Ja, maar dat is ook een veel realistische benadering dan de Hollywoodbenadering in films en dat je meteen…
En ik moest ook echt helemaal huilen hoor, maar dat was meer omdat ik dacht: oh my god, ze is er eindelijk uit. Het is eindelijk voorbij, weet je wel, het is, die, die pijn is klaar. En maar wel meteen een soort liefde, maar ik ben eigenlijk, als ik kijk naar…
Ja, de relatie kan zich pas echt later ontwikkelen.
Klopt, ja. Het echte houden van kwam bij mij denk ik pas later.
Ja. Hm, mooi. Ja, hoe hou je balans tussen nu je, je onderneming en je gezin?
Nou, onder andere door dus mijn hele bedrijf even om te gooien, dingen gewoon veel beter te kaderen, wel hele duidelijke afspraken ook maken. Dus wat Tris en ik in het begin, nou, gewoon onhandig deden, was dat we gewoon niet duidelijke afspraken hadden: wanneer doet wie, doet wanneer wat, zeg maar. Dat leverde heel veel frustratie op. Dus nu hebben we gewoon echt heel erg duidelijk in een soort schema, want wij verdelen de nachten dan nog steeds, ook al slaapt ze nu vaak door, maar dat vinden we nog steeds wel chill. Dan doen we echt van: oké, tot 3 uur jij, dan ik. En dan betekent dat dat jij voor 8 uur uit bed bent, want dan heb ik zoveel uur om te werken.
En eerst lieten we dat allemaal maar, en dan keken we het een beetje, maar dat, dat werkt voor mij gewoon niet, niet prettig. Ik heb ook… Ik ging eigenlijk elke woensdag naar mijn ouders in Friesland om Lea daar te brengen en dan ging ik daar werken. Werkt eigenlijk ook niet zo heel chill, dus dat hebben we nu ook veranderd. Ze gaat nu nog één keer in de drie weken daarheen. Tristan zijn ouders komen hier woensdag en dan kan ik op die manier werken. Dus het, het is beetje zoeken ook nog op dat vlak, maar het begint steeds meer vorm te krijgen. Wel nu.
Ja, ja. En ik denk dat dat, ja, spreken ook vanuit mezelf, dat je weer van: oh wacht, wat is het ou-… En dan ben je daar eerst mee bezig, en dan: oh, werk zit er dan nog bij, en dan ook, dan heb ik ook nog mijn eigen leven, vrienden. En dat je dus alles weer moet her priori… Alles moet weer een andere vorm krijgen. En, en dat, ik denk dat dat hetgene is wat, wat ouders en zeker nieuwe ouders, en ik ook, al lastig vind, is: het oude is er niet meer.
En, en, en daarin dus een hele nieuwe weg vinden met op alle aspecten. Dus sporten, relatie, hè, vriendschappen, werk, tijd voor jezelf, weet je wel, al die dingen moet je opeens weer onder de loep nemen en dus weer een nieuwe weg in vinden. Ja, en, en, en dat gaat niet in één dag.
Nee, dat is echt een proces.
Het helpt om dan eerst van: oh, dit. En dan heb je eindelijk een beetje ouderschap van: oké, hoe werkt dat? De baby leeft nog, oh, thank God. Nou, hoe, weet je wel. En hoe werkt dat nou? En ben je al die dingen aan het leren, en dan van: oh, maar ik heb ook nog een leven. En dan langzamerhand kun je dan weer terugkomen naar de, de, naar wat je voorheen deed, maar op een nieuwe manier. Want ja, als je een beetje aan jezelf werkt, heb je daarin wel een goed balans, hoe je met alles omgaat en, en dat balans moet je even weer terugvinden op een nieuwe manier. En, en, en ik denk dat dat soms… Dat vond ik zelf: dit is mijn werk, wat ik bij klanten doe, ik help moeders mee van: hey, hoe hou je tussen werk-privé balans? In één keer moest ik het zelf doen. Alleen, ja, weten hoe werkt, maar het ook nog integreren, dat vond ik zelf nog eventjes… En daarnaast, ja, ik kan het zelf wel doen, maar ik heb ook nog een partner die dan daar ook nog dynamiek in speelt.
Waardoor ik verbaasd was dat het allemaal langer duurde voordat ik allemaal weer al die, die, die dynamieken, al die elementen weer heb toegepast, zoals van: nou, nu gaan we hebben date night, en vriendschappen, nu heb ik ook tijd voor mezelf, en sporten. Dat het allemaal wat langer duurde. Dus voor mij was het en een heerlijk leerproces voor hoe ik mij klanten beter kan helpen.
Ja.
Maar ook, ja, dat je daarin dus ook geduldig mag zijn.
En ja, hallo, […] nl, de eerste jaar met een, met een baby is gewoon ook…
Ja, dat is ook crazy.
En ik, ik zie ook deze jaren gewoon een beetje als: het gaat waarschijnlijk crazy blijven. Want het voelt nu alsof we een beetje weer grip op de situatie hebben, maar we willen een tweede. Dus straks ga ik weer zwanger zijn, hoop ik, dan nog weer een kind, en dan is het weer all over the place waarschijnlijk, en dat is, ja.
Ja, zeker, ja, ja. En, en ik snap heel goed dat mensen zoals mij, met mensen mij inhuren voor dit soort dingen, want het is ook veel. En, en soms is het fijn om iemand te hebben wie daarin mee kan kijken en mee kan denken, want je bent soms in, in een overwhelm en, en dan is het heel lastig om door de bomen in het bos te zien.
En toch vinden heel veel mensen dat moeilijk, hè. Dat zei ik net al tegen je met lunch: om vanuit de moederrol om iemand in te schakelen, toch vaak een soort schaamte ofzo. Wij zijn er nu best open over.
Ja.
Maar ik denk dat heel veel mensen toch moeite hebben om toe te geven aan z-, zelf: ik vind het teveel, of het l-
Nou, en eerlijk gezegd, ik, ik dacht altijd dat mannen hadden van: hé, ik fix het wel. Mannen zijn chronisch niet over problemen praters, en zeker als je het hebt over gezinsmanager, ze dus verantwoordelijkheid nemen. Maar ik kom er ook achter dat heel veel moeders ook van zichzelf vinden dat ze het altijd maar moeten dragen, en dat ze dat heel sterk vinden, van: ik moet dat toch kunnen.
En bij moeders hangt er een andere schaamte op.
Ja, van dus die, die, die, die creëren ook nog schaamte bij, bij hunzelf als het niet lukt, omdat ze dan vinden van zichzelf dat ze het moeten kunnen. En als ze het dan niet kunnen, praten ze heel slecht over zichzelf, want het moet toch.
Nou ja, en of vinden zichzelf meteen een slechte moeder vaak.
Terwijl vaders hebben dat op een andere manier. Vaders, en dan komen we terug naar biologische dingen, en vader willen graag providers zijn. Dus bij mannen hangt er veel meer schaamte over financiën, het kunnen zorgen voor, hè, je partner, en dat, dat, dat lastig vinden. Bij moeders is het meer, ik… Vaders zeggen minder snel: "Ik ben een slechte vader."
Ja.
En moeders hebben dat toch meer, omdat ze het meer op zichzelf betrekken.
Ja.
En nogmaals, ja, ze gunnen vaak meer hun kinderen dan hunzelf, hè. Ik zag laatst een grappige post van: "Hey, jouw kinderen hebben echt niet meer een nieuw setje kleding nodig. Je hebt een nieuwe bh nodig." Ja, ik zit helemaal in de vrouwenbubbel, dus het is raar dat dat in mijn algoritme komt, maar ja, dat krijg je als je al heel wat jaren moeders… Maar die vond ik wel pakkend, want van: hey, weet je wel, je mag weer voor jezelf zorgen. En ik denk dat dat is onderdeel ook van: je vindt dat je het zelf moet kunnen dragen.
Ja.
En hulp toereiken is kwetsbaar aangeven tegen jezelf: maar ik kan het eventjes niet. En veel mensen vinden dat überhaupt wel lastig, en ener dan wordt extra in het moederschap, vaderschap.
Nou ja, als, als, als systeemcoach heb ik het vaak over situaties over ouder en dat soort dingen. Ik weet niet, vroeger was er een tv-programma van Jörgen Raymann op tv, talkshow, wat dan ook, maar hij dan had, hij deed, hij was, hij een vrouw, en dan deed hij allemaal he-, helemaal leuke dingen. Maar ik weet niet meer hoe… Jörgen Raymann, maar ik weet niet meer hoe die vrouw heette. Hij deed dan dat hij een oma was die dan gezellige praatjes met zijn… Nou ja, je weet het niet, maar in ieder geval, geen idee.
Lang verhaal kort: wat hij in dat programma zei, is een vraag die ik graag ook wil stellen. Hij stelde altijd de vraag om, om, om zijn gast in een ander daglicht te brengen en een open te vertellen over wie ze zijn, en die vraag was: wie is je vader en wie is je moeder?
Oh ja. Oh, leuke vraag.
Dus eigenlijk wil ik die vraag ook stellen, ja: wie is je vader en wie is je moeder? En vanuit welk perspectief, zeg maar wat, wat, wat, alles wat in je opkomt. Wie is je vader en wie is je moeder?
Mijn vader is, die heet Martin, en mijn vader is als hele leven meubelmaker, met eigenlijk heel veel plezier. Ik vind hem… Ik lijk best wel op hem, mentaal gezien vooral, fysiek gezien helemaal niet. Maar hij is echt super optimistisch, eigenlijk best wel heel relaxed ook, altijd wel in het leven. Ook al een beetje een binnenvetter, wil niet klagen, vindt dat moeilijk. Kan ook heel erg verzanden in zijn eigen wereldje, en ik kan dat ook wel.
Dat is één van de dingen die Tristan irritant aan mij vindt, dat ik soms echt een beetje een soort van afgesloten kan zijn. En maar dan zeg ik niet van: oh wacht, heel even. Dan ga ik ondertussen toch een gesprek proberen te voeren, dan zeg ik: "Ja, ja, hm hm, oh ja, oh echt?" Ja, en dan… Dan klopt het helemaal niet.
Me, ik lach van herkenning, want Anneloes doet het af en toe.
Ja. Nou, dat heeft mijn vader ook. Weet je, die reageert dan in één keer op dingen, of dan stel ik hem een vraag en dan zegt hij: "Oh ja, ja." En dan denk ik: ja, sukkel, je hebt totaal geen ruimte voor mij.
Precies.
Nee, precies, inderdaad. Nou dat, altijd gewoon vrolijk ook, was altijd gek met ons, weet je. Mijn moeder was altijd een beetje de, de voorzichtige van: oeh, pas op. En mijn vader die, nou, die gooide ons alle kanten op, en dan ging ik achterop de motor, en mijn vader was ook altijd een beetje de coole papa, zeg maar. Dan gingen we motorrijden met hem, en hij is altijd iemand die zegt: "Oh, ik voel me nog steeds 25." En nu stopt dat een beetje, want hij is nu 62 en hij krijgt steeds meer fysieke ongemakken, dus hij vloekt echt meer dan ooit in zijn leven, omdat hij daar niet tegen kan. Laatst ging je hier iets ophangen ook en: "Godverdomme, mijn rug."
Ja, ja, ja, ja, precies.
Nou, dat is wel een beetje van hem. En mijn moeder, nou, ik heb natuurlijk een beetje nu over haar verteld vanuit vroeger, hè, dat zij best wel toen een beetje depressiever was, wat ook heel logisch is, hoe meer ik begin te begrijpen over haar verleden. Maar zij is echt nog de afgelopen jaren heel erg met zichzelf aan de slag gegaan, echt na haar 50e, en zij heeft echt een megatransformatie doorgemaakt. Zij is echt een… Nou, ze kan nog wel, dat is wel, zeg maar, haar natuurlijke staat, dat ze daarin terug kan vallen. Maar het is zoveel vrolijkere vrouw, relaxter, echt compleet veranderd wel, wat dat betreft. Dus mijn moeder, ik heb een soort van twee moeders ofzo: mijn moeder van vroeger en mijn moeder van nu. Zo voelt het een beetje.
