
Systemisch werk: waarom je meer draagt dan alleen je eigen verhaal
Systemisch werk kijkt naar het gezin en de familie waar je uit komt. Over onzichtbare loyaliteit, geven en ontvangen, en de rugzak die je niet langer hoeft te dragen.
In de zomer van 2022 was ik op het event Devoted van Eelco de boer en Dolly Heuveling.
⬆ Omdat ik in de pauze daarvoor zo lekker aan het dansen was vond de gastspreker Andre Norman het leuk om in zijn woorden: ’the White boy who can dance🕺🏼’ op het podium te zetten.
Opeens moest ik voor een zaal vol mensen dansen en terwijl ik dansen geweldig vind, was dit redelijk onverwachts🙈.
Ik hou van het podium en ik hou van dansen, dus natuurlijk ging ik ervoor💪🏻 en terwijl ik daar stond te dansen zag het aan de buitenkant eruit alsof ik op het podium aan het genieten was. Maar tijdens het hele optreden ging mijn hoofd tekeer😑.
Ik kwam van het podium af en moest keihard janken. Maar dan ook écht hard!
Want wat er gebeurde was, dat ik tijdens het dansen stemmetjes in mijn kop kreeg. Die stemmetjes zeiden: “jij hoort hier niet te staan als danser”, “Je hebt nog nooit dansles genomen!”, “Jij bent een spreker en motivator, daar mag je wel het podium voor op maar niet voor dit!”
Dat huilen was ook door de schok van hoe ik mijzelf zo zat af te wijzen in mijn hoofd (dit heb ik en doe namelijk niet zo vaak meer.) Het huilen was ook een inzicht en een signaal, dus daar ben ik op door gaan reflecteren🤓.
Ondanks dat ik van mijzelf hou en mijzelf accepteer zoals ik ben, vond ik altijd dat ik op zakelijk gebied een bepaald soort persoon moest zijn.”Jonathan is de motivator en de spreker en daarmee kan ik mensen goed helpen. Daar ben ik écht goed in!” Dus op events of op social media vond ik van mijzelf dat dat mijn rol moest zijn.
Dus toen ik opeens op dat podium stond als danser🕺🏼 kreeg ik een discrepantie in mijn hoofd. Want ik dacht: HIERVOOR HOOR JIJ NIET OP HET PODIUM!
Ik kwam daarna tot het inzicht dat ik mijn rol nog meer mocht loslaten. Dat ik elke rol die ik van mijzelf moest zijn op zakelijk gebied mocht loslaten(privé heb ik die shit gelukkig namelijk al jaren eerder losgelaten🥳.)
Want waar ik achter kwam was dit:”Je kunt gewoon jezelf zijn en daarmee mensen inspireren!”🤩

Al 6 maanden ben deze rol aan het loslaten en ben ik aan het oefenen met gewoon zijn. Want JONATHAN zijn dat is al genoeg en ook al ben ik nog steeds zoekende, er is niets fijner dan mijzelf te zijn😇!
Want Jonathan is en de motivator/spreker en de danser en nog veel meer. Het zijn kanten van mijzelf die bij mij passen en die mij gelukkig maken en die mogen gezien worden.
JONATHAN MAG GEZIEN WORDEN!!!
Je kunt je vast wel voorstellen hoe bevrijdend dit was om te realiseren en door te voeren in mijn business 🥳
Geef jezelf de toestemming om nog meer jezelf te zijn.
Dat masker dat heb je niet nodig 🤡, het perfectionisme mag je loslaten, stop met het people pleasen. Jij mag echt de rol van de persoon of de ondernemer die jij vind dat je moet zijn wat meer los loslaten

Wees de persoon die jij écht bent en waar jij gelukkig van wordt als je de meningen van anderen wat meer los zou laten. Wees de versie van jezelf als jij die negatieve stem in je kop met de volume helemaal naar beneden zou draaien.
Laat jezelf zien zoals jij BENT want je hoeft niemand anders te zijn dan jezelf. Wees gewoon jezelf, want je bent goed zoals je bent en je bent genoeg!
Zet hem op deze week 💪🏻
Jouw innerlijke kind zorgt voor een rem.
Niet omdat je niet wilt. Omdat een deel van jou ooit geleerd heeft dat het veiliger was om klein te blijven. Je buitenwereld is een reflectie van je binnenwereld.
Wil je hier zelf mee aan de slag?
Ontdek in een gratis Mini Familieopstelling waar jouw patronen vandaan komen.
➞ Plan je gratis Mini Familieopstelling
Systemisch werk kijkt naar het gezin en de familie waar je uit komt. Over onzichtbare loyaliteit, geven en ontvangen, en de rugzak die je niet langer hoeft te dragen.

Mijn dochter werd wakker in de nacht. Ik zei: je bent veilig, lieverd. En toen begon mijn eigen innerlijk kind te huilen. Over wat er bovenkomt als je zelf ouder wordt, en wat je dan kunt doen.

Je wilt je leven veranderen, maar weet niet waar je moet beginnen. Vijf eerlijke vragen die je helpen kiezen, zonder alles in één keer om te gooien.

Een brief aan je innerlijk kind klinkt zweverig, tot je hem schrijft. Zo schrijf je hem stap voor stap, met een voorbeeld om mee te beginnen.

Je glimlacht terwijl je vanbinnen kookt. Je kind ziet het allemaal. Wat emoties onderdrukken je kind leert, en hoe je het anders voordoet.

Je wilt het anders doen dan je ouders, maar je ziet jezelf toch hetzelfde doen. Zo begin je met oude patronen helen, in drie eerlijke stappen.

Werk je, dan voel je je schuldig naar je kinderen. Ben je bij je kinderen, dan naar je bedrijf. Waar dat schuldgevoel vandaan komt en hoe je het loslaat.

Ja, ook ik struggle met hoe het nu gaat de laatste 2 jaar maar uiteindelijk kom ik steeds weer terug bij waar ik wel invloed op heb.

– Hoe graag ik het ook wilde ik kreeg niet de liefde van mijn moeder, hoe druk ook deed als kind om aandacht te krijgen🤸🏼♂️.