Een klant mailt kort. Geen groet, alleen een vraag. En je hele dag is verpest.
Je leest het tien keer. Je schrijft een antwoord van een halve pagina. Je excuseert je voor iets wat je niet eens fout hebt gedaan.
Op dat moment zit niet de ondernemer aan het stuur. Dan zit er een meisje van acht achter het stuur. En zij is bang dat iemand boos op haar is.
Je innerlijk kind is het deel van jou dat nog weet hoe het voelde om klein te zijn. Wat je toen nodig had. Wat je miste. Wat je moest doen om erbij te horen.
Ze is nooit weggegaan. Ze is alleen stiller geworden. En op momenten van spanning neemt ze het over.
Bij een prijs noemen. Bij een kritische klant. Bij je moeder aan de telefoon. Bij een post die je niet durft te plaatsen.
Ondernemen is jezelf laten zien. Elke dag. Je zet iets neer en je wacht af of de ander het goed vindt.
Voor een kind dat leerde dat ze alleen goed was als ze het goed deed, is dat elke dag een examen. Geen wonder dat je moe bent.
Ik zie het steeds bij vrouwen die bij mij komen. Advies vragen aan iedereen, voordat ze een besluit nemen. Een cursus erbij, en nog een, omdat ze “nog niet de juiste papiertjes” hebben. Alles perfect willen doen, omdat een fout voelt als bewijs dat ze niet goed genoeg zijn.
Dat is geen karakter. Dat is een meisje dat nog steeds wacht op iemand die zegt: je doet het goed.
In innerlijk kindwerk ga je terug naar dat meisje. Niet om in het verleden te blijven hangen. Maar om haar eindelijk te geven wat ze toen niet kreeg.
Soms is dat een visualisatie, met je ogen dicht. Je ziet haar zitten, in een hoek, boos of verdrietig. En jij gaat als volwassen vrouw naast haar zitten. Met dezelfde liefde waarmee je je eigen kind vasthoudt.
Soms is het een brief. Soms één zin die je tegen haar zegt, hardop.
En dan gebeurt er iets. De volwassen vrouw pakt de rugzak over. Het meisje mag weer kind zijn. En jij kunt weer zelf het stuur vasthouden.
De volgende keer dat je twijfelt, pak dan niet meteen je telefoon. Ga op je handen zitten. Letterlijk.
Vraag jezelf: hoe oud voel ik me nu? En zeg dan, hand op je hart: “Ik heb het, lieverd. Jij hoeft dit niet te dragen.”
Lees ook de nacht dat mijn eigen innerlijk kind begon te huilen, of kijk op mijn pagina over innerlijk kind werk.
Zet hem op deze week.
Liefs,
Jonathan
Ontdek in een gratis Mini Familieopstelling waar jouw patronen vandaan komen.
SaarJonathans assistent. Ik denk met je mee; Jonathan leest zelf mee.