Zij is altijd de huismoeder geweest. Werkt nu als een receptionist bij de fysiotherapeut, vindt ze niet meer heel leuk, wil ze eigenlijk weg. Maar dan komt weer dat stukje onzekerheid van: maar wie wil mij nou? En weet je, dan kan ze er wel even in verzanden. En mijn moeder is altijd gewoon echt moeder, moeder. Die wilde eigenlijk vooral bij de kinderen zijn, die kon ons eigenlijk ook niet achterlaten. Die was altijd de moeder, als we thuis kwamen dan zat ze met thee en een koekje, zeg maar, dat idee.
Ja, en ze hadden, wij hadden gewoon heel traditioneel eigenlijk: mijn vader die werkte, die zorgde voor het geld, werkte zo'n 80 uur per week, en mijn moeder was bij ons thuis. En dat, weet je, dat had een paar nadelen, maar ik vond het, ja, op dat moment heb ik het nooit als vervelend ofzo ervaren, hè. Dus ik denk dat, ja, dat omschrijft wel een beetje mijn ouders. En de laatste tijd worden ze wat gekker, op een goede manier, zeg maar. Ze gaan in één keer wat avontuurlijke dingen doen. Ik merk dat ze ook echt wel weer een soort van opnieuw een beetje verliefd zijn geworden op elkaar. Echt wel heel leuk.
Ja, anden ook voor zichzelf, z-, maar en voor elkaar.
Ja, ja. En er meer… Er zit meer een beetje een yolo in. D- komt ook bij hun omdat al die mensen uit hun omgeving dan zijn overleden, dat zij echt zoiets hebben van…
Als broers en zussen allemaal verliest.
Ja, ja. Dus dat ze echt zoiets hebben van: weet je, fuck it, we gaan gewoon dit doen, we gaan ons geld hieraan uitgeven. Gewoon wat losser. Dat is wel echt heel mooi.
Dat waren ze vroeger niet?
Nee, nee.
Ja, en wat dat dan met je doet, in levensvreugde, en waardoor je dat weer terug kan brengen in de relatie. In de relatie wordt daar beter van. Ja, huisje-boompje-beestje is fijn, maar z- avontuur is, is ook wel heel fijn. En avonturen hebben, zeker als je gezin hebt, maar ook in een relatie, ik denk dat dat heel erg goed werkt om, ja, gewoon een lekkere mooie impuls toe te voegen in je leven.
Absoluut. Ja, en ze zijn nu dan opa en oma van vier kleinkinderen opeens. Ze gingen van één naar vier in een hele korte tijd.
Ja, bijzonder.
En dat is nu ook echt wel hun rol. Mijn vader is nu bijvoorbeeld, die zou vroeger nooit een dag vrij nemen, en nu heeft hij een opadag. Dat die ook wel echt soort veranderd is daarin. Ja, is wel leuk.
Bijzonder. Ja, als je je dan hebt over advies van je ouders: wat is het beste advies wat je van je ouders mee hebt gekregen?
Oeh. Nou, mijn ouders waren nooit zo van de woorden eigen. Dat was sowieso in ons gezin niet echt.
Maar daden.
Dan, als je dan daden… Dus dat wilde ik net zeggen. Ik heb superveel van ze beide geleerd in daden. Dus zij gaven geen advies in woorden, maar ik kon zien wat ze deden en dan dacht ik: oh ja, oh, dit is wel interessant. Even kijken, waar begin ik nou? Mijn vader toch wel heel erg het optimistische van… Hij leerde ons wel heel erg van: je kunt alles vanuit meerdere perspectieven bekijken. Dus echt dat ding, ja, wat nu eigenlijk heel logisch voor, voor ons geworden is, maar als kind is dat soms, ja, nog even zoeken.
Nou, dat kreeg ik wel echt vanuit mijn vader mee. Ook het, ja, toch wel een beetje het harde werken. En dan bedoel ik niet het harde werken in dat je over je grenzen moet gaan of iets dergelijks, maar wel gewoon zo'n gezonde dosis werk. Ja, als je iets wil bereiken, dan, dan moet je daar gewoon iets voor doen. Dat kreeg ik vanuit hun beiden wel echt mee.
En wat ik heel goed vind van mijn ouders: die, die waren vroeger nooit zo op van: oh, jullie moeten betere cijfers, en jullie moeten dit, want we willen dat jullie dok-, doktoren worden, of, of weet ik wel wat allemaal. Zij waren heel erg op het sociale van: wees empathisch, dit is hoe je gastvrij bent, zeg maar, dat soort dingen. En dat heeft ons allemaal, vind ik, emotioneel, of nee, hoe noem je dat? Sociaal vaardig gemaakt.
Ja, dat is het. Hoger EQ.
En dat is denk ik één van de belangrijkste, ja, lessen die ik heb geleerd van hun, die me nu ook nog steeds heel veel brengt. Want je kunt best wel een beetje slim zijn, maar als dat niet samengaat met sociale vaardigheden, ja, wat heb je eraan, hè?
Nee, ik denk dat vroeger was dat veel minder belangrijk, maar ik denk dat dat één van de mooiste eigenschappen is. En als je het hebt over nieuwe leiders en over hedendaagse leiders, en als je kijkt naar wat mensen zeggen dat, dat, dat goede leiders zijn, zijn dat mensen die ook een hoog EQ hebben, emotioneel quotiënt, en waar dat voor staat. Dus je hebt IQ, intelligentie, en emotioneel, dus hoe erg kun je aansluiten bij emoties van andere mensen, hoe empathisch ben je, en inlevingsvermogen. Dus ik denk dat dat, ja, een prachtig n-
Ja, en dat gaat alleen maar belangrijker worden, en dat begin ik wel steeds meer te beseffen. Ook omdat we zitten nu in een wereld van AI, heel veel gaat overgenomen worden door robots en dergelijke.
Ja.
Dan, hoe heeft onze intelligentie… Hebben we bijna niet eens meer nodig, maar dit, het EQ, het verbinden.
Ja, verbinding blijft, dat kan, en het menselijke blijft toch ook.
En daar gaat, gaan we dat, dat wordt gemist straks.
Dus daarin is het dus ook hard nodig.
▶ Moment uit de aflevering, 2:18:09
Als je ook achteraf kijkt, hè, nu dat je je eigen pad bent gaan bewandelen: wat is advies wat totaal niet meer werkt, wat je ouders mee hebben gekregen, of wat voor daden, waarbij je denk ik van: hè, dit heb ik meegekregen, maar nu dat ik mijn eigen pad wil wandelen, merk ik van: hey. Hè, we krijgen allemaal invloeden mee van onze ouders, en, en net had je mooie voorbeelden, maar op een gegeven moment wil je je eigen pad lopen, dan zeg ik van: dit advies wat mijn ouders deden, of wat ik mee heb gekregen, werkt totaal niet voor mijn geluk en mijn pad. Heb je daar een voorbeeld voor?
Ja, meerdere wel. Ik denk dat mijn moeder had toch best wel de overtuiging van vroeger, hoor, nu niet meer per se: ja, je, je moet thuis zijn als vrouw bij de kinderen. Nou, dat heb ik sowieso niet. Ik denk dat, want mijn moeder die had een beetje de overtuiging van: nou ja, als je er bent voor je kinderen, dan moet je er fysiek zijn. Ja, maar je kunt er wel fysiek zijn, maar als je volledig uitgecheckt bent, om wat voor reden dan ook, ja, dan ben je er ook niet echt. Dus dat is al iets waar ik dan compleet anders in ben.
Ook toch wel: je moet hard werken om veel geld te kunnen verdienen. Ja, dat, dat geloof ik ook echt niet meer, dat is wel echt anders. En mijn ouders waren heel erg tegen beleggen.
Hm.
Snap ik ook, want ze hebben twee keer heel veel geld verloren om die reden. Dus wij moesten het echt op de spaarrekening. En die beleggen, moet je allemaal niet doen, dat is gevaarlijk en weet ik het wat. Nou, goed, daar heb ik inmiddels mijn werk van gemaakt, dus dat is ook best wel anders, ja.
Ja, en mijn ouders zijn wel heel erg van die praten ook niet echt over hun gevoel en kunnen nog steeds… Ik ben net zo'n beetje zo nosy als jij, dat je alles wilt weten, en als ik dan vragen stel, dan zijn zij wel eens, dan zeggen ze wel eens: "Daar wil ik het niet over hebben", ofzo. Terwijl ik denk: dan blijf ik met zoveel vraagtekens achter, dat ik denk: oh my god, maar waarom niet? Weet je wel, wat, wat, wat speelt daar dan? Dat maakt het me nog nieuwsgieriger, dat soort dingen. Ja, dat is dan natuurlijk niet advies, maar een soort gedrag. Dat wil ik echt niet doen bij mijn eigen kinderen ook. Dus, weet je, ik verwijt het hen niet dat zij het wel zou doen, maar ja, ik wil het anders doen.
Ja. En als je dan daarover hebt, hè, dat je het anders wil doen: wat voor advies zou jij aan Lea en, en, en aan de volgende generatie mee willen geven?
Oeh, ja, jeetje, wat voor advies zou ik mee willen geven? Ik vind dat soms best wel lastig, eerlijk gezegd. Weet je waarom? Omdat ze is nu gewoon nog een baby. Nu is het vooral verzorgen in plaats van echt opvoeden, en ik heb gewoon geen idee hoe de wereld eruit gaat, gaat zien de komende jaren. Ik vind dat best wel eens een beetje eng, ook met d-, al het e-…
Maar dan komt denk ik terug op kernwaarde, hè: wat jij belangrijk vindt.
Ja, hetzelf-
Welke kernwaarde zou jij dan mee willen geven, waar zij, waar je belangrijk wil maken, wat de volgende generatie zou mogen leren?
Nou, sowieso dat EQ-stuk, zeg maar. Dat, dat wil ik bij haar ook echt wel erin… Nou, ik wil zeggen rammen, maar dat bedoel ik dan niet helemaal. Kernwaarde, ja: stukje zorgzaamheid, stukje nie-, nieuwsgierigheid. Even denken. Ik krijg… Ik heb echt laatst zo'n hele lijst met allemaal van die voorbeelden genoemd, dus dan zit ik echt helemaal na te denken. Ik denk zelf heel vaak vanuit vrijheid en dat soort dingen, maar ik, ik weet niet of dat voor haar belangrijk ook gaat zijn, hè. Als dat zo is, ja, dan hoop ik dat ze daar iets mee mag doen. Wat zou jij doen bij haar? Geef me wat inspiratie. Wat, wat is het bij jou?
Nou ja, sowieso de, de, die vrijheid, dat, dat, dat ze zichzelf mag uiten. Ik denk dat het heel belangrijk is, en, en daarin heb ik wel geluk ook met mijn ouders gehad, dat: ga je dit doen? Nou, dat is oké. Ga je dat doen? Dat is ook oké. En, en Anneloes is toch wat meer van, hè, opleiding en dat soort dingen, hè. Als jij op je ae 12e, 20se helemaal losgaat als balletdanseres, schilderen, schilder of iets totaal anders. Ik ben niet, ik hou niet meer vast aan: je moet een bepaald rolmodel. Ik, en ik hoop daarin dat dat, waar zij heel goed in is, voor mijn part doet ze dat ha haar de rest van haar leven, ja. Zo zag ik, hè, en en en en ik zal het met een voorbeeld geven. Ik zag een keer een meisje in Rusland, die was 14 en die kon zo ziekelijk goed tekenen dat op een gegeven moment dat ze daar een business van gemaakt had en heel veel geld mee verdiende, en haar ouders runden dus die business, en dat meisje verdiende dus al miljoenen met dat zij zo goed kon tekenen. Dat het bedrijf zo liep als zij dat dus de rest van haar leven doet, wat maakt het dan uit?
