Ben jij op zoek naar erkenning?

Vier jaar geleden startte ik een fitness account op Instagram. Ik was trots op mijn lijf, maar eerlijk gezegd zocht ik vooral erkenning daarvoor.

“Aan de buitenkant zagen mensen mijn spieren en de sixpack. Aan de binnenkant wilde ik maar één ding: dat anderen mij zagen en bevestigden dat ik goed genoeg was.”

Ik hoopte dat die erkenning mij eindelijk het gevoel zou geven dat ik er mocht zijn. Maar mensen in de buitenwereld konden mij dat niet geven. Hoe gespierd ik ook was, ik stond elke dag voor de spiegel en zei tegen mezelf: het is nog steeds niet goed genoeg.

Mijn zelfbeeld was verstoord

Ik hield niet van mezelf. En omdat ik mezelf de liefde niet gaf die ik nodig had, hoopte ik haar buiten mezelf te vinden.

Dat veranderde begin 2019, toen Tibor Olgers van tibor.nl mijn Instagram zag en me recht aankeek: “Zoek jij niet nog steeds naar erkenning?”

Ik had op dat moment al veel aan mezelf gewerkt. Toch raak hij de kern. Dat deed pijn, maar hij had gelijk.

“Hier zit nog een stukje!”

Zo noem ik het als er iets mag helen of groeien in mezelf. Ik ben dankbaar voor mensen om mij heen die zo’n eerlijke, liefdevolle spiegel durven voor te houden.

Na dat gesprek postte ik geen foto’s meer van mijn lijf. Ik wilde eerst meer van mezelf houden. Meer helen. De erkenning die ik zocht moest uit mezelf komen, niet van buiten.

De transformatie

Toen ik echt aan mezelf begon te werken, ontdekte ik iets bijzonders: ik kon mezelf die liefde en erkenning geven die ik eerst van anderen verwachtte. Ik zei steeds minder harde dingen tegen mezelf in de spiegel. En langzaam veranderde er iets vanbinnen.