Het was maandag ochtend en mijn dienst als gevangenis bewaarder begon precies om 08.00 en om 07.59 kwam ik pas binnen wandelen. Ik had mijn ritje naar het werk precies getimed in de jaren dat ik daar werkte.
Dus ik wist dat ik er precies 35 minuten over deed om op mijn werk te komen. Ik wilde niet eerder komen want ik was ongelukkig met die baan. Die baan die ik toen al meer dan 4 jaar deed🙈.
Die maandag ochtend kwam ik ook weer net op tijd binnen. Ik ging zitten op mijn werkplek en zei voor de zoveelste maandag op rij: “Is het al weekend?”
Ik leefde toe naar de dagen dat ik vrij was. Dan kon ik weer ‘leven’, of beter gezegd bijkomen van die soul sucking job dat ik dagelijks deed. Die baan die mij al vier jaar lang ongelukkig maakte.
Maar gelukkig kwam daar een einde aan en die baan ben ik uit vrijgebroken (letterlijk en figuurlijk) en dat was de eerste stap naar meer (mentale) vrijheid. Daarna volgende er nog velen meer🤩
Maar toch zijn er zoveel mensen die alleen maar voor het weekend leven. Dat terwijl het leven DAGELIJKS gebeurd.
Dus ook als je werkt, met je onderneming bezig bent, bij je gezin bent, met je partner samen bent, of met relaties en familie. Het leven gebeurd dan ook en dus niet pas als jij weekend of vakantie hebt🤔
Ik heb jaren lang niet écht geleefd en ik stond letterlijk stil. Ik voelde mij niet vrij en het ergste was dat ik daar zelf verantwoordelijk voor was. Maar ik heb dit doorbroken en dat kan jij ook💪🏻
Begin met leven, elke dag, waar je ook bent! Want het leven is prachtig en je kunt het dus zelf creëren❤😉
Zet hem op deze week!
Groeten,
Jonathan
Jouw innerlijke kind zorgt voor een rem.
Niet omdat je niet wilt. Omdat een deel van jou ooit geleerd heeft dat het veiliger was om klein te blijven. Je buitenwereld is een reflectie van je binnenwereld.
Wil je hier zelf mee aan de slag?
Ontdek in een gratis Mini Familieopstelling waar jouw patronen vandaan komen.
➞ Plan je gratis Mini Familieopstelling
Systemisch werk kijkt naar het gezin en de familie waar je uit komt. Over onzichtbare loyaliteit, geven en ontvangen, en de rugzak die je niet langer hoeft te dragen.
Mijn dochter werd wakker in de nacht. Ik zei: je bent veilig, lieverd. En toen begon mijn eigen innerlijk kind te huilen. Over wat er bovenkomt als je zelf ouder wordt, en wat je dan kunt doen.
Je wilt je leven veranderen, maar weet niet waar je moet beginnen. Vijf eerlijke vragen die je helpen kiezen, zonder alles in één keer om te gooien.
Een brief aan je innerlijk kind klinkt zweverig, tot je hem schrijft. Zo schrijf je hem stap voor stap, met een voorbeeld om mee te beginnen.
Je glimlacht terwijl je vanbinnen kookt. Je kind ziet het allemaal. Wat emoties onderdrukken je kind leert, en hoe je het anders voordoet.
Je wilt het anders doen dan je ouders, maar je ziet jezelf toch hetzelfde doen. Zo begin je met oude patronen helen, in drie eerlijke stappen.
Werk je, dan voel je je schuldig naar je kinderen. Ben je bij je kinderen, dan naar je bedrijf. Waar dat schuldgevoel vandaan komt en hoe je het loslaat.
Ja, ook ik struggle met hoe het nu gaat de laatste 2 jaar maar uiteindelijk kom ik steeds weer terug bij waar ik wel invloed op heb.
– Hoe graag ik het ook wilde ik kreeg niet de liefde van mijn moeder, hoe druk ook deed als kind om aandacht te krijgen🤸🏼♂️.
SaarJonathans assistent. Ik denk met je mee; Jonathan leest zelf mee.