Ja, en ik denk dat dat één van die dingen is, en en en en en en ik hecht heel veel waarde aan dat mensen zichzelf mogen zijn. Ik gun Hailey zo ontzettend, wat dat ook is, is om volledig die zelfexpressie te doen, ja. Wat als ouder, en ik weet dat het, dat ik dat het moeilijkste vind, want als ouder betekent dat ook dat zij dingen laat zien waar je misschien niet helemaal mee eens bent. Om dat aan haar te gunnen betekent dat ik het mezelf heel moeilijk gaan maken, ja. Dat ik dus soms op mijn handen moet gaan zitten en denken van: oké, dan doe je dat, ga het maar ontdekken. Dus dus ja.
En en en als dat kan zijn dat ze stopt met school per 17 en zegt: "Ik ga een jaar rondreizen", misschien heeft hij dan nog wat te vroeg, maar en wie weet dat daar dan wat uitkomt. En dat ze dan travelblogger of weet jij veel wat iets wordt, of de nieuwe, weet je. En dat, dat, dat is onderdeel van zelfexpressie, zelfontplooiing, en dat is als ouder één van de lastigste dingen. Maar dat is wel hetgene wat ik mee wil geven: echt een puur kijken naar haar, zonder alles van de maatschappij. En dat is, dat is niet algemeen, dat is niet algemeen geaccepteerd volgens mij.
Nee, klopt. Ik, daar ben ik het ook mee eens. Ik wil dat ook graag, maar ik wil niet, zeg maar, dat, want kijk, op een gegeven moment gaan ze puberen natuurlijk, en dan willen ze el-, soms elke dag ook weer iets anders. Tuurlijk, school dan stom. Ik zou het wel willen uitdagen. Ik zou niet een soort ouder zijn van: oh, oké, oh, je wilt niet meer naar school? Oh, nou, oké, ga maar. Ne, nee, nee, niet de lessen ver-, nee. Dus als je gaat schilderen, dan gaan we, dan, dan maak je eerst nog deze 10 lessen af en dan pas, hè, weet je wel. Ik ga niet betalen voor é, sch… Soort structuur ook, ook in.
Ik zit nog ondertussen te denken of er nog andere dingen zijn. Ja, ik denk dat dit eigenlijk al een beetje het belangrijkste of zo is. Ik wil de rest ook een beetje, ik wil er ergens nog niet teveel over nadenken. Ik wil het gewoon come as we go.
En het wordt straks, wij krijgen het echt nog leuk hoor, en lastig, want dit is, we zijn nu alleen nog maar aan het verzorgen een beetje. Straks gaan we ook echt opvoeden, dan ga je echt zeg maar dingen terug.
Maar ik doe het nu al. Ik zeg al: "Nee hoor."
Ja, ik ook. "Nu, daar kun je niet bij", en daar, en luikje, zit ze ook al helemaal, dan mag ook hele tij-
Weet je wat Lea nu doet? Lea begint je pijn te doen, en dat vindt ze dus leuk. Dan slaat ze in één keer in je gezicht.
Oh ja, gezellig.
En dan moet ze lachen, jongen, en ze heeft vette leedvermaak. Dat laatst viel ik een keer, nou, ze ging helemaal stuk gewoon, dat ik echt denk: wat heb ik voor evil kind om de weer? Dus het opvoeden is nu al begonnen, hè. Ja, da-, dat ik echt wel denk: oh shit, dit is wel echt voor niks.
Ja, maar dat vrijlaten zorgt ook voor dat je jezelf helpt, omdat je, je weet niet hoe het gaat lopen. En zeker wat je zegt met de wereld: je weet niet hoe de wereld gaat lopen, en er kan zoveel veranderen. Dus ja, daarin kun je denk ik ook, ja. Ik denk dat de valkuil wel is, hè: en elke generatie zegt dat hun, dat de jongere generatie minder is dan de vorige generatie, en dat de, de vorige generatie luier is dan die volgende generatie, en dat wij allemaal beter weten. En dat is een beetje generatie-eigen. Af en toe val ik ook in die valkuil, maar elke wereld en elke generatie is weer een hele andere wereld.
Ja, en ik denk, of het nou Gen Alpha is, Gen Z, millennial, boomers, wat dan ook, je moet de tijdgeest meenemen met de ontwikkeling van een persoon, en het staat niet los van elkaar. Dus jij zit met jouw wereld te kijken naar de wereld die al lang niet meer bestaat van een vorige generatie. Dus daarom vind ik hem wel mooi dat je hem inkopt, want je weet niet hoe de wereld is voor hun. En hoe als je dan 18 bent, en en en en dat, dat bijvoorbeeld nu jongeren geen huis kunnen krijgen, en en de lening hoog zijn, en alles is superduur, en het is 40% van een loon of 50, 60% van een loon is huur. Vroeger was dat totaal anders.
Je kunt die wereld niet vergelijken met jouw wereld, en en dat is de mooi dat je dus inkopt van: je weet niet hoe het wereld over uit gaat zien, want je weet dan niet: wat werkt er dan?
Nee. En wat ik vooral voor mezelf hoop, zo denk ik er dan meer over: ik hoop dat ik zelf goed kan meebewegen, tot een bepaald punt, in die verandering in de wereld, want dat gaat heel hard de komende tijd. En dat ik daarin steeds gewoon de, ja, de juiste of voldoende begeleiding kan bieden, ook aan Lea en misschien nog een ander kindje, z… En natuurlijk gaan we nog de ouderwetse ouders zijn wie niks begrijpen van nieuwe artiesten, nieuwe technologie of nieuwe spelcomputers. En ik ga keihard mijn best doen, maar ik weet toch dat ik die oude zak ga worden van: nou, ik snap niet hoe dit werkt, hoe… En ik ga wel mijn best doen, maar ik ga mijn best doen om dat te voorkomen.
Dus daarin ben ik wel in lijn, want dan kun je wel je kinderen je beste helpen, en heb je veel meer grip om hun te helpen met de nieuwe, veranderende wereld. Maar dat betekent, en dat is wat soms ouders lastig vinden, betekent dat je zelf dus flexibel moet zijn.
Ja.
Hey, ik weet dat je nu lekker in het verhaal zit, maar heb je al aangemeld? Like en subscribe eventjes deze video. Meld je even aan, want er komen zeker nog wel meerdere afleveringen wie je ook wilt volgen.
Dat je dus nieuwe technologie moet omarmen, nieuwe manieren, nieuwe manier van leven. En dat betekent dus dat je als ouder mee moet gaan met de tijdgeest, mee moet gaan met groei, mee moet gaan met ongemakkelijke momenten. Je denkt: ik snap helemaal geen reet van dit nieuwe systeem, en de, de, de tv-afstandsbediening over 10 jaar, of wat, soort dingen waar je totaal, totaal anders is dan wat jij gewend bent. Maar dat, dat is wel nodig om daarin de beste ondersteuning, en dat hoeft niet op alle gebieden, maar ik denk wel dat dat belangrijk is.
Zeker, ja. Eén van de dingen trouwens waar ik laatst nog aan moest denken, toen moest ik denken aan jou, want jullie hebben de keuze gemaakt dat jij Engels gaat spreken tegen Hailey. En volgens mij is dat een beetje andere reden waarom, waarom veel mensen het doen, want heel veel mensen doen het vanuit: oh, dan leert ze meerdere talen, dan kan ze zich later nog beter redden. Ik heb daar dus ook over nagedacht, maar ik dacht: ja, maar in Lea's wereld, als zij wat ouder is, dan gaat er gewoon AI zijn. Je gaat gewoon een of ander ding zijn, en dan drukt ze op een knop, en dan praat zij in het Nederlands, dat wordt gewoon in perfect Engels vertaald. Maar er zijn natuurlijk heel veel voordelen, ook voor de hersenen, volgens mij, als ze twee talen kunnen, of drie.
Als je twee kan leren, kun je makkelijker een derde. Je maakt andere verbindingen aan, taal wordt anders, dus dus ja, voor je breinontwikkeling is het zeker goed. Ja, en ze zeggen zelfs dat als je op een oudere leeftijd nog een taal leert, dat ook heel goed is voor jouw hersenen, waardoor je scherper blijft. Dus dus ik had laatst een onderzoek ook gelezen dat mensen in een bejaardentehuis nieuwe skills leerden, waaronder dus een nieuwe taal, dat het ook weer heel erg meehelpt met de verbinding in je hoofd, waardoor je dus Alzheimer of ouderdomsklachten beter kan inperken, omdat je dus je hersens weer prikkelt, en de nieuwe taal zorgt er ook weer voor, voor hersenprikkeling, ja.
Ja, en en alles wordt makkelijker als je al meer beheerst, dus een derde taal zou dan veel simpeler zijn dan een tweede taal leren bijvoorbeeld. Dus, maar dat zijn niet redenen wat, maar dat is gewoon de theorie, zeg maar.
Nee, precies, ja, ja.
Ik heb het vaak ook over in mijn werk, innerlijk kindwerk, en dit is de eerste keer tijdens de podcast dat ik die vraag stel. Maar ik ben wel heel er benieuwd, want je was heel open, dus ik vind het heel mooi, die voorbeelden die je gaf over je ouders. Je, je merkt ook meteen van: oh, dan kom je in, heel, is heel makkelijk praten en dat soort dingen, en dan zie je ook een andere kant van jou, hè. Ik ben wel benieuwd hoe je deze vraag zou beantwoorden. St-
Elke keer word ik een beetje zenuwachtig, dan denk ik: oh, gaan we…
Ik, ik denk echt na over mijn vragen om echt go-. Stel je ontmoet je achtjarige zelf, maar je mag maar één zin zeggen tegen haar.
Oh my god, welke zin zou dat zijn?
Je mag maar één zin zeggen tegen haar. Dus zie jezelf als achtjarige, als Tineke, wie nog niet, wie, oh, misschien zat je toen al wel te zwemmen.
Ja.
Maar helemaal terug naar, naar, naar die nerd in de notendop.
Ja. Ik, ik weet wat ik wil zeggen, maar ik, ik zeg hem nu in drie zinnen. Ik moet heel even denken: hoe ga ik daar z-, mak ik daar, maak ik, maak hem…
Ik maak het je niet makkelijk, ik weet het.
Ja. Ik denk dat ik zou zeggen: "Jij hoeft niet alles te dragen." Hoef… Want wat ik heel erg kon doen op die leeftijd ook vooral, en dat ben ik een beetje nog blijven doen, dat is wel steeds meer gaan afbouwen: ik had toen al wel door dat mijn moeder dan niet zo lekker in haar vel zat, en dat, dat wilde ik niet. Als kind ga je dan toch een beetje voor je moeder vaak zorgen, dus ik wilde haar heel erg ontlasten. Ik wilde het perfecte kind zijn, zodat zij geen last van mij had. Maar ja, dan moet je jezelf ook weer in allemaal bochten wringen.
Ik wilde dat mijn zusjes geen last hadden van mijn moeder dan bijvoorbeeld, dus ik ging hen dan een soort vaak afleiden en dingen in goede banen leiden. Ik voelde me heel erg de verantwoordelijke grote zus, en ik ging dan voor hen zorgen. Dus ik was heel veel aan het dragen en aan het, aan het managen ofzo op dat moment. En dat heeft me er heel goed in gemaakt, maar dat was ook wel gewoon zwaar op dat moment.
Ja, prachtig, je toelichting. En mooi ook dat ze dat kan ontvangen: je hoeft niet alles te dragen. En nee, zeker, precies die uitleg wat jij zegt is de reden waarom ik die vraag heb gesteld. Ik denk dat het heel waardevol is om na te denken van: waar komt bepaalde gedrag, gedragingen vandaan? En veel is dat vanuit je familiesysteem, hoe je als kind reageert op adequate of inadequate ouders, en hoe je dat opvult als kind. Ja, mooi dat je dat zo eventjes ook toelicht.
