“Een familieopstelling, online? Hoe dan?”
Die vraag krijg ik bijna elke week. En ik snap hem. Bij een opstelling denk je aan een zaal vol mensen. Vreemden die voor je moeder en je vader gaan staan. Een begeleider die rondloopt en vraagt wat iemand voelt.
Dat bestaat. Maar het is niet de enige vorm. En voor veel vrouwen die bij mij komen, is het niet eens de fijnste vorm.
Je bent niet los opgegroeid. Je komt ergens vandaan. Van je moeder, je vader, je opa en oma. En wat zij niet konden dragen, draag jij vaak mee. Zonder dat je het doorhebt.
Dat noem ik de rugzak vol stenen. Van je moeder. En van haar moeder.
In een familieopstelling maak je die rugzak zichtbaar. Je zet je familie neer in de ruimte. Je kijkt wie dichtbij staat, wie wegkijkt, wie er eigenlijk niet bij mocht zijn. En vooral: waar jij staat.
Je hoofd hoeft het niet te snappen. Je lijf voelt het meteen.
Online gebruiken we wat er bij jou thuis is. Je zit voor je laptop, camera aan, op een plek waar je even niet gestoord wordt.
Soms leggen we vellen papier op de grond. Eén voor jou, één voor je moeder, één voor je vader. Je gaat op je eigen plek staan en kijkt naar de rest. Je voelt wat er gebeurt in je buik, in je schouders, in je keel.
Soms sluit je je ogen en ga je terug naar het kleine meisje dat je ooit was. Wat had zij nodig? Wie was er niet?
En soms is het één zin. Een zin die je je hele leven onder de oppervlakte hebt meegedragen. Die spreek je hardop uit, een paar keer. Tot de lading eraf is.
Ik begeleid je bij elke stap. Je hoeft niets voor te bereiden en je kunt het niet fout doen.
Wat er in een opstelling gebeurt, zit niet in de mensen die ergens staan. Het zit in jou. In wat je voelt zodra je naar de plek van je moeder kijkt.
Een klant zei ooit: “Ik voel het vast niet via een scherm.” Ik vroeg haar: “Als het buiten regent en je steekt je hand uit de deur, voel je dan dat het regent?” Ja. “Dan hoef je toch niet helemaal naar buiten te lopen om het te weten?”
Zo werkt het ook hier. Je hand is al genoeg.
Ik werk met ondernemende moeders en ondernemende vrouwen. Vrouwen die al veel hebben gelezen, geluisterd en gepraat. Die precies snappen waar hun patronen vandaan komen, en er toch steeds weer in terugvallen.
Je geeft en geeft, maar ontvangen voelt ongemakkelijk. Je wordt bij je ouders binnen een uur weer tien. Je weet dat je pleast, en je doet het toch.
Herken je dat? Dan is snappen niet meer genoeg. Dan is het tijd om te voelen.
Pak vanavond drie vellen papier. Schrijf op het ene “ik”, op het tweede “mama”, op het derde “papa”. Leg ze op de grond, waar het voor jou goed voelt.
Kijk er even naar. Wie ligt dichtbij? Wie ligt ver weg? Wat gebeurt er in je lijf?
Je hoeft er niets mee. Alleen kijken. Wil je verder kijken, lees dan hoe een online familieopstelling bij mij gaat, of lees meer over systemisch werk.
Lees ook Werkt een familieopstelling via Zoom net zo goed? en Hoe gaat een Mini Familieopstelling?.
Benieuwd hoe dit in een opstelling zichtbaar wordt? Lees hoe een online familieopstelling werkt, gewoon vanuit huis.
Zet hem op deze week.
Liefs,
Jonathan
Ontdek in een gratis Mini Familieopstelling waar jouw patronen vandaan komen.
SaarJonathans assistent. Ik denk met je mee; Jonathan leest zelf mee.