Deze pijn en al deze negatieve en donkere gedachten (waar je te vaak aan denkt) over deze pijn/gebeurtenis/verleden geven jou alleen maar het gevoel dat je er nog meer alleen voor staat.
Je bent niet alleen!
De herinnering aan deze negatieve ervaring geven jou het gevoel dat jij de enige bent die dit doormaakt of heeft meegemaakt. Het alleen voelen en het gevoel dat je nu alles alleen moet doen/dragen voelt daardoor nog velen malen zwaarder en eenzamer aan.
Je bent niet alleen!
Het uitzichtloze gevoel van het niet weten wanneer deze pijn, angst, verdriet, frustratie stopt, maakt dat je het gevoel hebt dat je een eindeloze race aan het rennen bent. Dat terwijl je al bekaf bent en terwijl het nu al te zwaar aanvoelt. Maar aan alles voelt het alsof je dit nog veel langer moet gaan dragen😔. Hoe ga je dat in hemelsnaam redden als je vandaag niet of amper doorkomt?’Houdt het dan ook nooit op?”Hoe kom ik hier uit, ik weet niet hoe ik hier in hemelsnaam uit kom?’Ik weet niet hoe lang ik dit nog vol kan houden!?’
Je bent niet alleen!
Ook al voelt het alsof jij de enige in de wereld bent die dit draagt. Ook al zie je geen uitweg meer en voelt deze last nu te zwaar om alleen te kunnen dragen en vraag je alsnog geen hulp. Onthoud: “je bent niet alleen!”
Hou hoop dat het beter wordt en lukt het niet om tot dat punt te komen. Hou dan hoop dat je wel door deze dag kunt komen. Is dat zelfs al te veel? Hou dan hoop dat jij sterk genoeg bent om dit uur door te komen💪🏻 en daarna nog een uur. Is dat te veel? Van mij part zijn het maar 5 fucking minuten. Maar die 5 minuten ga je dan rocken als een baas 🔥 en daarna weer 5…
Een van mijn idolen is een psycholoog genaamd Victor Frankl. Tijdens de 2e wereld oorlog zat hij gevangen in Auschwitz en hij zei dit over lijden:”If there is a meaning in life at all, then there must be a meaning in suffering”Wat hij met al zijn wijsheden omschreef is dit⤵️
Dat als alles pijn doet en het leven of omstandigheden nu te zwaar aanvoelen en je kunt geen hoop of voldoening meer kunt vinden in jouw leven. Misschien is jouw lijden dat wat jouw leven nu betekenis geeft. Misschien heeft al jouw lijden een grotere betekenis of rol in jouw leven. Iets wat je nu nog niet kunt zien, maar waar je achteraf of na deze fase in jouw leven de grotere betekenis in zult gaan vinden.
Misschien kun je aan jezelf bewijzen hoe goed jij het lijden kunt dragen of durf je te geloven dat dit jou gegeven is omdat juist JIJ het zo goed kunt dragen💪🏻. Het is iets wat mijn vader die christen is ook altijd zei. ‘God geeft je alleen wat je kunt dragen!’
Geen idee of mijn woorden jou nu kunnen helpen. Maar alles wat meehelpt is mooi meegenomen😍🥳. Zeker als het voelt alsof je de hele wereld aan het dragen bent.
You’ve got this💪🏻 Hou hoop, zelfs op de slechtste dagen❤️
Zet hem op deze week.
Jouw innerlijke kind zorgt voor een rem.
Niet omdat je niet wilt. Omdat een deel van jou ooit geleerd heeft dat het veiliger was om klein te blijven. Je buitenwereld is een reflectie van je binnenwereld.
Wil je hier zelf mee aan de slag?
Ontdek in een gratis Mini Familieopstelling waar jouw patronen vandaan komen.
➞ Plan je gratis Mini FamilieopstellingLiefs,
Jonathan
Systemisch werk kijkt naar het gezin en de familie waar je uit komt. Over onzichtbare loyaliteit, geven en ontvangen, en de rugzak die je niet langer hoeft te dragen.
Mijn dochter werd wakker in de nacht. Ik zei: je bent veilig, lieverd. En toen begon mijn eigen innerlijk kind te huilen. Over wat er bovenkomt als je zelf ouder wordt, en wat je dan kunt doen.
Je wilt je leven veranderen, maar weet niet waar je moet beginnen. Vijf eerlijke vragen die je helpen kiezen, zonder alles in één keer om te gooien.
Een brief aan je innerlijk kind klinkt zweverig, tot je hem schrijft. Zo schrijf je hem stap voor stap, met een voorbeeld om mee te beginnen.
Je glimlacht terwijl je vanbinnen kookt. Je kind ziet het allemaal. Wat emoties onderdrukken je kind leert, en hoe je het anders voordoet.
Je wilt het anders doen dan je ouders, maar je ziet jezelf toch hetzelfde doen. Zo begin je met oude patronen helen, in drie eerlijke stappen.
Werk je, dan voel je je schuldig naar je kinderen. Ben je bij je kinderen, dan naar je bedrijf. Waar dat schuldgevoel vandaan komt en hoe je het loslaat.
Ja, ook ik struggle met hoe het nu gaat de laatste 2 jaar maar uiteindelijk kom ik steeds weer terug bij waar ik wel invloed op heb.
– Hoe graag ik het ook wilde ik kreeg niet de liefde van mijn moeder, hoe druk ook deed als kind om aandacht te krijgen🤸🏼♂️.
SaarJonathans assistent. Ik denk met je mee; Jonathan leest zelf mee.