Nou, en ik denk ook wel: je hoeft niet alles te fixen ofzo. Ik kan ook wel een fixer zijn. Ik denk misschien jij ook wel beetje, die redder, ook met klanten. Maar ik denk: ja, sommige mensen willen ook niet gefixt worden. Mijn moeder op dat moment bijvoorbeeld ook even niet. En geef iemand dan ook die tijd ofzo. Ik, ik ben daar dan te ongeduldig voor ofzo, dan wil ik het nu, nu, nu, nu, nu. En dat meer loslaten gewoon, ja.
Ja. Ik zei laatst tijdens mijn livedag: soms maakt liefde kapot. Ja, jezelf of de relatie. Maar is het dan echt li-, omdat je zo houdt van iemand anders, dat je het graager dan hun wilt, om hun te veranderen, omdat je om ze geeft, omdat je van ze houdt. Bij een vreemde zou je niet zoveel moeite doen.
“Ik zei laatst tijdens mijn livedag: soms maakt liefde kapot. Ja, jezelf of de relatie.”
Jonathan
Nee.
Dus jouw liefde voor hun maakt dus jezelf kapot, want jij gaat eronderdoor omdat iemand niet wil veranderen. Maar je maakt ook de relatie kapot, omdat je eigenlijk constant iemand bevestigt: maar wat jij doet is nog niet goed genoeg, wie je bent is nog niet goed genoeg. En omdat jij zit te trekken, gaan hun zich nog meer afsluiten, waardoor de relatie ook onder druk komt te staan. En in dat geval maakt soms liefde jezelf of de relatie kapot, en dat maakt het soms heel lastig. En en dit is, zijn ook hele lastige thema's.
Hoe is jullie relatie het eerste jaar geweest nadat jullie een kind hebben gekregen? Of jullie hebben het eerste jaar nog niet helemaal gehad, jullie zit op 10 maanden?
Negen maanden, 10.
Klopt. Want dat is, daar heb het helemaal niet over gehad, maar dat is best wel een uitdaging.
Nee, zeker. Ik denk dat één van de lastigste dingen is, zeker als je dus langer bij elkaar bent, is dat je opeens, en en dat is iets waar ik van tevoren heel erg over nagedacht heb, ik zei tegen Anneloes: "We zijn nooit meer met z'n tweeën."
Hm.
Dus elke keer als wij samen zijn, is er een kind.
Ja.
En dus, dus nee, nee, ja, maar dus als in de context van: hoe gaat de situatie zijn? Nu zijn we altijd met z'n tweeën, maar dan als we samen zijn, is er altijd een kind aanwezig. En of het nou bed ligt, er is altijd een kind in het midden. Je echt samen, samen ben je niet. En ik denk dat de, de relatie, en zeker als het door het ouderschap is, dat dat één van de ingewikkeldste hoofdstukken zijn, waar je dus ook weer een nieuwe weg in moet vinden, omdat relatie een andere vorm gaat krijgen. Het is: jij knuffelt elkaar terwijl je met je dochter ziet spelen. Je probeert die genegenheid op andere momenten te vinden. Verliefd worden op hoe Anneloes moeder is, ja.
Maar ook gemis, en en minder tijd, minder tijd om te praten, minder, en bewust tijd inplannen zodat we weg kunnen. En en en dat is voor ons heel lastig. Mijn ouders kunnen niet oppassen. Mijn zusjes pasten op, maar die kon ook al een paar maanden niet. De, de, de Anneloes' ouders pasten op, maar die konden ook al… dus de afgelopen maanden wordt dat voor ons heel lastig. Nou, dan heb ik een oppas geregeld, waardoor het welk, maar die is nu op vakantie. Dus op die manier.
Maar ik probeer wel altijd te zoeken, omdat ik relatie belangrijk vindt, om daar dus nieuw aan te blijven werken. Dus een goede relatie zijn één van mijn drijfveren, ja, omdat ik dat heel erg belangrijk vind, en ook omdat mijn ouders een hele slechte relatie hebben gehad, hè. Ja. Ik leer Hailey wat liefde is, en onze relatie is daarvan een, het voorbeeld voor de relaties voor haar voor de rest van het leven. Je bent heel gecommit, dus ik ben er heel erg gecommit eraan. Maar dat betekent zeker niet dat het zonder uitdagingen zijn, en en en en je leert anderen, anders, met liefde, relatie, dat soort dingen om te gaan. En soms wordt het wat lastiger: minder genegenheid, minder intimiteit. Daar moet je dus nog harder, nog bewuster voor werken, voor kiezen, en allebei even graag willen.
Ja, ik merkte zelf dat er vooral dan heel erg, je bent heel erg op het kind gericht, allebei de ofzo. Dat wij kwamen dan 's ochtends beneden, en dan was het eerst: oh, Lea, Lea, Lea, een kus. En elkaar niet eens meer een kus, zeg maar. Dat hebben we, dat soort dingen hebben we nu allemaal veranderd. Maar daar hadden we echt even dat bewustzijn en het gesprek voor nodig. En het scheelt natuurlijk dat Tristan relatietherapeut is, dus die zit daar ook echt wel bovenop.
Ja. Maar ja, het is wel weer gewoon goed dat benoemde. Ik kwam van de week binnen en ik dacht: ik kies bewust ervoor om nu Anneloes eerst een kus te geven, omdat ik dan ook zo bezig was van, hè. Ik kwam binnen en ik denk: oh, ik zie Hailey, ik zag Anneloes. Ik denk: nee, ik ga eerst bewust je moeder een zoen geven, en even van: héé. En dus, dus wij zijn op die manier er ook wel mee bezig. Wij doen de laatste tijd ook wel dat we gewoon elkaar echt helemaal knuffelen en en en zoenen. Maar weet je hoe leuk je, je, je kind dat vindt?
Nou, inder-
Als wij dat doen, dan zit, zit, zit Hailey, zit dan helemaal zo te kijken, ja, een knuffel, helemaal te glunderen en mee te genieten. We doen dan ook wel een group hug, doen zo met zijn drieën, en dan, nou, dat is echt… Maar dat is een nieuwe vorm van liefde en intimiteit, wat net een andere dynamiek gaat krijgen, en en en dat is wennen.
Maar, en en daarnaast, wat ik tegen mijn klanten ook altijd zeg: het is, je hebt verschillende dingen in jouw leven waar je aandacht aan moet besteden, maar het beste om dat goed te kunnen doen, is het om het individueel te tackelen. Dus als je voor jezelf zorgt, moet je dat doen waarbij je helemaal alleen bent, en dan echt goed kunnen doen. Dus je gaat alleen sporten, alleen naar
de sauna, je gaat alleen wat dan ook, in bad. Maar als je dus aan je relatie wil werken, kan het dus niet zo zijn dat je kind erbij is.
Nee, tuurlijk.
Heb je, als je het echt goed wil doen, helpt het om 100% aanwezig te zijn, en allebei 100% aanwezig te kunnen zijn. En dat helpt dan niet als je een kind erbij hebt. Dus zelfs al op je kind op, op je bed ligt, ben ik ervan overtuigd dat het veel krachtiger is om dan oppas te hebben en met z'n tweeën een date night te hebben, want dan werk je echt aan die relatie. Want anders zit je met een half oog op de babymonitor, dat soort dingen. En nogmaals, je werkt er wel aan, maar dat is half.
Ja, dus als je aan dingen werkt, en of dat nou relatie is, of het nou gezin is, of dus je onderneming, het helpt om 100% aanwezig te zijn, want dan ben je dan ook echt mee bezig en volledig de intentie in de focus erop aan het leggen. Dus zeker met relatie is daarin dus ook belangrijk dat die één-op-één tijd met elkaar gewaarborgd dit, en dat je daar allebei ook de ruimte en de moeite en de tijd voor blijft nemen. En alle goede relaties en alle datingexperts zeggen ook altijd: de één keer in de maand, of twee keer in de maand, of één keer in de week date night moet verplicht blijven, want zo hou je je relatie goed. En dan krijg je niet dat je kind het huis uit gaan en zeggen: maar wie is mijn partner?
Ja, precies. Ja, want hoe vaak doen jullie dat nog?
Nou ja, nu de laatste maanden is het gewoon heel lastig, want niemand kan oppassen. Dus daarin proberen onze eigen weg te vinden, en dan van: nou, dan gaan we uit eten met zijn drieën bijvoorbeeld, of lunchen, of een andere weg daarin vinden. Maar dan kies ik er bewust voor om dingen te doen met de nadruk dat we de, de helft van de tijd in elkaar investeren, ja. Of dat we gaan wandelen met de kinderwagen, en dat we dan onderweg kunnen kletsen, en dat we eventjes wel die tijd hebben voor elkaar.
Precies.
Dus dan kies ik er bewust voor om het half te doen, omdat het niet anders kan, maar wel met de onderliggende intentie van: hè, dan maar half, maar dan doen we wel iets dan niets. En en dan dus dan een compromis stellen wat dan nodig is, want soms kun je niet anders. En in dit geval is dat voor nu, voor ons nu eventjes zo, ja. Dus helaas, maar ja.
Ja, maar je vindt de middenweg, en dat is al hartstikke goed.
Ja.
Dus ja, wij hebben echt mazzel met Tristan zijn ouders wat dat betreft. Lea is nu hun enige kleinkind.
Ja.
En zij vinden het fantastisch, ze leven zeg maar echt voor haar. Ze zijn 75, maar nou ja, vooral zijn moeder is toch best wel gewoon heel fit. En die, Lea slaapt daar vannacht ook. Dus wij hebben gewoon één keer in de maand, soms twee keer, hebben we gewoon helemaal voor onszelf een nachtje en een avond.
Anneloes heeft nog geen één keer een nacht voor zichzelf gehad in de 10 maanden.
Oh, nee.
Maar één dag moet ze verplicht van mij, één dag moet ze verplicht van mij naar de sauna. Want Anneloes had nul behoefte om tijd weg van, van Hailey. Anneloes had nul behoefte voor date night. Ze wilde alleen maar bij het kind zijn.
Oh ja, ja.
Dus, dus ik ben dan zo'n partner wie dan voor Anneloes dingen regelt dat ze weg kan, dat we date night hebben, en en ik maak mijn kernwaarde, maar ook zelfzorg vind ik ook belangrijk. Dus ik had gezegd: zaterdag ga jij naar de sauna.
Oh.
En dat was verrassing, en dat was voor haar de langste dat ze weg was bijvoorbeeld. Dan was ze 6 à uur lekker uiteindelijk, ja. Maar ook wel weer lastig. En nu is ook langer dan de dag, de nacht durft nog niet, dat wil, ja, heeft daar nul behoefte aan.
Oh ja.
Dus voor haar, hè, het ook. Dat heeft er geen behoefte aan. Elke moeder is…
En ik ben naar een event geweest, was ik twee nachten weg, dus ja, voor mij was het heel anders. Nee, ja, ik heb, ben ik al zo'n nacht weg geweest. Nou ja, goed, alleen dan met, omdat naar de oma ging inderdaad, ja. Dat ik, ik weet niet, ik had daar niet zoveel moeite mee. Ik had alle…
Voor iedereen is het ook anders, weet je wel. Je heb ouders die zeggen: oh, oh, ik ben blij dan na twee of drie maanden, of zes weken, van: oh, ik ben fijn dat ik watj… Anneloes heeft dat echt totaal niet.
Nee.
Nou, en alles is oké, ook daarin, hè.
Pre-
Iedereen heeft.
Ja. Ik had alleen dus vanochtend, toen ik dat artikel las, of over dat meisje die bij oma was, toen dacht ik: ik wil nu mijn kind ophalen.
Snap ik, ja, ja.
Maar verder, nee, gewoon prima.
Over succes in balans, vermogen opbouwen en waarom geld vooral laat zien wat je over jezelf gelooft. Tot slot: wat liefde voor Tineke betekent.
