
Systemisch werk: waarom je meer draagt dan alleen je eigen verhaal
Systemisch werk kijkt naar het gezin en de familie waar je uit komt. Over onzichtbare loyaliteit, geven en ontvangen, en de rugzak die je niet langer hoeft te dragen.
Durf jij groots te dromen? Durf jij te denken aan dingen waarvan je hoofd eerst zei ‘dat is écht niet mogelijk!’? Precies dat hoofd is waar ik vandaag over wil praten. Want weet je hoeveel mensen hun dromen opgeven vanwege hun eigen gedachten? Hun eigen gedachten die hen ervan overtuigen wat ze allemaal wel niet kunnen en wat allemaal wel of niet mogelijk is. ‘Wat als je faalt?’ , ‘Jij bent niet slim genoeg’ zegt je hoofd dan.
Wat als je het wel bereikt? Heb je daar al aan gedacht en als je daar dan toch aan denkt, hoe ziet dat bereiken er dan uit? Wat is er dan allemaal wel mogelijk in jouw leven? Hoe zou jij je dan voelen? Wat zou het bereiken van deze droom voor jou en je geliefden kunnen betekenen? (Serieus, probeer je dit nu eens in te beelden)
‘Maar wat gaan anderen ervan zeggen als ik faal?’ Je volgende stem waardoor je niet groots durft te dromen. Die buitenwereld die er altijd wel wat van vind en die je goedbedoelde adviezen geeft. ‘Zal je dat wel doen?’ ‘Kan jij dat wel?’
De buitenwereld weet niet wat jij wel of niet kan en die weet NIET wat jouw écht gelukkig maakt! Laat die buitenwereld en die stemmetjes niet bepalen hoe jij droomt en focus niet op die angstgedachten en doom scenario’s.
Als jij je focust op die angst durf je nooit een stap te zetten! Focus ook niet alleen op die berg en het einddoel. Soms lijkt een grote droom, een droom lijf, droom relatie, droom bankrekening zo groot en zo ver weg dat je al stopt vanwege de gedachtes hoeveel je daarvoor zou moeten doen.
Begin klein, ga oefenen en blijf groeien. Want 1 ding is zeker, zonder stappen te zetten zal je er ook nooit komen. Maar dat je er wel kunt komen of in de buurt van die droom kunt komen vanwege de stappen die je wel zet, dat is een gegeven. Focus niet op die berg maar focus op die kleine stappen die je wel kunt zetten om daar te komen. Wat is dan de volgende kleine stap?

De valkuil van het HOE. Zorg ervoor dat jij je droom voor je ziet en het belangrijkste KIES en maak de beslissing om ervoor te gaan. De meeste mensen durven niet te kiezen en écht ergens voor te gaan. Dus geloof in jezelf/in jouw droom en neem het besluit dat je ervoor gaat. Als je dit doet komt de hoe je het moet doen meestal wel. Helemaal als je het écht wilt, écht gelooft en er veel mee bezig bent. Dan werkt je brein en je onderbewuste voor je en zullen de hoe’s je om de oren vliegen😉
Dus durf jij groots te dromen? Durf jij een besluit te nemen en er voor te gaan? Durf jij te focussen op hoe jij je zult voelen als je die droom zult bereiken en niet op die angst gedachten en die negatieve stemmen in je hoofd?
JIJ KAN VEEL MEER DAN JE NU DENKT!
Neem hiervoor even de tijd: Denk aan jouw droom, probeer het voor je te zien. Hoe tof zou het zijn als je dit zou kunnen bereiken? Hoe gelukkig zou jij je dan voelen? Wat zou dit betekenen voor jou? 🤩
Terug naar vandaag: Als jij vandaag 1 (kleine) stap zou kunnen maken om dichter bij die droom te komen, welke stap zou dat dan zijn? Zet die stap vandaag 💪 Zet hem op deze week!

Groeten,
Jonathan
Jouw innerlijke kind zorgt voor een rem.
Niet omdat je niet wilt. Omdat een deel van jou ooit geleerd heeft dat het veiliger was om klein te blijven. Je buitenwereld is een reflectie van je binnenwereld.
Wil je hier zelf mee aan de slag?
Ontdek in een gratis Mini Familieopstelling waar jouw patronen vandaan komen.
➞ Plan je gratis Mini Familieopstelling
Systemisch werk kijkt naar het gezin en de familie waar je uit komt. Over onzichtbare loyaliteit, geven en ontvangen, en de rugzak die je niet langer hoeft te dragen.

Mijn dochter werd wakker in de nacht. Ik zei: je bent veilig, lieverd. En toen begon mijn eigen innerlijk kind te huilen. Over wat er bovenkomt als je zelf ouder wordt, en wat je dan kunt doen.

Je wilt je leven veranderen, maar weet niet waar je moet beginnen. Vijf eerlijke vragen die je helpen kiezen, zonder alles in één keer om te gooien.

Een brief aan je innerlijk kind klinkt zweverig, tot je hem schrijft. Zo schrijf je hem stap voor stap, met een voorbeeld om mee te beginnen.

Je glimlacht terwijl je vanbinnen kookt. Je kind ziet het allemaal. Wat emoties onderdrukken je kind leert, en hoe je het anders voordoet.

Je wilt het anders doen dan je ouders, maar je ziet jezelf toch hetzelfde doen. Zo begin je met oude patronen helen, in drie eerlijke stappen.

Werk je, dan voel je je schuldig naar je kinderen. Ben je bij je kinderen, dan naar je bedrijf. Waar dat schuldgevoel vandaan komt en hoe je het loslaat.

Ja, ook ik struggle met hoe het nu gaat de laatste 2 jaar maar uiteindelijk kom ik steeds weer terug bij waar ik wel invloed op heb.

– Hoe graag ik het ook wilde ik kreeg niet de liefde van mijn moeder, hoe druk ook deed als kind om aandacht te krijgen🤸🏼♂️.