Lage eigenwaarde? Zo leg je de lat hoger in je leven
2 september 2026
Geen reacties
Mijn eigenwaarde was zo laag dat ik jarenlang alleen maar lelijke dingen over mijzelf en mijn eigen lichaam zei.
Dit is een lang blog. Neem de tijd als je het leest, want het is de moeite waard.
Hoe gelukkig ben jij eigenlijk echt? Laat jij je gevoel zien, of verbloem je soms hoe het werkelijk met je gaat?
Er zit een groot verschil tussen alles met iedereen delen en alles voor jezelf houden. Ben jij een binnenvetter of een flapuit? Ergens in het midden is waar de meeste mensen zich het beste voelen.
Je moet dingen alleen kunnen doen!
Emotionele kracht en innerlijke weerbaarheid zijn belangrijk. Niet omdat je altijd sterk moet zijn, maar omdat je in je leven de verantwoordelijkheid voor jezelf moet kunnen dragen. In je relaties, je werk, je persoonlijke groei.
Je kunt niet altijd op anderen leunen of hopen dat problemen vanzelf verdwijnen. Niemand anders maakt jouw dromen waar. Dat doe jij zelf, zodra jij je eigen verantwoordelijkheid neemt.
Goed samenwerken, openstaan voor feedback en hulp durven vragen zijn geen tekenen van zwakte. Juist als je goed alleen kunt zijn, maken deze eigenschappen je sterker.
Je vraagt geen hulp omdat je het niet kunt. Je vraagt hulp omdat je sterk wilt blijven.
Samen kom je verder. Dat heb ik niet alleen geleerd in het leger, waar de slogan “een team, een taak” centraal staat. Jezelf grootgehouden, alles alleen proberen op te lossen, maakt je niet gelukkiger. Maar het omgekeerde ook niet: verantwoordelijkheid vermijden, hopen dat anderen je problemen oplossen of bij elke tegenslag direct hulp vragen, helpt evenmin.
Gelukkig zijn begint met een balans vinden tussen zelf oplossen en samen optrekken. Die balans ziet er voor iedereen anders uit.
Veel mensen lopen door het leven met een nep-glimlach. Ze zeggen tegen vrienden, collega’s en familie dat alles goed gaat, terwijl dat van binnen helemaal niet zo voelt.
Misschien herken je dit. Ik ken het in ieder geval van dichtbij. Jarenlang droeg ik dat masker zelf.
Vaak denken we dat anderen ons toch niet kunnen helpen. Of we denken dat anderen al genoeg aan hun hoofd hebben. En dus vertellen we onszelf verhalen:
“Anderen staan toch niet voor me klaar.” “Ik kan mensen niet meer vertrouwen.” “Ik moet alleen sterk zijn.” “Ik moet alles zelf doen.” “Ik moet perfect zijn.” “Ik ben niet belangrijk genoeg.”
Ik kan zo nog wel even doorgaan. Er zijn talloze redenen die mensen zichzelf geven om geen hulp te vragen. Soms zijn die verhalen meegegeven vanuit de opvoeding of de omgeving waarin iemand opgroeide.
Soms liggen er diepere oorzaken onder, zoals trauma, depressie, burn-out of andere vormen van psychische klachten.
In het begin lijkt een nep-glimlach te werken. Je kunt lange tijd doorgaan zonder je problemen aan te pakken of erover te praten. Sommige mensen ontkennen ze zelfs volledig, of proberen er simpelweg niet meer aan te denken.
Maar een masker is een tijdelijke oplossing. Hoe lang je het ook volhoudt, en dat kan soms jaren zijn, ik deed het zelf ook, de problemen verdwijnen niet. Ze blijven bestaan, van binnen of in je dagelijks leven.
Ergens in het midden zitten tussen binnenvetter en flapuit is de sleutel. Want niemand wacht op iemand die zijn of haar problemen over je heen gooit zonder te vragen of je daarvoor openstaat.
Een flapuit stemt niet af, houdt geen rekening met de ander en maakt van zijn of haar verhaal de kern van elk gesprek. Soms omdat die persoon zichzelf als slachtoffer ziet. Soms omdat negatieve aandacht ook aandacht is, en dat geldt niet alleen voor kinderen.
Soms is het verhaal, het verleden, het probleem, het enige waaruit iemand zijn eigenwaarde haalt.
Alles alleen willen doen zorgt ervoor dat je telkens tegen dezelfde muren oploopt. Geloof me, dat was dertig jaar lang mijn eigen verhaal.