▶ 2:41:52
Bekijk dit hoofdstukStart de aflevering op YouTube bij 2:41:52
Je wil even helemaal over een hele andere boeg gooien, ja, en over succes, geld, dat soort dingen hebben. Wat is jouw definitie van succes?
Oeh. Nou, voorheen was dat vooral veel geld, en dan als ondernemer een ton draaien. Tenminste, nu is het meer dat je een miljoen moet draaien, volgens mij, tegenwoordig. Maar succes voor mij nu: ja, geld is daar zeker wel een onderdeel van, maar meer het, het begint eigenlijk bij een, mijn werk leuk vinden. Daarnaast veel tijd met mijn gezin kunnen doorbrengen en in het moment kunnen zijn bij hen, zonder dat ik met mijn hoofd nog ergens anders zit. En dat lukt ook heus niet altijd, maar nou, vaak wel.
Ondertussen nog ruimte hebben voor vrienden, familie, maar niet dat ik het idee heb dat ik gewoon, dat ik het helemaal cramp heb, dat het helemaal vol zit. Maar ik heb nu gewoon echt nog een aantal, ja, A-spelers, en en die zie ik voldoende, zonder dat mijn agenda ook te vol wordt. Af en toe een moment voor mezelf. Ja, ik vind eigenlijk op zo'n moment dat je succesvol bent, want dan heb je gewoon je leven een soort van in balans. Dat is voor mij het echte succes, met natuurlijk een stuk gezondheid er ook bij. Dus hoe het dan nu gaat met, ja, ik heb gewoon geen fysieke klachten, dat is heerlijk.
Ja. Ja, onderschat vorm van succes is dat.
Ja, klopt. Ja, echt wel. Ja, en ik denk dat toch, ja, weet je wat het vaak ook is, want ergens vind ik het dan ook weer schijnheilig ofzo van mezelf, want iedereen zal zeggen: ja, oh ja, dat is succes inderdaad. Maar als we dan gaan kijken naar bijvoorbeeld ook mijn podcast ofzo, hè, de podcast die gewoon het best beluisterd worden, gaan alleen maar over geld. Dat ik denk: ja, volgens mij zijn we in ons handelen toch vaak nog heel erg gefixeerd daarop. Merk je dat bij jezelf? Want ik, ik kan daar ook wel een handje van hebben hoor, zo van: ja, ja, ik weet dat gezondheid belangrijk is, maar ik luister naar die podcast over geld bijvoorbeeld.
Ja, nou ja, ik, ik vaak genoeg. Nee, ik, ik, voor mij zijn drij- qua gezondheid, en en en, ik, ik doe ook wel eens geregeld iets wat ik doe voor mijn business geskipt heb, omdat ik ga sporten.
Ja, ja, precies. Ik denk alleen dat heel veel mensen denken: als er dan meer geld is, dan ben ik ook wat relaxter, en dan heb ik de rust om te sporten. En dat ze denken dat dat de oplossing is voor al die andere onderdelen.
Is wel grappig dat je hem inkopt, want ik had een aantal quotes over geld, en daarna wilde ik het met je hebben over vermogen opbouwen.
Oh ja.
Dus, dus die quotes kopt hem dan al een klein beetje in, en en ik denk dat dat een hele belangrijke is. De, ik heb een paar quotes. De eerste is van George van Aker: "Het, het geld is, is niet waard om voor te leven, maar maakt het leven wel meer waard." De andere is Josh Billings: "Je kunt voor geld een hele mooie hond kopen, maar niet het kwispelen van zijn staart."
Ja. Oh, wat goed. Ik k-, ik ken het eens helemaal niet.
De andere van Aristoteles Onassis: "Geld moet je niet achterna, maar tegemoet lopen."
Ja, ehe.
Van Wiet Van Broeckhoven: "Toen iemand Victor ho vroeg belangrijkste vond om te slagen: geld, hard werken of hersenen, antwoordde hij: 'Als u op een driewieler zit, welke wiel is dan het voornaamste?'" Nog…
Wacht even.
Als je op een driewieler zit, welke, als je op, als je op een driewieler zit, welke wiel is dan het voornaamste?
Oh ja.
Met andere woorden: je hebt het alle drie nodig.
Ja, ja.
En de laatste van Woody Allen, filmmaker: "Geld is beter dan armoede, al was het alleen maar om financiële redenen."
Oké. Oh ja.
Dus daarin dacht ik, ik pakte verschillende dingen. Het is niet helemaal waard van het kwispelen van de staart, je hebt het wel nodig, het is beter dan, dan armoede, je kunt het voor je gebruiken, maar je moet het ook niet de baas laten worden. Wat we al eerder over hebt: heeft, heeft geld, hè, macht over jou, of jij macht over geld? Ik denk dat dat heel belangrijk is.
Mooie quotes. Waar haal je deze zo vandaan? Die heb je…
Googlen over geld, gewoon.
Googlen over geld?
Googlen, nog…
Oh, oké.
Googlen over geld, en dan een paar vinden wie ik, wie ik, wie ik, wie ik toepasselijk vind.
Ja, jij wilde het dus hebben over vermogen opbouwen. Wat zijn jouw drijfveren om dit te doen, en en waarom ben je dan nu hiermee bezig?
Nou, ik denk op een gegeven moment ging er een soort wereld voor me open. Dat kwam echt wel door crypto, hè. Ik zag in eerste instantie mijn toenmalige vriend, zag ik in één keer binnen aantal jaar echt multi-multi-multi-cryptomiljonair worden, doordat hij simpelweg in 2010 voor €15 250 bitcoins had gekocht. Dat ik, dat was toen een soort van mindblowing, dat ik dacht: dit kan? What the, what the fuck, zeg maar. Dat… En toen op een gegeven moment ben ik zelf ook gaan kopen, en toen gebeurde eigenlijk datzelfde. Dat mijn, de eerste crypto die ik kocht, was voor 5 cent. Diezelfde coin, die staat vandaag op €450.
Dat het, er ging een soort wereld voor me open, dat ik dacht: dit is gewoon, dit, dit is, dit moet onmogelijk zijn ofzo. Dus dat, dat maakte het gewoon heel exciting. En het voelt een beetje als een, een soort way out ofzo voor mensen. Maar wat ik dus heel tof vind bijvoorbeeld aan crypto: crypto is ooit ontwikkeld voor de gewone mens, hè. Dat is ontwikkeld in de, Bitcoin dan, in de bankcrisis van 2008. En toen keken we allemaal heel slecht naar banken, want die hadden de fuck up, zeg maar. Dat toen is Bitcoin ontwikkeld om, zeg maar, de macht niet meer bij een centrale partij zoals een bank te leggen, maar bij de gewone mens.
En ook als een, een, een asset om normale mensen te helpen om met weinig geld, want zelfs al had je voor €100 Bitcoin gekocht, om daar toch rijk mee te kunnen worden. En ik vind dus die hele gedachtegang vind ik ook, ja, ik vind dat heel vet. En ik, ik ken gewoon best wat mensen inmiddels ook die, dat is, zijn niet mensen uit Nederland over het algemeen, maar uit Amerika, toen ik daar werkte, die dus dankzij crypto ook een heel ander leven kunnen leiden. En dat kan natuurlijk ook met andere assets, en ja, ik vind dat gewoon fascinerend. Ik vind het tof dat dat, dat het kan in deze tijd. Ik, ik gun mensen dat.
Ja, ik vind, ik heb geld altijd interessant gevonden. Toen ik vijf jaar oud was, vroeg ik altijd al: man, wat kost dat, wat kost dat? Mij, mijn ouders zeggen nog heel vaak als grap, dan hebben ze het over, dan zegt mijn moeder bijvoorbeeld, zijn ze, laat, ik heb een nieuwe telefoon, en dan zegt mijn vader: "Wat kost dat?" Dan doet hij mij na, zeg maar. Dat doe ik al mijn hele leven. Dus het, voor mij, mij kwamen gewoon heel veel dingen samen ofzo.
En ik vind het tof, want kijk, dan gaat het over geld, tenminste, zo lijkt het, maar daar gaat het niet echt over, hè. Het, want het komt heel veel naar buiten over wat iemand gelooft over zichzelf, en het, het gaat uiteindelijk over jezelf. En ik vind het leuk dat geld is de ingang, maar het gaat niet over geld in de trajecten die ik zeg maar doorloop. Het gaat heel erg over: hoe kijk je dan naar geld? Kun je geloven dat dit, dat dit zo kan? Heel veel mensen denken: ja, maar voor mij kan dit niet meer, ik ben al te laat, weet je wel. Dat, dus het opent hele interessante gesprekken ook. Dus dat vind ik eigenlijk het, het echte leuke eraan.
Ja, en en als je het dan hebt over vermogen: wat is eigenlijk dan vermogen, en vermogen opbouwen, voor gewoon de leek?
Ja, vermogen is eigenlijk, dat is eigenlijk al je geld als het ware. Dus dat gaat niet alleen maar over wat heb je op de spaarrekening staan, maar ook, ja, als je belegt, dat kan zijn in goud en zilver, het kan zelfs zijn dat je schilderij in de woonkamer hebt hangen, hè, of je, je woning of iets dergelijks. Dat is eigenlijk je, ja, je moet kijken naar het complete plaatje voor je vermogen. En wat zijn nou vermogen opbouwen? Ja, dat gaat echt over je geld steken in dingen die voor jou kunnen blijven, die geld voor je kunnen blijven opleveren.
Dus kijk, een business vind ik dat ergens ook wel, maar is toch een beetje anders ofzo. Want bij goud en zilver, ja, daar hoeven we verder zelf even niks voor te doen, anders dan dat geld erin steken, en dat doet het voor je. Een business, daar moet je toch echt wel zelf nog voor aan de bak blijven. Dus ik zie het zo als onderdeel, maar het, het echte vermogen opbouwen is voor mij: met het geld wat je vaak met je business of met je baan in loondienst hebt gerealiseerd, om dat in bepaalde assets te steken, wat het ook maar is, hè, en dat voor je te laten werken, of een x aantal jaar, of gewoon tot je, tot je, je pensioen of iets dergelijks. Want waar beleg jij het nu in?
Verschillende dingen, maar vooral beleggingen, dus, hè, nog geen crypto.
Nee, precies. Oké, ja, ja. Zo tenminste, zie jij het ook zo, of zie jij het een beetje anders?
Ook, zeker. Ik zie, maar ik zie het ook als in meerdere bronnen van inkomsten, en dat, dat we de, hè, ik ga uit vanuit model. Dus dat als je een aantal bronnen van inkomsten hebt, dan kun je teren op verschillende bronnen, ben je niet afhankelijk van één bron. En daarnaast, meerdere bronnen zorgt ervoor dat je het kan verspreiden, en dat je dus de kans groter is dat het cumulatief voor je gaat werken. En uiteindelijk is het dus om financieel vrij te raken door middel van verschillende bronnen, en dus op meerdere paarden wedden, en daar bewust mee bezig te zijn. Om daarin dus vermogen, letterlijk ook vermogen op te bouwen. Maar dat ik geld voor me werkt, in plaats van dat ik alleen maar hoef te werken voor geld, voor geld.
Ja, precies. En wat ik nu ook echt heel leuk vind: er is zoveel mogelijk, maar dit leren we gewoon niet op school. Dat als ik dan aan het kijken ben naar al die constructies nu met, met kinderopvangtoeslag, en en en, nou ja, er is zoveel. Dat ik denk: ik heb echt mijn hele financiële situatie, zeg maar het adminstuk daarvan, omgegooid om allerlei weer belastingvoordelen enzovoort te kunnen krijgen. Ik doe dat nu ook bij klanten. Laatst sprak ik nog één van mijn, één-op-één klanten, dus een alleenstaande moeder voor vier kindjes.
Ja.
