Dit is een eerlijke vraag die de meeste mensen liever overslaan. Want het verschil tussen voelen hoe het echt met je gaat en doen alsof alles prima is, is groter dan je denkt.
Laat jij je gevoel écht doorschemeren? Of verbloem je soms hoe je je voelt?
Er zit een groot verschil tussen alles met iedereen delen en helemaal niks laten merken. De meeste mensen zijn een binnenvetter of een flapuit. Maar de plek waar je het sterkst staat, ligt daar ergens tussenin.
Emotionele weerbaarheid en zelfstandigheid zijn geen luxe, ze zijn de basis. Je hebt ze nodig in je relaties, je werk, je studie en je persoonlijke groei. Want niemand anders zorgt ervoor dat jouw dromen uitkomen. Niemand anders bepaalt hoe gelukkig jij je voelt. Dat begin je bij jezelf, als jij je eigen verantwoordelijkheid pakt.
Maar je hoeft niet alles alleen te doen
En dat moet je ook niet willen.
Hulp vragen is geen zwakte. Het is een keuze van iemand die sterk wil blijven. Goed samenwerken, openstaan voor feedback en weten wanneer je iemand nodig hebt: dat zijn ook eigenschappen die je verder brengen.
Samen kom je vaak veel verder. Alles alleen willen oplossen maakt je niet sterker. Het maakt je moe.
Jouw innerlijke kind zorgt voor een rem.
Niet omdat je niet wilt. Omdat een deel van jou ooit geleerd heeft dat het veiliger was om klein te blijven. Je buitenwereld is een reflectie van je binnenwereld.
Wil je hier zelf mee aan de slag?
Ontdek in een gratis Mini Familieopstelling waar jouw patronen vandaan komen.
➞ Plan je gratis Mini Familieopstelling
Systemisch werk kijkt naar het gezin en de familie waar je uit komt. Over onzichtbare loyaliteit, geven en ontvangen, en de rugzak die je niet langer hoeft te dragen.
Mijn dochter werd wakker in de nacht. Ik zei: je bent veilig, lieverd. En toen begon mijn eigen innerlijk kind te huilen. Over wat er bovenkomt als je zelf ouder wordt, en wat je dan kunt doen.
Je wilt je leven veranderen, maar weet niet waar je moet beginnen. Vijf eerlijke vragen die je helpen kiezen, zonder alles in één keer om te gooien.
Een brief aan je innerlijk kind klinkt zweverig, tot je hem schrijft. Zo schrijf je hem stap voor stap, met een voorbeeld om mee te beginnen.
Je glimlacht terwijl je vanbinnen kookt. Je kind ziet het allemaal. Wat emoties onderdrukken je kind leert, en hoe je het anders voordoet.
Je wilt het anders doen dan je ouders, maar je ziet jezelf toch hetzelfde doen. Zo begin je met oude patronen helen, in drie eerlijke stappen.
Werk je, dan voel je je schuldig naar je kinderen. Ben je bij je kinderen, dan naar je bedrijf. Waar dat schuldgevoel vandaan komt en hoe je het loslaat.
Ja, ook ik struggle met hoe het nu gaat de laatste 2 jaar maar uiteindelijk kom ik steeds weer terug bij waar ik wel invloed op heb.
– Hoe graag ik het ook wilde ik kreeg niet de liefde van mijn moeder, hoe druk ook deed als kind om aandacht te krijgen🤸🏼♂️.
SaarJonathans assistent. Ik denk met je mee; Jonathan leest zelf mee.