“You walk through life and think you don’t deserve much.”

Zo klinkt een lage eigenwaarde van binnen

Een lage eigenwaarde hoor je zelden hardop. Je merkt hem aan wat je jezelf gunt.

Je eigenwaarde is laag als je jarenlang alleen maar afkeurende dingen over jezelf en je lichaam zegt.

Je eigenwaarde is laag als je jaar na jaar werk blijft doen waar je diep ongelukkig van wordt, terwijl je allang weet dat het niet meer klopt.

Je eigenwaarde is laag als je jezelf halve connecties gunt in plaats van echte liefde en echte nabijheid. Losse contacten vullen de leegte niet.

Je eigenwaarde is laag als je jezelf eenzaamheid en weinig sociale contacten gunt. Niemand om echt mee te praten. Blij zijn met één leuk moment per maand, laat staan met een gesprek waarin je je gezien en gehoord voelt.

Je eigenwaarde is laag als je jezelf geen geld gunt. Van maand tot maand leven, alles wat binnenkomt gaat er meteen weer uit, en kapotte dingen laat je kapot omdat er geen ruimte is om ze te maken. Je went eraan en denkt: het valt wel mee.

Je krijgt wat je tolereert

Zo word je ongelukkig van je eigen leven.

Van je gedachten, van wat je doet, van je werk en van de keuzes die je maakt.

Je krijgt wat je tolereert. En zolang je eigenwaarde laag ligt, ligt je lat er precies even laag naast.

Alles verandert als je jezelf als meer gaat zien

Alles verandert op het moment dat je jezelf als meer gaat zien.

Als je jezelf gaat waarderen en eindelijk van jezelf gaat houden.

Dan wil je aan de ene kant rust en iets opbouwen, en tegelijkertijd neem je geen genoegen meer met minder dan wat klopt.