En die kan nu 35.000 euro besparen per jaar, omdat ze één klein dingetje eigenlijk gaat veranderen. Ja, dat vind ik dan magisch. Dat maakt voor haar, haar hele leven gewoon verandert dat op een bepaalde manier. Dus dat, dat vind ik er gewoon echt heel vet aan. En die meerdere inkomstenbronnen, ja, eens. En het leuke is nu: dat kan op zoveel manieren. Ik bedoel, je kunt alleen al: zorg dat je een YouTube-kanaal hebt, zorg dat je 1000 subscribers hebt, 1000 views, en je kunt daar al geld mee verdienen. Ik heb bijvoorbeeld een affiliate link voor Bitvavo, zo'n crypto-account.
Ja.
Ik verdien daar minimaal €100 per week mee, omdat mensen via mijn link lid worden. Het kan via Amazon. Je kunt je, je auto verhuren. Je kunt op zoveel manieren eigenlijk vermogen opbouwen, of eigenlijk cashflow genereren. Wordt een beetje onderscheid vaak gemaakt, hè: cashflow genereren versus vermogen bouwen.
Ja, ja. Weet je wat ik zo leuk vind? Sinds dat we dit onderwerp begonnen, ga je in een hele andere modus. Je ogen beginnen te twinkelen, je gaat sneller en enthousiast van praten.
Ja, want ik, ik merk gewoon…
Want we zijn al 2,5 of 2 uur, meer dan 2 uur zijn we aan het praten, en in één keer maak je ook zelf ook een switch. Ik, ik kan daar, ik kan daar zo van genieten als mensen zo aangaan. En en dan, ik word er zelf ook enthousiast van. En dan ga je allerlei dingen benoemen, zoals wat je net benoemd van: ja, weet je wel, en dan Bitvavo, en en je kunt je auto verhuren, en wat je dan helemaal exciting stof.
En, nou, en dit voelt nog zo… Want het is niet dat ik dan die andere onderwerpen niet leuk vind, ik vind dat fantastisch, maar dat is veel meer een soort van: dat kennen we ofzo allemaal. Dit voelt nog zo nieuw, en het voelt een beetje alsof ik een soort code heb gekraakt.
Zeker, ook, ja.
Dat, ja. En dit is gewoon een, een puppy, dat is nog leuk.
Ja.
Dat voelt als een baby, weet je wel. Oh, weet je wel hoe, weet je wel.
Precies, ja.
Dus dat, ja, ik vind het gewoon echt heel tof.
Hoe help jij nu mensen om dan vermogen op te bouwen?
Nou, ik heb eigenlijk, is het nu nog heel klein hoor. Ik zit best wel een beetje in de leerfase ook, want ik zie mezelf wel als expert op cryptogebied. Dat doe ik al jaren, ik heb me daar mega in verdiept. Maar ik ben nu veel meer gewoon in, in bredere zin aan het verdiepen, dus echt in belastingen, voordelen, nou ja, hoe werkt dat hele gebeuren allemaal. Maar daar ben ik echt nog lerende in. Dus ik heb nu eigenlijk, focus ik specifiek op crypto. Dus cryptocursus, waar je mensen gewoon eigenlijk de basis een beetje leren van: hoe werkt het nou? Welke coins zijn bijvoorbeeld hele fundamenteel sterke coins? Nou, dat loopt nu gewoon heel goed.
En daarnaast doe ik een aantal mensen één-op-één, en dan kijk ik wel echt meer naar hun financiële situatie. Ik mag geen financieel advies geven, dus dat zeg ik ook wel van: ik geef geen, geen financieel advies. Ik zal ook nooit zeggen: je moet dit doen nu, of je moet dat doen. Ik zeg heel vaak van: nou, als ik dan in deze situatie zou zitten, dan zou ik kijken naar of dit of dat. Ik zeg mensen ook niet één ding, maar ik schets gewoon de mogelijkheden van: hè, je kunt kiezen tussen dit, je hebt dat, je hebt zus, en dan maken ze zelf uiteindelijk wel een keuze.
Maar dan kijken heel breed mee, dus echt: wat staat op je bankrekening? Wat heb je al in bepaalde beleggingen zitten? Wat zijn je doelen? Met welke assets kun je daar het beste naartoe gaan werken? Wat is je beleggersprofiel? Wil je veel risico nemen, wil je heel voorzichtig? Weet je, ik, ik maak het complete plaatje…
Mooi.
En help ze om dan met iets meer richting gewoon een plan te, te maken.
Mooi, mooi, ja, gaaf. Dus dat… en heel anders, heel anders, ja, en tegelijkertijd ook wel weer heel veel overlap, ja, omdat je zei: die persoonlijke dingen, hè. Wat je dus, hè, hetzelfde is: je bent je business, en en waar je tegenaan loopt in je business, dat is een onderdeel van dingen die jij misschien lastig vindt, of overtuigingen. En dat zul je hetzelfde hebben, maar dit soort aspecten. En en daarin kun je dus wat je al kent, kun je gebruiken, alleen voor iets nieuws. Dus ja, die onzekerheden, of durf je wel, of risico's nemen, of, hè, alle andere stappen.
Ja, het, het maakt heel veel bij mensen los. Daarom vind ik geld denk ik ook leuk, want het, het, het is een vergrootglas voor dingen. Als het gaat over geld, dan komen dingen naar buiten waar je niet meer omheen kunt, en en dat zijn zulke interessante gesprekken. Ja, en ik heb het met ze over hun dromen, en ik daag die ook uit van: waarom is dat dan je droom? Is het wel echt je droom? Want heel vaak dromen we de dromen van een ander. Dus dat is ook wel een ding.
“Ja, het, het maakt heel veel bij mensen los. Daarom vind ik geld denk ik ook leuk, want het, het, het is een vergrootglas voor dingen.”
Tineke▶ Luister naar dit moment (2:56:07)
Heel vaak dromen we de dromen van een ander.
Dat komt toch een beetje omdat we denken: iedereen zegt: "Maar ik wil financieel vrij zijn." Oké, maar waarom dan, zeg maar? Want, maar roepen we dat niet een beetje allemaal omdat iedereen dat tegenwoordig zegt? Dat is hetzelfde als dat, dat iedereen zegt: "Ik wil 10k per maand." Maar, maar waarom is dat? Dat is toch gewoon omdat iedereen dat zegt.
Ja.
Dus dat, dat daag ik wel echt uit, ook op zo'n moment.
Mooi.
Dus dat, dat vind ik heel leuk, dat ik een beetje diep kan graven, lekker kan nerden.
Lekker. Mooi, gaaf. Maar leuk ook te zien hoe je daarover gepassioneerd bent, en en dit is een onderwerp waar ik zelf ook nieuwsgierig naar ben en altijd meer over wil weten. Dus, dus, dus, ja, en en moment dat je wat meer geld hebt, is het ook interessant om dan te kijken: wat kun je da-, daar ook nog meer mee, zodat je, ja, ook voor je kan laten blijven werken.
Ja. Nou, en weet je, de jeugd van, of de jeugd van tegenwoordig, maar onze kinderen, die gaan in een hele andere wereld ook opgroeien. Als je kijkt dan naar de, de, de jongeren van nu, wat jij net ook al zei…
Ja, mijn neef van 17 was al bezig met crypto.
Oh, serieus?
Ja.
Nou, maar ze moeten ook bijna wel. Ze moeten wel vermogen opbouwen, want als ze alleen maar met een baan in loondienst ofzo dat gaan doen, ja, dat, dat kan bijna niet meer in de huidige tijd met de kosten enzo.
Nee. Maar dat is ook een beetje de tijdgeest van: hoe kun je geld verdienen met YouTube? Ik wil influencer worden, hè. Hij zat via AliExpress iPods te kopen en dan verkopen, van die, van die kleine muziekspelers, en op die manier, weet je wel, verdient die dan ook geld. Dus dat entrepreneurship heeft hij dan al een beetje in zich. Maar ik denk dat ook een beetje de tijdgeest is van, hè, zeker die generatie, wat is het, jers, van: hey, ik wil mijn, mij eigen leven leiden. En dan zijn dit soort dingen zijn daar, ja, perfect voor, die sluiten daaraan. En of het nou altijd realistisch is, oké, dat is misschien, hè, soms staan ze wat teveel los van de hedendaagse maatschappij. Maar het is wel een tool en de mogelijkheid wie ze nu gebruiken, die wij op onze 17e niet hadden.
Klopt. Ik vind dat het veel meer een soort standaard onderdeel mag worden. Ik vind dan ook wel eens dat mensen soms erdoor kunnen slaan, maar zou eigenlijk voor iedereen een rol moeten spelen, ja, in hun leven, denk ik.
Mooi.
Ja, en ik, wat wilde ik daar dan nog meer over zeggen? Ik had nog iets. Oh ja, wat ik dus ook ga doen als onderdeel van dit bedrijf, want jij vroeg: wat doe je dan nu, zeg maar, vanuit dat bedrijf? Ik ga ook lesgeven op scholen binnenkort, om eigenlijk, en dat ga ik gewoon gratis ook doen, om de jeugd zeg maar een beetje meer over dat soort dingen ook te, te leren. Omdat zij gaan straks dat volwassen leven in, in één keer hebben ze allemaal verantwoordelijkheden, en niemand heeft ze echt geleerd over beleggen, over omgaan met geld, hoe budgetteer je, of iets dergelijks.
Dus ik ben nu met een aantal scholen in gesprek om daar een of andere sessie voor te geven, en hoe het gaat zijn, ik heb nog geen idee hoor. Ik heb hun ook gevraagd van: waar, waar lopen jullie studenten mee? Ik ga het ook bewust doen bij mensen die op het punt staan om zeg maar af te studeren, omdat die echt, ja, die vallen dan echt in zo'n gat met: wat, wat moet je nu? En opeens heb ik geld, en sta ik voor mezelf, en mij loon, en hoe ga ik daarmee om?
Precies. Het geldt ook wel: je hebt dat just-in-time-principe.
Ik kan dit wel doen bij kinderen op de basisschool, maar ja, die zijn er nog helemaal niet mee bezig, zeg maar. Dus het moet ook een beetje bij mensen waar het nu begint te spelen.
Ja, klopt, ja, mooi.
Dus dat, ik, ja, ik kan daar nu gewoon even op alle vlakken mijn ei ook in, in kwijt.
Mooi. Ik zie het, ik zie het, mooi, ja. Dat zie je inderdaad.
Ik wil even een paar snelle vragen stellen, en dan gaan we langzaam richting het einde. Vertel eens: wat, wat is iets waar andere mensen waarde aan hechten, maar jij niet?
Oeh. Ja, snelle vraag, dan moet ik snelle antwoorden geven, voor mijn gevoel. Er zijn echt wel dingen.
Wat vind je niet zo belangrijk, wat andere mensen zeggen van: nou ja, jeetje?
Nou, ik denk dat in het moederschap bijvoorbeeld, als ik kijk om me heen, zijn er gewoon echt, ken ik best wel veel moeders die heel erg alles heel gestructureerd, en en, meeste van mijn vriendinnen, die staan ook allemaal uren in de keuken om allemaal bepaalde hapjes enzo te maken, en dat soort dingen. Ik hecht er echt 0,0 waarde aan. Het, het, voor mij is het potjesmoeder. En en wat los. Wat dat betreft ben ik iets minder van rust, reinheid, regelmaat ook wel. Ook al zeggen ze dat dat heel belangrijk is voor baby's, dat is het ook wel, maar wij zijn, we zijn best wel flexibel ofzo. Ik, ik hecht daar iets minder waarde aan.
Ja. En weet je wat grappig is? Ik zie bepaalde de mimiek aantrekken. Dus wat de druk van de maat-, snap je, precies dat wat de druk van de maatschappij is, en en en hoe je dus, dus daarin dus waarde aan hechten, terwijl je, je staat er eigenlijk volledig achter. Maar toch zit er toch een soort van taboe over, en dat maakte dat je zo'n gezicht trok van: moet ik dat een beetje voorzichtig brengen? Terwijl gewoon, ik ben, volgens mij ben je helemaal content, en zijn jullie er content mee. Maar dan zie je dan toch wat de maatschappij en jij, dat, dat soms pr-. Ik denk dat dat wel het juiste antwoord was. Wel grappig.