Maar altijd bij anderen aankloppen en niets zelf kunnen oplossen werkt ook niet. Dan blijf je op een andere manier afhankelijk en loop je uiteindelijk dezelfde problemen tegen het lijf.
Balans is de sleutel. Samen kom je verder.
Iemand anders kan niet altijd je problemen oplossen. Sommige dingen liggen nu eenmaal buiten je controle. Maar erover praten is bijna altijd waardevol. Je gehoord voelen, even steunen op iemand anders, goede feedback krijgen of een ander perspectief horen, dat zijn allemaal positieve uitkomsten van hulp vragen.
Let wel op bij wie je die hulp zoekt. Staat deze persoon er echt voor open? Is het het juiste moment? Afstemmen is net zo belangrijk als de vraag zelf. Iemand die nu even niet beschikbaar is, kan over een dag misschien precies de persoon zijn die je nodig hebt.
Een flapuit stemt zelden af en heeft vaak niet eens door dat de ander ook een mens is met een eigen leven en eigen zorgen.
Vraag geen hulp aan mensen die misbruik willen maken van je goedheid, die je niet begrijpen of die alleen hun eigen mening op je willen projecteren. Zoek mensen die echt luisteren en die proberen de wereld te begrijpen zoals jij die ziet.
Vertrouw niet iedereen met je verhaal. Maar sluit je ook niet af. Open je voor de juiste mensen.
De meesten van ons staan graag voor anderen klaar, maar vinden het moeilijk om zelf hulp te vragen. Terwijl de mensen om je heen jou net zo graag willen helpen als jij hen.
Door hulp te vragen, geef je een ander de kans om dat goede gevoel te ervaren. Dat is misschien een andere manier om ernaar te kijken.
*(Dit blok is een herhaling van blok 16. Ik sla het over om dubbele content te vermijden. Wil je dat ik het toch meeneem met een andere invalshoek?)*
Deze blog is langer geworden dan gepland. Maar ik gun jou zo erg om niet met een nep-glimlach door het leven te lopen.
Ik wil dat jij af en toe gewoon kunt zeggen: “Ik voel me niet lekker vandaag.” Of: “Kun jij me helpen?” Of gewoon niets zeggen en even rust pakken.
Of je nu zelf de stap zet, je verantwoordelijkheid neemt en aan de slag gaat, of dat je iemand vindt om samen naar je situatie te kijken: alles is beter dan doorlopen met een masker op.
Als je je slecht voelt, mag dat. Als je blij bent en dat wilt laten zien, mag dat ook.
Maar doe me een belofte: loop niet langer rond met een masker. Jij bent een mens met echte emoties, en die hebben goede en mindere dagen. Dat hoef je niet te verbergen.
Wees jezelf. Kies je eigen pad.
Wil je hier zelf mee aan de slag?
Ontdek in een gratis Mini Familieopstelling waar jouw patronen vandaan komen.
➞ Plan je gratis Mini FamilieopstellingMijn eigenwaarde was zo laag dat ik jarenlang alleen maar lelijke dingen over mijzelf en mijn eigen lichaam zei.
Hey vandaag wil ik het hebben over succes en waarom ik succes misschien wel anders zie dan de meeste mensen.
Wat doe jij als je boos, chagrijnig, geïrriteerd, kwaad, verdrietig of somber voelt?
“Je was maar een kind🤸🏼♂️”! Hoe moest jij nu weten hoe je met het leven om moest gaan? Niemand leerde jou hoe jij jezelf kon beschermen en gehoord of gezien kon worden. Niemand leerde jou om te overleven…
Heb jij hem al gezien?De serie Squid game, iedereen had het er over.De bedenker van deze serie Hwang Dong-Hyuk had het idee voor Squid game meer dan 12 jaar geleden bedacht. Op dat moment leefde de regisseur en…
Als je een briefje van twintig euro hebt en je vouwt deze dubbel, is het dan nog steeds twintig euro waard?
“Waarom hou jij er toch zo van om je zo te ongelukkig te voelen? Misschien hou je er niet van, maar weet je gewoon niet hoe het anders kan… Desalniettemin. “ONGELUKKIG ZIJN IS EEN KEUZE!”
Terwijl je aan het opvoeden bent, moet je er goed en verzorgd uit zien en mag je vooral geen fouten maken.
Het feit dat ik geen moeder ben houdt nog niet in dat ik geen moeders kan helpen😉.
SaarJonathans assistent. Ik denk met je mee; Jonathan leest zelf mee.