Wat is een, een, een grote fout of een spijt wie in je leven hebt gemaakt, die heel veel invloed op jouw leven heeft gehad?
Oeh. Ja, jeetje. Nou, ik ben wel op een gegeven moment, toen ik in Zuid-Afrika was, toen ben ik vreemdgegaan met mijn, met Richen, met wie ik uiteindelijk een bedrijf heb gehad. En dat heeft wel echt veel impact gehad, want uiteindelijk, ik dacht van: oh my god. Ik was op stap en ik zoende met hem, en ik dacht: daar blijft het bij. Maar dat werd uiteindelijk… Ik heb daar mijn huidige vriend heel veel pijn mee gedaan op dat moment, huidige vriend. Uiteindelijk kreeg ik dus een relatie met die Zuid-Afrikaan, en daardoor is mijn hele leven compleet anders gelopen. Dus dat sowieso.
Een ander besluit is: ik ben op een gegeven moment met één van mijn beste vriendinnen gaan ondernemen, en dat, zij was, was toen ook net moeder geworden, dus toen waren er gewoon al wat uitdagingen. En dat, nou ja, dat met wat andere dingen maakte dat het niet goed uitpakte, en wij zijn elkaar echt wel een beetje kwijtgeraakt. Dus daar heb ik echt wel spijt van, ja, dat we dat zijn gaan doen. Dat we eigenlijk beiden niet meer ons best hebben gedaan, niet genoeg, om het weer te vinden. Dus dat, dat vind ik jammer, ja.
Ja, snap ik. Mooie antwoorden. Wat is hetgene waar je hoopt beter in te worden?
Oeh, waar hoop ik beter in te worden? Naast crypto en dat, ja, nee, ik hoop toch wel gewoon in, ik ben nu deels, heb ik mijn businesscoachingbedrijf losgelaten, omdat ik dan dus ook te betrokken kan zijn. Ik wil te graag redden, ik wil te graag alles doen. Ik kan werk heel erg naar me toe trekken, waardoor ik dus ga overnemen van de ander. Ja, daar hoop ik echt beter in te worden. Dat doe ik trouwens ook in ons gezin. Tris kan heel makkelijk dingen loslaten. Dus de dynamiek die wij, ja, de dynamiek die wij heel erg hebben, is: hij laat lekker los en ik trek dingen naar me toe.
Hm.
Dus heel vaak, dan krijgen we bijvoorbeeld een brief van, van weet ik veel, dan moet er iemand gebeld worden, en dan zeg ik al heel snel: "Oh, dat doe ik wel even." Terwijl ik eigenlijk denk: ik heb het vet druk, ik heb er helemaal geen tijd voor, ik heb helemaal geen zin in. Waarom zeg ik dit?
Dus dat, ja, op die manier kun je juist als partners elkaar helpen om te groeien in die eigenschappen waar je allebei heel goed of slecht in bent, om elkaar daarin te versterken of elkaar te ondersteunen. Dus…
Precies. Ja, maar ik wil dan altijd dat het snel gebeurt, terwijl ik heb geleerd dat…
Ook vrouw-eigen hoor, geloof me.
Ja. En ik, ik word daar beter, ik hoop dat ik er nog beter in word. Dat ik Tris heel even… Het is niet zo dat Tris het niet wil doen.
Nee.
Maar hij zegt het niet meteen. Als ik gewoon heel even een paar uur wacht, dan doet hij het. Maar dat, daar wil ik beter in worden, heel graag, ja.
▶ Moment uit de aflevering, 3:04:19
Mo-, mooi. Heb jij een favoriete quote?
Mijn favoriete quote? Oh jeetje. Ik heb er best wel veel. Is eentje wie ik bliss, ja, in mijn ondernemerschap heel erg. Ik ben juist niet iemand die teveel andere mensen volgt, of altijd maar coaches heeft op dit moment. Ik geloof heel erg in mijn eigen bubbel blijven, dat maakt ook dat ik minder onzeker raak. Want je gaat leren van een ander, maar je gaat vaak toch ook vergelijken, kun je ook al weer een beetje onzeker of minder creatief van worden. Ik vind die van Tony Robbins altijd nog wel heel mooi: "Trade your expectations for appreciation and your whole world becomes a miracle." Zoiets is het volgens mij. Ja, dan heb je ook, wordt bijna een beetje cheesy allemaal, maar: "What if life is happening for you instead of to you?" Wat is jouw favoriete?
Ik kan niet kiezen.
Nee, er zijn zoveel, hè.
Altijd als ik ook kan, en ook, ik denk, voor mij zijn dit soort dingen, het zijn dingen die kan helpen voor fases in je leven. En je zit soms in een andere fase…
Hm.
En waar je dus soms nadruk of bewustwording voor wil leggen, kun je dan bepaalde spreuken, quotes of overtuiging of zinnen gebruiken wie kan helpen voor die fase. Maar voor mij heb ik verschillende fases, dus bij de bepaalde fases, ja: "Life is happening for you, not to you." Ja, dat is heel fijn nu bijvoorbeeld, hè, dat, dat mijn vader, hè, met chemokuren en helemaal ziek is en kanker heeft, van, van: hey, weet je wel, ik kan er zo mee omgaan. Maar op andere momenten heb ik dat helemaal niet nodig.
Nee.
Dus daarin denk ik dat het ook met de tijdgeest, en en de groei, of waar ik aan wil werken, of wat ik lastig vind, of waar ik steun of kracht uit kan halen, het wisselt. Dus, dus daarin dus ook, en en en, ja, ik denk dat daarin, dat ik dat ook niet kan kiezen, omdat ik daarin dus steeds, en soms leer ik ook weer nieuwe dingen, nieuwe quotes of nieuwe zinnen kennen, waarbij ik van: oh, dat, die, die kan, die vind ik ook wel heel erg mooi, die kan ik nu gebruiken.
Waarbij, ik heb vaak gedurende de dag dat er dingen zijn, weet je, als ik dan merk dat ik op mijn, als ondernemer een mailtje krijg die ik niet zo chill vind, omdat iemand mij niet behandelt zoals ik wil behandeld word, denk ik: oh ja, "teach people how to treat you", weet je. Dus in, in, in bepaalde momenten komen er steeds van die quotes, ja, naar voren. Ik vind die Jim Rohn ook altijd heel goed qua quotes. Jim Rohn is echt geniaal.
Ik wist dus niet dat hij de coach is van Tony Robbins.
Ja, ja.
Leuk. Ja, dus wat is hij zelf dan? Is hij businesscoach, lifecoach?
Lifecoach. Dus, dus Jim Rohn is echt lifecoach, en en toen Tony 17 was, Tony Robbins, is hij één van de seminar van Jim Rohn gaan begeleiden, en is toen helemaal in dat stuk gedoken, en is toen een, een apprentice geworden, en en heeft zijn hele leven gewijd aan seminars vol krijgen van Jim R-, en toen zelfde materie, dus. En toen heeft hij, is hij uiteindelijk voor zichzelf begonnen, als, Jim Rohn als backbone.
En ik ga dat straks even onderzoeken.
Ja. En Jim Rohn is dan weer door Shoaff, en volgens mij, ik weet zijn voornaam niet, maar door Martin of iets, iets Shoaff is hij weer geleerd. En als je dan, dat zijn hele oude zwart-witbeelden, dan zie je weer ook dat hij, Jim Rohn, dat dan ook weer van iemand heeft, en daar bepaalde kenmerken dan weer doorsijpelen, en iedereen doet dat op zijn eigen manier. En, ja, op… Ja.
Om dan daarover te hebben: wat houdt jou staande in moeilijke tijden in je leven?
Dat is voor mij toch wel heel erg het idee dat het allemaal maar tijdelijk is ofzo. Ik denk ook vaak aan de quote "this too shall pass", of "this too will pass". Ik weet, nou, hoor ik de laatste tijd vaker, ja. En ik kan altijd wel dingen relatief bekijken, dat ik denk: ja, weet je, soms gebeurt er iets ergs, maar tegelijkertijd valt er nu iemand dood neer door een hartstilstand, die misschien nog maar 18 is, of iets dergelijks. Kan wel relativeren. En ik denk al, ik altijd: over 100 jaar zijn we er allemaal niet meer. Tenminste, misschien ook wel met de technologie van vandaag. Maar ik kan wel een beetje het leven als een soort van een feestje zien, maar ook als iets wat ik dan niet te serieus moet nemen op dat soort momenten.
Ik word de laatst ook: over drie generaties weet niemand meer wie je bent.
Precies, ja.
Dus als je dat op die perspectief, dan kun je jezelf heel belangrijk maken, maar je just a speck of dust in de grand…
Precies, ja.
En daar moet ook, dus je kunt jezelf te belangrijk vinden, of jezelf te nietig vinden, en daar dan balans tussen vinden.
Precies. Dus ik kan echt wel voor mijn werk, weet je, dan besef ik echt wel: oh, ik kan een verschil maken in iemands leven. Dan ga ik mezelf in die "ik ben wel belangrijk", en anders kan ik helemaal in "ik ben nietig", en dat is ook prima.
Ja. Waar ben je het meeste trots op?
Oh, nou, ik ben echt wel trots op de moeder die ik nu ben. Dat ik dat echt wel op mijn eigen manier kan doen. Dat ik merk dat mijn kind, mijn kind vindt me ook echt leuk, zeg maar. Ik bedoel, ja, dat klinkt heel raar, want het kind vind, vindt de ouders bijna altijd wel leuk, maar we, we lachen ook echt met elkaar. Dat zij, ik weet niet, het is echt gewoon een bijzondere band. Ik, ja, ik ben daar echt wel trots op. Hoe ik het gecheft heb ook met: ik wilde mijn business hebben staan, succesvol, voordat mijn kind er ook zou komen, en dat is gewoon gelukt. En ja, daar heb ik gewoon hard voor gewerkt, en nu, ja, is dat dus, daar ik…
Mag je ook zeker trots op zijn, ja.
Waar ben jij het meest trots op?
Ook de persoon wie ik ben geworden. Ja, dus kijk hoeveel ik heb meegemaakt in mijn leven, en en en en hoe dat voor me is gaan werken, en waardoor ik er nu mijn werk van heb gemaakt, en daardoor ook zo goed mijn werk kan doen. Ben ik echt wel heel trots op: de groei wie ik heb meegemaakt en de persoon wie ik ben geworden. En dan nu de vader, dat ik de vader nu kan zijn, heeft te maken met het werk wie ik daarvoor heb gedaan om dat te kunnen zijn. En waar jij zegt: ik moet een succesvolle business hebben voordat ik, voordat ik moeder was, voor mij was het: ik wil die shit niet doorgeven aan mijn kind. En en daarin wilde ik, dat was voor mij zo ontzettend belangrijk, dat ik heel blij ben dat ik dat gedaan heb voordat ik vader ben geworden.
“En waar jij zegt: ik moet een succesvolle business hebben voordat ik, voordat ik moeder was, voor mij was het: ik wil die shit niet doorgeven aan mijn kind.”
Jonathan▶ Luister naar dit moment (3:10:21)
En dat daarmee ook een fantastisch resultaat: hoe ik dus ook aanwezig kan zijn bij mijn kind, hoe ik daar kom opdagen, wat ik totaal niet had kunnen doen als ik het werk niet had gedaan. Daar ben ik heel blij mee. Niet alleen voor mezelf, maar nu ook hoe ik dus kan opdagen voor Hailey, en voor Anneloes bijvoorbeeld. Dus, dus dat had ik echt nooit op die manier, nooit zo stabiel, nooit zo krachtig en nooit zo bewust kunnen doen als ik dat werk niet heb gedaan. En dat is één van de dingen waar ik meest trots op ben. En het mooiste is: dat kan ook niemand meer van me afpakken.
Nee, dat, dat, dat is nu onderdeel van jou, zeg maar. Dat, dat blijft in je.
Ja, ja.
Ik ben ook echt blij en trots dat ik gewoon zoveel shit heb opgeruimd van tevoren inderdaad. Anders blijf je het maar doorgeven.
Ja, dat is zo fijn om, om te hebben.
Nog een paar vragen. Als je terug kon gaan naar een bijzonder moment in je leven, welk moment zou dat zijn?
Oeh. Ja, ik zou misschien, zou ik wel terug willen even naar de bevalling weer, omdat dat nu even speelt. Niet de bevalling zelf, maar dat ze erin, zeg we, dat, dat eerste moment. Maar ook…
O, die zou ik willen skippen.
Oh ja. Oh, was, ja, bij jullie was het ook best heftig, hè. Maar ook het moment, ik weet nog dat ik op een gegeven moment in Zuid-Afrika was, voor het eerst toen, en toen klom, beklom ik Lion's Head, dat staat naast de Tafelberg. En toen dacht ik: oh my god, ik ben zo gelukkig. Toen, ik had een berg beklommen. Het voelde als, het was een fysieke berg, maar ook een beetje mentale berg op dat moment. Dat was gewoon, het was het mooiste uitzicht wat ik ooit heb gezien. Dat, dat was ook echt een heerlijk moment. Het was zo zorgeloos, ik was helemaal vrij, geen kinderen of wat dan ook, ook, ik, ik had even niet een, een studie waar ik iets voor moest doen. Dat komt in één keer nu in me op, komt waarschijnlijk ook omdat ik net die bevalling noemde, en dat is even tegenovergestelde.
Ja, ja. Dit zijn die momenten die ook heel mooi zijn om naar terug te gaan als je meditaties doet. Ik, ik doe ook, ik help ook mensen met een, een, een, een meditatie à la Tony Robbins-manier, waarbij je dit soort momenten ook uitplukken, aanraden om daar even… Ja, ik heb ook wel tijdens mij wereldreis met Anneloes, en en, we hadden een boottour naar de, in, in Indonesië, een driedaagse boottour. Voor haar was het hel. Ze sliep niet op die boot, die boot ging, was, was, weet je wel, de bedjes waren niet chill, ze was heel moe. En ik vond, ik had, ik was zo aan het genieten. Ik zat op dat dek in de zon, en en en en en het was zo mooi.
Er was naar Flores met de boot toe, en we gingen met manta's zwemmen, en op een gegeven moment was, waren we met de zonsondergang, stonden we stil op die boot. En ik weet nog dat ik met Anneloes lekker zat te dansen en te knuffelen. We hadden hele leuke foto's gemaakt, die hebben we nu ook ingelijst thuis. En en en ik had nog nooit dolfijnen gezien, kwamen wilde dolfijnen langs.
Oh ja.
En die muziek, de zon, de zonsondergang, en en dat moment heb ik vaker herbeleefd met meditaties, omdat dat ook zo'n moment was wat jij omschrijft: geen verantwoordelijkheden, ik was aan het reizen, ik was aan het genieten, ik voelde me totaal verbonden met Anneloes. Ik was echt aan het genieten. En dat was ook zo'n moment waarbij ik: oef, als je terug kon gaan, weet je wel, zo'n moment. En reizen heb je dat soms wat, wat makkelijker. Heerlijk.
Ik heb je nu bijna 3 uur mogen interviewen, echt meer dan 3 uur denk ik. Welke persoon in Nederland zou jij graag willen geïnterviewd worden door mij, zien worden door mij?
Ja, dus dat jij die persoon gaat…
Ja, dus wie zou jij denken van: nou, dat, dat die persoon, o, denk je. En dan mag in Nederland, ja. Wie, wie denk jij die ik zou moeten interviewen? Wat zou jij leuke mensen vinden, wie, wie wil interessant vindt om zelf naar te luisteren, of denken: oh, dat is wel tof van jou, of, ja…
Geen idee. Daar moet je dan denken. Ik zou heel graag een… Ik heb helemaal niet zoveel met de politiek, maar ik vind bepaalde mensen zijn wel gewoon bekend. Ik bedoel, Mark Rutte of iets dergelijks. Ik, ik heb altijd me afgevraagd, Mark Rutte…
Ja.
Die ken je maar op één manier. Ik wil zo graag, jij doet heel erg het, de mens erachter. Ik zou van zo iemand willen weten wat zijn, zijn antwoord op, antwoorden op dit soort vragen.
Hm, ja.
Gewoon even iets compleet anders.
Ja, zeker, ja. En en en als je ook nog andere mensen zou kunnen benoemen, waar moet je dan aan denken?
Topsporters ofzo, toch wel een beetje, ja. Top, die vind ik ook wel goed.
Ja, ik heb eentje in mijn achterhoofd om op mijn lijstje te zetten. Hoe heet hij nou, Glenn Z…, zo'n voetballer. Ik ken hem via, via een vriend van mij, ondernemer is, die heeft wat dingen met hem gedaan. En Glenn, ik kom even niet op de achternaam, ik ben moe na drie uur interview. Ne-, heel graag op Netflix, maar hij was topvoetballer. En dus hij, hij is ook wel interessant figuur, meerdere boeken geschreven, dus die heb ik wel. Maar topsport zelf, topsportmentaliteit vind ik zelf ook interessant.
Ik ook. En hoe ze daar zijn gekomen.
Precies, dat.
Dus dat vind ik ook altijd wel hele mooie. Ik kijk altijd heel vaak op Netflix van die documentaires over sporters, wat er gebeurd is. Ja, dat vind ik superinteressant.
Ja, ja, gaaf, mooi.
Dus regel het maar.
Ja, nee, goed idee.
Nou ja, deze podcast heeft natuurlijk Hart & Zakelijk. Afsluiter heb ik een tweedelige vraag voor jou: wat betekent het woord liefde voor jou?
Oeh. Ja. Liefde is een, het, het is een gevoel voor de ander. Het is een soort verbinding, samenzijn. Ik, ik voel heel sterk liefde tussen Tris, Lea en mij, een soort van unity, van: ja, we gaan overal samen doorheen. En het is onvoorwaardelijk ook, het maakt niet uit, liefde is er een soort van altijd.
Hm.
Dus ook al doet iemand iets heftigs, de liefde kan blijven ofzo. Dat voel ik ook met die vriendin waar ik nu wel uit elkaar ben gegroeid. Ik voel nog steeds heel veel liefde ofzo vanuit haar naar mij, maar ook vanuit mij naar haar. De relatie had bepaald, was niet onvoorwaardelijk, maar de liefde wel. Liefde, liefde is een soort, het stroomt overal doorheen, ook al zijn er allemaal cracks en dat soort dingen.
“Liefde, liefde is een soort, het stroomt overal doorheen, ook al zijn er allemaal cracks en dat soort dingen.”
Tineke▶ Luister naar dit moment (3:16:46)
Ja. Dan die tweede deel van de vraag: hoe zorg jij, of hoe ga je ervoor blijven zorgen, dat je die liefde in jouw onderneming en je missie blijft stoppen?
Oeh. Ja, eigenlijk vooral door steeds maar heel bewust te zijn. Ik merk dat ik heel vaak even terug moet naar: vind ik dit nog leuk? Wie ben ik? Ik heb best wel veel denktijd nodig. Als ik dat niet doe en ik laat me meeslepen in te veel afspraak, dan verlies ik het, en dan ga ik teveel in een soort molen waarin ik ook mijn plezier verlies, en dat soort dingen. Dus ik moet eigenlijk, ik heb ook een Monday ownership day, dat is echt mijn dag om een beetje te denken, te mijmeren, zeg maar. Als ik daar maar naar terug blijf gaan, mezelf dit soort eerlijke vragen blijf stellen, dat is wat ik nodig heb, merk ik.
Mooi. Op die manier kun je Hart & Zakelijk blijven combineren.
Precies, ja.
Mooi, ja. Mag ik jou bedanken?
Ja, zeker. Dankjewel dat ik hier mocht zijn. Ik vond het superleuk. Je doet het ook echt goed.
Dankjewel, ja. Wat vond je verrassend of leuk aan het interview?
Ja, de vragen. Het zijn vragen die ik echt totaal niet had verwacht, maar echt goede vragen ook. Ik had soms wel dat ik dacht: oh shit, ik moet echt even nadenken, wat zeg ik, wat, wat voor antwoord geef ik hier op? Maar het waren leuke vragen, interessant. Je hebt echt een, een, een, een heel ander deel uit mij weten te halen, dus is leuk, ja.
Fijn om te horen. Dankje.
Maar ook dat ze eigenlijk net al tijdens de lunch, dat je, dat je niet alleen de vragensteller was, maar ook dat je vanuit jezelf deelde, dat vind ik ook leuk.
Ja, uiteindelijk zijn er twee mensen zitten die hier, en en ja, we doen het samen. Ik vond, ik vond het juist heel erg leuk dat jij ook een paar vragen aan mij stelde, en waarbij ik ook dacht van: oh ja, shit, moet ik ook eventjes nadenken. Dus die vond ik wel leuk, dat je hem dan weer vraag van, ik denk, ja, nee, maar mooi dat je hem, waarbij ik zelf ook nu bijvoorbeeld dat deel over Afghanistan, en die, dat stuk heb ik bijvoorbeeld nog nooit gedeeld. Dus daar wil ik jou ook voor bedanken. Dat je, dat je die vraag treeg, en dat in het begin vroeg je ook van: mag ik dat doen? Ik ben blij dat je het gedaan hebt. Ik denk dat dat het interview mooier heeft gemaakt. En ja, ik denk dat we een prachtig interview hebben gedaan.
Denk het. Dankjewel ook.
Dankjewel ook voor de luisteraar, zeker als je dit helemaal hebt beluisterd. Ik hoop dat je er wat, ja, wat uit hebt gehaald. Wat ik aan het begin al zei…
Nee, dat kan niet anders.
Kan niet anders. Ik heb in ieder geval genoten, en ik wil je heel erg bedanken ook.
Dankjewel.
Hey, supertof dat je tot het einde hebt geluisterd. Geen idee of je me al volgt, maar druk eventjes op de knop, en dan kun je, jij als één van de eerste kun je dan de volgende aflevering weer beluisteren en bekijken.
Haar camera stond geblurd omdat haar kantoor rommelig was. Over zichtbaar worden als ondernemende moeder: eerst maken, later schrappen, en echt durven zijn.
Ze had precies het leven dat ze wilde, en voelde zich schuldig dat ze er niet van genoot. Een ademoefening om uit te stappen en te voelen: you did it.
Ze kookte een week vooruit en analyseerde alles. Toch wist ze het al in het eerste gesprek. Over controle, intuïtie en de tijd tussen voelen en doen.
Jarenlang was ze de bulldozer die alles oplost. Tot ze zei: ik wil niet meer sterk zijn. Over vechten, zachtheid en het stadion uitlopen.
Een boswandeling, drie nieuwe ideeën, en toch voelde ze dat ze niks bereikt had. Over presteren om liefde te verdienen, en het meisje dat dat leerde.
Ze hoorde haar broer al in haar hoofd voordat ze iets had gepost. Waarom kritiek projectie is, en waarom het van je beste vriendin dubbel pijn doet.
Haar moeder appte de hele dag over haar zus. Over de dochter die iedereen draagt, de last die niet van jou is, en wat je ziet als je groeit.
Een vrouw van tachtig meldde zich bij me: ze wilde ermee aan de slag. Waarom tijd je wond niet heelt, en wat er wel voor zorgt dat het heelt.
Ik schilderde twee dagen mijn huis en werd er blij van. Waarom zorgen voor je gezin je soms leegtrekt, en wat je moeheid je echt vertelt.
SaarJonathans assistent. Ik denk met je mee; Jonathan leest zelf mee.